درود و عرض ارادت خدمت همه دوستان عطرافشانی،امیدوارم حالتون خوب باشه در ایامی که حال دل خیلیمامون خوب نیست.
آکوا سلستیا یک شاهکار مینیمال و لوکس است.هیچ تلخی، تندی یا غبارآلودگی در آن نیست. مثل آب شدن یخ کوه در یک لیوان کریستال است.آکوا سلستیا میشه اینجوری تفسیر کرد که تصویری از آسمان درون یک قطره آب است.
آکوا سلستیا اصلاً شروع تندی ندارد،فرانسیس کورکجیان مثل یک معمار رایحه سه مرحله را روی هم گذاشته تا اپنینگ عطر رقم بزند.ترنج و لیمو داریم که ترش و تیز نیستن و ترنجی که نمکی و خنک است.و نعنا و چای سبز داریم که این نقطه‌ی جادوی کار است. نعنا را طوری باز کرده که هرگز تداعی‌کننده خمیردندان یا آدامس نیست. نعنایی خیس خورده شبنم زده است.یک رگه ادویه سفید و تقریباً پودری آخرین مرحله شروع را آماده میکند برای ورود به قسمت اصلی بدون اینکه اصلاً بفهمیم چه زمانی تغییر کرد.در میدل نت یک رگه غیرقابل انکار از حسنای آبی و زنبق که بوی واقعی گل نمیدهد و فقط حس پاکی منتقل میکنند.
فوران ترکیبات سبز داریم که حس تازگی هوا بعد از باران است.
وسط عطر مثل این که در شیشه عطر را برداشته‌ و هوا را بو میکنیم و عطر هوا بوی سلستیا میدهد فقط.
درای داون آرام و بی سر و صدایی داره،وقتی عطر از روی پوست بلند میشود فقط یک لایه مشک سفید و موس بجا میماند که انقدر ظریف است که انگار اصلاً عطر نزده‌ایم.مثل یک دستمال مرطوب معطر که در پوست کشیده و چند لحظه بعد آثارش خشک شده است.
«روایت این عطر تمام شد،اما خاطره اش میماند»

درود دوست گرامی،عطر طبع گرمی داره و با ارفاق در روزهای خنک بهاری هم قابل استفاده هست.موفق باشی

درود بر شما و همه عزیزان،دقیقا شگفتی دنیای عطر همینجاست که واقعاً چیز عجیبیه،دقیقا عطرهایی که در برخورد اول جالب و خوشایند به نظر نمیرسد در آینده جز بهترین عطرها میشه،به کرات همین مسئله برای خودم و اطرافیان و حتی استادید اتفاق افتاده و قطعا همه با این مورد دست و پنجه نرم کردیم.و این به نظرم یکی از ویژگی های خارق‌العاده دنیای روایح.

درود امیدوارم حال همه عزیزان در این ایام برزخی خوب باشه.
دوست گرامی همانطور که در نظرم عرض کردم آنجل شیر دارچین و ویس.کی حاکم بودند،اما در پاردایس رز و تمشک الکلی با تونکای چوبی حرف اول رو میزنن.پارادایس به نظرم لیکوری تر هست و شفافیت و شادابی بیشتری دارد.به امید روزهای سراسر نور و عشق

