و اما مابقی تیزیاناهایی که دارم. البته فکر میکردم در موردشون صحبت کردم ولی دیدم نکردم.
اول میخوام در مورد عود صحبت کنم. عود در عطر سازی سه نوع داره: مصنوعی مثل عود فور گریتنس، فرانسوی مثل کرید رویال عود، و خاورمیانه ای مثل الحمبرا عود. البته بعضی ها عود خالص استفاده میکنن که دیگه از عطرسازی جداست.
حالا عودهای واقعی سه نوع دارن. درجه یک، درجه دو و عودهای تزریقی. که در اینجا با درجه یک و دو کاری ندارم.
عودهای تزریقی چی هستن؟ همون جور که اطلاع دارین عود طبیعی بسیار نایاب و بسیار گرونه. شاید از هر ۱۰۰۰ درخت فقط ۱ درخت به صورت طبیعی حاوی عود باشه و هنوز مونده باشه که تمام این عود هم درجه یک حساب نمیشه و اون قسمت هایی که هوا نخوردن مرغوب تر هستن. این عدد در گذشته بیشتر بوده ولی امروزه کمه و در آینده کمتر چرا که بسیار زمان بره. حالا با این کمبود عود چجوری این همه عطر با بوی عود ساخته میشه؟ درخت های مورد نظر رو با دریل سوراخ میکنن. داخل درخت رو با محلولی پر میکنن که حاوی باکتری های عود سازه و مخلوطی سمغی که کار رو سرعت ببخشه و از ورود هوا جلوگیری کنه. این فرایند نه یک روزه بلکه چندین ساله هست و تنها راه پاسخ به بازار عود حساب میشه.
حالا این که عوده اون عود طبیعی هم عوده پس چه فرقی دارن؟ عود طبیعی به صورت اتفاقی تولید میشه و حاوی ناخالصی های زیادی هست. طبیعت یک باکتری رو به سراغ درخت نمیفرستاده و متغییر های زیادی در اینجا نقش بازی میکردن. ولی اون عود تزریقی خالصه. فقط باکتری مورد نظر تزریق میشه. عود طبیعی بوش یکم گنده، کهنه و حیوانی هستش. در حالی که عود تزریقی چوبیه.
حالا عود تزریقی خودش چندین نوع داره بر اساس درخت هایی که با اونها عود تولید میشه و منطقه جغرافیایی. ولی یک عامل دیگه هم هست به نام عصاره گیری. حالا که این عود برداشت شد یا در محیطی بدون اکسیژن عصاره گیری میشه یا با اکسیژن. بدون اکسیژن وقت گیر تر و گرون تره. محصول نهایی چوبی تره، با اکسیژن سریع تر و ارزون تره. فرقشون چیه؟ این دفعه بدون اکسیژن چوبی تر و گرون تر هستش ولی با اکسیژن بوش گندتره.
اما به یکی از بوها اشاره نکردم: بوی رزینی، صمغی. در هر نوع عودی باید بوی رزین حس بشه.
همچنین عود یک ماده ی چسبنده و گران رو هست و برعکس خیلی از مواد بعد از پریدن الکل عطر به شکل روغنی در میاد.
حالا میرسم به این عطر و دلیل این همه صحبت: در این عطر نت عود نام برده شده. ولی نه بوی رزینی میاد و نه چربه و نه چوبی. همچنین به علت اینکه بوی عنبر داره نمیشه فهمید اون بوی انیمالیک مال کدومه. این مسئله نشون میده که عود واقعی که در این عطر استفاده شده بین نیم تا یک درصده. بعد در کنارش بوهای مشابه عود و سبک کننده های عود به مقداری استفاده شده تا بوی عود رو تقویت کنه و بیشترش کنه.
