AMOUAGE - Myths Man

وقتی میپوشه ادم حس مرموزی ناخوداگاه به ادم دست میده حسی ک در بین گل هایی که ازشون دود بلند میشه داری راه مبری و بوی اعجاب انگیزی داره پخشش بشدت چشمگیره دوس داشتنیه وقتی پوشیدی انگار نیمچه تیژ عمانی خاص روی کمر داری.

دقیقا لحضه ایی تستش کردم که صدای جنگنده میومد بالاسرم و هیچوقت فک نمیکردم یه روزی این شاهکاری که اینهمه برا تست قبل خریدش ذوق داشتم رو انقدر هول هولی و با دلواپسی انجامش بدم…
بگذریم
قبل اینکه اینو تست کنم رو هوا بوی ممویر و لیریک میومد،به مخص اسپری کردنش روی خودم بوی اون دوتارو رو به معنای واقعیه کلمه خورد!
یه استارت وحشتناک…خیلی ترسناک،بویی بسیار جالب و دائم درحال عوض کردن نوت!
در برخورد اول شما کاملا یه رایحه با بوی دود و به قولی خاکستر مواجه میشید،این بو به شدت قویه طوری که تا اسپری شد من چنتا سرفه زدم و گفتم:این همون پدرسگیه که میخواستم😅
شما در فاز اول یه دهات رو تصور کنید که پر از گل و طبیعتی بسیار زیباس با خانه های چوبی و یکم نم باران که وسط این تصویر یه آتشکده وجود داره که چوب های توش سوخته و داره یه دود بسیار ریز ازش درمیاد،همچنین سرخی چوبی که دیگه به ذغال تبدیل شده کاملا نمایانه،وقتی چند وقت میگذره عطر وارد فاز دوم خودش میشه
این فاز کاملا مهربونه،بوی پودری،گلی،یکم رز و و ته بویایی از چرم البته نه چرم زمخت یه چرم خیلی نرم و خوب،بنده با این حس بویایی عجیب غریب و غیر قابل پیشبینی ام یه کوچولو لیمو عمانی ام حس کردم که تو نت های اعلامی نبود.
بعد ۸ ۹ ساعت از اسپری تااازه وارد فاز سوم این عطر میشیم
در این بخش عطر کاملا توی چرم و رز غرق شده! انقدر این ته بو جذابه که شمارو به طرززززز وحشتناکی تحریک میکنه برای همیشه پوشیدن این عطر
انقدر که بی نظیره بنظر من بسیار خوش بازخورده و راحیه ایی هست که به دماغ همه ناشنا شاید باشه اما… نکته اینجاس که مطمئنم ۹۰ درصد مردم خوششون میاد!
پس عطری کاملا مناسبه البته بجز چند دیقه اولش!
این به معنای بد بو بودنش نیست! کاملا خوش بوعه اما بسیار سینگینه‌ و الان بهتون ثابتش میکنم👇🏻
واقعیتشو بخوام بگم باعث سردرد من شد:(
و الان که دارم این حرفو میزنم تقریبا ۱۰ ساعته گذشته و هنوزم سر اون نت اولش که باعث سرفه من هم شد سردرد دارم تا الان
حیف! صد حیف که چنین شاهکاری به من بدبخت نیومد و امیدوارم تو تست بعدی این مشکلو نداشته باشم…

میثس

لعنت بر تو.

یه واحد بیست متری، مرکز شهر نیویورک، تنهایی، یک لیوان ویسکی بدون یخ، سیگار، سیگار و سیگار.


بعضی اوقات، بعضی از روایح یه جایی از روح آدم رو قلقلک می‌دن که بعضی‌هاشون رو می‌فهمی کجاست و چرا، اما بعضی دیگه پشت یک عالم فراموشی کدر شدن.


اولین مواجهم با میثس من رو توی فضایی خلا مانند پرتاب کرد که همیشه درونم وجود داشت و انگار یا یادم رفته بود که هست یا پشت سال‌ها انکار گمش کرده بودم.


یه حال مالیخولیایی، یه لذت که پشتش کوهی از اشک، پنهان و فراموش شده.
بوی گم شدن، غمی دلنشین و پشیمانی.

