AMOUAGE - Guidance 46

ضمن احترام به تمامی عطرها و سلیقه ها به عنوان یک عطر فروش کوچک نظرم اینه که این عطر بیشتر عجیبه تا زیبا، در شروع با پاف به شدت بوی شِوید احساس میشه و علوفه که اصلا نمیتونه جذاب باشه ولی با گذشت حدودا ۱۵ دقیقه در نت میانی که کار کمی سبک تر میشه روایح سبز و سوزنی در کناره نت‌های چوبی یک تلفیق با وقار از یک بانو رو که یکمی رسمی تیپ میزنه رو در ذهن ترسیم میکنه بنابر این برای اونایی که روایح خیلی خاص و می‌پسندند میتونه جالب باشه، ولی برای سلیقه ی عام اصلا توصیه نمی کنم. به نظرم گزینه های خیلیییییی بهتری هم هستن که قیمت مناسب تر هم دارند. پاینده باشید.

چند روز پیش این عطر رو تست کردم جایی یک پاف کوچیک روی دستم فروشنده زد و‌اصلا خود عطر به لباسم نخورد امروز بعد از چهار،پنج روز خواستم‌اون لباس که اون‌روز تنم بوده رو از توی کمد بردارم دیدم چه بوی عطری میده با اینکه لباس نو بود و تاحالا هیچ عطری بهش نزده بودم🥲اون یه ذره ای از این عطر که تو هوا پخش شده و به لباسم نشسته با اینکه دستم به لباسم برخورد کرده و عطر به لباس نشسته هنوززز بوش کاملا مشهوده اونم توی شرجی بندرعباس،مگه میشههه؟بوش هم خیلی لطیف و دوست داشتنی بود برام

بعد از چندبار تست کردن مجدد هر دو، می‌خوام نظرم رو ویرایش کنم.

مقایسه عطرهای Guidance و Guidance46.

اول از همه، هر دو عطر به وضوح DNA مشترکی دارند و شباهت بالا، شاید اگر با فاصله زیاد تست شن، یکی به نظر برسن، خصوصاً چون به طور کلی هر دو حالت انفجاری دارن و ممکنه هر بار کمی متفاوت حس شن.
ترشی خاصی درونشون هست که حالتی تخمیری داره، خیلی حس «بوی آب خیار شور تخمیری»، «سس سویا»، «کیمچی»، «سرکه بالزامیک» و... می‌ده. چیزی که بیشتر حاصل ترکیب گلابی ترش گس، اسمانتوس و تا حدی کندره.

اول گفته بودم این توی Guidance46 بیشتره، اما با بررسی‌های مجدد، دیدم که این طور نیست و در واقع غلظت زیاد این نسخه باعث می‌شد همه چیز رو بیشتر حس کنم.
به هر حال، اون حس ترش در Guidance46 بعد از دقایقی خیلی کم‌رنگ‌تر می‌شه و اون موقع رز و چوب خودشون رو نشون می‌دن. هنوز هم اون ترشی وجود داره و ممکنه ناگهانی به مشام برسه، ولی رز و چوب و زعفران بعدش، لطیفش می‌کنن.
به عنوان یک عطر از برند عربی و در حین داشتن رز و زعفران، طوری نیست که «بوی حرم» توصیف شه. یعنی فکر کنم اکثر کسایی که ازش متنفرن هم با اون تندی و ترشی و شیرینی شدید و نت‌هایی که انگار با تفکیک به بینی می‌رسن، مشکل داشته باشن، نه اینکه‌ از رز و زعفرانش حس بدی بگیرن. زعفرانش هم شبیه باکارت‌رژ۵۴۰ نیست، اون شیرینی قندی و حرارت‌دیده رو نداره، اما واضحه.
رایحه حتی پس از روزها هم خطی نمی‌شه. ویژگی‌ای جذاب، ولی کلافه‌کننده، غیرقابل پوشیدن کردن لباس‌های آغشته، لااقل برای من.
مستقیماً روی لباس امتحانش نکردم، اما عطر از بس قویه که فقط با یک اسپری از دکانت به خودم، علاوه بر لباس توی تنم، محیط و هر جایی که می‌رفتم، حس می‌شد، حتی وقتی لباسم رو به چوب لباسی پشت در آویزون کردم، لباس‌های دیگه هم معطر شدن.
این شدت حسی باکیفیت داشت. مثلاً چندین عطر از برند «آرماف» امتحان مردم که پرفورمنس بالایی داشتند، اما بهم حس خوشبوکننده هوا رو می‌دادن، نه عطر.
ولی به هر حال، من اصلاً دنبال پرفورمنس بالا نیستم و این نکته برام مزیت محسوب نمی‌شد.
در کل بعد از گذروندن کلافگی شدید در دقایق اول، ازش خوشم میاد. هر چند، دکانتش رو تمدید نمی‌کنم.

