چند بار از شنیدن بویی غریب و ناب در یک کافه شگفتزده شدهاید و خودتان را به دست جادوی فریبنده و باغ رازآلود نهفته در این عطر سپردهاید؟ یا اصلا چند بار در میان جمعیتی انبوه ناگهان گرفتار عطر دیوانهکننده غریبهای شدید که هرگز پیدایش نکردید؟ و اینکه چند بار آرزو کردهاید که خودتان جای آن غریبه گمنام باشید که همه را اسیر و شیفته عطر خاصش میکند؟ عطر «ریممبر می» دقیقا از همان عطرهایی است که دنبالش میگشتید!
رایحه گلهای پلومریا مانند رقاصانی شاد و شگفتانگیز درون آمیزه این عطر جای گرفتهاند که مثل هنر رقصی جادویی و طلسمشده جلوهگری میکند. انبوهی از رایحه چای نیز این افسونزدگی و جذابیت خاص را به سطحی والاتر و خاصتر میرساند. رایحههای زنجبیل و هل نیز ابری شگفتانگیز و مقاومتناپذیر بر فراز رایحههای شیری و دلپذیر این عطر میسازند. «ریممبر می» طلسمی جادویی در جامه یک عطر است که هر لحظه به اطرافیان شما میگوید: مرا به یاد بسپار!
| نوع عطر | ادو پرفیوم |
| برند | جوووی پاریس |
| عطار | سسیل زاروکیان |
| سال عرضه | 2018 |
| گروه بویایی | مرکباتی شیرین |
| کشور مبدأ | فرانسه |
| مناسب برای | آقایان و بانوان |
| اسانس اولیه | ترنج ، لیمو ترش، هل |
| اسانس میانی | زنجبیل ، پلومریا، گل چای کوهی |
| اسانس پایه | وانیل ، سدر ، روایح چوبی، شیر |
ترکیب ماهرانه، یونیسکس، عطر روزمره مناسب پاییز و زمستان، با یه شباهت به بیانکو لاته.
چرا شبیهاند؟
هر دو گورمند شیرین-شیرن. انگار DNAشون یکیست. ولی ریممبر می آرامبخش، دلنشینه و ساختار داره. بیانکو خطی و بی عمقه، یه کم مصنوعی.
فرق اصلی:
توی بیانکو، شیر و وانیل جلو میاد، بوی کیک و بستنی میده. سادهست، اعتیادآوره، همه دوست دارن. تو ذهن میمونه چون دلچسبه، چون شیرینه، چون بوی خوشایند یه دسرِ بهیادموندنی رو میده.
توی ریممبر می، شیر بغلِ هل نشسته، چای دمکشیده لای گلها خوابیده. یعنی تو بوی دسر نیستی، بوی خاطره ای.
تلخی چای و هل، شیرینی رو مهار کردن. نتیجه شده: ادویهای، کاملتر، نسخهی شیکپوش و بالغتر همین سبک.
اما ریممبر می فراتر از اینهاست. این عطر قرار نیست فقط خوشبوکننده باشه، میخواهد حضور تو را در خاطر کسی ثبت کند. اینجا عطر تبدیل میشود به نشانه، امضا، یا ردّی از آدمی که رفته اما خودش را در بو جا گذاشته.
هر وقت بوی آن عطر به مشامش خورد، یاد تو بیفتد. نه فقط یاد عطر.