Dior - Feve Delicieuse

چه شد پس؟ اومدی که! :/
حقیقت چمدون به دست بودم؛ هرچه فکر کردم دیدم سفر را نشاید در این زمان! همونطور که تو خونه همیشه به مادرم می‌گفتم: 'ببین مامان جداّ من پامو از این شهر و خاک بیرون نمی‌ذارم.'
آموزگار مهربانم هم گوشم رو پیچاند بابت آن اطواری که از خودم درآوردم. و حال که این ریویو رو خدمتتون می‌نویسم، همچنان با یک دست گوشم را می‌فشارم. به او هم گفته بودم خوشا آن گوشی که به پند تنبیه شود ؛)

•

من از فو دلیسیوز اول مشابه اش رو تهیه کردم و سپس از دوستی ده میل دکانت از شیشه اصلی خریدم. قبل تر ها نیم میل دزدیده بودم؛ اما خب، اونو دیگه لطف کرد به حسابم نزد.

من اغلب عینک می‌زنم. علاقه وافری به داشتن کلکسیون عینک دارم؛ در فرم ها و سبک‌های گوناگون.
مدتی میشه که فقط از این عطر استفاده می‌کنم اما امشب وقتی دستش را گرفتم عینکم رو از چشم درآوردم و فهمیدم بهتره این مدت دنیا رو ورای قاب و شیشه ای ببینم که مقابل چشمانم قرار می‌گیره.
و او آنگاه که به عمق چشمانم توانست بنگرد آرام‌تر شد!


ایکاروس حق مطلب رو ادا کرده اونجایی که گفته: 'بشدت بازخورد گیر است اما بیش از واژه مصنوعی نمی‌شود به آن داد.'
ببینید؛ اتمسفری‌ست سراب مانند از نهایتِ شیرینی. هجمه ای‌ نسبتا! خطی از هر آن نُتی که می‌شه رایحه رو چسبنده کرد؛ مربا گون :)
آلبالو غوطه‌ور در لیوانی مملو از عسل‌ی آب‌نباتی؛ تزئین شده با کاراملِ سوخته. و یک تافی درشتِ دست‌سازِ شیری/وانیلیک، با کرم شکلات فانتزیِ تزریق شده به درون اون، بر بشقابی چوبی قرار داره. به واسطه لوندری نرم و خوش‌خُلق محوری پودری/تمیز شبیه به پودر بچه به عطر اضافه می‌شه. این خاصیت بر پوست های سفید بیشتر نمود پیدا می‌کنه! شخصی که پوستش سفید بود ایشون رو بر گردن خود افشاند و خطاب به من گفت رایحه بوی تن نوزاد می‌ده؛ هرچند روی تن تو فضایی شیرین وُ عسلی | آلبالویی ازش می‌گیرم. من اون شب بارونی چرمی به رنگ زرشکی به تن داشتم.
مَخلَص رایحه همین‌هاست. این لیوان و اون بشقاب ساعت ها مهمان میز شما هستن. میزی که روی اون احتمالا یه شاخه یاس هم توی گلدون وجود داره. می‌مونه و می‌مونه و کم کم ناپدید میشه. نه مار و پله ای بازی می‌کنه و نه تاسی می‌اندازه برای به چالش کشیدن شانسش که شاید ارتفاعی رو بالا و پایین بره. سر جاش هست؛ محکم و بی‌ چک و چونه :)
اگر به دنبال همزمان پیچیدگی و بازخورد بی‌اندازه هستید و عاشق شیرینی‌های بدون مرز، که سبب دیابت هم شاید بشن، دست بذارید رو همین که عمرا پشیمون بشین. هم بر رنگ‌های تیره می‌نشینه و هم زنگ‌های روشن. امشب روی یک اورکت سفید بلند و شالی به رنگ آبی کاربنی اسپری اش کرده بودم. بی‌تکلف و مکث خودش رو به چشم مخاطب میاره.
اما از شما چه پنهان با این قیمت ها ارزش خرید دارد آیا؟ خیر :/
یاد استاد زیست‌شناسی ام بخیر. هروقت می‌خواست بگه نه به جاش می‌گفت جواب این مسئله میشه یوخدی :) فو دلیسیوز هم خیلی خیلی یوخدی؛ مگر دغدغه کرکتر و هنر عطرسازی و صد البته مبلغ درشت نیازمند پرداخت‌ش رو نداشته باشید.

من چهار سال پس از اتمام دبیرستانم دانشگاه نرفتم. رشته ام ریاضی بود، سه سال پس از اون تجربی خوندم و یک سال هم هنر. تمام شش سالی که مشغول تحصیل سفت و سخت بودم عینک به چشم می‌زدم. یک روز عینکم رو درآوردم و خودم را واضح‌تر در آینه دیدم. هنر رو همون روز انتخاب کردم، جلوی آینه، و همونجا جهانم آروم تر شد. ؛)

در این بهار دعا می‌کنم نور و برکت و شکوه به میهن‌مان بازگردد. آمین✨