AMOUAGE - Outlands

سلام
سلامی با رایحه ی عشق به استادان و هنرمندان روایح
هنر روح !
چه زیباست که در عالم جوانی و در سی و سه سالگی مدتی است با دنیای روایح و عطر ها آشنا شدم و چه زیباتر است محفلی که با عشق در اینجا شاهد آن هستم و در شباهنگام مداما مثل کودکی که منتظر به صدا در آمدن زنگ مدرسه است تا به خانه و به بازی هایش برسد منتظر کشف و بوئیدن و بوووسیدن عطرهایم و خواندن دانه به دانه نظرات شما اساتید درباره آن ها هستم چه بسا بعضی اوقات به جنون در این روایح میرسم و گم میشوم ما بین عطرها و روایحم
حتی به شدتی که مجبورم چند روز از این زیباترین کشف جهانی و روحانی دور بمانم به شدتی که قلبم می‌تپد برای اولین بار بو کردن و پوشیدن privet label و royal tabbaco که امروز به دستم رسید و در کمد حبسشان کردم :)
چه کنم با این جنوووون جدید ؟
چقدر قشنگ است که افرادی مثل شما هستید
می‌خوانم و لذت میبرم
لذت میبرم و یاد میگیرم
یاد میگیرم که یک عطر است و هزاران سلیقه
یک خدا هست و هزاران بنده

با کسب رخصت از اساتید
Amouge داستان جدید دارد
outland مرموز است اما زیبا نیست.آنقدر دلربا و سوگولی نیست. نمی‌تواند اسمش را یدک بکشد
من عاشق blindbuy هستم حتی اگر به اشتباه
در حجم های منطقی
مخصوصا از غول های زیبای Amouge
Outland مرمووز است اما راحت کشف می‌شود
مرموز ولی تکراری
من درگیر outland نشدم چون برای ساده بود
نه ساده از لحاظ رایحه ساده از لحاظ روزندو متئو بودن
شاید outland هم می‌توانست یکی از اعضای خانواده روزندو متئو باشد نه خانواده وحشی amouage
دیشب مقداری توسکان لدر شجاع رو با مقداری پرپس۵۰ غریبه ترکیب کردم و گذاشتم یخچال :)))))))))
کاش بودین و بوش میکردین
عجیب شده
خیلی عجیب

بوش به شدت مردانه است و منو یاد بلک افغان انداخته

از نگاه من:
ترکیبی از عود زاریان و 1888 کازاموراتی
برای من عطری به شدت خسته‌کننده و شلوغ از تعداد زیادی نتهای گرم و شیرین‌. عطر بالانسی نیست و سردرداور.

قطعا میان این کار و عودزاریان، دومی حرفه‌ای‌تر، بسیار بسیار با کیفیت‌تر، بالانس‌تر و زیباتر است.

آخرین دروازه‌ی باد
میشودبرای هرعطری یک داستانی متصورشد یایک شعری سرود و اما داستان پرفرازونشیب اوتلندز...
(شخصیت های داستان یک انتخاب شخصی هست)
ژوزفین از کودکی شنیده بود که جهان از هفت اقلیم تشکیل شده؛ شش تای آنها دور یک هسته ی مرکزی می‌چرخیدند. هسته‌ای که مردم عادی آن را «سرزمین هرگز» صدا می‌زدند. اما او می‌دانست اسم واقعی آن چیست: اوتلندز؛ جایی که قوانین فیزیک و زمان بی‌اعتبار بودند.

او یک «راه‌گشا» بود. تنها دختری که می‌توانست درزهای میان جهان را ببیند. و اکنون، در لبه‌ی جهان ششم، در صحرایی از بلورهای سیاه، پشت آخرین دروازه ایستاده بود.

در سوی دیگر دروازه، «ناپلئون » منتظر بود. شوالیه‌ای از نسل چرم‌ دوزان کهن؛ موجوداتی که پوستشان از نسیم کهربا و چوب صندل ساخته شده بود. او تنها موجودی بود که در اوتلندز نفس می‌کشید، اما متعلق به همه‌ی جهان‌ها نبود.

سال‌ها پیش، ناپلئون خود را قربانی کرده بود تا دروازه‌های شش اقلیم بسته نشوند. اما بهای این کار زندانی شدنش در اوتلندز بود.

باز شدن دروازه، طوفانی از بوهای ناشناخته را آزاد کرد.

اولین چیزی که به مشام ژوزفین رسید، ادویه و هل؛ تیز مثل فلفل،کمی ترش و برنده. این عطر مرز میان جان و بی‌جانی بود. انگار که مرزهای جهان در حال ذوب شدن بودند.

در میان این تیزی، زعفران دودآلود پیچید. گرم، مسموم کننده و عجیب شیرین. بوی چرمی کهنه‌ی زین اسب‌های ناپلئون ، که سال‌ها در نم نم باران جهان چهارم خیس خورده بود. زخم‌های کهنه‌اش با زعفران التیام یافته بودند.

