TOM FORD - Black Orchid

بلک ارکید، با ظاهر مشکی طلایی و مرموزانه و فضای دارک و خاصش .
اولین ویژگی بلک ارکید که به ذهن مخاطب میرسه قطعا خاص بودنشه و قطعا رایحه اش طوری نیست که تکراری باشه (برخلاف نظربرخی از دوستان!) به خاطر خاص بودنش به درد هر شخصیتی نمیخوره این عطر کرکتر خاص خودش رو میطلبه ! تحت هیچ شرایطی به درد دختر خانومای کم سن نمیخوره ، اگه یه دختر خانم سن پایین این عطر رو استفاده کنه هم رایحه عطر رو خراب کرده و هم پرزنتیشن خودش رو ،سبک این عطر خلاقانه و در عین حال بسیار جدیه ! طبع بویایی شیرینی داره و یه مقدار تلخی رو هم میشه توش حس کرد خیلی خیلی خیلی خیلی کم بوی حشره کش هم میشه ازش حس کرد ،به نظرم قبل از خرید حتما باید تستش کنید، و از قبل هم آماده باشید که رایحه همه پسندی نداره ! خاصه به هر حال !

Tom Ford Black Orchid
طاقت بیار رفیق...

شروعی تاریک، مرطوب و کمی غریب: ترافل و یلانگ‌یلانگ دست به دست هم می‌دن تا چند دقیقه‌ی اول این سؤال رو در ذهن بعضیا ایجاد کنن که: «واقعاً مطمئنم اینو دوست دارم؟»
بعد کم‌کم ادویه‌ها از راه می‌رسن، ارکیده‌ی سیاه وارد صحنه می‌شه و عطر تصمیم می‌گیره به جای عجیب بودن، اغواگر باشه. شکلات تلخ، وانیل، کهربا و پچولی هم در پایان جمع می‌شن و ترکیبی گرم، خاکی و عمیق می‌سازن. این ترکیب برنده، کاری می‌کنن که مثل یه معتاد دائما پوست خودم رو اسنیف کنم.

پرفورمنس: مثل مهمون خوش مشربیه که قرار بود یکی دو ساعت بمونه، اما تا فردا روی پوست جا خوش می‏کنه.
بلک ارکید مثل آدم‌های کم‌حرف و مرموز نیست که گوشه‌ای منتظر کشف شدن بایستن؛ از در وارد می‌شه، چراغ‌ها رو روشن می‌کنه، روی مبل لم می‌ده و اعلام می‌کنه: «از این لحظه، شخصیت اصلی داستان منم».
جنسیت رو پس میزنه. زنانه؟ مردانه؟ بلک ارکید با احترام می‌گه: خیر

معمولاً تو گرما در کنار عطر خنک روزانه یه پاف بلک ارکید هم می‌زنم؛ نه برای جلب توجه، نه برای تعریف شنیدن.
صرفاً برای اینکه گاهی آدم دلش می‌خواد بوی شخصیت منفیِ یک فیلم هنری اروپایی رو بده.
بعد از این همه سال رفاقت، تابستون امسال بالاخره گفت:
«ببین، من هر غلطی کردم و هرچی که هستم، ولی برای مرداد و شهریور ساخته نشدم»!
اگر از اینکه در گرما سراغش می‌رم تعجب می‌کنید، من بیشتر از این تعجب می‌کنم که بعضی‌ها می‌گن: اه، این که همه‌جا هست. کلونش ریخته بازار.
ببخشید ... کدوم بازار؟ کدوم همه‌جا؟
اگر قرار باشه هر عطری که چند نفر ازش کپی های کاریکاتوروار زدن تکراری حساب کنیم، پس نصف صنعت عطرسازی باید تعطیل شه.

هفته‌ی قبل دیگه طاقت نیاورد و آخرین قطره‌اش هم تموم شد.
حالا جای شیشه ‏اش مدت ها توی کمد خالی خواهد بود. اونم همزمان با این برف بی سابقه و سرمای تهرون درست وسط شهریور!
بعد از تموم شدن بلک ارکید، آب‌وهوای منطقه هم دچار بحران روحی شد.

