تعطیلات نوروز فرصتی فراهم آورد تا به سرگرمی مطلوب یعنی بررسی و واکاوی دقیق تر عطرهای مجموعه و خصوصا سمپلها و دکانتهای متعدد آن بپردازم. امروز اوپوس IX را در یکی از جعبه دکانتها یافته و مجدد به سبک خود یعنی اسپری به فواصل نیم ساعت به ترتیب روی مچ و آرنج هر دو دست (برای مقایسه تغییر نتها) اقدام کردم.
بوی غالب یاس آفتاب خورده و گرم که آغشته به رایحه ای واکس مانند (احتمالا به جهت موم و وتیور) شده از ابتدا تا انتهای کار خودنمایی میکند و البته پس از ساعتی نیز رایحه نسبتا شیرین مشک و عنبر وجهه انیمالیک و نوستالژیک آن را روشنتر میسازد. به نظرم عطرهای انیمالیک از جمله این عطر برای گرفتن بازخورد عام نیست، بلکه بیشتر کارکرد بازسازی روایح و احیاء خاطرات را برای شامه های آموزش دیده دارد؛ و این جنبه انیمالیکها است که من را شیفته آنها کرده. در مورد این عطر نیز (اگرچه جزو انیمالیکهای برگزیده من نیست) حس باز شدن کمد چوبی را دارد که گوشه اتاق و در تیررس آفتاب است و به محض باز شدن بوی نگزالوت (قدیمی ترها شاید یادشان باشد؛ آویزهای مقوایی بود آغشته به ماده ای شیمیایی جهت محافظت لباسها از بیدزدگی که بوی واکس مانند و گلی داشت) با بوی چوب گرما دیده کمد و تتمه عطر مشکین و عنبرین باقیمانده روی البسه در هم می آمیزد. اگر چه شیمیایی است لیکن بوی زندگی را دارد که بی هیاهو همچنان در جریان است.

سلام.
این عطر مورد علاقه پسرمه. بوی تنباکویی و دودی دارکی داره و از اون تنباکوی عسلی و وانیلی خبری نیست. ماندگاری و پخش فوق العاده زیادی داره، به نحوی که دو پافش یک اتاق رو پوشش میده و چندین ساعت از روی پوست قابل استشمام دقیقه.

اگنی مسکوا یا به قول ایرانیان "شبهای مسکو" به نظرم یکی از ارکان عرصه عطر در ایران است و جالبه تا حال کسی در موردش هیچ نظری نداده و یا شاید نسل نسبتا جوان از جایگاه این عطر بی اطلاعه. عطر عامه پسند و بسیار تند و تلخی که سالها مظهر مردانگی بوده و به نظرم در گزندگی دو پله بالاتر از عطرهایی مانند یاتاقان و آرامیس دوین می ایستد و در شهرت و اقبال عمومی در دوره خودش یعنی دهه چهل و پنجاه شمسی کم از بروت و پور ان اوم کارن نداشته. دقیقترین توصیف در موردش ترکیب بوی آرامیس دوین با بوی خوشبوکننده "به به" است.