HUGO BOSS - The Collection Confident Oud

یک عطر بوزی-فرمانته تمام عیار .برخلاف خیلی از عطرهای مشر..وبی که در اواخر بیس نوت کار نوت مشر..وب تمام میشه و بازی با سایر نوتها مثل چرم و اینسنس و...شروع میشه ،این عطر تا اواسط نوت پایانی شمارو با بوی مشروب همراهی میکنه.چرا؟دلیل اصلی سبوس هست ولی چه سبوسی؟سبوس خشک؟نه .سبوسی که تخمیر شده سبوس جو .این بوی تخمیری به همراه عود نرم تداعی بوی شرا.بهای با کیفیت فرانسوی رو میکنه.ولی در ابتدا با بوی تند و تخمیری(فرمانته) و دم کرده همراهیم تا حدود نیم ساعت.انگار وارد کارخونه آبجو سازی میشی.ولی با گذشت زمان ازون حالت دم کرده خارج میشه و بوی شر..ابهایی که توش ممکنه ادویه هایی ریخته بشه.و در آخر هم عود محو میشه هم سبوس تخمیر شده .و کاملا ادویه ای میشه.نوت سومش توی خیلی از عطرها زیاده من دراواخر نوت سوم بیشتر بوی جعفری و فلفل سیاه رو حس کردم با ته مانده های عود.برای طرفداران عطرهای بوزی علی الخصوص با بوی شرا..ب میتونه گزینه مناسبی باشه .پخش و ماندگاری عطر عالیه.ادوپارفیوم اینتنس هست و خوب طبیعیه که بیشتر باشه.استايل رسمی. شديدا مردانه.فقط در هوای خنک و ترجیحا محیطهای وسیع .طرفداران عطرهای بوزی رو خوب راضی میکنه.تست رو حدود ۶ ساعت پیش انجام دادم.یکی از ماندگارترین بوزیهایی که تا به امروز دیدم.دلتان پر امید

بعضی عطرها توی دسته بندی نیش و دیزاینر استثنا هستن ، این یعنی چی؟
درسته روی کاغذ و در معنای رایج عطرها ، نیش رو برای کمپانی‌هایی که صرفا عطر تولید میکنن به کار میبرن و دیزاینر رو برای کمپانی هایی که در سایر زمینه های مد و فشن هم هستن .
اما به نظر من این باعث ایجاد یه طرز فکر ناخواسته‌ی اشتباه در افراد تازه کار مثل من میشه ، و اون اینه که وقتی برچسب نیش روی عطری میخوره یعنی اون عطر همه چیز تمومه و دیزاینر یعنی یه عطر پیش پا افتاده و معمولی( که اغلب در تولید محتواهای اینستاگرامی خیلی این رو می‌بینیم ، که افراد اسانس های گرمی تولید کوچه‌های بغل مغازه شون رو میگن عطر نیش آمبرنومد و... !!!) در صورتی که هرگز اینطوری نیست .

مثال دیگه‌ش هم مارلی هست که هرگز رویه‌ی یک نیش واقعی رو نداشته .( هر چند عطرای خوبی رو مجموعا ساختن ، اما لایق این قیمت‌ها نیستن )
همه این مقدمه ها رو برای این گفتم که یه سری برندها جدای نیش یا دیزاینر بودن ، گاهی کارهای واقعا نابی رو تولید میکنن که لایق تحسین هستن .
نمونه‌ش هم زیاده و بهتر از من میدونید مثال های سرانگشتیش میشه بنتلی اینتنس ، لالیک الکستریم و ازین دست .
بریم سراغ اصل کار ، اخیرا عطر " کانفیدنت عود " از هوگو باس رو تست کردم به پیشنهاد آقای رنجبر عزیز ( بسیار ممنونم ازشون )، که عطری بسیار زیبا و خوش ساخته توی نوع خودش .
به اسمش اصلا نباید توجه کرد، چون عملا عودی نداره .
خود برند نتهاشو فقط دوتا چیز معرفی کرده ، عود و سبوس . اما کار یه کار کاملا مشروبی هست .
اول که اسپری میشه کاملا یه فضای بوزی دم کرده و آبدار حس میشه . و بیشتر برای من فضای شراب‌گون داشت تا ویسکی .
اصلا تند و الکی نیست و بصورت کاملا شفاف شراب آلو حس میشه ، همونقدر ملس و آبدار .
این حالت تا حدود یه ربع تا نیم ساعت می‌مونه و در درای داون یه مقدار فضای چرک گون و خاک گرفته میاد روی کار و با اون رایحه‌ی مشروبی آمیخته میشه . طوری که انگار پچولی توی بیس نتش داره .
اگه بخوام عطری رو معادلش بگم که تست داشتم ، در شروع مقدار زیادی یادآور آتلیه کلون گلد لدر هست ( مثل اون شبیه به شراب آلو ) و در درای داون انگار هیستوریز 1740 بهش اضافه میشه که اون فضای خاک گرفته‌ی شبیه به پچولی رو میسازه .
با تم بوزی بنتلی اینتنس که بیشتر شبیه به بوی ویسکی در کنار آکورد چوبی و دارچین هست متفاوته .
توی فراگرانتیکا اغلب گفتن شبیه بارئونداست ، چون تست نداشتم نمیتونم نظری بدم .
کار بسیار خوش ساخته . در تمام طول عطر به زیبایی خودشو ارائه میده و هرگز حالت زننده و سنتتیک نمیگیره به خودش .
پخش و موندگاریش واقعا راضی کننده و خوبه و چیزی حدود ۳ ساعت پخش خوب میده ، بعد از اون تا حدود ۲۴ ساعت روی لباس به وضوح موندگاری داره .
قیمتشو اگه به دلار در نظر بگیریم بسیار ارزنده‌س و بی شک اگه برندی مثل دیور ، مارلی و... همینو توی شیشه‌شون لانچ میکردن ،۲ یا ۳ برابر قیمت می‌خورد .
الان که دی ماه ۴۰۴ هستیم چیزی حدود ۹ تومن ۱۰۰ میلش قیمت داره .
به طرفدارهای این سبک ،حتما پیشنهاد میدم .
عطرِ شبه و توی شب با استایل‌های کلاسیک‌تر مردونه‌( نه صرفا کت و شلوار ) بسیار خوب جلوه نمایی میکنه و کارکتر یه مرد جذاب ، بذله گو و کاربلد رو داره.