سوال اصلی اینجا هست:‌ چرای وقتی برای این عطر شیشه ای به این زیبایی و دری به این کیفیت انتخاب شده و داخل یک چنین جعبه ی فاخری قرار گرفته چرا باید برای مقدار عود خسیس بازی در بیارن؟ یک حساب سر انگشتی میگه حتی اگر ۱۰٪ عطر عود بود نهایتا ۲۰ دلار آب میخورد. سه دلیل برای این کار وجود داره:
اول اینه که عود نه تنها گرونه بلکه استفاده ازش هزینه بره. مهم فقط خود عود نیست بلکه زمان بیشتری که برای طراحی باید گذاشته بشه تا عطر خوب از آب در بیاد. پیچیدگی بیشتری که نیازه تا بوی عود رو دلنشین کرد. تمام این مسائل هم به سختی کار اضافه میکنن و هم به هزینه نهایی.
نکته دوم بوی عوده، عود در مقادیر بالا به بوی اصلی در میاد. همین مسئله باعث میشه که دیگه بوی الان رو نده و همچنین چون دیگه کاملا مشخصه بوش چیه سازنده مجبور میشه از عودهای دیگه هم استفاده کنه، مخصوصا عود کاملا طبیعی که به یکباره هزینه رو چندین برابر میکنه.
و نکته سوم: بازار یابی. بعد از اینکه گلتیری سال ۲۰۰۹ با عطر بلک افغان به یک باره از اکستریت د پارفوم استفاده کرد و این بازاریابیش موفق بود کم کم برندهای دیگه هم این نامگذاری الکی رو استفاده کردن. چرا الکی؟ اکستریت د پارفوم یعنی چکیده شده ی عطر. خب آیا کسی بلک افغان پارفوم یا EDP رو دیده بود؟ این عطر چی؟ کی کار اصلی بیرون اومد که بعد عطرساز چکیده ی اون عطر رو گرفت و در قالب جدیدی فروختش؟ این اسم ها عدد نیستن که اکستریت به معنای ۳۵٪ عطر باشه. یا اگه ۳۵٪ عطر توش بود دیگه اکستریته. بلکه اکستریت همون چکیده ی عطر قبلیه که در اینجا قبلی در کار نبوده.
خیلی مواقع عود فقط برای بازار یابی هست. عطر با یدک کشیدن نام عود یا نت عود به یکباره لاکچری حساب میشه. یا با یدک کشیدن اسم اکستریت به یکباره گرون تلقی میشه. در حالی که باید گشت تا عود رو پیدا کرد.
جعبه ی این کار هم به همین شکله: یک جعبه به این بزرگی هیچ کاربردی نداره به غیر از پرزنت کردن عطر. اینکه وقتی برای اولین بار عطر میخوای بازش کنی و یک در از بالا که نور داره و یک در از جلو که انگار یک چیز سلطنتی هست داخلشه باعث میشه کار به یکباره گرون و کمیاب به چشم بیاد.
برم سراغ عطر، فارغ از مسائل بالا عطر خوش بویی هست. کاملا چهار فصله و یک بوی اوزونی داره به خاطر وجود عنبرشه. کاملا لینراله و تغییر نت اصلا توش مشهود نیست. برعکس نمایش جعبه که انگار یک چیز خاصیه کاملا روزمره هستش. خلاصه که نه عاشقش میشی و نه ازش بدت میاد.
خب اینکه نام اکستریت رو یدک میکشه باعث میشه نبود پخش بو طبیعی باشه ولی اینکه ماندگاری هم نداره جای تعجبه. و تعجب بیشتر عمر کمش روی پوسته. نه موقع عرق کردن دوباره بوش در میاد و نه موقع حمام کردن. البته این رو هم بگم: به نسبت بوش ماندگاری خوبی داره ولی چون اسم اکستریت رو یدک میکشه باید بیشتر ماندگاری داشته باشه. دیروز ساعت سه قبل از بیرون رفتن سه پاف روی پیراهنم زدم. الان که ۹ صبح هست باید خود لباس رو بو کنم تا ردی از بوی این عطر پیدا کنم. نا گفته نباشه که اکستاسی و آفرودیت هم همینن.
نمره دهی: من به این عطر در نهایت ۸.۵ میدم. بعد از این همه صحبت دلیل اینکه بهش انقدر بالا دادم دو چیزه: اول اینکه خود عطر بوش خوبه و میشه راحت ازش استفاده کرده. دوم جعبه و شیشه ی زیباشه. برعکس اکستاسی که شیشه اش رو از بقالی سر کوچه اش خریده بود این عطر با اون طرح روش و در سنگینش و جعبه ی مفخرش دلبری میکنه. اگر عطری با این قیمت شیشه ی به درد نخور داشته باشه من همیشه ازش نمره کم میکنم ولی هیچ وقت به شیشه نمره بیشتری ندادم تا الان. این دو عطر توی کلکسیون کاملا جلب توجه میکنن.
