این عطر یک شاهکار تاریخیست. سالهایی که تمامی عطرسازها به دنبال مواد بی کیفیت و سنتتیک بودند که کارهایی ارزان و پر فروش تولید کنند این عطر با استفاده از موادی عالی خود را از دام سودهای لحظه ای آزاد کرد و بعد از ده ها سال همچنان میتازد. به نسبت عطر های زمان خود که از بیرون پر صدا و از درون خالی تولید شده بودند این عطر به مانند درختی تنومند ساخته شد که توانست عاشقانی قسم خورده را برای خود نگه دارد.
عطرهای زیادی با الهام گرفتن از این عطر پدید آمدند و بعد، از این الهام گرفته شده ها نیز الهام گرفته شد. اما به حق که این جد تمام آنهاست.
ولی اما از دوران تک تازی این استوره زمانی دراز گذشته و دیگر در میان این دوندگان جوان نفس کم می آورد. به حق که دود از کنده بلند میشود ولی آتش دود دار چشم را هم می سوزاند. پیرمردیست که باید اجازه دهند که تا هنوز سربلند است آزاده به خواب فرو رود تا همیشه سربلند در ذهن ها نقش بندد.
در دنیایی که پول حرف اول را میزند باید انقدر از شاهکارها فروخت تا دیگر شاهکاری وجود نداشته باشد و همه ی آن سالهای قدرتش به پول تبدیل شده باشند.
بی شک نمره ی من به این عطر در زمان خود ۱۰ بود از ۱۰ ولی امروزه با این همه رقیب که هر یک حرفی برای گفتن دارد با ارفاق به ۹ میرسد. این عطر از اولین عطرهایی بود که بوهای اورینتال رو به قلب عطرسازی نشاند و استفاده از اورینتال اونم به شیوه ی شرقی قماری بود که این عطر آن را به جان خرید و برد. و دلیل شاهکاربودنش این است که عطرساز به خودش اعتماد کرد و به جای کاری دست و پا شکسته، قهرمانی تنومندی خلق کرد تا توانست هموار کننده ی راهی برای ورود نت های اورینتال به قلب عطرسازی غربی باشد به گونه ای که امروزه نت های اورینتال تقریبا در تمام برندها نفوذ کرده اند.

خواهش میکنم آقای میرزایی. امیدوارم پیروز و سربلند باشید.

خب بلگاری BLV.
در ابتدا بگم اون بوی پودر بچه به خاطر بوی مشکه که همراه بوی سدر این حس رو پدید میاره.
این رو هم بگم که چندین مشک مصنوعی وجود داره (۱۱ تا که یکیش دیگه استفاده نمیشه با دو ساختار Xylene و Ketone که قبلا در این عطر استفاده شده بودن و این شیشه ی دومی هست که من خریدم و این تغییر مشکش مشخصه. قبلیه بیشتر اون حس پودری رو داشت، و در آخر بگم تعدادی از این مشک ها چندان در عطر سازی کاربرد ندارن و فکر کنم ۷ تا میمونه که کاربردی تر هستن) و ۳ تا طبیعی که معروفش از آهو هست. بعدا از دو موش سان هم مشک گرفتن که به اون خوبی نبود ولی دیگه آهو نمونده بود. امروزه اون دو نوع مشک حیوانی هم از رده خارج شدن و در خیلی از کشورها ممنوع چرا که خیلی از این حیوانات فقط در موقع ترس مشک ترشح میکردن.
خلاصه که به دنبال مشک نباشین. مشک زیاد استفاده میشه ولی همه بوی تمیزی ندارن.
اما سدر اکثر مواقع با این بو همراه هست. اگر به دنبال این حس پودر بچه هستین کارهای آرمانی سدر و کرید هیمالیا هم تقریبا همین هستن.
دیگه عطر نیاز به تعریف زیادی نداره، همین که گفتم این شیشه ی دومه گویای خیلی چیزها هست. خوش بو، تابستانه و تن پوش راحت. نسبتا کلاسیک.
پخش و ماندگاری هم با توجه به نوع کار خوب هستن.
