NASOMATTO - Sadonaso

با سلام. در تأييد توضیحات شما ،باید بگویم
درب باتل نسخه ی Nasomatto Sadonaso The Phallic Edition Extrait De Parfum
گویای همه ی کانسپت این عطر هست. با یک سرچ ساده میتوانید بفهمید که میشود برای عطری مفهومی متصور شد یا نه؟!
وقتی طراحی باتل و فیلم تبلیغات معرفی یک عطر که از طرف خود کمپانی منتشر میشود ، و همینطور امتحان عطر با حس بویایی ..همگی یک موضوع را بیان میکنند ، نتیجه میگیریم ، بله. میتوان برای یک عطر مفهومی متصور شد!
البته ممکنه این مفهوم در بعضی از شامه ها ، روایت های گوناگونی داشته باشد...

سلام خانم مونا

ممنون از یادآوری تون

برای نسخه Phallic Edition هم همین جمله :

There is no purpose in life beyond the pleasure of senses

تکرار شده .

شما وقتی با مفهوم و کانسپت عطر در دنیای روایح بیگانه هستی دلیل نمیشه که اون رو از اساس اشتباه بدونید!

عطرهای نیش به خاطر همین مفهوم و کانسپت این نام رو یدک میکشند ، چطور شما انقدر بی اطلاع قضاوت میکنید؟؟؟

در ضمن لزومی نداره انقدر تهاجمی کامنت بدید

درود خدمت شما
‌
کارهای گوالتیری رو به لحاظ کیفی و متریال در حد بحث نمیبینم و علاقه ای به پافشاری ندارم،اما شما کانسپت رو در عطر مقبول نمیدانید .
کانسپت و عطر از نظر عطار
کانسپت و عطر از نظر یوزر

شما در عطر مگاماره تا نوک کشتی تایتانیک رفتید و برگشتید و برداشت بنده قبولی در فرورفتن در عمق مگاماره است...
عطر سادوناسو به نظر من یک لانچ ضعیف بوده مثل کثیر دیگر ،اما اینکه کل تفکر و تعهد و تاویل عطرها به زیر کشیده شوند از نظر من خوشایند نیست.
این عرایض برای جبهه گیری در برابر شما و جدل نیست . اتفاقن شما ادبیاتتون قوی هست.چه بهتر که در اینده برای خلاقیت درک عظیم حسی و بویایی هستی استفاده شود.

احساس میکنم جوان هستید و هنوز عطرهای زیاد رو تست نکردید.

بدترین کانسپت برای من در تعریف حس بویایی هنگام قبل و بعد از عمل هست....داروی بیهوشی،موجودی اتری و روان که باعث کشیدن برق و از کار افتادن همه چیز میشود.

با احترام

سلام به شما دوست گرامی:
دوست خوبم عطر سازی خصوصا در سبک نیش و آرتیزان یک شاخه هنری به حساب میاد.
کانسپت پذیری در این نوع طراحی ها بسیار جالب و پویا هستند علی الخصوص در چندین سال گذشته که این موضوع بیشتر نمود پیدا کرده.
درسته قبول دارم بیان روح و معنی یک اثر و مخلوق در صنعت عطر سازی مثل سینما و عکاسی و نقاشی و ... خیلی شفاف و واضح نیست، اما هنر عطرسازی و عطاری هم دارای روح، کانسپت و معانی بسیار جذاب و گیرایی هستند که مخاطب به فراخور ذهن و ذوقش می تواند از آن برداشت هایی داشته باشه.
با کمال احترام با نظرتون راجع به این موضوع که عطر اصلا مفهومی نداره و صرفا یک کالای مصرفی هست، مخالف هستم.