پیشنهادم اینه که اگر میخواین بخرینش، فکر اضافه نکنین و بخرین. هم شیشه اش زیباست و هم جعبه ی قشنگی داره. حالا چه کلکسیون داشته باشین و چه روی میز بزارین. هم اینکه تمام عطرهایی که این بو رو میدن ماندگاریشون از این عطر به مراتب کمتره. مثل اکسنتو از زرجوف که نیم ساعت بوش نمیمونه. مخصوصا اینکه الان قیمتش با دیزاینری ها یکی هستش. اینکه امروز میشه با پول شنل یا دیور این رو خرید ارزش کار رو خیلی بالا میبره. من نقدم رو برای پولی که خودم دادم گفتم نه قیمت روز عطر.

کارهای آرمانی مشابه کارهای YSL هستن. تقریبا تمامی کارها خوبن ولی هیچ کدوم خفن نیستن مثل دیور.
این عطر کاملا چهارفصله. از اون میوه ای های سنگین نیست مثل زرجوف و کارش کاملا همه پسند و به خوبی ساخته شده هست. البته مثل کوروس از YSL نیست که بوی سیب بده یا حتی میوه ی خاصی بلکه ترکیبی از میوه هاست بدون پیش تازی هیچ کدوم از اونها. نه زیادی شیرینه و نه زیادی ترش.
و اما پخش و ماندگاری: پخشش در حد قابل قبوله ولی ماندگاریش نسبت به بو خیلی خوبه. از اون عطراییه که صبح بزنی و عصر و بعد کل روز بوش روی تنت باشه.
و اما نمره دهی با در نظر گرفتن قیمت به این عطر ۸.۸ میدم. قیمتش نسبتا مناسبه. من رو به وجد نمیاره ولی کار خوش بویی هست. اگر به دنبال کار میوه ای مردونه هستین این رو پینهاد میدم.

بیام و درباره ی رویال کم عود صحبت کنم.
این عطر هم مثل تامفورد عود وود که قبل تر صحبت کردم از عودهای فرانسوی هستش. مجدد این رو بگم:‌ عود فرانسوی یعنی چند قطره توی عطر عود ریختن. اینکه اینجوری اسم عود رو یدک میکشن فقط برای فروش هست وگرنه خود عطرهای عودی کمتر اسم عود رو استفاده میکنن.
اما این عطر از تامفورد پیچیده تره، خیلی مواد اولیه بهتری داره، هرچند من بوی عودش رو به راحتی حس نمیکنم ولی اون بوی خشک تامفورد رو نداره که حس میکنم عودش واقعا کیفیت خوبی داره، میتونم به راحتی بگم حداقل دو برابر تامفورد توش عود هست و جاش چرب میمونه.
اما اینکه چرا وقتی عودش از تامفورد بیشتره بوی عودش کمتره؟ عود تقریبا تو مایه های گریسه و گرانروی خیلی زیادی داره. عطرهایی که عودشون بیشتر میشه به علت لیفت کم عود بوی عودشون کم میشه برای همین اگر عود رو سبک نکنن عود لیفت پیدا نمیکنه. وقتی عطر عودش خیلی زیاد بشه (از ۵ درصد به بالا)‌ خیلی از مواد عطری با عود پیوند میخورن و عود به عنوان نگه دارنده اونها هم عمل میکنه. و وقتی خیلی زیاد باشه دیگه به بوی اصلی تبدیل میشه. نمیخوام این مسئله رو طولانی کنم پس بر میگردم به این عطر.
فارغ از عود مابقی این عطر زیباست و یکی از سه عطر بسیار دلنشین از کرید هست که دارم. (دو تای دیگه ارولفا و اونتوس هستن). برعکس عود وود که به شدت لینرال هست تغییر نت های در این عطر مشهوده و همچنین بوهای دیگه در این عطر نیز خودنمایی میکنن.