نمره دهی: من در کل به این عطر ۸.۸ میدم. قیمت هم معقوله. کاری کاملا استاندارده. البته برای من حس نستالژی هم داره وگرنه دلیل نداشت دوباره بخرمش.
در آخر اینو بگم. الان با این قیمت های جدید هیمالیا فقط دو برابر این عطر قیمتشه. اگر میتونین هیمالیا بخرین.
هم چهار فصل تره هم بهتره. من قبلا در مورد هیمالیا نوشتم ماندگاری نداره ولی برای هیمالیایی که ۴ برابر این عطر قیمت داشت.

و اما آفرودیت، خب قبلش من در مورد Cas صحبت کردم و دیگه این عطر سومین و آخرین تیزینانم هست.
من به جرئت میتونم بگم بوی این عطر بهترین تیزیانام هست و یک نیش واقعی.
این دفعه اول پخش و ماندگاری رو بگم. مایوس کننده بهترین کلمه ای هست که میتونم بگم.
گفتم اول پخش و ماندگاری رو بگم که بهش دقت کنین. یک عطر دو فاکتور مهم داره که اولی بو و دومی پخش و ماندگاری هست. هرکدوم به تنهایی خوب نباشه اون عطر خوبی نیست. البته اکستاسی هم تقریبا همینه و Cas بهتره.
حالا چرا انقدر از این عطر خوشم اومد؟ به خاطر بوی ملیحی هست که داره. تمام عطرهای گلی که من تا الان داشتم همه به نوعی میخواستن اون بوی گل رو بکنن توی چشمم. ولی این عطر نه. یک ترکیبی بسیار حرفه ای و کاملا لطیف.
چرا به نظرم یک نیش واقعی بود؟ من تا امروز میزدم و امروز که اومدم ازش صحبت کنم متوجه شدم که جزئی از عطرهای کاملا زنانه طبقه بندی شده ولی من این حس زنانه بودن رو نداشتم.
خب من فکر میکردم که قبلا در مورد این عطر صحبت کردم ولی دیدم که صحبتی نکرده بودم. بارها خواستم در مورد این عطر صحبت کنم ولی هر باز خواستم نظرمو بگم انقدر زود بوش رفته که قبل از نوشتن هر متنی بوش پریده بوده.
و اما نمره دهی: قابل نمره دادن نیست. یک عطر باید هم خوش بو باشه و هم پخش و ماندگاری داشته باشه. شاید بشه به خود بو ۱۰ داد ولی پخش و ماندگاریش بیش از ۳ نمیگیره. یک جورایی نمره بدم خودم رو ضایع میکنم.
در نهایت اگر تا به حال نخریدین پیشنهاد میدم نخرین. این عطر از نظر پخش و ماندگاری خیلی ضعیفه و همونجور که گفتم اگر عطری یکی از این دو فاکتور (رایحه و پخش و ماندگاری) رو نداشته باشه فارغ از اینکه اون یکی چقدر خوب باشه، عطر خوبی نیست. اون سمتش هم که مشخصا صادقه، اگر بو خوب نباشه فارغ از پخش و ماندگاری عطر خوبی نیست.

درود، دو عطر هم سبک باکارات که هر دو پخش و ماندگاری خوبی هم دارن ولی کپی نیستن:
اولی استفن هامبر لوکاس ۷۷۷ مدل سلیل د جده هست، با همون DNA ولی رویکردی نوین. و البته قیمتی بالا
دومی مانسرا مدل اینستنت کراش هست، مجدد با همون DNA ولی با رویکردی همه پسندتر.
با توجه به قیمت های جدید من مانسرا رو پینهاد میدم. درسته قیمتش از کارهای فیک بیشتره ولی اونقدری گرون نیست که نشه خریدش. و اونقدری خوبه که پشیمون نمیشین. من از اینش خوشم اومد که نوزبلایند میده.

و اما مابقی تیزیاناهایی که دارم. البته فکر میکردم در موردشون صحبت کردم ولی دیدم نکردم.
اول میخوام در مورد عود صحبت کنم. عود در عطر سازی سه نوع داره: مصنوعی مثل عود فور گریتنس، فرانسوی مثل کرید رویال عود، و خاورمیانه ای مثل الحمبرا عود. البته بعضی ها عود خالص استفاده میکنن که دیگه از عطرسازی جداست.