و سپس، گرمای عجیب کهربا. نه کهربای معمولی، بلکه کهربای زنده. شبیه خون معدنی که در رگ‌های اوتلندز جاری بود. این گرما ژوزفین را در آغوش کشید و حس امنیت دروغینی به او داد. اما می‌دانست این کهربا همان زنجیر نامرئی ناپلئون است.

آخرین نت، چوب صندل بود. بوی معابد ویران، بوی مدادهایی که نام عاشقان رویشان خط خورده. چوب صندل در اوتلندز معنای «بازگشت ممنوع» را می‌دهد.

ناپلئون از درون طوفان بوها بیرون آمد. بدنش دیگر از جنس گوشت نبود، بلکه از ماده‌ی خالص «آرزوهای رها شده» شکل گرفته بود. دستش را دراز کرد.

· «اگر مرا ببوسی،» گفت، «برای همیشه در اوتلندز می‌مانی. اما همه‌ی دروازه‌ها باز می‌شوند.»

ژوزفین به یاد آورد: کسانی که در اوتلندز می‌مانند، دیگر بوها را حس نمی‌کنند. فقط عطری که همراه خود آورده‌اند، تا ابد در مشامشان می‌ماند. همیشه در نوک بینی‌شان، تازه و زهرآلود.

او جلو رفت. لب‌هایش را بر لب‌های چوب صندل و زعفرانی ناپلئون فشرد.

در همان لحظه، جهان‌ها به هم ریخت. اقیانوس‌ها بیدار شدند، کوه‌ها جابه‌جا گشتند. اما ایلارا دیگر نمی‌دانست این پیروزی است یا سقوط.

چون تنها بویی که از آن لحظه به یاد داشت، ترکیب اشک‌هایش با کهربای داغ بود. عطری که هیچ بطری در هیچ جهانی نمی‌تواند ضبط کند.

تحلیل عطر آمواج اوتلندز...

زعفران و چرم:
این دو نماد «زخم و التیام» و «قربانی‌های کهنه» هستند. ناپلئون شوالیه‌ای است با بدنی از چرم و روحی آغشته به زعفران. این ترکیب در عطر، تلخی و شیرینی همزمان دارد؛ بوی ماجراجویی تلخی که دلت را به درد می‌آورد.
کهربا (کهربای زنده):
کهربا در داستان به شکل «دام یا زنجیر» ظاهر می‌شود. گرمایش فریبنده است، اما یادآور تله‌ی ابدی اوتلندز. در بوی عطر، کهربا حس آغوشی گرم و در عین حال خفقان‌آور می‌دهد.
چوب صندل:
نماد «خاطرات محو شده و معابد رهاشده». ،
چوب صندل بوی «نه گفتن به بازگشت» دارد. در زندگی واقعی، این نت به عطر عمق و ماندگاری غم‌انگیزی می‌بخشد، شبیه بوی نامه‌هایی که هرگز ارسال نمی‌شوند.

نتیجه‌گیری حسی:
اوتلندز بوی «قهرمانی‌ست که خود را فدای عشق کرده، اما عشق را در زندانی از اوتلندز حبس کرده است». این عطر برای کسی ساخته شده که تناقض را دوست دارد: هم به دنبال ماجراجویی در سرزمین‌های هرگز است، هم می‌داند هیچ راه بازگشتی وجود ندارد.

شاهکاری سرسنگین از خانم زاروکیان که مثل کارای قبلیش یه اثر فوق العاده خلق کرده
این عطر از لحاظ پرفرمنس ، پیچیدنی ، سنگینی ، پراکندگی ، ماندگاری یه کار سنگ تمام از آب در اومده و بنظر من مثل کت‌شلوار های مزون میمونه باید در جاهای رسمی استفاده بشه شاید برای روزمره خیلی سنگین باشه
مگر اینکه در فصول سرد استفاده بشه

بازم آمواج ، بازم سسیل زاروکیان و بازم رایحه‌ای هیپنوتیزم کننده ...

من به شخصه از اون عطر باز های سخت پسند نیستم که فقط به یک یا چند گروه بویایی وفادار بمونم ؛ همه‌ی روایح رو در جای خودشون میپسندم و میپوشمشون ؛ از تلخ ترین تا شیرین ترین ، از گرم ترین تا خنک ترین ، از تاریک ترین تا شفاف ترین ، از تند و سنگین ترین تا ملایم ترین و از گلی ترین تا چرمی و عودی ترین ! همشون دوست داشتنی و قابل احترامن ... اما بریم سراغ اوتلندز :
همونی که همیشه از ترکیب دو نام آمواج و زاروکیان توقع داریم ؛ با کیفیت ، پیچیده و رمز آلود ، عمیق ، جذاب و گیرا ! فقط کافیه یک پاف از این هیولای قدرتمند رو روی پوستتون اسپری کنید ...

انفجار قدرتمندی از نت های اسپایسی ، رزینی ، گلی و چوبی از همون ثانیه اول مثل یک سیلی محکم میخوره توی صورتتون ، همه به صورت یکجا ! بنظرم حسش جوریه که انگار با تمام نت های تشکیل دهندش شروع میشه و هرچی میگذره دونه به دونه نت های ضعیفتر صحنه رو ترک میکنن و در پایان این کهربا ، وانیل و کندر هستن که تا آخرین ثانیه ها شما رو همراهی میکنن ...