ماندگاری و پخش بو: هر دو فقط در سطح قابل قبول هستن.
من به این عطر ۹.۸ میدم و با در نظر گرفتن قیمت ۹.
درسته این عطر مثل عود وود قیمت خیلی زیادی داره مخصوصا اینکه عودش خیلی کمه. و درسته که اسم عودی که یدک میکشه به خاطر بویی هست که باید در عمق گشت تا پیداش کرد. ولی اگر عود فرانسوی یک پیشگامی داشته باشه، یک سمبلی داشته باشه، بی شک این عطر سمبلشه. اگر کسی علاقه به عود فرانسوی داشته باشه دیکه از این بهتر وجود نداره. اگر عودش بیشتر بود دیگه فرانسوی نبود.
میدونم قیمت این عطر خیلی بالاست و از اون تامفورد که انقدر نسبت به قیمتش شاکی بودم هم گرون تره ولی اگر هر دو شیشه تموم بشن و بخوام این اشتباه رو دوباره تکرار کنم و عود فرانسوی بخرم بی شک پول بیشتری میدم و رویال عود رو میخرم.
اینکه بگم ما ایرانی ها با بوی عودهای قوی از دیرباز آشنا هستیم و پیشنهاد بدم عود خاورمیانه ای تهیه کنین هرچند درسته ولی برای همه کاربردی نیست چرا که خیلی ها تمایل به استفاده ی روزمره در مکانهای سر بسته دارن. پس این جمله بهتر هست: اگر به دنبال بوی عود و عطر عود هستین با توجه به قدمتی که داریم و سابقه ی چند هزار ساله ایرانی ها در استفاده از عود بهتره عطری تهیه کنید که نمایانگر قدرت عود باشه. و اگر به دنبال یک رایحه ی لطیف هستین که به سمت همه پسندی راهی هست این عطر رو تهیه کنید.
پی نوشت: من در مورد تامفورد گفتم حداکثر ۵۰ دلار ساختش آب خورده. این عطر شاید حدود ۱۵۰ دلار برای کرید هزینه داره. مواد اولیه بهتر، شیشه ی و افشانه ی درجه یک، عود با کیفیت تر و بیشتر و همچنین کوچک بودن شرکت و هزینه بر تر بودن خط تولید و محدود بودن کار و در آخر هزینه ی بسیار بیشتری که کرید برای طراحی این عطر کرده تا بتونه اون رو هم پیچیده و هم شاهکاری در باب عود فرانسوی تبدیل کنه باعث میشه بسیار از تامفورد هزینه بر تر و با ارزش تر باشه.

برای شروع بگم اسم این عطر خلاصه شده. اسم حقیقی: وود و یک قطره عود هست. به قولی همون یک قطره هم حسابه دیگه.
در عطر سازی سه نوع عود وجود داره:‌
عود مصنوعی مثل عودهایی که در عطرهای ارزون هست. با ترکیب چند ماده با هم حسی از بوی عود درسته میشه.
عود فرانسوی: چند قطره عود رو میریزن توی یک عطر و اسم عود رو روش میزارن
عود خاورمیانه ای: که عود پایه ی عطر هست و حتی تا ۱۰٪‌ عطر رو عود تشکیل میده.
البته عود هندی هم هست که اون دیگه عطر نیست. خود روغن عود رو رقیق میکنن و میزنن.
شاید خیلی صحبت ها پیرامون عود باشه ولی بهترین راه تشخیص عود اینه که:
۱. ماندگاری عود خیلی زیاده. بوی عود هیچ وقت از روی لباس نمیره.
۲. بوی عود به شدت پیچیده هست و نسبت به نوع و مکان درختش متغییره. ولی عود در مقادیر کم یک بوی خاصی داره که مقداری خشک و کهنه هست (بهش میگن زمینی) و مقداری چوبی. در مقادیر بالاتر صمغی، غنی، چوبی دودی، بعضی مواقع میوه ای و انیمالیکه.
۳. چسبنده هست، اگر روی یک لباستون عطر عودی بزنین و به لباس دیگه بخوره لباس دیگه هم بو میگیره.