حالا عودهای واقعی سه نوع دارن. درجه یک، درجه دو و عودهای تزریقی. که در اینجا با درجه یک و دو کاری ندارم.
عودهای تزریقی چی هستن؟ همون جور که اطلاع دارین عود طبیعی بسیار نایاب و بسیار گرونه. شاید از هر ۱۰۰۰ درخت فقط ۱ درخت به صورت طبیعی حاوی عود باشه و هنوز مونده باشه که تمام این عود هم درجه یک حساب نمیشه و اون قسمت هایی که هوا نخوردن مرغوب تر هستن. این عدد در گذشته بیشتر بوده ولی امروزه کمه و در آینده کمتر چرا که بسیار زمان بره. حالا با این کمبود عود چجوری این همه عطر با بوی عود ساخته میشه؟ درخت های مورد نظر رو با دریل سوراخ میکنن. داخل درخت رو با محلولی پر میکنن که حاوی باکتری های عود سازه و مخلوطی سمغی که کار رو سرعت ببخشه و از ورود هوا جلوگیری کنه. این فرایند نه یک روزه بلکه چندین ساله هست و تنها راه پاسخ به بازار عود حساب میشه.
حالا این که عوده اون عود طبیعی هم عوده پس چه فرقی دارن؟ عود طبیعی به صورت اتفاقی تولید میشه و حاوی ناخالصی های زیادی هست. طبیعت یک باکتری رو به سراغ درخت نمیفرستاده و متغییر های زیادی در اینجا نقش بازی میکردن. ولی اون عود تزریقی خالصه. فقط باکتری مورد نظر تزریق میشه. عود طبیعی بوش یکم گنده، کهنه و حیوانی هستش. در حالی که عود تزریقی چوبیه.
حالا عود تزریقی خودش چندین نوع داره بر اساس درخت هایی که با اونها عود تولید میشه و منطقه جغرافیایی. ولی یک عامل دیگه هم هست به نام عصاره گیری. حالا که این عود برداشت شد یا در محیطی بدون اکسیژن عصاره گیری میشه یا با اکسیژن. بدون اکسیژن وقت گیر تر و گرون تره. محصول نهایی چوبی تره، با اکسیژن سریع تر و ارزون تره. فرقشون چیه؟ این دفعه بدون اکسیژن چوبی تر و گرون تر هستش ولی با اکسیژن بوش گندتره.
اما به یکی از بوها اشاره نکردم: بوی رزینی، صمغی. در هر نوع عودی باید بوی رزین حس بشه.
همچنین عود یک ماده ی چسبنده و گران رو هست و برعکس خیلی از مواد بعد از پریدن الکل عطر به شکل روغنی در میاد.
حالا میرسم به این عطر و دلیل این همه صحبت: در این عطر نت عود نام برده شده. ولی نه بوی رزینی میاد و نه چربه و نه چوبی. همچنین به علت اینکه بوی عنبر داره نمیشه فهمید اون بوی انیمالیک مال کدومه. این مسئله نشون میده که عود واقعی که در این عطر استفاده شده بین نیم تا یک درصده. بعد در کنارش بوهای مشابه عود و سبک کننده های عود به مقداری استفاده شده تا بوی عود رو تقویت کنه و بیشترش کنه.
سوال اصلی اینجا هست:‌ چرای وقتی برای این عطر شیشه ای به این زیبایی و دری به این کیفیت انتخاب شده و داخل یک چنین جعبه ی فاخری قرار گرفته چرا باید برای مقدار عود خسیس بازی در بیارن؟ یک حساب سر انگشتی میگه حتی اگر ۱۰٪ عطر عود بود نهایتا ۲۰ دلار آب میخورد. سه دلیل برای این کار وجود داره:
اول اینه که عود نه تنها گرونه بلکه استفاده ازش هزینه بره. مهم فقط خود عود نیست بلکه زمان بیشتری که برای طراحی باید گذاشته بشه تا عطر خوب از آب در بیاد. پیچیدگی بیشتری که نیازه تا بوی عود رو دلنشین کرد. تمام این مسائل هم به سختی کار اضافه میکنن و هم به هزینه نهایی.
