درود.. بله موافقم خیلی وانیلی معمولی هست

لالیک پور هوم از این قاعده کلی پیروی میکند :

رایحه ها موجودات زنده ای هستند که در شیشه زندانی شده اند موجوداتی با خلق و خو و شخصیت و حتی گاهی با نقاب هایی که به چهره می زنند

گاهی عطری را روی پوست می زنی و با چهره ای شاد و سرزنده به استقبالت می آید پر از نور و طراوت اما کمی که می گذرد انگار چیزی در وجودش عوض می شود آن لبخند محو می شود و سکوتی سنگین جایش را می گیرد و ناگهان با چهره ای غمگین و مرموز یا حتی بیگانه روبه رو می شوی گاهی هم درست برعکس است شروعی سرد و بی روح دارد اما هرچه زمان می گذرد لایه های پنهانش را کنار می زند و شخصیتی را نشان می دهد که در نگاه اول هیچ نشانی از آن ندیده بودی

بعضی عطرها حتی انگار در آغاز خودشان را پنهان می کنند نقابی از شیرینی و طراوت یا لطافت به چهره می زنند و وقتی کمی با آنها زندگی می کنی چهره واقعی شان آشکار می شود
رایحه ها به حال و هوای ما هم بی تفاوت نیستند عطری که امروز برایمان یادآور شادی و رهایی است شاید روز دیگری بوی دلتنگی بدهد نه لزوما به این دلیل که عطر تغییر کرده بلکه چون ما با حال دیگری به سراغش رفته ایم

برای همین معتقدم قضاوت درباره یک عطر با یک بار تست کردن شبیه قضاوت درباره یک انسان از روی اولین ملاقاته!!!! شاید در همان برخورد اول چیزی از او بفهمیم اما آیا واقعا او را شناخته ایم

بعضی رایحه ها را باید در ساعت های مختلف روز و در حال و هوای متفاوت و حتی در روزهای مختلف زندگی تجربه کرد باید اجازه داد حرف بزنند تغییر کنن و خودشان را نشان بدهند

عطرها فقط بو نمی دهند روایت می کنن و برای فهمیدن روایت بعضی از آنها یک ملاقات کافی نیس

آمبراستار برای من تداعی کننده گرمایی عمیق و کمی مرموزه ترکیب کهربا و ادویه در کنار شیرینی ملایمی که داره باعث شده رایحه شخصیت مشخصی داشته باشه چیزی که برام اهمیت داره اینه که با وجود گرمای محسوسش حالت خفه کننده و بیش از حد شیرین پیدا نمیکنه یه جور وقار و سنگینی دلنشین توی بوش وجود داره که به نظرم با گذشت زمان بیشتر خودش رو نشون میده از نظر من ارزش این کار به تعادل و کیفیت ساختشه نه صرفا به پیچیدگی یا شلوغی نت هاش

برام خیلی جالبه ....ادامه رایحه و همه چیز سر جای خودشه و همین سادگی حساب شده ارزشش رو بیشتر میکنه
قبل از خرید حتما تست کنید

یه فضای سبز و خاکی و کمی حیوانی داره که ممکنه برای بعضیا عجیب و حتی کمی ناآشنا باشه چیزی که من توی این عطر دوست دارم اینه که بوی گل رو به شکل معمول و قشنگ و مرتبش نشون نمیده انگار گل و گیاه رو با تمام جنبه های طبیعی و خامش تجربه میکنی یه جور بوی زمین و ریشه و رطوبت که گاهی هم حس تند و تلخی پیدا میکنه به نظرم عطر راحت پوشی نیست ولی شخصیت داره

شاید با اولین برخورد خیلی غافلگیرت نکنه ولی هرچی بیشتر بو میکنی بیشتر به دلت میشینه یه بوی تمیز و نرم و کمی پودری داره که اصلا شبیه عطرهای معمولی و دم دستی نیست برای من یه جور حس لباس تمیز و پوست خوشبو رو تداعی میکنه با یه لطافت خاص که نه زیادی شیرینه و نه آزاردهنده چیزی که برام جالبه اینه که با وجود سادگی ظاهریش یه شخصیت مشخص داره و قرار نیست با پخش بوی عجیب و غریب خودش رو ثابت کنه از اون عطرهاییه که بیشتر از اینکه بخوای دیگران متوجهش بشن خودت از پوشیدنش لذت میبری

چاینا وایت از اون عطرهاییه که نمیشه با چند تا کلمه ساده توصیفش کرد چیزی که من ازش میگیرم یه حس خنک و کمی تلخه که یه جور لطافت خاص هم کنارش وجود داره منو یاد بوی برگ و گیاه تازه و فضای مرطوب بعد از بارون میندازه نه دنبال شیرین کردن فضاست نه میخواد با تندی و سنگینی خودش رو نشون بده هرچی بیشتر بهش فرصت میدی بیشتر باهاش ارتباط میگیری البته شاید سلیقه همه نباشه ولی من شخصا همین متفاوت بودن و دور بودنش از رایحه های تکراری رو دوست دارم

۱۹۶۹ سالی که آزادی جنسی شروع شد.... و اسم این عطر الهام گرفته از این رویداد تاریخی هستش
به نظرم جذابیت این عطر در اینه که صرفا یک رایحه نیس یک ایده فرهنگی رو به رایحه تبدیل می‌کند. البته نمی‌توان گفت هرکسی آن را استشمام کنه الزاما آزادی جنسی دههٔ ۶۰ را به یاد می‌آورد ...این معنا از داستان و طراحی مفهومی برند می‌آید، نه از یک ویژگی قطعی و همگانی در بوی عطر

یک عطر با ماندگاری و پخش غول آسا

شباهتی به آمبر نومد اصلا نداره... !!!

ماندگاری و پخش ۱۰ از ۱۰

اندی تاور از اون عطرسازهایی نیست که فقط بخواد یه بوی خوشایند بسازه انگار عطر براش یه جور هنره که باهاش میتونه احساسات و خاطرات و حتی تاریکترین گوشه های ذهن آدم رو زنده کنه عطرهاش همیشه قرار نیست همه رو خوشحال کنن بعضیاشون عجیبن بعضیا جسورن و بعضیا اونقدر شخصیت دارن که نمیشه به راحتی از کنارشون گذشت !!!!بیشتر از اینکه عطرساز باشه یه قصه گوئه که به جای کلمه از رایحه استفاده میکنه و داستان هاش رو روی پوست آدم مینویسه شاید عطرهاش سلیقه همه نباشن ولی هنر واقعی همینه که چیزی خلق کنی که فقط خوشبو نباشه بلکه هویت داشته باشه و توی ذهن آدم بمونه