با سلام و عرض ادب،بنده با بیشتر قسمت های نظر شما موافقم. همانطور که قبلا هم عرض کردم شخصا این عطر را تجربه نکردم ولی اگر توصیف اکثر دوستان را درباره این عطر ملاک قرار دهیم(بعنوان مثال، آخرین سطر از نوشته خانم بسیار محترم این جمع، مونای عزیز در روایت فضای این عطر). سوال پیش می آید!!! مخاطبين این عطر را چه کسانی و چه طیفی از افراد تشکیل می‌دهند؟ در ایران خودمان چند نفر حاضرند این‌ عطر را که قطعا قیمت بالایی هم دارد را تهیه کنند؟ و در صورت تهیه، به غیر از آن یک مورد موقعیت خاص که دوستان اشاره کردند می‌شود در موقعیت های دیگری هم استفاده کرد؟( گرچه بعید می‌دانم بوی مشمئز کننده آن موقیعت هم مورد پسند بسیاری از افراد باشد!!!). فلسفه و مفهوم ساخت که قطعا دارد ولی برای افرادی خاص!!! افرادی که به شدت درگیر این موقعیت های خاص هستند(افراطی) و از بوی نامطبوع آن، کمال لذت را می‌برند. بالاخره هر کسی سلیقه بویایی خاص خود را دارد!!!

معما چو حل گردد آسان شود....خوب شما رو به تفکر بیشتر درباره کانسپت عطر دعوت می کنم. جسارتا شما از جمله و تبلیغ برداشت سطحی داشتید...به هر حال هر کس میتونه برداشت خود رو ازادانه داشته باشه

ایرج خان عرض ادب
کلاب هایی هست در اروپا،اکثرا در آلمان،دانمارک،هلند و چند کشور دیگه
کلاب هایی با فضای تیره، کثیف با تزیین شده با نوشته هایی با اسپری رنگی،شرط ورود به این کلابها هم پوشیدن لباس مشکی و یا از جنس لاتکسه
اجازه پوشیدن لباس غیر رنگ مشکی رو ندارید ،شده برهنه باشید
وارد که میشوید بوی انواع لیکورها و شیرین کننده هاشون برای رفع گسی،بوی عرق در لباس های لاتکس و براق مشکی
دقیقا تداعی گر اوپنینگ این محصوله
اگر عکس های معرفی این کار یا بسته بندی سمپل گوی مانند این کار دیده باشید حتی لیزر های رقص نور اینجور کلابها رو روش پیاده کردند
بعد هم روایح ترشحات ج*نسی و ادرار مانند که در گوشه های تاریک کلاب به شامه میخوره
کانسپت این کار همینه،قصد نوشتم قبلا داشتم اما حوصله نداشتم
این عطر همونطور که نوشتم من رو یاد سکرشنز مگنیفیکز از اتات لیبغه د اوغانج انداخت،البته تا رسیدن به اون ضد عطر ترین عطر تاریخ فاصله داره
هر چند قصد گوالتیری این نبوده که به اونجا برسه

به عمل کار برآید به سخندانی نیست

بنده بی صبرانه منتظر برداشتِ عمیق و متفکرانه شما از کانسپت این عطر هستم.

موفق و موید باشید

بنظرم توبحث پیش اومده،اینکه عطرها داری مفهوم هستند هم جواب نه درسته هم بله.
عطری که توسط عطار خلق میشه یا هر چیزی که بشه اسمشو هنر گذاشت،دارای یه مفهومی هست،که این مفهومو سازندش بهش میبخشه.
همونطور که سلایق انسانها با هم متفاوت هست،شامه ها هم در بحث عطر متفاوت عمل میکنه واسه همین این همه برداشتهای مختلف از یه موضوع وجود داره.
عطار اینکار هم تو خلق این اثر *از نظر خودش* خواسته مفهوم لذتهای جنسی رو تو عطر بگونجونه،حالا اینکه چقد نظر افراد دیگه به این مفهوم نزدیکه یا عطار چقدر تو خلق این فضا موفق بوده که دیگران رو با خودش هم نظر کنه،مشخص نیست.
این منطق هم که سازنده کالایی رو بدون هیچ ایده قبلی روانه بازار میکنه و افراد ازش ایده سازی میکنند(یا بخاطر معروف بودن سازنده یا فروش بیشتر نماینده یا هر دلیل دیگه)هم تا حدودی درسته مثل همون مثال میکل انژ.ولی شاید درمورد اینکار صدق نکنه چون مشخصا طبق گفته شرکت همچین ایده ای پشت عطر بوده.
در نهایت اگه بخام نتیجه گیری کنم تو مقوله عطر در واقع کسی که خلق میکنه و کسی که استفاده میکنه دارای شامه های مختلف هستند که هرکدومشون برداشت شخصی خودشون رو دارند و دلیل نمیشه صرف اینکه مفهومی پشت عطر هست،اون مفهوم دقیق و درست باشه.

