هم مسیر

سپاس این میکده ی عطر را که فرزندان خانه اش را بسیار می آموزد!

دانشگاهی که هرکس نقشی را از آنِ خود کرده است؛

نه به سلطه، که به دوستی و مِهر.

استادان، دانشجویانِ ماهر، دانشجویانِ دیروز ، جویندگان دانشِ امروز و...

که هرکدام را فردایی نیکو در پیش است.

لیک اگر بخواهم آینده ای کاری را از این مسیر زیبا بجویم، راه آسان نیست و تشنه ی هنر است؛

و مردان و زنانِ رَهرو اش را می طلبد.

حال دستی به سوی اهل این خانه دراز می کنم؛

به این امید که دستی به یاری پیش آید و آن را صمیمانه بفشارم.

و چه زیبا اگر از این خانه، کسی همراهم شود.