این محصول در سال 1997 توسط لالیک معرفی شد. رایحه لالیک پورهوم چهارفصل است
سازنده این محصول Maurice Rousel است و شیشه را نیز Marie-Claude Lalique طراحی کرده است.
«لالیک پور هوم شیرنشان» (معروف به لالیک شیر) از عطرهای کلاسیک چوبی و کهربایی با طراوتبخشی ناب برای مردان شیکپوش و خاص است.
این مخلوق شگفتانگیز سال 1997 که هنوز نفس میکشد، استعداد و نبوغ آقای رنه لالیک را همچنان برای ما زنده نگه داشته است. برای پی بردن به نبوغ خاص آقای لالیک کافیست به این نکته توجه کنید که در دهه پُرهیاهوی 1920 بود که آقای لالیک، 27 آرم ویژه برای ماشینها طراحی کرد که امروزه از کالاهای لوکس و نایاب برای کلکسیونرها بهشمار میروند.
ساختار آمیزهای بسیار متنوع «لالیک پور هوم شیرنشان» سرشار از رایحههای غافلگیرکننده و طراوتبخش در نتهای اولیه است که بهزیبایی با نتهای پایه آمیخته شدهاند و پیچیدگی خاصی به این عطر دادهاند. پیوند ناب و بینقص میان نتهای اولیه و نتهای پایه به شکلگیری آکورد چوبی و گلفام نابی منتهی شده است.
عطرافشان این رایحه را به شما عزیزان پیشنهاد میکند.
| نوع عطر | ادو پرفیوم |
| برند | لالیک |
| عطار | موریس روسل |
| طبع | گرم |
| سال عرضه | 1997 |
| گروه بویایی | چوبی معطر |
| کشور مبدأ | فرانسه |
| مناسب برای | آقایان |
| مناسب فصل | زمستان |
| اسانس اولیه | ترنج ، نارنگی ماندارین، اسطوخودوس ، گریپ فروت ، رزماری ، نارنگی، دارابی |
| اسانس میانی | سدر ، زنبق ، یاس، گل برف |
| اسانس پایه | کهربا، وانیل ، نعناع هندی ، خزه درخت بلوط ، چوب صندل سفید |
عطری کلاسیک، چوبی، آروماتیک و فوژه؛ با کاراکتر یه جنتلمن سنتی، کمی محافظهکار و احتمالاً از اون آقایونی که هنوز به آداب معاشرت و اتوکشی شلوار اعتقاد راسخ دارن!
شروعش مرکباتی، گیاهی و یه کم تلخه؛ اما کمکم از اون جدیت اولیه فاصله میگیره و به یه فضای چوبی، پودری و کمی شیرین میرسه. انگار آقا بعد از چند دقیقه بالاخره تصمیم گرفته کمی صمیمیتر بشه!
عطری برای سنین میانسالی به بالا؛ البته بعید نیست حتی زمان تولیدش هم کمی بوی گذشته میداده!
نتها شفافن و کیفیت رایحه نسبت به قیمت واقعاً کمنظیره.
یه گوشه از رایحه هم آدم رو یاد حمومهای قدیمی، صابونهای خوشعطر و روزگاری میندازه که تمیزی خودش یه جور پرستیژ محسوب میشد، نه صرفاً نتیجه تبلیغات شامپو!
پرفورمنس هم با توجه به جنس رایحه و نوع کاربریش کاملاً مناسبه و ایرادی بهش وارد نیست. نه قراره وارد اتاق بشه و قبل از صاحبش سلام کنه، نه بعد از رفتنش تا سه ساعت توی فضا باقی بمونه!
تجربه استفاده:
انگار از اول برای لایر کردن با عطرهای دیگه ساخته شده! یه جور شخصیت مکمل داره؛ مثل اون دوست عاقلی که خودش اهل شلوغکاری نیست، ولی کنار آدمهای دیگه جمع رو کامل میکنه!
اما برای اینکه عمق رایحه، ظرافتهای پنهونش و اون آکورد شیرینِ غیرخوراکی و البته هنرمندانهش رو بهتر حس کنیم، پاییز بهترین فصله؛ مخصوصاً همین روزای خنک و بارونی.
تو بهار و تابستون، این وجه پنهونش چندان خودش رو نشون نمیده و بیشتر همون حالوهوای پدرانه و حمومهای قدیمی رو تداعی میکنه. انگار عطر هنوز توی گذشته زندگی میکنه و با تغییر فصل هم چندان میونهای نداره!
اما پاییز…!
پاییز که میشه، انگار همهچیز سر جای خودش قرار میگیره. اون تلخی، چوب، پودر و شیرینی ظریف بالاخره به تفاهم میرسن.
شاید واقعیت این باشه که بعضی عطرها برای خوشبو کردن آدم ساخته نشدن؛ برای این ساخته شدن که آدم کمی بیشتر شبیه خودش بشه… البته به شرطی که خودش بدونه کیه!