یه واحد بیست متری، مرکز شهر نیویورک، تنها.
لامپ کم سوی نارنجی، دود محوی که اتاق رو فرا گرفته. یه لیوان خالی کنار زیرسیگاری پر از خاکستر و ته سیگار.
فضا به نظر مغموم و خشن می‌آد، اما نه. صمیمیه، خیلی صمیمی. از تنهایی‌ش لذت می‌بره، از سیگار و ترکیبش با نوشیدنیش؛ بیشتر. می‌دونه قرار نیست درک بشه اما هیچوقت از دنیا دل نکند، غم و پذیرش، شاید هم انکار.

تا حالا شده کسی که براتون مهم و با ارزشه با میل خودش ترکتون کنه، و مطمئن باشید که هیچوقت قرار نیست به هیچ طریقی دوباره حتی فقط ببینیدش و ازش براتون فقط خاطرات خوبش باقی بمونه که در این شرایط بیشتر آزاردهنده‌س تا تسکین دهنده؟ تو گذشته گیر می‌کنید. نمی‌فهمید حتی کجایید. گیرِ گیر، قفل. زمان روی صفحه‌ی ساعت خشکش می‌زنه و اگر عقربه‌ها حرکت کنن فقط رو به عقب می‌رن. با خاطراتِ کُشنده‌ش حبس می‌شید. تنهایید، ولی شکستید و چند تا شدید.
سلول دیگه انفرادی نیست.

جنون منجر به شادی می‌شه.


میثس این سلوله، میثس دقیقا بوی فراموشیه، بوی انکار از روی اجبار.
ولی میثس اون اتاق بیست‌ متری هم هست، صمیمی و امن.

مثل یه نفر که زندگی حسابی شکونده‌ش، ولی هنوز هر روز به تک گلدون روی میزش می‌رسه و ازش مراقبت می‌کنه. هنوز می‌تونه خوش باشه و لذت ببره. غمگین‌ می‌شه اما می‌دونه زندگی چیزی بیشتر از این‌هاست. یه روز ابری و گرفته‌س؛ یه روز آفتابی و سرزنده.

میثس خیلی حرف داره، خیلی.
نمی‌دونم عطار این لعنتی موقع ساختنش به چی فکر می‌کرده و چی تو ذهنش داشته که انقدر عجیب و غریب توش احساس ریخته.
مثل یه قطعه موسیقی بی‌نظیر که با شنیدنش اشک تو چشم‌ها حلقه می‌زنه.
با بوییدن میثس هم ممکنه بغض کنیم، هم وسط گریه‌ها بخندیم.

یه واحد بیست متری، مرکز شهر نیویورک، تنهایی.
یه شاخه گل شاداب، لبخند میان اشک‌ها،
سیگار، سیگار
و سیگار.

شاهکاری که هم ریفورموله شد و هم دیسکانتینیو. فرمول اولیه ش رو تست داشتم که برای خودش هیولایی بود و در پشت زمینه بوی رام هم داشت.
در ریفورموله متاسفانه قدرت عطر کاهش پیدا کرده و از بوی رام هم خبری نیست.
نسخه ی ریفورموله نصیبم شد که باز عطر خوبیه ولی کاش نسخه ی اولیه نصیبم میشد....یاحق

