بوی تهران

نمیدونم کیا مثل من بوی زیبای تهران رو حس میکنن.

خیلیا با بوی آلودگی و شلوغی اشتباهش میگیرن ولی نه، تهران بوی خودشو داره.

تهران برای من فقط یک شهر نیست؛ یک بویِ پنهان است که هرکسی متوجهش نمی‌شود.

​بویِ ظهر‌های آفتابی و بادِ خنکِ کولر آبی که خنکیِ پوشال و خاکِ نم‌خورده‌اش خانه را پر می‌کند و چشمانم را می بَرَد. بویِ سایه‌روشنِ کوچه‌های قدیمی، وقتی نورِ آفتابِ ملایم روی دیوارها می‌تابد و هیجانِ عشق‌بازی‌های یواشکی و نبضِ تندِ معشوق در دلِ تاریک‌روشنِ کوچه می‌پیچد.بوی قدم زدن بی پایان در کوچه پس کوچه های خلوت و خیابان های شلوغش با کسی که دوستش داری...

​بویِ بهشتیِ آبِ زلالِ استخر در گرمای تابستان، وقتی زیرِ آب فرورفته‌ای و بادِ خنک از دریچه‌ی سقف درست می‌خورد وسطِ صورتت و به پرواز در میایی...

​و شب‌های تهران؛ با همان هوایِ سبک، پاک و پر از سرخوشی. تهران، همین تناقضِ قشنگِ خنکی و عشق و آفتاب است.

ایا عطری هست که همچین بو یا بهتر بگم خاطره رو تداعی کنه؟

#لالیک انکر نویر (لالیک مشکی) Encre Noire 

#لالیک انکر نویر اسپرت (لالیک مشکی اسپرت) Encre Noire Sport 

#نوتیکا وویاژ (ناتیکا وویاج) Nautica Voyage 

و این ۳ عطر شاید درصد خیلی کمی اون حسارو بهم یاداوری کنن.