این عطر که میزنی باید رفت زیر سقف یک کلیسای سنگی که دود شمع‌ها قرن‌هاست از آن بالا میرود.تاریک و یه حس دوگانگی که نمیدانی فضا روحانی یا ترسناک.
اسمش شوخی ندارد،ترور و شکوه.الهام‌گرفته از معماری خشن و عظیم نیکلاس هوکسمور همان معمار دیوانه‌ وار باروک که کلیساهایش بیشتر شبیه احضارگاه نیروهای تاریک‌ اند تا جای عبادت. این عطر هم دقیقاً همین است سنگ و دود،تاریکی و عظمت.چرا این عطر بعضی‌ها ترسناک چون مغز ما بوی دود، قیر، جوهر تیره و فضای بسته را به خطر ربط میدهد. این واکنش تکاملی است. اما همزمان رزین‌ها و کندر حس آیین و معنا میدهند. مغز در دوگانگی تهدید و تقدس گیر میکند. همین تضاد است که اسم عطر را توجیه می‌کند،ترور و شکوه.
شروعش لطیف نیست با جوهر سیاه و دود باز میشود و یک تلخی خشک و معدنی دارد.فلفل و کمی صمغ در پس‌ زمینه هست،اما نقش اصلی با آکورد جوهر و دود است.
اینجا نور کم است و بیشتر بوی خاکستر بعد از آتش را میدهد.
کم‌کم فضای مذهبی‌تر میشود. کندر و مر میزنه بالا همان حس مراسم رازآلود. یک گرمای رزینی تلخ دارد که بیشتر تأملی است.
حس چوب سوخته و کمی قیرگونه هم هست که همان امضای دودی و تاریک بیوفرت را دارد.
در انتها چوب و کهربای تاریک و رزین‌ها میمانند. خشک و تلخ، تقریباً معدنی.یک پایان استخوانی و جدی دارد.
اینجا دیگه یک لیوان ویسکی کنار شومینه نیست،بلکه خود شومینه بعد از خاموش شدن آتش است.در یک جمله اینجوری توصیفش میکنم:
بعضی بناها برای عبادت ساخته نمیشوند بلکه برای روبرو شدن با سایه‌ها ساخته میشوند.
این عطر دقیقاً همان سایه است،ایستاده، عظیم و بی‌ اعتنا به ترس انسان.
تست های این برند خاص و عجیب تموم سه تا از بهترین ها برای من اینها بودند و بعدش ریویوهای برند مورد علاقه خودم بودیسی د ویکتوریوس شروع میکنیم.
BeauFort London 1805 Tonnerre
BeauFort London Pyroclasm
BeauFort London Acrasia

درود و سپاس از شما دوست عزیز،خوشحالم که عطرهای مورد علاقتون را پیدا کردید حتما اول تست فرمایید.در خصوص توسکان لدر نظرمو تو صفحه خودش عرض کردم و بقیه دوستان هم ریویوهای خوبی فرمودند که میتوانید استفاده کنید.موفق و موید باشی

این عطر اومده که آدم را بفرسته کف دریا یا اقیانوس جایی که نور دیگر کامل نیست و زندگی شکل عجیبی پیدا میکند.
این یکی از عطرهای تاریک و دراماتیک بیوفرت لندن است. ادای احترام به گیاهان دریایی است.دریایی که سبز تیره است، خزه دارد، شوری دارد، و کمی هم ته‌مزه‌ی غرق شدگی.
شروعش کاملاً جدی است با نت‌های سبز مثل برگ له‌ شده، مثل ساقه‌ای که با ناخن شکسته باشی، مستقیم پرت میکنه وسط یک باغِ مرطوب کنار اقیانوس.
ریحان، ترخون، برگ‌های خیس، یک حس کلروفیلی تند که نه شیرین است نه لطیف.اینجا خبری از مرکبات شاد و پر انرژی نیست.سبزی تیزی دارد کمی تلخ و کمی شور.
انگار موجی از دریا اومده و به یک باغ گیاهان دارویی سیلی زده.
کم‌کم بوی خاک مرطوب بالا میاد. خزه و جلبک.
گل‌ هایی میشه حس کرد اگر باشند ولی سفید و سردند؛ نه عاشقانه، نه اغواگر. بیشتر شبیه گیاهی که در تاریکی رشد کرده اند.فضای آکواتیک معمولی را فراموش کنید. اینجا کمی ترسناک است.پایه‌ی کار چوبی و کمی خاکی میشود.خاکی که خشک نیست و مرطوب است و چوبی که آفتاب نخورده و در سایه مانده.یک تلخی آرام تهش میماند.
این کار برای کسانی مناسب است که از عطرهای تمیز و آبی معمولی خسته شده است و برای کسی که میخواهد دریا را واقعی‌تر تجربه کند با نمک، جلبک و تاریکی‌اش.این کار میتواند یک تجربه‌ی متفاوت باشد.عطری است برای کسی که از تاریکی نمیترسد برای کسی که میداند زندگی فقط آفتاب ظهر نیست،
گاهی باید غروب آفتاب هم دید تا چیزی تازه کشف کرد.
«هر که دریا را سطحی دید، عمق را هرگز نچشید»

