JOVAN - Sex Appeal Jovan for men

چند روز پیش دیدگاه خود را به طور مختصر در مورد دو عطر ارزشمند جووان س. اپیل و جوان ماسک عرض نمودم. اما به عنوان مصرف کننده دائمی هر دو عطر مایلم اضافه کنم که انتخاب بین جووان س. اپیل و جووان ماسک واقعاً به سلیقه شخص بستگی دارد.
در واقع جووان س. اپیل بطور محسوس دارای رایحه‌ای جسورانه و تند با نت‌های شرقی مانند پچولی و چوب صندل است و عمدتاً برای کسانی که عطرهای قوی و کلاسیک را دوست دارند، ایده‌آل است. در مقابل، جووان ماسک رایحه‌ای نرم، گرم و تا حدودی احساسی دارد، که به‌عنوان نت اصلی بر مشک با رنگ و بوی گلی و چوبی تأکید دارد.بنظرم همین ویژه گی جووان ماسک را در مقایسه با جووان س. اپیل آرام تر و لطیف تر نموده است.
به هر تقدیر تا یار کرا خواهد و میلش به که باشد...

یاد روزگار خوش بخیر.بو و شمیم کلاسیک.من با جمع کردن پول مدرسه اول جون ماسک خریدم که عاشقش شدم بعد سی.کس اپل که خیلی خوش بو با پخش بوی بالایی بود.نسخه بعدش هم جوَن گرس اویل به رنگ سبز بود که هیچوقت قسمت نشد تهیه کنمش.ولی بجاش لاگاست شیشه سبز با درب سفید خریدم که خیلی با بوش حال میکردم.

با سلام و تبریک سال نو به مدیریت محترم عطر افشان و دیگر دوستان گرامی،
دیدگاه و یادآوری مثبت برخی دوستان در مورد جوان سکس اپیل، انگیزه ای شد تا بنده هم اشاره کنم حدود 35 سال است که دو شاهکار برند جوان یعنی همین اپیل و بویژه دیگری جوان ماسک عطر امضایم در همه جاست. البته در چند سال اخیر دیور هوم اینتنس و هوم اسپرت نیز به فراخور فصل و موقعیت به این دو افزوده شده است.
قابل توضیح است در صورت تمایل به تهیه و خرید عطر های سری جوان، حتماً محصولات تولید شده کشور اصلی را از فروشنده درخواست نمایید. چرا که محصولات لایسنس اسپانیایی درخشش و بازتاب کافی را نسبت به محصولات کشور اصلی ندارند.

البته یه نکته دیگه در خصوص این عطر اضافه کنم که پخش بسیار بالای اون هست .یعنی حتی از خود لاگرفلدکلاسیک هم بالاتر........

بوی عطر هنوز در اتاق معلق بود، مثل سایه‌ای که نخواهد از دیوار جدا شود نه از آن جنس که با فریاد به چشم بیاید بلکه آرام، خزنده، مثل گاز سمی که بی‌صدا در رگ‌ها می‌دود.

آن شب، وقتی پالتوی خاکستری‌ام را انداختم روی صندلی، حس کردم تنها چیزی که مرا از فروپاشی جدا می‌کند همین رایحه است. غلیظ، گرم، ادویه‌ای. یادم می‌آمد که اولین بار در مهمانی نیمه‌تاریکی شنیدمش نه صدا را، بلکه همان بو را. از جایی میان ازدحام، کسی رد شد، و عطرش مثل نیشی در مغزم ماند. حتی چهره‌اش یادم نیست. فقط همان هاله، همان دود نامرئی که دور سرم پیچید و گذاشت ریه‌هایم بسوزد.

از آن شب به بعد، هر بار که به شیشه خالی اش نگاه می‌کنم، انگار در آینه‌ی کدر اتاق، تصویر مبهمی از او دوباره زنده می‌شود. نه زنده، نه مرده… چیزی میان این دو. شبیه خواب‌های بی‌صاحب که بوی مرگ می‌دهند.

گاهی فکر می‌کنم این عطر نفرین‌شده است بویی که آدم را می‌بلعید. روی پوست مینشست در رگ‌ها حل میشد و بعد به جای تو، خودش زندگی میکرد.

حالا من مانده‌ام و این شیشه خالی!!

سلام؛
تلخ با شیرینی کم و سنگین،
شباهت زیادی به "پیره کاردین پور مونسیور" دارد، ولی در زیبائی و متانت به "پور مونسیور" نمی‌رسد.

یادش بخیر ، پدربزرگ عزیزم این ادکلن رو میزد . خاطرات دهه شصت

ضمن سلام خدمت مدیر محترم پیج ، آیا این نسخه از لحاظ رایحه مثل همون نسخه قدیمی دهه شصته؟؟