دانیال عزیز و دیگر همه ی دوستان عزیزم سلام
مهمترین قسمت و جاذبه ی خلق یک اثر هنری ( تمامی ی آثار هنری از شعر و ادبیات گرفته تا سینما و موسیقی و نقاشی و عطاری ) کشف است !
خالق اثر ، یک واسطه است !
هنرمندان و خالقان آثار هنری ، پل بین دو دنیایند ، فیزیک و متافیزیک ، رویا و حقیقت هرچند که :
رویا حقیقتی ست که در قسمتی از گیتی اتفاق افتاده ، می افتد یا خواهد افتاد .
آنچه در این کائنات هست ( که رویا نیز از متعلقات آن است ) حقیقت است .
خالقین هنر ، خود خلق نمیکنند بلکه نقش مترجم یا راوی اثر بازی میکنند !
یعنی زبانی دیگر را به زبان ما ترجمه میکنند .
و اما مرحله ی کشف :
همه چیز را همگان دانند !
خلق هنر ( زبان ) یک پازل است .
خالق خود تنها قسمتی از پازل را روایت میکند . برخی قسمتی اصلی از این پازل بزرگ را و برخی قسمتی کوچکتر .
و سپس و به محض ترجمه ی این زبان ، به زبان ما ، پروسه ی " کمال " ( تکمیل ) و " کشف " آغاز میشود .
هر کس به زعم خود ( آموخته و تجربه ی خود ) پس از خواندن ، دیدن ، شنیدن ، چشیدن ، لمس کردن و بوییدن آن ، شروع به تکمیل آن هنر کند به جهت کمال که مقصود این است :
کشف کمال با سلاح هوش !
این پروسه توقف ندارد ( و این مهمترین قسمت است )
یعنی مثلا یک تابلو یا یک شعر صدها سال است که نقد میشود و هزاران سال دیگر نیز ادامه دارد ( نقوش انسانهای نخستین بر دیواره ی غارها کماکان نقد میشوند ) و چون " هوش " مدام در حال گسترش و کمال است ، پس هرچه به جلو میرویم آن هنر رو به تعالی مینهد !
برای یک خالق ( که قسمتی از پازل را شروع کرده است ) زیباترین و جذاب ترین قسمت این است که مدام در طی ی نقود جدید ، خود ، این پازل بزرگ را کاملتر میبیند !
و چیزهای جدیدی کشف و ربط میکند که حتی به آنها فکر هم نکرده بوده است !
مثلا : خالق یک مترجم است ، فرض کن کتابی را به زبان فارسی ترجمه کنی و سپس دیگران از این کتاب تو ، کارها کنند و سودها برند و منفعت ها به دیگران رسانند !
و تو مدام با شنیدن این اخبار بر این اعجاز عاشقتر شوی !
اعجازی که حتی فکرش را هم نمیکردی !
مثلا یک عطار رایحه ای خلق میکند و سپس پزشکان کشف میکنند که این رایحه فلان بیماری یا کاستی ی روحی را درمان یا تکمیل میکند !
هییییچ خالقی ( مترجمی ) خود خبر ندارد که سرنوشت مخلوق چه میشود ، این سرنوشت ( نقد ) را ، جمعیت رقم میزنند ، خالق تنها راوی ی این زبان جدید است و نه کاشف آن !
کشف را همگان در پروسه ی کمال رقم زنند که همانطور که عرض شد توقف ندارد .
اینشتن همان مقدار نمیدانست ترجمان اش چه خواهد کرد که خالق آونتوس !
گوالتیری نمیدانست که نام بلک افغان به ناله ی سیاه ترجمه خواهد شد و عده ای ( هرچند قلیل ) از این دریچه عطر او را ترجمه و کشف خواهند کرد و از این مسیر در راه عطر او قدم خواهند زد !
بدون شک همان لحظه ای که این منظرگاه توسط حقیر نادانی چون سخی دیده شد توانمندان بزرگتری نیز دیدند و مسیر پیمودند و دریچه ای نو باز شد به کشفی نو .
پس :
دوستان عزیزم ، مهمتر از خلق اثر میدانید چیست ؟
دقت ( اندیشه ) در آن اثر به جهت کشف !
بدون شک شما چیزی درک میکنید که خالق آن درک نکرده است !
پس کار شما به مراااتب مهمتر از کار خالق آن اثر هنری ست زیرا هر ترجمه مسیری به دنیایی جدید است .
او خالق است اما شما ، خلاق !!
شما کارتان نباشد که عطار ( نقاش ) چه نقشی زده است ! بشنوید حرف او را لیک ملاک قرار ندهید بلکه ببینید شما چه کشف میکنید !
میدانید مهمترین عصاره ی زندگی ی دکتر شریعتی چه بود ؟؟
تمام زندگی اش یک طرف این جمله یک طرف :
اندیشیدن را بیاموزید نه اندیشه ها را !!
گوالتیری تنها راوی ی این اثر است ، خالق آن نیست ! پس :
شما از آن چه کشف میکنید ؟
شاید یک کلمه ی شما ، دریچه ای به دنیایی باشد که حتی خود راوی ی آن اثر در آن دنیا غرق شود !
پس : شما نقد خود کنید و اجازه دهید دیگر دوستان شما نیز همین کنند تا به کمک " هم " زیبایی ی این دنیا آنچنان کشف کنید که خود خالق آن اثر در دنیای شما غرق شود به حظ !
ارادت ها خدمت همه ی شما :)