اپنینگ کار تضاد میان زیبایی و زوال است.ترکیبی غریب و شاعرانه آغاز میشود رایحه‌ی گل داوودی و زنبق در اولین دم مثل بوی گلی پژمرده در گلدانی از رام حس میشود،گل‌هایی که زمانی شکفته بودند، حالا مست و غمگین در تاریکی فرو رفته‌اند.
نت رام حالتی مشروبی، گرم و تلخ به عطر میدهد گویی درون بطری ارواح کهنه‌ی خاطرات در گردش‌اند.در همین لحظه رز به شکل معمولش ظاهر نمی‌شود نه رمانتیک است نه لطیف بلکه مثل رز خشک‌شده‌ای در کتابی قدیمی است.وقتی عطر جا می‌افتد دنیای دیگری باز میشود بویی از خاک و بخور معابد شرقی با صدای نفس کشیدن زمین ترکیب میشود.وتیور وصمغ‌ها حس عودی و رزینی عجیبی میسازند نه آن بخور پرهیاهوی اینترلود بلکه بخوری فلسفی، آرام و متفکر.در این بخش حس میکنیم میان «زندگی و مرگ»، میان «واقعیت و رویا» سرگردانیم.همه‌چیز انگار از میان خاکستر بلند شده و هنوز دودی از آن باقیست.
در فاز پایانی چرم تیره و نت‌های حیوانی کم‌ کم ظاهر میشوند اما نه مجلل و تمیز اینجا چرم خیس، خام و سیاه است. بویی از خاکستر سوخته و لابدانیوم گرم در کنار آن حس میشود.آخر کار عطر به نوعی دود خاکسترشده تبدیل میشود بویی از پایان یک آتش بزرگ که هنوز از درون میسوزد.این اثر شاعرانه اندوهگین و فلسفی است.نه شاد، نه غم‌انگیز بلکه تامل‌برانگیز.بویی از مرگ گل‌ها و تولد خاک.میتس به معنی افسانه ها است یعنی پذیرش اینکه خاطرات هم بوی خودشان را دارند.
مردی که در افسانه‌های ذهنش زندگی میکند و میان حقیقت و خیال گم شده است.
پرفورمنس خوبی داره،سیلاژ سنگین و قوی داره،پخش بو بالا و ماندگاری زیاد.

پودری
گلی
کمی دودی
کمی چرمی
با کیفیت
پیچیده
ماندگاری و پخش خیلی خوب

شروع تند و تیزی داره و واقعا میشه نت خاکستر رو کامل حسش کرد.
وقتی چوب یه درخت رو موقعی بسوزونی که کامل خشک نشده و پوستش هم روش هست موقع سوختن بوش فرق داره با وقتی که چوب خشک یا ذغال رو میسوزونی برا من نت خاکسترش بیشتر تداعی کننده مورد اول بود.که البته همراهش نت های فلورال هم هست ولی اصلا ملایم نیست مثلا مثل یاس یا رز نیست ولی این دلیل بر زیبا نبودنش هم نیست. داری داون نسبتا طولانی داره و رفته رفته رایحه اون تندی و تیزی رو از دست میده و روند تر میشه انگار اولش یه مربع با گوشه های تیز هست که رفته رفته تبدیل میشه به یه دایره البته به دایره نمیرسه ولی تو این مسیر حرکت میکنه.و به شخصه این قسمتش رو بیشتر دوست دارم. از لحاظ ماندگاری کاملا بالاست و پخش بو فوق العاده داره البته نسخه ای که من دارم مال 2018 هست نمیدونم ریفورموله شده یا نه و گویا دیسکنتینیود شده.مخلص کلام این که به نظرم عطر جالبیه زیباست. حس خوب ایجاد میکنه اما نه از مسیری که شاید اکثر عطر ها برامون ایجاد میکنن و ذهنمون بهش عادت داره. عطری نیست که بشه به همه توصیه کرد. ولی برای کسایی که دوست دارن روایح مختلف رو ببینند و از این کار لذت میبرن توصیه میکنم. به عنوان عطری که بخوای هر روز استفادش کنی یا اگه عطری بخوای که همه کاره باشه و خیلی ساده فقط بوی خوب بده این اون عطر نیست و میشه عطر های بهتری به این منظور خرید کرد. ولی این برای من ابدا بد نیست به نظرم هر رایحه ای مثل یه موسیقی میمونه و سبک های مختلف داره بعضیاشون همه پسند ترند و میشه همه جا گوش کرد بعضی ها برعکس.