نکته دوم بوی عوده، عود در مقادیر بالا به بوی اصلی در میاد. همین مسئله باعث میشه که دیگه بوی الان رو نده و همچنین چون دیگه کاملا مشخصه بوش چیه سازنده مجبور میشه از عودهای دیگه هم استفاده کنه، مخصوصا عود کاملا طبیعی که به یکباره هزینه رو چندین برابر میکنه.
و نکته سوم: بازار یابی. بعد از اینکه گلتیری سال ۲۰۰۹ با عطر بلک افغان به یک باره از اکستریت د پارفوم استفاده کرد و این بازاریابیش موفق بود کم کم برندهای دیگه هم این نامگذاری الکی رو استفاده کردن. چرا الکی؟ اکستریت د پارفوم یعنی چکیده شده ی عطر. خب آیا کسی بلک افغان پارفوم یا EDP رو دیده بود؟ این عطر چی؟ کی کار اصلی بیرون اومد که بعد عطرساز چکیده ی اون عطر رو گرفت و در قالب جدیدی فروختش؟ این اسم ها عدد نیستن که اکستریت به معنای ۳۵٪ عطر باشه. یا اگه ۳۵٪ عطر توش بود دیگه اکستریته. بلکه اکستریت همون چکیده ی عطر قبلیه که در اینجا قبلی در کار نبوده.
خیلی مواقع عود فقط برای بازار یابی هست. عطر با یدک کشیدن نام عود یا نت عود به یکباره لاکچری حساب میشه. یا با یدک کشیدن اسم اکستریت به یکباره گرون تلقی میشه. در حالی که باید گشت تا عود رو پیدا کرد.
جعبه ی این کار هم به همین شکله: یک جعبه به این بزرگی هیچ کاربردی نداره به غیر از پرزنت کردن عطر. اینکه وقتی برای اولین بار عطر میخوای بازش کنی و یک در از بالا که نور داره و یک در از جلو که انگار یک چیز سلطنتی هست داخلشه باعث میشه کار به یکباره گرون و کمیاب به چشم بیاد.
برم سراغ عطر، فارغ از مسائل بالا عطر خوش بویی هست. کاملا چهار فصله و یک بوی اوزونی داره به خاطر وجود عنبرشه. کاملا لینراله و تغییر نت اصلا توش مشهود نیست. برعکس نمایش جعبه که انگار یک چیز خاصیه کاملا روزمره هستش. خلاصه که نه عاشقش میشی و نه ازش بدت میاد.
خب اینکه نام اکستریت رو یدک میکشه باعث میشه نبود پخش بو طبیعی باشه ولی اینکه ماندگاری هم نداره جای تعجبه. و تعجب بیشتر عمر کمش روی پوسته. نه موقع عرق کردن دوباره بوش در میاد و نه موقع حمام کردن. البته این رو هم بگم: به نسبت بوش ماندگاری خوبی داره ولی چون اسم اکستریت رو یدک میکشه باید بیشتر ماندگاری داشته باشه. دیروز ساعت سه قبل از بیرون رفتن سه پاف روی پیراهنم زدم. الان که ۹ صبح هست باید خود لباس رو بو کنم تا ردی از بوی این عطر پیدا کنم. نا گفته نباشه که اکستاسی و آفرودیت هم همینن.
نمره دهی: من به این عطر در نهایت ۸.۵ میدم. بعد از این همه صحبت دلیل اینکه بهش انقدر بالا دادم دو چیزه: اول اینکه خود عطر بوش خوبه و میشه راحت ازش استفاده کرده. دوم جعبه و شیشه ی زیباشه. برعکس اکستاسی که شیشه اش رو از بقالی سر کوچه اش خریده بود این عطر با اون طرح روش و در سنگینش و جعبه ی مفخرش دلبری میکنه. اگر عطری با این قیمت شیشه ی به درد نخور داشته باشه من همیشه ازش نمره کم میکنم ولی هیچ وقت به شیشه نمره بیشتری ندادم تا الان. این دو عطر توی کلکسیون کاملا جلب توجه میکنن.