خانم مونا در ذکرِ ادله‌ی امکان‌پذیریِ مقوله‌ی "مفهوم" برای عطر، بنده رو به سرچِ ساده {گمانم در نت} سوق دادید! جز این باشد جست‌وجو اصلاً و ابداً فعلِ ساده و عملِ راحتی نیست. درحالی‌که اگر بنا بر آن‌چه که در فضای وب می‌بینیم باشد هر کالای مصرفی و چه بسا هنری که پس از آن عبارت Concept قرار داده شود در این فضای مشوش مطلبی از جهت مفهومی‌بودنِ آن یافت می‌شود!

در دلیل دومِ‌تان به طراحی شیشه و فیلم تبلیغاتی اشاره کردید و نتیجه هم گرفتید پس می‌توان برای عطر مفهوم قائل شد! البته من نمی‌دانم چگونه در دورانی که حتی برای خودکار و خودنویس هم فیلم تبلیغاتی ساخته می‌شود می‌توان با تکیه بر تبلیغاتِ یک کالا، آن را مفهومی خواند!

بنده در مگاماره از تداعیِ حسی و نوستالژیکِ شخصیِ آن، پا را فراتر نگذاشته و از اساس آن کار یا هرکار دیگری را مُبیّن یک مفهوم نداسته‌ام!

تمام حرف بنده آن‌جایی بود که فرمودید: "مخاطب به فراخورِ ذهن و ذوقش می‌تواند از عطر برداشت‌هایی داشته باشه" بنده هم در کامنت اولیه خود این را عرض کردم و آن را فاقد ایراد دانستم. اما این فی‌نفسه مفهومی دانستن عطر است که بنده را می‌آزارد! البته بیشتر از این در این مقوله اضافه‌گویی نمی‌کنم، عرایضم شفاف و روشن‌اند.