رایحه : 8
ماندگاری : 9
پخش بو : 8
طراحی : 9

هیچی مثل کارهای آمواج منو به وجد نمیاره
بر خلاف تمام برند ها که یک فلسفه ساخت و چهارچوب ها و بودجه هایی رو برای عطارانشون تعیین میکنن ، آمواج بودجه و آزادی کامل به عطاراش میده و بهشون اجازه رویا بافی در خلق و ترکیب روایحشون میده .
فلسفه پشت خلق آثار این برند بنظرم خیلی متفاوت و هنرمندانس ، آمواج در واقع بر خلاف باقی برند ها که بر اساس یک کانسپت به یک رایحه میرسن سعی میکنه به توازن در تضاد روایح برسه ، به عبارت دیگه برای مثال برای خلق همین میتس من ، بجای اینکه بیاد در کنار زنبق و گل داوودی و رز روایح همسان ترکیب کنه تا کانسپت گلیش رو تکمیل کنه ، میاد ناگهان یه ترکیب متضاد دودی خاکستری و چرم نقطه مقابلش در نظر میگیره و سعی میکنه این دو دسته رایحه رو بهم نزدیک کنه ، در واقع میاد دو طرف پاز رو اول میچینه بعد سعی میکنه این پازل رو تکمیل و به هم نزدیک کنه ، این فلسفه تو خیلی از کاراش دیده میشه و این به معنای کلمه هنر نابه و آمواج استاد بزرگ این هنر ، همین باعث شده تمام روایحش عمیق و پیچیده و در عین حال دوس داشتنی باشن.
میتس من قطعا یکی از خلاقانه ترین و خاص ترین کارهاشه ، یه رایحه ای که تقریبا شبیه هیچ بویی نیست و هیچ جا احتمالا استشمامش نکردید ، من اولین بار بوش کردم یاد رنگ بنفش و دنیای فانتزی و افسانه ای افتادم !!!!
در صورتی که سمپل ازش گرفته بودم و نمیدونستم شیشش بنفش رنگه !!! ، انگار همونجور که دنیل ویسنتین گفته واقعا خلق شده برای همچین فضا و الهاماتی.....
از دست نباید داد این کار ارزشمند رو .

اینترلود مهربون
اینترلود رو وردار ادویه هاش رو80درصد کم کن فضای دودیشو تبدیل به خاکستری کن بهش یه زنبق خیییلی یواش و به اصطلاح سوسکی بده رز هم از بغلش رد کن لابدانیوم و چرم هم کار خودشون رو میکنن
بهتر از این نمیتونستم این عطر رو تفسیر کنم
حرف نداره! به نظرم شماره یک امواج،سخت پوش ولی میشه باهاش دوست شد خیلی بداخلاق نیست
100درصد رسمی
یا عاشقش میشی یا معمولیه برات کمتر کسیه که بدش بیاد ازین عطر اما در عین حال بسیار بسیار بسیارررر نیش و پیچیده به معنای کلمه نیش.
پرفورمنس هم که دیگه امواجِ دیگه نیازی نه توضیح نیست
تا جایی که میتونین بلایند بای نکنین خودم بلایند بای کردم و عاشقش شدم ولی ممکنه پشیمون بشین ازش

🔮آمواج میتس🔮

یه شروع خیلی تند و دودی با خاکستر
در عین حال که جا خوردم ، برام واقعا جالبه که نت خاکستر چقدر طبیعی به کار رفته
بعد از شروع طوفانیه دودی و تلخش کم کم آتشش فروکش میکنه
شب طولانی صبح میشه
گل های داودی اطراف این خاکستری که شب قبل روشن بوده رشد میکنن و تعدادشون بیشتر بیشتر میشه
تندی کار کم میشه و یه حالت گلی و شیرین میگیره
در انتها هم چرم اضافه میشه اما در همون فضای گلی
بازی نت ها واقعا زیباس
بسیار کار پیچیده و ظریفی هست
جناب شوشتری بسیار زیبا فضای کار رو توصیف کردن
بهترین تشبیه برای این کار شاید همان “ققنوس” باشه

هرچقدر که شروعی تند و اسموکی داره در ادامه آروم و آروم تر میشه و بسیار زیبا و دلنشین

پخش و ماندگاری بسیار خوبی داره
اصلا کژوال و روزمره و مناسب فضای بسته نیست
و باید در دما های پایین استفاده شود

برای من بیشتر یک اثر هنری فوق العاده زیباست
واقعا لذت بردم