توی دل این عطر شباهت زیادی با عطر دیگه‌ای حس نکردم اما اگه بخوام به یک شباهت کوچیک اشاره کنم ؛ در نت های میانی و پایانی کمی حس و حال مارلی لیتون اکسکلوسیف رو بهتون میده البته این شباهت نهایتا در حد ۲۰ ، ۳۰ درصد هستش !

اما جذابترین قسمت تقریبا همه‌ی عطر های آمواج یعنی ماندگاری و پخش بو ! اینجا هم با یک غووووول واقعی طرف هستیم ، بخاطر پیچیدگی و سنگینی نت ها ممکنه بعد از پوشیدن این عطر سریعا دچار کربویی بشید و‌ احساس کنید زود تموم شد و بویی نداره ، اما بعد از گذشت ساعت ها همچنان بازخورد میاره ! بعد از چند روز اون لباستون رو که این عطر روش اسپری شده بود از کمد درمیارید و میبینید بله ، اوتلندز چنان قدرتی داره که انگار همین یکساعت پیش اسپری شده ، خیالتون راحت ؛ این عطر خیلی خیلی قدرتمنده و در این زمینه هم نیازی به تعریف نداره !

اوتلندز میتونه گزینه خوبی برای دوستانی باشه که به عطر های پیچیده و قوی علاقمند هستن ، به طور کلی رایحش شیرینه ، حتی باید بگم بعضی جاها خیلییییی شیرینه پس این موضوع رو هم درنظر بگیرید ! برای دوستانی که معمولا از عطر های تنباکویی یا وانیلی استفاده میکنن ( مثل لیتون ، کارلایل ، توباکو وانیل ، ناکسوس و ... ) به احتمال خیلی زیاد ، اوتلندز تجربه خوشایند و لذتبخشی خواهد بود !

ارادتمند شما ، مهیار ❤️

عطر پیچیده و شلوغی هست با پرفورمنس عالی
بمب ادویه جات و روایح که عام پسند نیست
بعد از اسپری کردن این عطر سر درد گرفتم و برام سنگین بود.

با سلام

شیرینی زیادش منو مجذوب نکرد

نت زعفرانش همچون زرجوف ۱۸۸۸ کار شده..

فضای آمبری و کهربایی پایانی اش هم خیلی شیرین میزنه!!

عطر شلوغیه و ساعتها باید باهاش کلنجار رفت تا نت ها رو بررسی کرد..

ولی نت زعفران و هل و وانیل بیشتر غالب هستند

به امید دیدار 😎

باسلام خدمت عطرافشانیهای عزیز
اوتلندز از کالکشن جدید آمواژ
هفته پیش باتل اورژینال اون رو تهیه کردم...
بدون تست قبلی..‌
نه بخاطر تبلیغات پیرامونش ...
و نه بخاطر اینکه اسمش رو خیلی جاها شنیده بودم..
فقط بخاطر اینکه به نام و برند آمواژ اطمینان دارم و میدونستم که کار ضعیف ارائه نمیده...
با توجه به قیمت نسبتا بالای اون ریسک بزرگیه بلایند بایش ولی هیجان زیادی هم داشت برام...
بگذریم...
در ابتدا منو غافلگیر کرد..‌
انتظار بیش از اینها رو داشتم ازش..
رایحه تازگی نداشت برام...
مثل اینکه خیلی خیلی قبل ترها تجربش کرده بودم...
ولی به شکل دیگه ای.‌‌..
اما روز بعد منو بیشتر غافلگیر کرد...
هوای بیرون و سرمای بعدازظهر پاییز یجورایی اونو تغییر شکل داده بود...
نه این همون کاری نبود که روز قبل تست کرده بودم...
رایحه بی نقص... تمیز... و بسیار ارزنده....
کیفیت متریال بکار رفته در اون مطمئنا شماره تحت تاثیر قرار میده.‌‌
هر ساعت به یه شکله...
یجوری مثل مجله ای که ورق میزنید...
تغییر رایحه میده..‌ چیدمان نتها بطرز غریبی شمارو وادار به تحسین میکنه....
شاید بشه گفت کمپلکسی از بهترین روایح دنیا رو توی این باتل جا دادن...
و باید هم استادی مثل زاروکیان رهبری این ارکستر رو بعده بگیره تا بتونه ملودی چنین بی نظیر رو خلق کنه...
پخش بوی بالا و ماندگاری بشدت حیرت انگیز...
در یک کلام پرفکت....
به امید اینکه همه دوستداران اوتلندز بتونن اونو تجربه کنن...
سلامت شاد خوش تیپ و خوشبو باشید💐

آیا این عطر شباهتی به اینترلود نداره منظورم از نظر سنگینی رایحه و اینکه کاملا ریسکی باشه و بازخورد منفی بگیری یا عامه پسند نباشه ؟