Dior - Sauvage Extrait

خوب بلاخره حوصله دارم که چند خط دربارش بنویسم

طراح فارغ از کانسپت و خط مشی کمپانی میتونه عمل کنه اونم اگه کسی در حد فرانسیس کورکدیجان باشه
عملا امضای برند خودش رو اینجا کار کرده

شما ممکن یکی از فلنکرهای کول واتر رو هم از آقای کورکدیجان تست کنی اما دیگه امضای اون رو نمیبینی توش
اما اینجا قضیه فرق داره

ما با جنس عودی وسط سواژ طرف میشیم‌ که از جنس عود اِم اِف کی هست اگه دستش باز بود حتما رز حسابی هم بهش میداد که شاید من بیشتر می‌پسندیدم

توی نسخه اولیه سوآژ الکسیر شیرین بیان خیلی حرف برای گفتن داره
بعد از تاپ نت طولانی اون نسخه شیرین بیان کار رو تا آخر پیش میبره یک‌ حس شیرینِ دارویی که خیلی هم خوب با لوندر مچ میشه

اما اینجا خبری از اون رایحه دارویی شیرین نیست در عوض یک عود به ادعای خودشون نچرال اندونزیایی داریم که میخواد بگه من دیگه دیزاینر نیستم و اصلا قرار نیست همه پسند باشم.

من خودم با سواژ های اقای دماشی رابطه برقرار نمیکردم چون حساسیت به امبروکسان دارم و نفس تنگی میده بهم بجز نسخه الکسیر که اونم حرف براش زیاد دارم

حالا اینجا عود هست امبروکسان هست اما زورش نمیره اصلا وجود داشته باشه لوندر و میکس ادویه ها هم هستن

پرفورمنس تو بالاترین حالت ممکن که اگه مثل امروز هوا سرد ابری و بشدت بارونی باشه ازش لذت خواهید برد

واقعا عطر روزمره نیست ، کلاس خودش رو می‌طلبه به هرکسی نمیاد به من که اصلا نمیاد انگار با تاکسیدو مخملی تام فورد رفتم بازار مسگرها
در کل میشه گفت نسخه کامل شده قدرتمند و بسیار مجلل از سواژ با ده میل کمتر از حالت قبل
توان مالی و پرستیژ شخصیتیش رو قطعا دارید پس تست کنید تا با تفکرات این مرد مجنون فرانسوی آشنا بشید

از الیوی پولژ تا دماشی و حالا هم کورکدیجان دیور برندی نیست که‌ بشه ازش چشم پوشی کرد
با تمام سلیقه دیزاینری که داره خط مشی تو صنعت عطر راه میندازه مثل همین سوآژ مثل اُوم مثل پویزن....
✨️🌱