دوستان عزیز
من تصمیم جدی گرفتم وارد ساخت عطر بشم.به دلیل علاقه و اطلاعی که دارم و احتمالا استعداد و تلاشی که دارم برای خودم هدف گذاشتم
انتظاری ندارم رعایت ذوق من رو داشته باشید که بخواید با جملات انگیزشی منو سرخورده نکنید.با ۴۰ سال سن دنبال حقیقتم.همین و بس
آیا برای کسی که علاقه و پشتکار داره و امیدوارم استعدادش رو هم داشته باشم ،آیا میشه من با ساخت عطر برند شخصی خودمو داشته باشم و بتونم برای شرکت های عطرسازی بزرگ هم مورد مناسبی بشم؟
می دونم که خیلی آرمان گرایانست.برای همین اینجا پرسیدم
می خوام یه فرانسوا دماشی ایرانی یا کوئینتین بیش ایرانی باشم.
برند خودمو طراحی کنم و افتخار ایران باشم.برای دیور و تام فورد عطر بسازم.
دوستان مطلع نظر بدن.تمام نظرات با دقت تمام خوانده میشه.شاید باقیمانده عمرم به همین صفحه و نظرات شما بستگی داشته باشه
درود ، به نظرم ۴۰ سالگی برای شروع دیر نیست، ولی باید بین علاقهمند بودن به عطر، عطرساز حرفهای شدن و ساختن یک برند موفق تفاوت قائل شد. اینها سه مسیر متفاوتن که هرکدوم دانش، تجربه و زمان خودشون رو میخوان. اگه هدفت اینه که روزی برای برندهای بزرگی مثل دیور عطر بسازی، باید بدونی که صرفاً داشتن ذوق و استعداد کافی نیست؛ شیمی مواد معطر، شناخت نوتها و آکوردها، تسلط بر مواد اولیه، تمرین مستمر، قدرت تحلیل رایحه و سالها تجربه در کنار یک استاد یا در یک مجموعه تخصصی اهمیت زیادی دارن. اما غیرممکن هم نیست. فقط بهتره بهجای اینکه از همین امروز خودت رو با فرانسوا دماشی مقایسه کنی، هدفت این باشه که هر روز از عطرسازی که دیروز بودی بهتر بشی. فرمولنویسی یاد بگیری، مواد اولیه رو بشناسی، آکورد بسازی، کارهات رو ثبت و ارزیابی کنی و بهمرور به امضای بویایی خودت برسی. یه نکته مهم دیگه هم هست: عطرساز برجسته شدن و صاحب برند شدن لزوماً یک مسیر نیستن. ممکنه کسی عطرساز فوقالعادهای باشه، ولی در بازاریابی و ساخت برند موفق نباشه؛ یا برعکس، برندی موفق بسازه و از عطرسازهای حرفهای برای خلق محصولاتش کمک بگیره. پیشنهادم اینه که بهجای شرطبندی روی رؤیای نهایی، روی یک برنامه جدی یکساله سرمایهگذاری کنی. آموزش اصولی ببین، مواد اولیه تهیه کن، هر هفته فرمولهای جدید بساز، از افراد متخصص بازخورد بگیر و پیشرفتت رو با معیارهای واقعی بسنج. بعد از یک سال، با شناخت خیلی دقیقتری میتونی درباره ادامه مسیر تصمیم بگیری.به نظرم مسئله اصلی این نیست که در ۴۰ سالگی میتونی فرانسوا دماشی بشی یا نه؛ مسئله اینه که آیا حاضری سالها سختی مسیر رو بپذیری، بدون اینکه موفقیت نهایی تضمین شده باشه؟ اگر جوابت مثبته، رؤیات رو کنار نذار؛ ولی بهجای تکیه بر رؤیا، براش برنامه، مهارت و معیار پیشرفت بساز. هیچکس نمیتونه تضمین کنه به دیور یا تام فورد میرسی، اما میتونی از همین امروز مسیری رو شروع کنی که تو رو به یک عطرساز واقعی تبدیل کنه ، آرزوی موفقیت