اسمش از یک شعر قرن هجدهمی گرفته شده راکه یعنی عیاش بی‌ پروا و روین یعنی سقوط. پس از همان اول میگوید قرار نیست با یک رایحه تمیز و اتوکشیده طرف باشیم.عطر جدی که اصلا شوخی حالیش نمیشه.هیولای تاریکی که شرافتش زخم خورده و رو به سقوط است.
الکل اولیه فقط حس نوشیدنی نیست یک تیزی سرد دارد،انگار در بطری شیشه‌ای قدیمی را باز کرده باشی و بخار الکل مستقیم بخوره به بینی. جین، رام، شاید حتی چیزی شبیه ابسنت. نه شیرینی دلبرانه دارد نه حالت کاراملی اینجا تلخی الکل خشک است یا بهتر بگم خیلی خشک.در مرحله بعد غوغای لاوندر ولی نه لاوندر باربرشاپی تمیز.ترکیب الکل و لوندر یک حس تضاد میسازه تمیزی کلاسیک بودن با شلختگی حالت مستی.
میانه جایی است که عطر خودش را نشان میدهد. تنباکو وارد میشود ولی از خبری تنباکوی وانیلی نرم نیست اینجا خشک است کمی تلخ، کمی چرمی. انگار پاکت تنباکوی قدیمی را باز کرده باشی. بوی کاغذ، بوی برگ، بوی خشکی میدهد.یک لایه چرمی خیلی ظریف هم حس میشود ولی بولد و پررنگ نیست.
در درای‌داون رزین‌ها آرام آرام کار خودشون شروع میکنند،کمی شیرینی تلخ، کمی گرمای صمغی اینجا عطر آرام میشود،دیگر خبری از الکل تیز نیست حالا یک تلخی عمیق چوبی باقی میماند و بس.
دنیای نیش همین‌قدر عجیب است یک بطری کوچک میتواند همزمان تاریخ، اخلاق، سقوط و وقار را در خودش حمل کند و ما آدم‌ ها با چند میلی‌ لیتر مایع،هویت را بازی میکنیم این خودش یک آزمایش فلسفی است.
این جمله از چارلز بوکوفسکی عجیـب مینشیند روی این فضا:
بعضی‌ها هیچ‌وقت دیوانه نمیشوند وای که چه زندگی‌ های وحشتناکی دارند.
این عطر همان دیوانگی کنترل‌ شده است.

درود جناب کبیری بزرگوار بله کاملا همین که فرمودید،به نظرم برند بیوفرت دنیای روایح با هنرهای دارک پیوند زنده و بیشتر حالت درونی داره و انگار خودت فقط باید لذت ببری.چندتا دیگه از این برند تست کردم که در روزهای آتی ریویو میکنیم.موفق و سلامت باشید

درود دوست گرامی،موردی که فرمودید تا حالا تست نکردم ولی فکر نکنم اونا هم بهتر از اسانس ها باشند شاید رایحه ها نزدیکتر باشه نمیدونم،هیچ چیزی نمیتونه جای نسخه اصلی بگیره،این همه هزینه برای شرکت ها و عطارها هزینه نشده که به راحتی بشه نسخه برداری کرد و ساختش.به نظرم فقط دکانت یا سمپل نسخه اصلی میتونه معیار قضاوت عطرها باشه.موفق باشی