پیشنهادم اینه که اگر میخواین بخرینش، فکر اضافه نکنین و بخرین. هم شیشه اش زیباست و هم جعبه ی قشنگی داره. حالا چه کلکسیون داشته باشین و چه روی میز بزارین. هم اینکه تمام عطرهایی که این بو رو میدن ماندگاریشون از این عطر به مراتب کمتره. مثل اکسنتو از زرجوف که نیم ساعت بوش نمیمونه. مخصوصا اینکه الان قیمتش با دیزاینری ها یکی هستش. اینکه امروز میشه با پول شنل یا دیور این رو خرید ارزش کار رو خیلی بالا میبره. من نقدم رو برای پولی که خودم دادم گفتم نه قیمت روز عطر.

کارهای آرمانی مشابه کارهای YSL هستن. تقریبا تمامی کارها خوبن ولی هیچ کدوم خفن نیستن مثل دیور.
این عطر کاملا چهارفصله. از اون میوه ای های سنگین نیست مثل زرجوف و کارش کاملا همه پسند و به خوبی ساخته شده هست. البته مثل کوروس از YSL نیست که بوی سیب بده یا حتی میوه ی خاصی بلکه ترکیبی از میوه هاست بدون پیش تازی هیچ کدوم از اونها. نه زیادی شیرینه و نه زیادی ترش.
و اما پخش و ماندگاری: پخشش در حد قابل قبوله ولی ماندگاریش نسبت به بو خیلی خوبه. از اون عطراییه که صبح بزنی و عصر و بعد کل روز بوش روی تنت باشه.
و اما نمره دهی با در نظر گرفتن قیمت به این عطر ۸.۸ میدم. قیمتش نسبتا مناسبه. من رو به وجد نمیاره ولی کار خوش بویی هست. اگر به دنبال کار میوه ای مردونه هستین این رو پینهاد میدم.

بیام و درباره ی رویال کم عود صحبت کنم.
این عطر هم مثل تامفورد عود وود که قبل تر صحبت کردم از عودهای فرانسوی هستش. مجدد این رو بگم:‌ عود فرانسوی یعنی چند قطره توی عطر عود ریختن. اینکه اینجوری اسم عود رو یدک میکشن فقط برای فروش هست وگرنه خود عطرهای عودی کمتر اسم عود رو استفاده میکنن.
اما این عطر از تامفورد پیچیده تره، خیلی مواد اولیه بهتری داره، هرچند من بوی عودش رو به راحتی حس نمیکنم ولی اون بوی خشک تامفورد رو نداره که حس میکنم عودش واقعا کیفیت خوبی داره، میتونم به راحتی بگم حداقل دو برابر تامفورد توش عود هست و جاش چرب میمونه.
اما اینکه چرا وقتی عودش از تامفورد بیشتره بوی عودش کمتره؟ عود تقریبا تو مایه های گریسه و گرانروی خیلی زیادی داره. عطرهایی که عودشون بیشتر میشه به علت لیفت کم عود بوی عودشون کم میشه برای همین اگر عود رو سبک نکنن عود لیفت پیدا نمیکنه. وقتی عطر عودش خیلی زیاد بشه (از ۵ درصد به بالا)‌ خیلی از مواد عطری با عود پیوند میخورن و عود به عنوان نگه دارنده اونها هم عمل میکنه. و وقتی خیلی زیاد باشه دیگه به بوی اصلی تبدیل میشه. نمیخوام این مسئله رو طولانی کنم پس بر میگردم به این عطر.
فارغ از عود مابقی این عطر زیباست و یکی از سه عطر بسیار دلنشین از کرید هست که دارم. (دو تای دیگه ارولفا و اونتوس هستن). برعکس عود وود که به شدت لینرال هست تغییر نت های در این عطر مشهوده و همچنین بوهای دیگه در این عطر نیز خودنمایی میکنن.
ماندگاری و پخش بو: هر دو فقط در سطح قابل قبول هستن.
من به این عطر ۹.۸ میدم و با در نظر گرفتن قیمت ۹.
