سالی چند تا عطر بخریم؟

درود

دقیقا جناب خاطرات گور کن و سورنا جان درست گفتن ، منم اوایل به همون شکل بودم ، ولی کاملا اشتباهه و علاوه بر اینکه هزینه سنگینی رو دستتون میذاره ، هیچ فایده و ارزشی نداره...

من بعد از اون حجم تست کردن عطرای مختلف دوره ای دچار همون سردرگمی که دوستان گفتن شدم و واقعا موقع بیرون رفتن گیج میشدم که چه کاری استفاده کنم...

الان داخل کلکسیونم کلا ۳ تا عطر گرم و معتدل دارم برای فصول خنک و سرد ، ۳ تا عطر خنک هم دارم برای فصول گرم...

بیشتر از این واقعا نیاز نیست...

تازه اگه برگردم عقب شاید همون دو تا برای گرم و دو تا برای سرد انتخاب کنم ، اینجوری همه استایل هارو پوشش دادین و همه مکان ها و زمان هارو هندل میکنین...

 این اعتیاد سختیه واقعا ولی خودمم مدتیه دارم کنارش میذارم... جلوی زندگی کردن رو حتی میگیره گاهی...

البته اگه میلیاردر بودم یا در این کشور نبودم شاید این راه برام اهمیتی نداشت ، اما با این وضعیت واقعا نمیشه...

موفق باشید عزیز

بنیامین عزیز

ضمن تایید فرمایش دوستان عزیز که بخوبی موضوع رو موشکافانه توضیح دادن، بنده هم سعی می‌کنم در حد سواد اندک خودم، خیلی ساده نظرم رو بگم:

بخش اول:

دنیای «اعتیاد» دنیای گسترده‌ای هست و الزاماً اونطوری نیست که در تصورات اکثریت ما جنبۀ منفی اون رو درنظر می‌گیریم(مثل مواد مخدر) 

همونقدر که اعتیاد به هروئین از نظر عامه مردم بد و نادرسته، درس‌خوندن زیاد هم (اونی که روزانه 20 ساعت درس می‌خونه) از نظر روانشناسی نوعی «اعتیاد» هست و اگر نیاز به درمان داشته باشه، روش کلّی درمانش تفاوت چندانی با درمان هروئین نخواهد داشت!! با این تفات که یکیش(هروئین) بسیار منفوره اما اعتیاد دوم (درس خوندن زیاد) نزد عامه مردم خیلی هم خوبه! به عبارت دیگه هر نوع اعتیادی از نظر عامه، الزاماً بد نیست و حتی چه‌بسا ممکنه نوعی ارزش هم محسوب بشه. 

ما بجز اعتیادهایی که می‌شناسیم (مثل مواد مخدر و رفتارهای پرخطر و ...) انواع دیگر اعتیاد رو داریم که بعضاً می‌تونه به شدت مخرّب و آسیب‌زننده باشه. شاید باورش سخت باشه اما مثلا کبوتربازی (در لفظ عامیانه: کفتربازی) یکیشه. همینطور قناری بازی و ... منظورم کسی نیست که دوسه‌تا کبوتر یا قناری تو خونه داره، منظورم افرادی هستن که تمام زندگی‌شون رو کبوتر و قناری تشکیل داده و از زن و زندگی و حتی بچه‌هاشون براشون مهم‌تره(در مورد سایر پرندگان، اینقدر وضعیت خطرناک نیست) 

خودم شاهد از هم پاشیدن زندگی یک آقای پزشک محترم بودم که کبوترباز قهّاری بود و زمان انتخاب نهایی بین «همسر» و «کبوترهاش» با نهایت ادب و احترام گفت: ببخشید کبوترهام! (پزشک مودبی بود انصافا) و خلاصه اینکه کارشون به جدایی کشید. 

حالا اینقدر روضه خوندم فکر نکنی خودم بچه پیغمبرم! خیر. من هم در زندگیم(بجز سیگار) اعتیادهای دیگری هم داشتم. زمانی که شروع به نگهداری ماهیان زینتی کردم بعد از یک‌سال که به خودم اومدم دیدم تمام زیرزمین منزل پدریم شده آکواریوم، تمام دغدغه‌ام شده پیداکردن بهترین غذا برای ماهیان و برای گوشتخوارها هم تهیه بهترین غذای دست‌ساز و همچنین اینکه اگر ماهی خاصی در شهر خودم نبود، با قطار میرفتم ساختمون پلاسکو(اون زمان طبقه پایینش مرکز ماهی‌فروشان زینتی بود) و مثلا دوتا ماهی از فلان نژاد می‌گرفتم و اکسیژن تزریق می‌کردم و میاوردم شهر خودم و ...