میخ پایانی این بحث را به خوبی کوبیدید! این‌که تجربه‌ی یک اثر چه دریافتی را برای مخاطب می‌تواند به ارمغان بیاورد! این‌که تفسیرتان چیست، برای تو تداعی‌گرِ چه هست، برای تو مُهر تایید بر چه می‌کوبد و یا خود را ضِدّ چه چیز می‌نماید، یه کلام: «تو چه کشف می‌کنی؟»

جناب سخی، به یاد دارم کانت در جایی نوشته بود: "قضاوت بر مبنای سلیقه، مبتنی بر مفاهیمِ نامعین است."

این مفاهیمِ نامعین همان ناخودآگاهِ ماست، همان درونیاتِ بالا نیامده، همان عمقِ به سطح نرسیده، همان شوقی که مشتاق نگشته است و در نهایت همان میلی که ارضا شدن را آن‌طور که باید و شاید به تجربه نرسانده است!

سلام دوست خوبم.
دلیل پافشاری شما را بر ثابت کردنِ نداشتن مفهوم  عطرها درک نمیکنم.
شاید تعریف های ما از کلمه ی مفهوم  با هم متفاوت باشد.
برای من مفهوم عطر یعنی: چیزی که با بوییدن آن عطر ، در ذهنم ساخته میشود و یا تصویری که از بوییدن آن عطر برایم تداعی میشود...
همگی عطرها ، برای من مفهوم دارند.  
حال یک عطر با فضا و مفهوم زیبای خود ،برای شخص من پوشیدنی است و من را غرق لذت میکند و گاه یک عطر ( مثل همین عطر) برای من قابل استفاده نیست.
حالا احساس میکنم برداشت شما از کلمه ی مفهوم ، القای حس یا کانسپت یک عطر به مخاطب باشد...
اگر تعریف شما از کلمه ی (مفهوم) اینگونه باشد ، بله حق با شماست. نمیشود هیچ حسی را به مخاطب عطر  القا کرد ... مخاطب آزاد است هرگونه که میخواهد آن عطر را تفسیر و تحلیل و تن پوش کند.
در مورد سرچ ساده هم یا شما هنوز با موتورهای جستجو و انبوه اطلاعات که فقط با لمس یک دکمه در اختیارتان گذاشته میشود ،آشنایی ندارید یا قصدتان فقط دیده شدن و مخالفت با موضوعی مبرهن و آشکار است.
در مورد فیلم  تبلیغات خودکار هم ، کمپانی خودکار در نظر دارد به مخاطب القا کند ، این محصول نامش خودکار است و برای نوشتن از آن استفاده میشود... در رنگهای مختلف. حال شاید کسی دلش بخواهد و بگوید...نه این تبلیغات مفهوم خودکار را زیر سوال میبرد ، من معتقدم میشود از خودکار به جای پیچگوشتی هم استفاده کرد...  دیگر خود داند و مفهوم خودکار:)
پ.ن: برای طولانی نشدن بحث مورد نظر ، دیگر پاسخی برای این عطر ثبت نخواهم کرد.

درود

عطر یعنی
لذت
محبت
دوستی
عطر دشمنی نداره

دوست عزیز همیشه موفق و پایدار باشید،منتظر نقدهای خوبتون هستم.

دو مدل طراحی شیشه داره که یکیش اصلا جالب نیست😅

تشکر از نظر زیباتون . طراحی شیشه این عطر گویای کانسپت این پرفیوم هست

سلام آقای سخی عزیز وقت عالی بخیر . متشکرم از اینه اطلاعات خوبتون رو به نحو احسنت با ما به اشتراک میزارید🙏🙏🙏یک سوالی ازتون داشتم من این پرفیوم رو تست کردم رایحه هایی که تونستم تشخیص بدم (البته اگه اشتباه نکرده باشم) قهوه و وانیل و نوعی عسل و مشک و احتمالا چوب صندل هستند . اگه امکان داره در مورد احساسم در رابطه با نت های این عطر نظری بدید🙏🙏🙏

جناب امیر حسین باقری عزیز
سلام و متشکرم از لطف بزرگوارانه ی شما دوست گرامی
خداراشکر شما دوست عزیزم از من جلوتر اید در تست این عطر ، من هنوز تست نکرده ام این عطر را و کوچکترین اطلاعی از این ندارم .
اطلاعم محدود است به گزارش دوستان و ایضا شمای عزیز .
معذرت میخوام که نتوانستم کمکی بکنم .