درسته این عطر مثل عود وود قیمت خیلی زیادی داره مخصوصا اینکه عودش خیلی کمه. و درسته که اسم عودی که یدک میکشه به خاطر بویی هست که باید در عمق گشت تا پیداش کرد. ولی اگر عود فرانسوی یک پیشگامی داشته باشه، یک سمبلی داشته باشه، بی شک این عطر سمبلشه. اگر کسی علاقه به عود فرانسوی داشته باشه دیکه از این بهتر وجود نداره. اگر عودش بیشتر بود دیگه فرانسوی نبود.
میدونم قیمت این عطر خیلی بالاست و از اون تامفورد که انقدر نسبت به قیمتش شاکی بودم هم گرون تره ولی اگر هر دو شیشه تموم بشن و بخوام این اشتباه رو دوباره تکرار کنم و عود فرانسوی بخرم بی شک پول بیشتری میدم و رویال عود رو میخرم.
اینکه بگم ما ایرانی ها با بوی عودهای قوی از دیرباز آشنا هستیم و پیشنهاد بدم عود خاورمیانه ای تهیه کنین هرچند درسته ولی برای همه کاربردی نیست چرا که خیلی ها تمایل به استفاده ی روزمره در مکانهای سر بسته دارن. پس این جمله بهتر هست: اگر به دنبال بوی عود و عطر عود هستین با توجه به قدمتی که داریم و سابقه ی چند هزار ساله ایرانی ها در استفاده از عود بهتره عطری تهیه کنید که نمایانگر قدرت عود باشه. و اگر به دنبال یک رایحه ی لطیف هستین که به سمت همه پسندی راهی هست این عطر رو تهیه کنید.
پی نوشت: من در مورد تامفورد گفتم حداکثر ۵۰ دلار ساختش آب خورده. این عطر شاید حدود ۱۵۰ دلار برای کرید هزینه داره. مواد اولیه بهتر، شیشه ی و افشانه ی درجه یک، عود با کیفیت تر و بیشتر و همچنین کوچک بودن شرکت و هزینه بر تر بودن خط تولید و محدود بودن کار و در آخر هزینه ی بسیار بیشتری که کرید برای طراحی این عطر کرده تا بتونه اون رو هم پیچیده و هم شاهکاری در باب عود فرانسوی تبدیل کنه باعث میشه بسیار از تامفورد هزینه بر تر و با ارزش تر باشه.

برای شروع بگم اسم این عطر خلاصه شده. اسم حقیقی: وود و یک قطره عود هست. به قولی همون یک قطره هم حسابه دیگه.
در عطر سازی سه نوع عود وجود داره:‌
عود مصنوعی مثل عودهایی که در عطرهای ارزون هست. با ترکیب چند ماده با هم حسی از بوی عود درسته میشه.
عود فرانسوی: چند قطره عود رو میریزن توی یک عطر و اسم عود رو روش میزارن
عود خاورمیانه ای: که عود پایه ی عطر هست و حتی تا ۱۰٪‌ عطر رو عود تشکیل میده.
البته عود هندی هم هست که اون دیگه عطر نیست. خود روغن عود رو رقیق میکنن و میزنن.
شاید خیلی صحبت ها پیرامون عود باشه ولی بهترین راه تشخیص عود اینه که:
۱. ماندگاری عود خیلی زیاده. بوی عود هیچ وقت از روی لباس نمیره.
۲. بوی عود به شدت پیچیده هست و نسبت به نوع و مکان درختش متغییره. ولی عود در مقادیر کم یک بوی خاصی داره که مقداری خشک و کهنه هست (بهش میگن زمینی) و مقداری چوبی. در مقادیر بالاتر صمغی، غنی، چوبی دودی، بعضی مواقع میوه ای و انیمالیکه.
۳. چسبنده هست، اگر روی یک لباستون عطر عودی بزنین و به لباس دیگه بخوره لباس دیگه هم بو میگیره.
۴. خشک نمیشه. شما الان عطر عودی استفاده کنین. ۳ ساعت دیگه باید هنوز جاش چرب باشه، باید هنوز وقتی روش دست میکشین دستتون بو بگیره.
حالا این چه ربطی به این عطر داره: پایه ی این عطر فرانسوی هست. عطرهای فرانسوی عودشون خیلی کمه و اون رو پیرامون بوهای چوبی پنهان میکنن. عود فرانسوی خیلی شیکه، خیلی ملیحه، خیلی با کلاسه و از نظر من اصلا عود نیست.