خب این اگه اسمش اعتیاد نیست پس چیه؟ کلّی طول کشید تا تونستم بذارمش کنار و الان حاضر نیستم حتی یک تُنگ ماهی قرمز هم داشته باشم! 

اعتیاد دیگرم گل و گیاه بود و اون دوران، کلّی می‌گشتم و هزینه می‌کردم برای پیدا کردن بذر فلان گل کمیاب و خاک وارداتی گرامافلور از آلمان!! برای جوانه زنی اون بذر گرونقیمت و .... که خداروشکر اونها رو هم کنار گذاشتم. 

اگر اشاره نمی‌کردی به اینکه 2 ماهه وارد این وادی شدی، قطعاً اینهمه روضه نمی‌خوندم برات. اما اینکه در عرض 2 ماه اینهمه عطر خریدی اصلاً نشونه خوبی نیست. امیدوارم متوجه منظورم شده باشی :)

و اما بخش دوم: 

ما قرار نیست دو واژه «عشق‌بازی» و «اعتیاد» رو با هم قاطی کنیم. هرچند اونقدر مرزهاش شفاف هست که هم‌پوشانی‌های زیادی با هم دارن. ما کلکسیونرهای زیادی داریم که نگهدارندۀ انواع اشیا یا حتی عطر هستن. اما قرار نیست در هر مناسبتی، مدتی ذهنشون درگیر این باشه که از کدومش استفاده کنن. چون در اینصورت، در مدت کوتاهی از پا خواهند افتاد. 

از نظر علمی، ما در مغزمون چیزی می‌گذره که بهش میگن «حسابداری ذهنی» یعنی مغز ما دودوتاچهارتای خودش رو انجام میده. اما گویا کمی ریاضیش ضعیفه و در این مورد لنگ می‌زنه! :))) 

چرا؟ چون هزینه به‌دست‌آوردن با هزینه ازدست‌دادن در مغز ما یکسان نیست. هزینه ازدست‌دادن چیزی نزدیک به 2 برابر «لذت» بدست‌آوردن به ما «درد» ازدست دادن تحمیل می‌کنه.

سخت شد؟ مثال میزنم:

مثلا من دختری هستم که 2 خواستگار با شرایط عمومی یکسان(چهره و تیپ موردنظر و ...)  دارم:

یکیش جراح مغز و اعصاب و دیگری کارتن‌خواب!  

خب در اینجا کار سختی ندارم. چون تکلیف روشنه و هزینه از دست دادن مورد دوم اونقدرها درد نخواهد داشت!

اما تصور کن که من 4 خواستگار دارم(بازهم با شرایط عمومی یکسان که همگی مورد تایید من هستن) شامل:

جراح مغز و اعصاب

جراح چشم

جراح پوست و زیبایی

جراح ارتوپد

خب در اینجا مغز من هنگ می‌کنه چون اگه «لذت» به دست آوردن یکی از اونها رو 100 درنظر بگیریم «درد» از دست دادن سه تای دیگه (با توجه به 2برابر بودن) تقرییباً معادل 600 خواهد بود. 

شاید به همین دلیله که عمو حسن(شما...عی‌...زاده) وقتی برای دخترش 11 خواستگار میاد که یکی از یکی بهتره (تاجر و وزیر و وکیل و استاد و دکتر و مهندس و ...) آخرش میگه: «شما بگید.... شما بگید»

همین «شما بگید» از نظر علمی تحت عنوان Decidophobia یا فوبیای تصمیم‌گیری عنوان میشه که طرف قادر به تصمیم‌گیری بین گزینه‌های فراوان و مشابه نیست.

میان نوشت: دیده شده طفلک هنوزم بعد از چند دهه، بعضی وقتا توی خیابون راه میره و می‌خونه: یکی‌شون خییییییییییلی خوبه! (ولی هرگز کسی نفهمید کدومشون خیلی خوبه)

:)))

بر همین اساس اگر قصدت شروع تبدیل شدن به یک کلکسیونر عطر(عشق‌بازی) هست بهت تبریک میگم. میتونی صدها شیشه مختلف رو نگهداری کنی اما خودت به عنوان یک کلکسیونر می‌دونی که نهایت استفاده‌ات بین مثلا 5 گزینه هست. اما اگر دنبال عطر خاصی برای امضا هستی، به نظر راه درستی انتخاب نکردی(اعتیاد)

