برندهای ارزون یا اقتصادی

والا چه عرض کنم سیاست این کمپانی ها رو فهمیدن سخته... ولی شاید کیفیت رو نخواستن فدای کمیت کنند.. اینم یه استراتژی

سیاستشون اینه :

کم گوی و گزیده گوی  چون دُر

برای منم یکی از سوالاتی هست که جواب درستی براش پیدا نکردم.... موضوع کیفیت و کمیت نمیتونه باشه... چون عملا بسیاری از این برندها زیر مجموعه پرنت کمپانی های بزرگی هستند که کلی برند دارن و باید به سهامداران و غیره شود بدن...

اگر بخوام مثال بزنم (میتونی توی فرگرنتیکا نگاه کنی) :

گروه لالیک ۹ تا برند داره...از جمله لالیک، بنتلی، آلن دلون، سوپر درای، بریونی و... 

گروه بوگارت ۷ تا برند الان داره.. ازجمله ژاک بوگارت، تد لاپیدوس، شوینیون، کاروِن و..

یا کمپانی اینتر پقفمز ۳۲ تا برند داره... از جمله دانهیل، دونا کارِن، کوچ، مون بلان، جیمی چو، اسکار دلا رنتا، سالواتوره فراگامو، روبرتو کاوالی، ون کلیف اند آرپلز و...

از بین برندهای این گروه‌ها ببین الان چندتا فعال هستند و چندتاشون به گوشه‌ای رفتند؟؟

انگار بخش عطر برندهایی که دیگه عطراش خواهانی نداره رو تعطیل می‌کنند یا کنار می‌گذارند و سرمایه گذاری روی برندهای جدید می‌کنند و برندهای بهتری رو میخرن یا فعال می‌کنند!!!

به قول اون بنده خدا... شهر عجیبیه!!!!