نه ماندگاری داره، نه چربی داره، نه از این لباس به لباس دیگه میچسبه و نه اون حس غنی عود رو داره.
بریم سراغ این عطر: خیلی با کلاسه، خیلی شیکه، به شدت همه پسنده. یکم بوی قدیمی داره، از اون بوها که از بچگی باهاش بزرگ شدیم. یکم خشکه و یکم زمینی.
متاسفانه ماندگاریش خیلی کمه، ولی پخشش بد نیست.
اول نمره بدم بعد نظرم رو بگم: من به این عطر بدون در نظر گرفتن قیمت ۹.۳ میدم و با درنظر گرفتن قیمت ۶.
از نظر من این جیب بری به سبک نوین هست. عود درجه یک بیش ۱۰ هزار دلار قیمتشه برای هر کیلو. عود معمولی بین ۲ الی ۱۰ هزار دلاره و عود تزریقی ارزون تره و حداکثر سه هزار دلاره (درخت رو سوراخ میکنن و توش ملات با باکتری تزریق میکنن تا عود تولید بشه). این عطر به هیچ عنوان از عود درجه یک استفاده نکرده و من بعید میدونم عود معمولی هم استفاده کرده باشه. به احتمال ۹۹.۹٪ عودش از این عود تزریقیا هست. با این حساب در بهترین حالت کیلویی ۳ هزار دلار. بهش هم نمیخوره بیش از یکی دو درصد توش عود زده باشه که میشه ۶ دلار. پس برای ۶ دلار روش نوشتن عود وود و دارن ۴۵۰ دلار میفروشنش. به این فکر کنین که عود گرون ترین ماده ی عطرسازی هست و اگر ۲۵٪ عطر عود بود میشد ۷۵ دلار.
حالا این صحبتم برای چیه: یکی از سخت ترین ماده ها در عطرسازی هم همین عوده. وقتی عود کم باشه وقت کمتری هم لازمه تا عطر ساخته بشه و این عطر نه چیز جدیدی هست و نه نو آوری توش داره که نشون میده هزینه ی طراحیش هم پایین بوده. خب اگر قرار بود انقدر از مواد اولیه بزنن. اگر قرار بود انقدر ساده اش کنن برای چی باید با یک چنین قیمتی بفروشنش؟ عطری که خودش ۵۰ دلار برای شرکت هزینه نداشته چرا به قیمت ۴۵۰ تا بفروشن.
نمیدونم، شاید فقط منم که از این مسئله ناراحت میشم ولی نه شیشه، نه متریال، نه پیچیدگی کار بهش نمیخوره این قیمت رو یدک بکشه اونم با شیشه ی ساده و در پلاستیکی. نهایت این یک عطر ۱۵۰ دلاریه. من با این قیمت میخوام که از بهتری مواد ساخته شده باشه، روی طراحیش کار شده باشه، به جای اینکه عود رو کم کنن اون رو زیاد میکردن و با زمان مناسب یک اثر خوب خلق میکردن. پیچیدگی به کار میدادن و اون رو پویا میکردنش، و در نهایت داخل یک شیشه ی شیک میریختن و حتی اگر دنبال سادگی بودن به جای در پلاستیکی از یک در شیشه ای استفاده میکردن. ولی هیچ کدوم از اینها در اینجا محقق نشده. و خود کار به شدت من رو آزار میده چرا که تکراری هست. اولش هم گفتم از بچگی با این بو آشنا هستیم.
من در کل از این لاین های لاکچری ۴ تا بیشتر ندارم. یکیش که همینه، دوتاش مال YSL هست و یکیش هم گیان از بولگاری. به جز تاکسیدو هیچ کدوم ارزش بهای بیشتر نسبت مدل های معمولی رو نداشتن. البته گیان هم بد نیست ولی باز خیلی گرونه. نظر شخصی من اینه که توی این رنج قیمت فقط کارهای نیش حرف برای گفتن دارن. البته عطر بعدی که میخوام در موردش بگم رویال عوده از کریده که اون هم مثل این یک عود فرانسویه ولی حداقل یکم پیچیدگی و نو آوری داره.