چون به قول پروفسور «بری شوارتز» تعدد گزینه‌ها هرگز منجر به انتخاب رضایت‌بخش نخواهد شد و هرچقدر که می‌گذره، صاحب باتل‌های عطر بیشتر، اما تجربه رضایت کمتری در زندگی خواهی شد :)

موفق باشی

منم با دوستان موافقم عطربازی یک اعتیاد بی انتهاست که هر چه عطر بیشتری داشته باشین هم توقعتون از روایح بالاتر میره و هم باز دلتون میخواد تست و خرید داشته باشین منم قبلا خیلی سردرگم بودم اما الان عطرهام و به حدود کمتر از ده تا محدود کردم اونم عطرهایی که قبلا داشتم و ببشتر تکرار میکنم اما در کنارش ماهی حدود پنج شش و نهایت ده تا دستریز هم میخرم برای کشف روایح جدید اما در همون حد اکتشاف باقی گذاشتم و فقط عطرهای قبلیم و تکرار میکنم  به نظر من عطرهای اصلیتون و به زیر ده تا محدود نگه دارین اما تنوع نوع رایحه همین عطرها زباد باشه مثلا همه یک سبک یا یک نوع طبع نباشن در کنارش برای کشف روایح دستریز بخرین حداقل هزینه هنگفتی هم صرف خرید عطرهای اضافی نمیشه 

دقیقاً این رو رعایت کردم عطر ها هر کدوم طبع مختلف و رایحه های متفاوت داشته باشند.

الان ۱۱ تا عطر دارم اما ظاهراً زیادی خریدم و امکان خراب شدنشون هست. :(

تا میتونی عطر بخرید... 😋

با درود فراوان. من سعی میکنم تا جای ممکن خلاصه بنویسم.

اول از همه این سوال اشتباهه که سالی چند تا عطر. شما یک شیشه عطر ۲۰۰ میل MFK BR540 اونم اکستریت بگیری توی یک سال تمومش نمیکنی. ولی یک شیشه ۱۲۵ میل گرین لی از PDM بگیری و بخوای بوش رو بدی هر ماه تمام میشه و باید بخری. نکته بسیار مهم توی متن اول شما عطرهایی هست که به اونها اشاره کردی که نشون میده علاقه به عطرهای ماندگار داری. و همچنین گیجی در بین انتخاب عطرهات هست.

دوما اینکه هر عطری اکسپایر نمیشه. برندهایی رو دیدم که اکسپار میشن مثل ژیوانچی ولی تا الان از برندهای دیزاینری قوی و نیش ها ندیدم که عطری ازشون اکسپایر بشه. الان دیور هوم اینتنسی که دارم بچ کد اوله که میشه قبل از ۲۰۱۰، مدتی توی ماشین بوده، سالهاست که نصف شده ولی هنوز همونه. در کل قانون طلایی اینه که سیتروسی بخر بزن بنداز بعدی رو بخر. عود مثل شرابه، بمونه جا میفته. فارغ از ماندگاری بهتر بعضی نت ها در عطر ضد اکسیدانها مثل BTH استفاده میشه. اگر ماده ی موثر عطر بیشتر باشه این درصد BTH بیشتر میشه و عطر ماندگار تره. قاتل های عطر هم نور ،گرما و رطوبت هستن.

سوما اینکه هدفت از این سوال چیه؟ میخوای نخری بعد منتظری نظر بدن بگن نخر بسه؟ یا اینکه میخوای با بودجه ای که داری مجموعه ای داشته باشی که همه فن حریف باشه؟ اگر میخوای نخری که باید بگم بخوای هم دیگه بودجه ات با قیمت های جدید توان قبل رو نداره. اگر هم میخوای به مجموعه ی کوچیک بسنده کنی که باید با یکی از این دو راه جلو بری. ۱) بوی مورد نظر ۲) هدف مورد نظر

اگر خواستی بهم بگو که در چه مورد صحبت کنم ولی الان برای دو مورد بو و هدف صحبت میکنم تا حوصله کنی بخونی.

بوی مورد نظر منظور همون سنت پروفایله. فردی که به دنبال سنت پروفایل هست میره سراغ یک بوی خاص مثل وانیل، یا یک گروه خاص مثل اورینتال. دیگه مابقی رو میبوسه میزاره کنار. حالا فرض کنیم اورینتال مد نظر هست. میتونی با ترکیب های مختلف تنوع ایجاد کنی ولی از اورینتال خارج نشی یا محدودش کنی مثل اورینال فلورال که انتخاب هات محدود تر هم میشن.

