گذشته ها مال گذشتست . اجازه بدید تو پستوی زیبای ذهنمون بمونند
داشتم آلبومهای قدیمی خانوادگی رو ورق میزدم . پاشدم ی فنجون چای برای خودم ریختم و آهنگ قدیمی از پوران گذاشتم و چندتا از عطرهای وینتیج هم آوردم . هم عکس بگیرم هم تست کنم برم تو فضای قدیم .
غرق در لذت بودم .
ولی یهو به خودم اومدم انگار جسمم در زمان حال با روحم که رفته بود به 50-60 سال قبل تطبیق پیدا نمیکرد حتی برای دقایقی کوتاه .
عکس رو گرفتم . آلبوم ها رو جمع کردم .
و با خودم گفتم بیام بنویسم . که گذشته ها مال گذشتست .
اگه این وسط و با یاد آوردی گذشته برامون لذتی ایجاد میشه برمیگرده به خاطرات خوبمون .
شنیدن صدای پوران و مرضیه و بنان شاید برای ی جوان بیست ساله امروزی به احتمال زیاد خوشایند نیست چون خاطره ای باهاش نساخته .
روایح قدیمی هم همینطوره . بعضی از عطر و ادکلن ها خیلی خوب تونستند خودشونو آپگرید کنند با معیار روز مثل پورآن اوم کارون یا شالیمار هرچند بازم فضایی که ارائه میدهد فضای کلاسیک هست .ولی مثل خیلی از تولیدات قدیمی مثلا مثل بروت یا شانل شماره پنج روایح کهنه ای ندارند .
اینکه ادکلن وان من شو رو دایی جان سرهنگ میزد و برای فلانی بوی صلابت و نظم هست یا عطر شانل شماره پنج رو عمه خانم انیس الدوله که نوادگان قاجار بوده میزده و برای ایکس و ایگرگ بوی اولد مانی و اصالت خانوادگی میده قرار نیست برای من یا شخص دیگه این حس رو القا کنه .
بنابراین خواهشمندم ی عده از دوستان که امروزه روز پا به سن گذاشته تر هستند و چندتا پیرهن بقولی بیشتر پاره کردند انقد اصرار و پافشاری روی موارد کلاسیک که اینا بهترینند نکنند .
از ی طرف نسل امروز با این سبک روایح اصلا کنار نمیاد و قبول ندارند .
از ی طرف دیگه اون عطر و ادکلن های قدیمی دهه هفتاد و هشتاد مثل یاتاگان و اپیوم و آرامیس و کوروس و... که بعضیها براشون یقه پیراهن جر میدند . همشون ریفرمول شدند اگر هم تولید بشند مثل گوری شدند که توش مرده ای نیست ...
اون عطر و ادکلن های درجه سه گمنام و بی نام و نشون که مبداشون هم مشخص نیست مثل مکسی و دریک و اپن و هاواک و ...که ی عده خاطره سازی میکنند و به به و چه چه میکنند جای خود داره ...
#گرلن شالیمار ادو پرفیوم Shalimar EDP
عجب عکسی آقای افشاریان عزیز... و چه نوشته در خور توجهی آن هم شما که متخصص عطرهای وینتیج هستید👌
واقعا هم نباید در گذشته متوقف ماند👏
مرسی از توجهت دوست من🤝🌹
والا من جدیدا دارم به عطر هایی که دوازده ،پونزده سال از ساختشون گذشته هم بدبین میشم و احساس میکنم اگر استفاده کنم لطف کارای جدید رو از دست دادم (البته میدونم این دیدگاه درست نیست )
اما به نظرم افرادی که سن بالاتری دارند هیچ اشکالی نداره از این کار ها استفاده کنند
استفاده کنند . مگه کسی میگه استفاده نکنند؟
من میگم انقد اشاعه ندند و پافشاری رو این موضوع نداشته باشند که این تیپ عطر و ادکلن ها بهتره . از دید اونا بهتره . جامعه امروزی نمیپسنده.
پسر ۲۰ ساله امروزی دوست نداره بوی رزماری و قیرقان و لیمو بده .
دختر ۲۰ ساله امروزی نمیپسنده بوی آلدیید و یاس و مریم ایندولیک و خزه درخت بلوط بده .
من حرفم اینه وگرنه مخلص روایح زمان دکتر مصدق هم هستم 😁
با توجه به تعبیر و تصویر قابل توجه ات :
هر کس به تمنای کسی غرق نیاز است
هر کس به سوی قبله ی خود رو به نماز است
هر کس به زبان دل خود زمزمه ساز است
با عشق درآمیخته در راز و نیاز است
اگه مبلغین اجازه بدند البته 😁
تایپیک جالبی بود
برای من اما دل کندن از خاطرات گذشته بسیار سخت بود.سخت بود باور کردن این که اون ادما و اون خونه و اون کوچه باغ قشنگ دیگه نیست.و از اون سخت تر باور کردن اینکه اون ادمها هم دیگه اونی نیستن که من میشناختم.
من همیشه عادت داشتم زندگی رو به عنوان مسیری از گذشته تا الان میدیدم و برا اینده با نگاهی به گذشته تصمیم میگرفتم.ولی این روزا به همون نسبت که از گذشته ای که دیگه نیست کنده شدم احساس میکنم دربرابر اینده معلقم.
اما تو این روزای نازیبا من هنوز عطرایی رو دوس دارم که منو به جایی زیبا تو گذشته ها میبرن. منظورم عطرای قدیمی نیست.بلکه عطرایی که میتونن فضای اون باغچه و اون کوچه باغ و اون ادما رو برام زنده کنن.
🤝
عالی بود رییس
واقعا این کلمات باعث میشه درک بهتری از عقاید تعصبی و چرایی گیر کردن تو گذشته برای نسل ما فراهم بشه
🤝
آقا حسن یه سوال. چرا رنگ جویس پوراناوم شما این رنگیه؟ مگه نسخه دیگهای داره این کار؟