LOMANI - Best

امروز عصر بعد از استحمام و اصلاح صورت، هوای شهرمون کمی ابری و خیلی ملایم خنک نم نم بارونی بود که دلتنگ ادکلن بست شدم و چهار پاف به خودم اسپری کردم و افترشیو ادکلن بست رو به پوست صورتم مالش دادم. چقدر حس خاص نوستالژیک داشت واسم. خانمم چای تازه دم آورد واسم که داخلش برگهای تازه ی شاهسپرم هم انداخته بود. رفتم از داخل کمد وسایل قدیمی ام، نوار کاستی که ترانه‌های بیژن خاوری (ترانه‌ی دریا یا همون یاد تو در دل من طوفان به پا می‌کنه) با ترانه‌های محمد اصفهانی (آفتاب مهربانی، حسرت) و یکی هم از امیر کریمی ترانه‌ی توحید (مثل یخ بستن دریا مثل طوفان شدن باد) رو آوردم داخل سیستم سونی مدل FH-7 پلی کردم که خونه مون غرق فضای نوستالژیک شده بود. صدای پایان یافتن یه ترانه و انتظار چند لحظه برای شروع ترانه‌ی بعدی در چرخش نوار کاست، با صدای باندهای ۳۰ واتی سونی، انگار زمان بیرون از خونه دقیقاً همون ۳۰ سال پیش بود... انگار تیک تاک ساعت روی دیوار دقیقاً همان تیک تاک ساعت‌های روی دیوار خانه‌های ۳۰ سال پیش بود...
بوی عطر صابونی ادکلن بست لومانی، در پهنای رایحه‌ی افترشیو بست، گویی جوانی ۲۲ ساله در ۳۰ سال پیش بودم... گویی صدای غل غل سماور توی آشپزخونه درست ۳۰ سال پیش که چای تلخ و خوش طعم از برگ‌های شاهسپرم را آبستن بود... گویی طنین آوای ترانه‌های قدیمی در سیستمی به بزرگی نامش سونی که درست ۳۰ سال پیش، آوازه اش رویای خونه ها بود...
گویی سفره‌ای که نان مرطوب شده ی خشک اسکویی را آرمیده است تا در سپیدی پنیری از روستای لیقوان بر چند حبه خرمای شیراز، عصرانه ای از ۳۰ سال پیش را به تصویر کشد...
ما بچه‌های دهه‌ی ۶۰ هنوز هم دلتنگ همین سادگی میشیم، که دنبال بهانه‌هایی برای یادآوری دلتنگی‌های نوستالژیک هستیم. بهانه‌هایی که از هر چیز ساده حتی غیرکاربرد برای امروز مثل گوشنوازی ترانه یا موزیک از نوار کاست، می‌تونه برای ما بچه‌های دهه‌ی ۶۰ برای لحظه‌ای دلتنگی هامون رو برآورد کنه.
.......‌‌‌‌...
کیفیت خوب در رایحه برای قدیم و متوسط برای امروز، مناسب تن‌پوش آقایان در روزهای بهاری و تابستانی با ماندگاری و پراکنش متوسط برای امروز اما همچنان برطرف کننده ی دلتنگی‌های نوستالژیک.
آرزوی سعادت برای هموطنان...

سلام هدیه برای پسرم که نوجوانه گرفتم ، رایحه جوان پسند و خوب اما ماندگاری ۲۰دقیقه