به به واقعا دمتون گرم جناب روحانی با این تفسیر کاملا فضای سادوناسو رو شرح که چه عرض کنم شکافتید. بعضی دوستان سطحی نگاه کردن به موضوع ولی در حالی که هدف از ساخت چنین تیزر و روش معرفی متفاوتی که این عطر داشت این بود که به مخاطب این حس القا بشه که این عطر نهایت لذت و نهایت ترشح دوپامین توسط مغز رو شبیه سازی میکنه.

مفهومی وجود ندارد...همه چیز فرم است.
همانطور که دوست عزیز .یکی از فیلم های برگمان گفتند بعضی مواقع برداشت ها و تفاسیر برای یک محصول و انگیزه تولید ان بشدت خنده آور و دور از واقعیت هست...هرچه هست` اثر است و مولف آن هارا صرفا گرد هم آورده و با جهان بینی اش به آنها نسبت داده(جهان بینی مولف خیلی مهم نیست از نظر بنده) ..هر تفسیری از آن اثر(فرم) باشد مربوط به ناخودآگاه تفسیر کننده و دید اوست
نقل قولی از تارکوفسکی به یاد دارم که میگفت کودکان بهتر از منتقدان فیلم مرا درک و میفهمند....
هرگونه برداشت اضافی و نپذیرفتن اثر با همانچیزی که هست و تحمیل کردن تفاسیر به آن 'جفا در حق اثر است
متاسفانه این قضیه هم بازیچه افرادی شده و با عبارت مفهوم کانسپت و نماد و.. قصد مارکتینگ و فریب افراد را دارند
حال با این اوصاف ببینیم در 'سادوناسو' تحمیل خودآگاه ما به اثر است یا نه!

هیوم در کتاب کاوشی در خصوص فهم بشری می‌نویسد:
علت این همه جنگ و دعوا در فلسفه و ادیان، مشترک نبودن فهم انسان‌هاست از اصطلاحات هر علمی و خودش شروع می‌کنه برای شاید اولین بار بعد از ارسطو برخی اصطلاحات‌رو تعریف می‌کنه.

فکر می‌کنم علت اختلافی که در اینجا شکل گرفته هم همین مشکله.

ظاهرا عطر در نگاه through a glass darkly عبارت است از صرف آن مایعی که بویی خوب یا بویی بد می‌دهد؛ که در این نگاه عطرها هیچ مفهومی را نمی‌پذیرند و نمی‌توان مفهومی متمایز از سایر عطور به‌شان تحمیل کرد؛ حتی از عهده عطار هم خارج است.
بوی آن مایع شعر نیست، نثر هم نیست، وضوح در دلالت هم ندارد. پس شدیداً مبهم است و مجمل؛ از این رو فاقد هر گونه مفهوم ذاتی‌ست، ولی مفهوم اعتباری و نسبی دارد.

از طرفی عطر در نگاه جناب روحانی عبارت است از شکل و رنگ باتل و مایع، تبلیغات، دغدغه و روحیه‌ی عطار و مهم‌تر از این‌ها اسم عطر. آقای روحانی ظاهراً مفاهیم مد نظرش را از این پکیج بیرون می‌کشند نه صرفا از بویی که مایع عطر می‌دهد.

به نظر بنده ریشه‌ی اختلاف در اینجاست.

[هیچ بویی مفهوم ندارد، ولی الصاق اسم خاص و شکل خاص و معرفی خاص به آن، عطر را دارای مفهوم می‌کند.]
با توضیح بالا به گمانم نظر هر دو بزرگوار قابل جمع و پذیرش هستند.