و اما Guidance اصلی...
قبلاً گفته بودم Guidance46 شلوغ‌تره، اما احتمالاً این هم به خاطر غلظت و شدت عطر بود، مگرنه در کل این‌طوری نیست. الان به نظرم نسخه اصلی شلوغ‌تره، اما با آکوردهای محدودتری شلوغ شده.
اون ترشی در دل صمغ. لحظع اول اسپری، برای من خیلی تنده. بعد از چند ثانیه تا چند دقیقه بهتر می‌شه. چوب رنگ باز می‌کنه و با صمغ، حس کهربایی جالبی رو می‌دن که اون ترکیب ترش که این‌جا شدیدتر و شورتره، نمی‌تونه خرابش کنه. هر‌ چند، حینش بهش پیچیدگی‌ عجیبی می‌دن که گاهی می‌تونه جذاب باشه.
بعد از مدتی، ترشی غالب‌تر و غالب‌تر می‌شه با وانیل بالزامیکی. چوب کم‌رنگ‌تره، رز تقریباً حضور نداره. اسمانتوس پررنگ و چیزی که می‌تونه شبیه بوی گلابی بار گذاشته شده برای شراب باشه، بر رایحه غالبن. و البته کندر که حس نهایی رو برام جالب‌تر می‌کنه، طوری که نتونم واقعاً از عطر بیزار باشم.

به طور کلی، گایدنس نسخه‌ای پرانرژی‌تره، شورتر و ترش‌تر، با گلابی‌ای واضح‌تر. اون حس شوری برای من تا حد زیادی شبیه آب دریا هم هست، و خب، از دلایلی که بهش حس خوبی ندارم. هر چند اون بمب کهربایی برام دلنشینه. (هر چند، ترازوی Hate/Love برای Hate سنگین‌تره.)
یک ویژگی‌ای داره، انگار آدم روی لباسی که از قبل خیلی بوی عطر می‌داده، عطر دیگه‌ای زده. دو عطر ناسازگار رو لیر کرده.
طبعش معتدل ذکر شده، حتی در Fragrantica، ولی به نظرم شاید باید در نظر گرفت که مردم هر کشور به چه هوایی می‌گن معتدل.
(یک نفر توی دانشگاه این عطر رو زده بود که از روی سیلاژ و جنس رایحه، می‌تونم بگم اصل بوده، و اون قدر توی هوای گرم ترش و زننده به نظر می‌رسید که فکر کردم کاش دوباره همه به لاست‌چری و باکارت‌رژ برگردن.)

گایدنس۴۶ که به خاطر غلظت زیادش اولش برام آزاردهنده‌ست (در حینی که از روی خود شیشه دکانت هم بوی خوبی می‌ده)، با وجود DNA کاملاً مشترک با نسخه اصلی، روایح غالب متفاوتی داره.
شروعش همون بمب اسمانتوس رو داره و گلابی ترش، اما در ادامه رز و چوب، عطر رو آروم‌تر می‌کنن.

با اینکه شباهت خیلی زیادی به نسخه اصلی داره، اما نوع شباهت و‌ تفاوتشون عجیبه. Guidance اصلی برام کوه کهربا رو تداعی می‌کرد، این یکی نمی‌کنه، اما دقیقاً همون حس و بو و جزییات رو با شدتی بیشتر، داره. در واقع همه‌شون جز کهربا رو.

چوبی‌تره و بادام داره، همین باعث می‌شد فکر کنم بیشتر از اصلی دوستش خواهم داشت، اما نه. یعنی حس چوبی خوبی داره که ترکیبش با کهربا و وانیل رو می‌پسندم، اما چیزی باعث می‌شه که نتونم عطر رو تحمل کنم.
اون بالزامیک شدید، چیز ترش و شور تخمیری که توی نسخه اصلی بود، چیزی که بهش حس بطری خیارشور و ترشی و سس‌سویا رو می‌داد، برای من این‌جا خیلی شدید‌تره.
نمی‌دونم چرا توی Fragrantica، آکورد بالزامیک برای نسخه اصلی ذکر شده و این یکی نه.
رز و زعفران رو در این‌جا واضح‌تر از نسخه اصلی حس می‌کنم. در کل، انگار این‌جا همه چیز برام شلوغ‌تره؟! شلوغ‌تر، ولی به شکلی باکیفیت. بعضی از عطرها شلوغیشون طوریه که انگار همه نت‌ها با همدیگه هم خوردند و می‌پرن بیرون، اما نت‌های این عطر خیلی قابل تفکیک و واضحن.