فکر می‌کنم سال 1371 بود، یکی از دایی‌های من اون زمان لیسانس ادبیات بود که تازه دبیر ادبیات شده بود. اون زمان پنجشنبه ها که می‌رفتیم خونه‌ی مادربزرگ، می‌رفتم طبقه‌ی بالا که اتاق داییم اونجا بود و یه کمد فلزی داشت که داخلش هم کتابهاش مثل چندین جلد قابوس نامه و هم چندتا ادکلن که یکیش همین ادکلن بست لومانی بود. یواشکی ادکلن بست رو برمیداشتم و از درپوش بو می‌کشیدم. چقدر خوشبو بود...چقدر حس خوبی میداد بهم...همش فکر می‌کردم یعنی یه روز میشه منم معلم بشم و اینجور ادکلن‌ها رو داشته باشم؟؟؟
اون زمان ادکلن لومانی بست خیلی پخش و ماندگاری خوبی داشت چون کت مشکی داییم که همیشه روبروی کمدش آویزان بود، بوی همین ادکلن بست لومانی رو می‌داد. واسه همین فکر می‌کنم اون زمان ادکلن بست خیلی ماندگاری و پخش بالایی داشت. شیشه ی ادکلن بست داییم، وقتی به سمت نور خورشید یا نور مهتابی می‌گرفتم به چند رنگ بخصوص رنگ بنفش مثل رنگ سی دی، بازتاب می‌داد. سالها بعدش خودم ادکلن بست خریدم که فکر کنم رایحه تقریبا همون بود اما به نظرم ماندگاری و پخش ادکلن داییم نبود. البته من سال 1378 اواخر شهریور ادکلن بست لومانی را خریدم. همیشه هر سال دوبار لباس می‌خریدیم یکی نزدیک عید و یکی هم نزدیک بازگشایی مدارس. از سال 1375 تابستان‌ها می‌رفتم یه جاهایی کار می‌کردم واسه سه ماه تابستان که پول بیشتری داشته باشم. از قالیبافی برای روزی 70 تومان (700 ریال) تا سیم پیچی لوازم خانگی و اُطوکشی در تولیدی مانتو و پرسکاری و تراشکاری و ریخته گری. اواخر شهریور سال 1378 هم دوتا شلوار لی جین ترکیه ای آبی رنگ شُسته (مارکش avensis و Televoleبود) با یه پیرهن آبی هوایی رنگ خطدار اسپورت و یه جفت کفش اسپورت سفید رنگ با مارک گالیانو (فکر کنم اسم یکی از فوتبالیست های تیم ملی برزیل بود) و ادکلن بست لومانی خریدم. چقدر ست شلوار و پیرهن و کفش گالیانو با ادکلن لومانی بست، جذاب بود.
بوی جوانی و شادابی، بوی حس نگاه عاشقانه ی مخفی و خجالتی، بوی یواشکی نگاه کردن به دختر دبیرستانی همسن خودت در ازدحام اتوبوس واحد، بوی حس بزرگ شدن، بوی حس مرد شدن، بوی حس مهم بودن، بوی حس معرفت و مرام میان رفقای مدرسه، بوی حس فرار کردن زنگ آخر از دیوار مدرسه، بوی حس شاگرد اول بودن با تمام نفرت از مدرسه و درس خواندن، و بوی حس ساعت 1 ظهر در پیمایش مسیر بازگشت از مدرسه به خانه و دوباره نگاه خجالتی و مخفیانه به او در پشت درب کوچک آهنین خودشان که صدای چرخاندن کلید در قفل، تنها زمان ایستای میان دو روح بود.......
رایحه‌ای بسیار جوان پسند و شاداب، کمی حالت صابونی اما خوشبو و عام پسند، مناسب تن‌پوش آقایان در فصول بهار و تابستان و اوایل پاییز با ماندگاری و پراکنش متوسط برای نسخه های جدید.
سپاس از همراهی بزرگواران.....

درود دوستان.

بنده در کمال صحت عقلی به سر میبرم و اصلا پارانوید،اختلال دو قطبی، و هیچ مشکل ذهنی ندارم.....

میدونم کمتر از ۶ روز پیش اظهار کردم که از این عطر بیزارم ولی الان ۳۶0 درجه نظرم عوض شده....

من ذهنیتم این بود که بچه بودم این عطر دوست نداشتم پس الانم دوست نخواهم داشت....
ولی دلم نمیاد بگم دوسش ندارم بوی باصفا و قدیمی و مهربونی داره....
(ولی شیشیه عطر رو خیلی دوست ندارم)
من از تمام دوستداران این عطر معذرت میخوام که با نظر قبلیم رنجوندمشون.... خیلیم عطر خوبیه😁

فعلا بدرود.....

درود بر همه اساتید عزیز.

من این عطر رو یکی از بستگانم سالها پیش وقتی کودک بودم میزد....