عطری مثل لاوز یا لاست چری یا کلی عطر دیگر قطعاً مفهوم دارند و تکیه و طعنه می‌زنند به داستانی تاریخی، روانی، دینی، عرفانی و فلسفی؛ حتی اسم عطور کاشف از این مفاهیم است. فکر نمی‌کنم through a glass darkly با این گزاره مشکلی داشته باشد، ولی اگر بوییدن مایع این عطور را با شخصی که عطر مزبور را نمی‌شناسد به اشتراک بگذارید، قطعا مفاهیمی که مد نظر عطار است به ذهنش نخواهد آمد و گمان نمی‌کنم که آقای روحانی هم با این گزاره مشکلی داشته باشند.

هیچ بویی در عالم رایحه‌ی تاریخ انگلستان را نمی‌دهد و ربطی به هوگارت ندارد؛ همچنین هیچ بویی رایحه‌ی ارتکاب را نمی‌دهد؛ گرچه خودآگاه یا ناخودآگاه بشر این‌ها را به رایحه‌ی مد نظر نسبت دهد.

خاصیت هنر بپا کردن چنین جنجال‌هایی‌ست.
خوش باشیم که جنجال داریم. سقراط عاشق چنین دعواهایی بود؛ چون می‌فهمید قرار است به کجا برسند.
از او بیاموزیم!

درود بر دوستان عزیز
کامنت شما باعث شد برم و دیدگاه هایی که در مورد این عطر توسط دیگر دوستان نوشته شده رو مطالعه کنم، جالب بود و چه جنجالی به پا کرده...
کاملا با شما موافقم، (تقریبا) همه نظرات درسته، مثل تمثیل فیل و تاریکی مولانا...
اصولاً وقتی خود عطر یک تعریف نسبی داره و قطعی نیست، رسیدن به کانسپت مشترک برای اون بسیار سخت¬تر هست.(البته کانسپت مشترک از دیدگاه مصرف کننده، وگرنه کانسپت عطار کاملا مشخه و متغییر نیست)
اگر در تعریف عطر بگیم: ماده ای خوشبو که برای خوشبو کردن انسان، حیوان، مکان، فضا و... مورد استفاده قرار می گیرد. نکته کلیدی این تعریف «خوشبو» بودن هست. چون خوشبو بودن یک واژه نسبیه و مطلق نیست. قراردادهای اجتماعی خوشبویی رو مشخص میکنن که این قراردادها از یک جغرافیا به جغرافیای دیگه، از فرهنگی به فرهنگ دیگه متفاوته. بنابراین تعریف واحدی برای خوشبو بودن وجود نداره.
شاید برخی از دوستان بگن که خوشبو بودن برخی از مواد کاملا ثابته و نسبی نیست، به عنوان مثال رایحه گل ها در اکثر فرهنگ ها خوشبو توصیف میشه. بله، این دیدگاه درسته اما در بازه زمانی کوتاه مدت. اگه در طول تاریخ بخوایم نگاه کنیم و یا در چندین هزار سال آینده، ممکنه رایحه گل ها نه تنها مقبول نباشه حتی ممکنه منفور شه و مثلا در آینده ای دور روایحی که الان مورد پسند نیست به عنوان روایح خوشبو تعریف شن و بلعکس.
حالا آیا عطرها داری کانسپت هستن؟ بله، اکثرا. در بسیاری از عطرهای نیش، عطار بر اساس مفهومی خاصی اونها رو خلق کرده(کانسپت عطار). البته ممکنه یک عطار به عمد، عطری رو بدون مفهوم تولید کنه تا ذهن مصرف کننده رو درگیر ساخت مفهوم برای اون عطر کنه، مثل پایان باز در فیلم ها ...
و البته خیلی از عطرهای دیزاینری هم ممکنه کانسپت خاصی نداشته باشن و در راستای فروش بیشتر و.... خلق شدن.
هر کسی از ظن خود شد یار من
از درون من نجست اسرار من
سر من از ناله من دور نیست
لیک چشم و گوش را آن نور نیست
تن ز جان و جان ز تن مستور نیست
لیک کس را دید جان دستور نیست
آتش است این بانگ نای و نیست باد
هر که این آتش ندارد نیست باد
آتش عشق است کاندر نی فتاد
جوشش عشق است کاندر می فتاد
پ.ن: این دیدگاه بدون مطالعه و رفرنس خاصی، فقط نتیجه گیری ذهنی بنده اس. بنابراین زیاد جدی اش نگیرید😁😉