باز عذر میخوام. میدونم خیلی ها این عطر رو دوست دارن و به راحتی میشه فهمید چرا، ولی این قیمت برای این محصول خیلی خیلی بالاست.

صحبت در مورد این عطر برام یکم سخته. من به شخصه نظرم اینه که این عطر بهترین عطریه که تا الان دیور تولید کرده. از هر نظر بهش نگاه میکنم عالیه. یک سادگی ای در بوش هست که من رو به وجد میاره.
من این رو در ابتدا بگم: کارهای باربر شاپی EDT هستن، لیفت دارن، ارزونن، پیچیده هستن.
این عطر پارفومه، لیفت نداره، ساده هست، کیفیتش بالاست و گرونه. مدل EDT رو من هیچ وقت نداشتم ولی این به هیچ عنوان حس باربر شاپی و دون استریت و غیره نداره.
شباهت زیادی به کار رونسانس و فیرو از زرجوف داره ولی نسخه دیزاینری شده از اونها. مثل فیرو ترش نیست و مثل رونسانس پیچیده. کار همه پسندی هستش، البته از اون کارها نیست که خیلی ها از همون لحظه ی اول عاشقش بشن بلکه وقتی یک مدت بزنن به سادگی و همیشگی بودن اون پی میبرن. تن پوش راحتی داره و به همه جور استایلی میاد.
دو برند دیور و شنل همیشه در زمینه پخش و ماندگاری کاملا حرفه ای کار میکنن و دیور همیشه قوی تره. این عطر هم به مثال تمام دیورها پخش و ماندگاری خوبی داره. درسته پارفوم یعنی صبح تا شب ولی همین که این عطر از صبح تا ظهر ماندگاری داره به نظر من با توجه به بو خیلی خوبه. مخصوصا اگر ظهر یکم هم عرق کنم دوباره جون میگیره.
در نهایت من به این عطر ۹.۵ میدم و با توجه به قیمت ۹. این عطر از معدود عطرهای دیزاینری هست که من انقدر دوستش دارم. اگه بخوام انتخاب کنم رونسانس رو میزنم ولی اگر رونسانس رو نداشتم این رو میزدم بعد فیرو.
نمراتی که به این عطر داده شده برای من جای تعجب داره. شیشه ی خوب، در مگنتیک و افشانه ی عالی بعد نمره ی شیشه انقدر پایینه. رایحه و پخش و ماندگاری هم به همین شکل. اگر فقط یکیش رو کم میدادن میگفتم تفاوت نظره ولی نمیشه که همه رو انقدر پایین بدن. این نشون میده که افرادی که داشتن نمره میدادن با توجه به نمرات نفرات قبلی به این عطر نمره دادن نه نظر واقعی خودشون. در غیر این صورت به شیشه نمره بیشتری باید میدادن. عطر بعدی که میخوام دو موردش صحبت کنم اود وود تام فورده و اون به مراتب شیشه اش از این پایین تره مخصوصا با اون درش ولی نمره شیشه ای که گرفته بالاتره.
میخوام بگم اگر طبیعی تر و همچنین شادتر و دلرباتر از این عطر رو میخواین ارولفا رو بخرین ولی ارولفا انقدر ماندگاریش کمه که نمیتونم بگم با دو برابر (تقریبا) از این قیمت اونو بخرین.
من زیاد این جمله رو گفتم: دیزاینری ها برای حداکثر فروش ساخته. برای همین اکثرا بدون جسارت ساخته میشن. اگر تمایل به کارهای نیش و جسارت اونها دارین پول خودتون رو دور نریزین. مگر اینکه یک عطر دم دستی بخواین چرا که زدنش راحته. پول کمپین تبلیغاتی همین یک عطر بی شک از ارزش کل شرکت گلتیری بیشتره پس اونها نمیان این همه پول رو خرج عطری کنن که قرار نیست ازش کمتر از چند ده میلیون بفروشن. تیراژ اکثر نیش ها به ۱۰ هزار محدود میشه و نیش هایی هستن که به کمتر از هزارتا تولید میکنن مثل برند by Lilith.