من دبستان میرفتم و کودک بودم. هر دفعه میرفتیم خونشون و این عطر رو زده بود و میخواست منو بغل کنه سریع میدویدم و ازش دور میشدم و میگفتم پیف پیف😂😂

چند روز پیش رفته بودیم خونشون توی کمدش این عطر رو دیدم و بو کردمش و نظرم اصلا عوض نشده، هنوزم خوشم نمیاد ازش......

البته من اصلا ترکیب لوندر با لیمو رو دوست ندارم و هر عطری که این نت رو داشته باشه نمی‌پسندم.....

و در آخر ببخشید اگه به سلیقه‌تون بی احترامی کردم خب این تجربه شخصی بندست....بدرود....

درود بر دوستان عزیز عطر افشان
یادش بخیر اوایل دهه ۷۰ با ادوکلن بست آشنا شدم. رایحه ای لیمویی و تلخ و خنک داشت. زمانی که دریک و وان من شو و جارادونا که بسیار خوشبو بود و اون زمان فراوان بود. نمیدونم چرا دیگه اسمی ازش نمیاد و حتی ریفرموله ش هم تولید نمیشه!!!

دوستان چند تا عطر در همین سبک بویایی اگر میدونین معرفی کنید خیلی دوس دارم این سبکو

یاد دارم اول یا دوم راهنمایی،وقتی گذر فصل رو میشد چشید و دست کشید،بالای سبزی درختان بیمارستان ساسان،من و همشیره کوچکترم،سی و اندی سال پیش روی دو تخت آماده درآوردن لوزه سوممون بدست دکتر رحمتیان بودیم،تلخی و ترس بعد از عمل با آلایکاهای رنگی کمی مرتفع شد،اما وقتی حس پا گذاشتن به جرگه مردان به من دست داد،که پدرم با عطری که با روبانی صورتی مزین بود به اسمbestدر آیتانه در ظاهر شد...اولین رایحه مردانگی....بعد از bestزیاااد رایحه ها آمدن...کوروس،فالکون،هررا من،دوین آرامیس،بیژن،اترنیتی....اما کاش اون رایحه ها در حد همون best میموند ،اما گوهری ناااایاب به اسم انبساط خاطر از روح و روانم بواسطه مرد شدن در این وانفسای رخت بر نمی‌بست.....مسدع گوش و هوش سروران گرامی شدم...عفو بفرمایید...

سلام، یادم میاد تقریبا هجده سال قبل یکی از همکارام هرسال تولد برای دوست پسرش این عطر رو میخرید و پست میکرد، همیشه اسم این عطرو که میشنوم یاد اون زمان میوفتم،در آخر هم به هم نرسیدن و همون زمان از هم جدا شدن، شاید واقعیت داشت که عطر جدایی میاره😐

وقتی یک پسربچه دبیرستانی بودم، برای اولین بار با Best به دنیای عطر و ادکلن وارد شدم. هیچ تجربه ای در این زمینه نداشتم، اما رایحه Best رو پسندیدم. البته بعد از مدتی استفاده، متوجه شدم ادکلنی که خریده بودم فیک بوده.
دو سه سال از آن ماجرا گذشت و با پول تو جیبی هایی که جمع کرده بودم، تصمیم گرفتم برای هدیه روز پدر یک ادکلن Best برای پدر زحمتکشم خریداری کنم، تا حس قدردانی خودم نسبت به پدر را (هر چند با بضاعت کم) به او نشان دهم. با هزار شوق و علاقه از معتبرترین عطرفروشی محله یک ادکلن Best اصل خریدم و کادوپیچ کردم. وقتی هدیه رو به پدرم دادم، لحظه شماری میکردم تا پدر ازش استفاده کنه و رایحه Best واقعی را استشمام کنم. مطمئنم هیجان من خیلی بیشتر از پدرم بود.
فردا درباره هدیه از پدر سوال کردم تا ببینم رایحه را دوست داشته یا نه. وقتی پدر گفت ادکلن را به دوستش فروخته، انگار یه سطل آب سرد خالی کردند رو سرم. من ماندم و حسرت بوییدن Best تا مدتها بعد.