درود جناب فرهادی
از اقیانوس مثنوی اسم بردید و مولوی: نهنگِ حاکمِ این اقیانوس، که چنین نهنگی را چنان اقیانوسی باید.
چه نگاه ضروری و تعالی‌بخشی برای زندگی و هنر است این ایدئالیسم و درک این نسبیت.

می‌خواهی باش
یا نباش!
من تو را دارم.

در حکایت فیل هر کسی بخشی از فیل را لمس می‌کند و با اینکه مفهوم فیل در ذهن همه یکسان است، ولی تصورات مختلف در ذهن هر کدام‌شان ایجاد می‌شود؛ درمورد عطور اجازه بدید بگیم: مثل این است که همه یک چیز را مثلاً خرطوم را لمس کرده‌اند، ولی باز به اتحاد در تصور نمی‌رسند.
یکی می‌گوید فیل مثل لوله است، یکی می‌گوید فیل مثل بالشت است، یکی می‌پرد و گمان می‌کند مار به دستش داده‌اند و ...

ما در مفهوم خوشبویی دچار خلط و اختلاف نیستیم؛ همه می‌دونن خوشبویی یعنی چی؟
مفهوم واحده: بویی که خوب باشه.
در تعیین مصداق و تصور(قول مولوی) است که اختلاف هست.
یکی رز دوست دارد یکی متنفر است
یکی عاشق وانیل است دیگری منزجر از آن.
همه می‌دانیم بوی رز چطور است (گرچه در این هم اختلاف است: برخی می‌گن اتحاد فقط در اسم است، همه‌مون بهش می‌گیم بوی رز، ولی ممکنه شما بوی بتادین بگیرید و بگید رز و من بوی رز بگیرم و بگم بوی رُز. بهترین نمونه‌ی این فرض هم آمبرگریسِ. هیچ نظر مستدلی درمورد صحت یا سقم این فرضیه نمی‌توان داد، چون آن چیزی که شما تجربه می‌کنید با چیزی که من از همون ابژه تجربه می‌کنم متفاوته و [طبق این فرض] راه به اشتراک گذاری این تجربه‌ها مسدود)، ولی همان بوی رز در ذهن یکی خوشبو و در ذهن دیگری بدبو نمود پیدا می‌کنه(حالا بحث ژنتیک مطرح است و خاطرات، بماند).
پس اون عطر ذاتاً نه خوشبو و نه بدبوئه.

نمره‌ای که کاربران به رایحه می‌دن، نه به اصل رایحه که به تخیل، توهم و تصور اون رایحه‌ در ذهن خودشونه. به همین خاطر اهل تجربه می‌دونن که یا نباید [و یا با احتیاط و آگاهی باید] به دیگران عطر معرفی کنن.

به قول خودتون پ.ن:
مصرع اول اشعاری که گذاشتید فقط یک نمونه از ایدئالیسم و نسبیت موّاج مثنویه.
صرفاً در همون حکایت به این قطعه‌ها هم توجه کنید:

آنکه جان بخشد اگر بکْشد رواست

نیک کرد او لیک نیک بد نُما

آن گل سرخست تو خونش مخوان
مستِ عقلست او تو مجنونش مخوان

بچه می‌لرزد از آن نیش حَجام
مادر مشفق در آن غم شاد کام

تو قیاس از خویش می‌گیری ولیک
دور دور افتاده‌ای بنگر تو نیک