MiN New York - Shaman

درود
توضیحی در مورد شَیمِن ها ( به تلفظ انگلیسی ) یا شَمَن به فارسی عرض میکنم جهت آشنایی که نام این عطر نیز اشاره به همون داره. شیمن ها بومی هایی هستند با یک فرهنگ مختص به خودشون که در تمام دنیا پراکنده اند. از چین و ژاپن تا آمریکای شمالی یا جاهای دیگه ای در این دنیا که کهن ترینشون بر میگرده به مکزیک و سیبری در حدود ۲۰ هزار سال پیش .آنها ادعا دارند که با ارواح درگذشتگان در ارتباط هستند و میتونن واسطه ای باشن بین افراد زنده و روح درگذشتگان و از طریق مراسمی نمایشی که در جامعه خودشون برگزار میکردن با دنیای ماوراءالطبیعه ارتباط میگرفتن. اونها رو به عنوان جادوگر، حکیم و شفا دهنده میشناختن .عملگرا بودن، با هوش بودن، محتاط بودن، ماهر بودن و سالم بودن از خصوصیاتیه که بهش باور داشتن و یک شیمن باید این خصوصیات رو میداشت. تو بعضی از فیلم ها باید دیده باشین به خصوص سرخپوست ها که توی قبیله شون یه حکیم و بزرگ دارن که با اون ظاهر عجیب و غریبی که داره همه رو جمع میکنه دور خودش و یه مراسمی راه میندازن با طبل زدن و روشن کردن آتش و رقصیدن به دورش . بعد این براشون دعا میکنه و مردم ازش میخوان که واسطه بشه بین اونها و روح درگذشته هاشون تا بهشون آرامش و صبر بده. قدیمی هاشون اعتیاد هم داشتن مواد مخدر استفاده میکردن شاید وسیله ارتباطشون با ارواح و دنیای ماورا همین مواد مخدر بوده اما دیگه امروزه اعتیاد و مصرف مواد در بینشون زیاد مرسوم نیست.
بگذریم. به رایحه این عطر بپردازیم.
این عطر با الهام از شخصیت شیمن ، شفادهنده و پیشگویی که در مسیرهای بین جهان‌های موازی قدم می‌زنه ، انرژی مقدس آیین‌های باستانی و مناظر بکر رو به جریان میندازه. این عطر در دسته عطرهای اورینتال یا شرقی قرار میگیره.
گروه بویایی اورینتال، رایحه ای گرم و تند و برجسته از مشک ، چوب ، وانیل، ادویه جات، رزین ها و تاکید بیشتر بر روی کهربا داره . اگر این عطر رو درختی در نظر بگیرم تنه محکم این درخت همین نت هایی بود که عرض کردم با این تفاوت که عسل جای وانیل رو گرفته و امبر ما از نوع امبر گریسه . تو پله اول که از همون اول هم بوی برجسته ای داره بوی هل و برگ بنفشه میاد. کمی که بگذره عطر یه رایحه اینسنسی به خودش میگیره که از بوی دود ناشی از سوختن صمغ کندر میاد که در کنار رایحه گل رز یه بوی کاملا شرقی به خودش میگیره و فضایی گرم و عرفانی به عطر میده. به احتمال زیاد این بوی اینسنسی که از همون کندر میاد اشاره به همون مراسم عرفانی شیمن ها داره که با دود حاصل از آتش زدن صمغ هایی چون همین کندر فضای عرفانی و فریبنده ای به وجود میاوردن. به قلب کار که میرسیم البته ما بعد از پله اول و دوم به ترتیب بهش نمیرسیم که بگیم در انتها متوجه این بو میشیم بلکه این رایحه در ابتدا هم حس میشه اما هرچقدر که به پایان کار نزدیک میشیم و با کمرنگ شدن نت های دیگه حضورش پر رنگ تر میشه که رایحه ای قوی از مشک ، پچولی ، امبر گریس و عسله. یک نکته رو خاطر نشان کنم که رایحه پچولی و مشک توی این عطر قویه. مشک فضای عطر رو صابونی کرده.
با اینکه عاشق پچولی و برگ بنفشه هستم ولی به خاطر اون فضای صابونی ناشی از مشک و ترکیبش با امبرگریس و عسلی که شیرینی کار رو زیاد کرده، مورد پسندم واقع نشد.