Max Factor - Le Jardin d'Amour

اون روز جمعه ساعت ۳:۲۵ دقیقه ظهر در ۳۰ سال پیش بود... روزی که کاپیتان سوباسا برای اولین‌بار شوت چرخشی خودش رو به داخل دروازه‌ی تیم هیرادو شلیک کرد و کاپیتان اون تیم یعنی زوگیتو با اون پیکر درشت خود، در مقابل سوباسا تحقیر شد. اون روز جمعه دختر عمه ام مهمون خونه‌ی ما بود همسن مادرم بود و این ادکلن رو روز قبلش خریده بود و داشت به مادرم نشون میداد فکر می‌کنم ادکلن سایزش کوچیک بود. بوش دقیق یادم نیست فکر کنم از اون بوهای گلی قدیمی یا بوی کمدهای چوبی کهن داخل منازل قدیمی که گل‌های خشک نگهداری می‌کردند رو میداد اما یادمه تند بود چون وقتی مادرم اسپری کرد به لباسش بوش توو اتاق کوچیکمون پیچید.
گذشت و تمام ما جا ماندیم در لابلای برگ‌های تقویم که با یادآوری امروزمان، فکر می‌کنیم انگار خیلی خیلی سال است که در آن روزگار زندگی می‌کردیم... رایحه‌ای از التماس اشک‌ها و بهانه‌های لبخندها، در پستوی لحظه‌ها که یادآور می‌شود امروز نه اشک‌ها، اشک هستند و نه لبخندها، لبخند...
رایحه‌ای از التیام زخمه‌ای منفرد در سیاق سایه‌های سیاه و سپید زندگی، که تنها گواه تاریخ زندگیست... رایحه‌ای از سجاده‌ای گل‌آذین در پوستی از سرای سبز که خشک‌ترین عطر گوارای محراب را آرمیده است... رایحه‌ای از دستان مهر مادرانه ها در طنین صدای چرخ خیاطی قدیمی که زخمه های لباسهایمان را التیام می‌بخشید... رایحه‌ای از تن سپردن در پوست خیس کاغذها که واژه‌ها را جان بخشید... رایحه‌ای از برنایی باغچه‌ای ژولیده در کنج حیاط زمان که گویی هرگز دست‌های آلوده لمس نکرده است...
کیفیت قدیمی در رایحه، مناسب تن‌پوش بانوان در روزهای پاییزی با ماندگاری و پراکنش خوب‌.
آرزوی سعادت برای هموطنان...