سر دوستان سلامت. 🍷

از اولین باری که با این عطر آشنا شدم تا چند روز پیش، یعنی برای سال‌ها، ازش متنفر بودم.
اولین مواجهم باهاش، توی عطرفروشی‌ای در قشم بود. وقتی که در کمال تعجب، بابام که از همه عطرها متنفره، این رو پسندید و برای خودش خرید. شدت شیرینیش حالم رو بهم می‌زد.
بعدش هم شد عطر لوکس بابام که توی هوای ۴۵ درجه با رطوبت ۸۰٪ به خودش پنج-شیش‌بار اسپری می‌کرد. (درسته که اغلب توی فضای سربسته و خنکیم، ولی همچنان کافی نیست.)
غیرقابل تحمل، وحشتناک، توصیف‌ناپذیر. شیرینی‌ای شدید با حس عسل که عسل نبود، فقط غلظتش رو داشت. ادویه، میوه، یک عالمه گیاه، یک بوی ترش عجیب کپک‌زده که احتمالاً به خاطر قارچ ترافله.
ماندگاری و پخش بوی شدیداً بالا، چیزی که حتی برای عطرهای مورد علاقه‌م هم نمی‌پسندم. چه برسه به چیزی که حالم رو بد می‌کنه و باعث عود میگرنم می‌شه.
بهم تصویر غارنشین که یک عالمه سبزی جویده و‌ زیربغل عرق‌کرده‌ش کپک زده، کوه آذوقه‌های فاسدش روی زمینن رو می‌داد (و در گرما می‌ده).

تا اینکه چند روز پیش که باتلش توی یخچال بود، بوش کردم و دیدم لااقل از داخل شیشه، خوش‌بوئه. سنگین و‌ تاریک و همچنان زیادی شیرین، ولی جذاب.
بعدش هم توی یک فضای سرد ساختگی؟! تستش کردم. (یعنی در حالی که هر دو اسپیلت روشن بودند، چند ثانیه داخل یخچال فرو رفتم و بعدش به خودم اسپری کردم.)
اون موقع مطمئن شدم مشکلم با خود رایحه نیست، هر چقدر هم که برای خودم نپسندمش، مشکلم ۱۰۰٪ استفاده‌ش در هوای گرم و شرجیه و همچنین، زیاد اسپری شدن.
البته، توی اون فضای مثلاً سرد، بوی شیرین رو حتی بیشتر حس می‌کردم، چون اون ترشی کپکی وجود نداشت.
برای من در این حالت، رایحه اولیه انگور فرنگی و قارچ ترافلی که دیگه به عطر حالتی گس می‌داد، بود. حسی میوه‌ای و خیلی شیرین و البته کمی ترشی مرکباتی که بیشتر شیرینن و گل.
حالتی چوبی-ادویه‌ای، که توش نمی‌تونستم ادویه‌ای کاملاً پررنگ رو تفکیک کنم که بگم بیشتر بوی دارچین یا مثلاً زنجبیل می‌ده. همچنین‌ پچولی‌ واضح که تیزی ناگهانی‌ای بهش می‌داد.
همه این‌ها در یک بستر کهربا غرق می‌شدند. کهرباش حسی نسبتاً گورماند بهم می‌ده، مثل شیره و عسل که اون لبه تیز پچولی رو‌ نرم می‌کنه. کهربایی بین چوب‌های صندل که روش پودر کاکائو پاشیده شده.
از نکات مثبت این عطر برای من: یاس ایندولیک نیست و حتی در هوای گرم که ازش متنفرم، حس یاس ایندولیک رو نمی‌ده و یاس پررنگ اما ملیحیه.

در نهایت، همچنان به هیچ وجه عطری نیست که دلم بخواد خودم استفاده کنم، اما توی هوای سرد و موقعیت مناسب، می‌تونه خیلی دلنشین باشه. شیرینی و گرمایی مرموز و در عین حال، امن بده.