یا اینکه اون فرد هدفش اینه که خوشبو باشه. برای همین ۵ گروع عطر انتخاب میکنه، تابستانه، زمستانه، چهار فصل، برعکس، خاص. اینجوری فقط یک حق انتخاب خرید در هر شاخه داری. یکی برای تابستان که خنک باشه. یکی برای زمستان که گرم باشه. یکی برای تمام فصل های سال که معتدله و یکی برای جاهایی که نمیخوای از پخش و ماندگاری قبلی ها استفاده کنی، مثلا اگر انتخاب همیشه بادی سنته یک بیست مود بخر و برعکس. و در نهایت یک عطری متفاوت وقتی میخوای از تکرار فرار کنی. اینجوری هم پول زیاد نمیدی و هم کارت راه میفته.

البته افرادی هستن که عطر امضا دارن. اونها معمولا ۳ عطر براشون کافی هست چرا که اغلب موارد اون عطر امضا رو میزنن و هی ازش میخرن تا خسته بشن.

چرا گفتم انتخاب هات گیج هستن؟ رد توباکو یک بوی خامه ای پودری داره، بعد یک دفعه پریدی پورپز که خیلی تنده. بعد کالان که بوی فلفل سیاه داره. و به یکباره زرجوف رو زنانه خریدی، بعد رفتی دنبال کار رترو از برند نارسیس که توی کار مشکه. نشون میده نقدی چیزی میبینی بعد میگی این خوبه بخرمش.

افراد اول میرن سراغ دیزاینری ها. یه چند تا که داشتن میرن نیش تازه کارها. نه اینکه یک باره بپرن وسط چند تا نیشی که هر کسی نمیره سراغشون. با انتخاب های همه پسند شروع کن که وسط راه نمونی. عطرهای بالانس تهیه کن، نه مثل مانسرا که سنتتیکه. اجازه بده با بوهای طبیعی آشنا بشی. برو سراغ شنل، کرید، دیور. خیلی هم سراغ نیش های عجیب نرو. مگر اینکه عاشق یکیشون بشی وگرنه یک باره میبینی کلی پول داری میدی واسه چیزی که نمیخوای بزنی. تفاوت خوبه ولی هر چیز متفاوتی برای تو نیست.

اینکه باید با دیزاینری شروع کرد یک صحبت عاقلانه هست. دیزاینری ها ساخته شدن تا همه ازشون استفاده کنن. خیلی ها به نیش به عنوان قدم بعدی نگاه میکنن در حالی که اینجوری نیست. گول کلکسیون رو نخورین، خیلی از کلکسیون دارها خودشون دیزاینری میزنن یا نیش های همه پسند رو چون عطر برای خوش بویی هست و داستانش از کلکسیون جداست.

خود من به شخصه بیشترین عطری که این مدت استفاده کردم تاکسیدو بوده و بعد لیتون اکسکلوسیو. از تاکسیدو طی ۲ سال تقریبا ۱۵ سی سی زدم، یک حساب سرانگشتی میگه اگر هر روز من یک عطر بزنم. هر سال بیش از ۳ بار نباید از یک عطر بزنم. این در حالی هست که از شیخ گلد ادیشن در یک سال گذشته نزدم و خیلی از مواقع که نمیدونستم چی بزنم تاکسیدو زدم. قبلش خدا بیامرز گرین آیریش توید بود که هی دستم میرفت سمتش. جالبیش اینه که هیچ کدوم از بهترین عطرهایی که مد نظر دارم نیستن.

سلام بنیامین جان

امیدوارم که حالت خوب باشه

امروز که سوالت رو خوندم یاد احوالات خودم افتادم که گرفتاری بسیار عمیقی هست و رهایی ازش کار هر کسی نیست

این مساله نه با منطق حل میشه نه با تحریم خرید و حتی نه با وضعیت بد اقتصادی، هیچ چیز جلودار خرید نخواهد بود مگر اینکه توی یه سری مسائل با خودمون بتونیم روراست باشیم و کنکاش بیشتری بکنیم

من بیشتر از اینکه ویدئو بررسی عطر ببینم این اواخر، در مورد اعتیاد به خرید خیلی ها که ویدئو ساختن کنجکاو بودم و اینکه دوست داشتم تجربه ها و نتیجه گیری هاشون رو بشنوم و مجموع اونارو به همراه نظر شخصیم میگم خدمتت. در واقع نوشته ام هیچ ربطی به تعداد عطر کافی نداره و امیدوارم زیاد جسته و گریخته نباشه حرفام

* به نظر من اگر ما واقعا شیفته رایحه و دنیای روایح باشیم باید دنبال یاد گرفتن یه سری مسائل مربوط باشیم قاعدتا، بنابراین میشه تمرکز رو از مطالب مربوط به بررسی یه عطر خاص و ارزش خریدش ببریم روی آشنایی با مبانی دنیای روایح و آشنایی بیشتر با دسته بندی هاش و هر قسمتی که میتونه مورد علاقه ات باشه. چون اگر هدفت آشنایی و لذت بردن از این دنیا باشه نوع تست و بررسی سمپل ها و دکانت ها برات متفاوت خواهد بود از اینکه این کارها رو تست کنم تا ببینم کدوم مناسب خرید هست.