دری‌داونش خیلی بهتره. در واقع‌ در این نقطه به نسخه اصلی ترجیحش می‌دم، چون ترشی کم‌رنگ‌تر می‌شه، چوب و رز پررنگ‌تر می‌شن. خصوصاً رز، خط خوبی داره.

در کل به هیچ وجه نمی‌تونم بگم عطر بدیه، ولی اون حس ترش شدیدش برای من اذیت‌کننده‌ست و حتی داخل دری‌داون دلنشینش هم، بهم حمله می‌کنه.

پرفورمنس زیادی خوبه. یعنی برای من، بیش از حد قوی. با یک بار اسپری، طوری رد بو به جا می‌ذاره که انگار با عطر دوش گرفتم.

فوق العادس واقعا، دیروز یک پاف زدم کل اتاق بوشو گرفته و هنوزم هرکی از کنارم رد میشه اسمشو میپرسه

به عنوان یه مرد عاشق این کارم و استفاده میکنم البته که خیلیا این عطر رو کلا زنونه میدونن خود برند این کار رو یونیسک.س معرفی کرده کیفیت کار و رایحه بینظیره

سه تا عطر رو من برای خانمها تو سنهای مختلف واقعا دوست دارم و لذت میبرم و هوش از سرم میره وقتی بو میکنم اول برای خانمهای بالای ۵۰ سال کوکو مامازل شنل هست که شاهکاره و بین سن ۳۵ تا ۵۰ ساله کارتیه ماست ادو پرفیومش یک شاهکار بی بدیله از شیکی و سک..سی بودن و زیر ۳۵ سال برای خانمهای زیبا و خوش پوش و خوش اندام فقط همین عطر گایدنس فوق العاده هست و من به شخصه سر تعظیم فرود میارم برای همچین بانوانی ❤️

بنظرم این عطر بوی “دختر ایرونی بلای من یار خوش ادای من☺️” میده
فقط دختر ایرونی کاملش میکنه و بهش حس و معنا میده
از شروعِ خوشمزه و شیکی که شبیه یه دسر پر از المان های ایرانی و شرقیه تا پایان چوبیِ کمی تیزی که همچنان نرمی خاص خودش رو داره شبیه دختر ایرانیه🥰بقیه استفاده نکنن لطفا
فقط حیف که مثل برق و باد فیک هاش همه جا پر شد

دوستان میشه پخش بوی گایدنس و گایدنس ۴۶ رو مقایسه کنین
من از گایدنس دکانت تهیه کردم از لحاظ ماندگاری واقعا عالی بود ولی پخش بو اونطور که تعریف میکنن نبود (حداقل اگه الین رو معیاره پخش بو قرار بدیم از الین ضعیف تره) خواستم بپرسم گایدنس ۴۶ در مقایسه با گایدنس از این لحاظ به چه شکله؟

اگر اغراق نکنم تا حدودی بیشتر عطرهای مردانه ی معروف موجود در بازار ایران رو میشناسم و تست کردم .ولی هیچ شناختی از عطرهای زنانه ندارم .
به لحاظ قدمت از پوران هوم و کارون یاتاقان و ارامیس و وان من شو و مکسی و دریک و سیگار و بست و لی کوپ که بگذریم ......عطرهایی که این سالها ترند شدند و همشون عامه پسند بودن و سر هر گذرگاهی به مشام میرسیدن اینها بودن : (اگر عطری رو جا ننداخته باشم) لالیک انکر نواق ، تق هرمس، تام فورد بلک ارکید، بلک افغانو، کریداونتوس،دیور ساواج ، باکارت قوژ و مگاماره و انجل شیر هایپ های روز گار بودن ....هر چند انجل شیرو باکارت قوژ رو بیشتر خانمها دیدم پوشیدن .
ایا طی این سالها عطرهای زنانه ای داشتیم که همینقدر به ترتیب سال فراگیر بشن ؟
دوستان اگر فهرست کنند ممنون میشم .
خوشبو و سلامت باشید