خلاصه که هدف رو مشخص کنیم که تجربه گری هست یا خرید

* خیلی ها این پیشنهاد رو داشتن که تعداد مشخصی برای سقف عطرهایی که داری تعیین کن و این تعداد یه انتخاب شخصیه، ولی اضافه کردن حتی یه عطر بیشتر از اون رو فقط در صورت فروش یا اتمام یکی از کارها انجام بده

* کلکسیونت رو جایی نگه دار که از دید دور باشه و دلیلی نداره به دیگران نشون بدی که چه کارهایی داری مگر اینکه کسی به اندازه خودت شیفته عطر باشه که معمولا توی اطرافیان خیلی کم پیدا میشه. من حتی توی خوندن نوشته هات متوجه اشاره به تک تک کارها و تعدادشون شدم و اینو طبق تجربه میگم که وقتی به تعداد عطرهات خیلی دقت میکنی، به همون مقدار به فکر افزایششون هم خواهی بود. خودت هم بیان کردی که چند کار اضافه کردی و تاییدی بر این نظریه میتونه باشه

* هویتمون رو از داشته هامون جدا کنیم. من بارها خودم رو می دیدم که در جای نامناسب و با افراد نامناسب و بیربط به این دنیا، در مورد روایح صحبت کردم و نه تنها انسان هپروتی و نامربوطی دیده شدم نکته منفی تر این هست که حس کردم دوست داشتن عطر به عنوان جزئی از وجودم در بعضی موارد عامل خودنمایی و ابراز نامتعارف شده و از اون نقطه به بعد سعی داشتم فقط با نزدیکان و انسان های مربوط مطرح کنم مسائل رو و دقت به این مساله در مبحث های مختلف و جدای از روایح هم برای من مفید بوده تا امروز. بنابراین کنترل ابراز علاقه مون و داشته هامون خصوصا (در حضور چه کسانی و حتی تعدد بیانش) راه خوبی هست که ببینیم آیا اگر کلکسیون ما دیده نشه یا عطر ما مورد توجه و بازخورد قرار نگیره باز هم این ولع در ما هست یا فروکش میکنه.

من جایی توی عطرافشان خوندم که دوستی کسی دیگه رو دعوت به تقابل و مقایسه داشته ها و کلکسیون میکرد و مطمئن شدم این مورد نه فقط در من، بلکه در خیلی ها قابل رویت هست و زیر ظاهر افتاده و خاکی ما، اتفاقات بسیار پیچیده تری در جریان هست.

* این مورد فقط توصیه برای خرید هست. توی تله قیمت مناسب نیوفتیم

حتی اگر قراره خرید انجام بدیم و کلکسیون داشته باشیم، کاری رو صرفا چون جایی با قیمت مناسب میفروشه یا اینکه اون لاین فلان برند رو تکمیل کنیم نخریم. حتی تمرکز بر روی صرفا پرفورمنس بالا هم جایی استفاده اش رو از دست میده. شخصا سعیم رو( تاکید میکنم سعی میکنم) بر این گذاشتم که حالا که قرار هست تعداد بیشتری نسبت به یه انسان صرفا مصرف کننده عطر داشته باشم میتونم تمرکزم رو فقط بر روی علاقه به رایحه بذارم و توی خرید اصلا عجله نکنم. اگر بعد از تست و بررسی در مورد کاری مطمئن بودم  و با سلیقه شخصی نه تحت تاثیر بررسی دیگران، برای خریدش اقدام کنم و اگر بعدا هم نظرم عوض شد مساله ای با اون ندارم. چون تغییر و گاهی تکامل در حس بویایی میتونه باعث این مساله بشه

اگر جایی از متن حس کردی در مورد صحبتات برداشت اشتباهی داشتم و یا مطلبی بی ربط بیان کردم به حساب آشفتگی فکرم  و علاقه ام به بیان تجربیات خودم و بیشتر دیگران بذار و امیدوارم در حد یک کلمه از این نوشته برای کسی قابل استفاده باشه

ارزوی موفقیت و زندگی خوش رایحه ای رو برات دارم

🌷🌷🙏🏻