۴. خشک نمیشه. شما الان عطر عودی استفاده کنین. ۳ ساعت دیگه باید هنوز جاش چرب باشه، باید هنوز وقتی روش دست میکشین دستتون بو بگیره.
حالا این چه ربطی به این عطر داره: پایه ی این عطر فرانسوی هست. عطرهای فرانسوی عودشون خیلی کمه و اون رو پیرامون بوهای چوبی پنهان میکنن. عود فرانسوی خیلی شیکه، خیلی ملیحه، خیلی با کلاسه و از نظر من اصلا عود نیست.
نه ماندگاری داره، نه چربی داره، نه از این لباس به لباس دیگه میچسبه و نه اون حس غنی عود رو داره.
بریم سراغ این عطر: خیلی با کلاسه، خیلی شیکه، به شدت همه پسنده. یکم بوی قدیمی داره، از اون بوها که از بچگی باهاش بزرگ شدیم. یکم خشکه و یکم زمینی.
متاسفانه ماندگاریش خیلی کمه، ولی پخشش بد نیست.
اول نمره بدم بعد نظرم رو بگم: من به این عطر بدون در نظر گرفتن قیمت ۹.۳ میدم و با درنظر گرفتن قیمت ۶.
از نظر من این جیب بری به سبک نوین هست. عود درجه یک بیش ۱۰ هزار دلار قیمتشه برای هر کیلو. عود معمولی بین ۲ الی ۱۰ هزار دلاره و عود تزریقی ارزون تره و حداکثر سه هزار دلاره (درخت رو سوراخ میکنن و توش ملات با باکتری تزریق میکنن تا عود تولید بشه). این عطر به هیچ عنوان از عود درجه یک استفاده نکرده و من بعید میدونم عود معمولی هم استفاده کرده باشه. به احتمال ۹۹.۹٪ عودش از این عود تزریقیا هست. با این حساب در بهترین حالت کیلویی ۳ هزار دلار. بهش هم نمیخوره بیش از یکی دو درصد توش عود زده باشه که میشه ۶ دلار. پس برای ۶ دلار روش نوشتن عود وود و دارن ۴۵۰ دلار میفروشنش. به این فکر کنین که عود گرون ترین ماده ی عطرسازی هست و اگر ۲۵٪ عطر عود بود میشد ۷۵ دلار.
حالا این صحبتم برای چیه: یکی از سخت ترین ماده ها در عطرسازی هم همین عوده. وقتی عود کم باشه وقت کمتری هم لازمه تا عطر ساخته بشه و این عطر نه چیز جدیدی هست و نه نو آوری توش داره که نشون میده هزینه ی طراحیش هم پایین بوده. خب اگر قرار بود انقدر از مواد اولیه بزنن. اگر قرار بود انقدر ساده اش کنن برای چی باید با یک چنین قیمتی بفروشنش؟ عطری که خودش ۵۰ دلار برای شرکت هزینه نداشته چرا به قیمت ۴۵۰ تا بفروشن.
نمیدونم، شاید فقط منم که از این مسئله ناراحت میشم ولی نه شیشه، نه متریال، نه پیچیدگی کار بهش نمیخوره این قیمت رو یدک بکشه اونم با شیشه ی ساده و در پلاستیکی. نهایت این یک عطر ۱۵۰ دلاریه. من با این قیمت میخوام که از بهتری مواد ساخته شده باشه، روی طراحیش کار شده باشه، به جای اینکه عود رو کم کنن اون رو زیاد میکردن و با زمان مناسب یک اثر خوب خلق میکردن. پیچیدگی به کار میدادن و اون رو پویا میکردنش، و در نهایت داخل یک شیشه ی شیک میریختن و حتی اگر دنبال سادگی بودن به جای در پلاستیکی از یک در شیشه ای استفاده میکردن. ولی هیچ کدوم از اینها در اینجا محقق نشده. و خود کار به شدت من رو آزار میده چرا که تکراری هست. اولش هم گفتم از بچگی با این بو آشنا هستیم.
من در کل از این لاین های لاکچری ۴ تا بیشتر ندارم. یکیش که همینه، دوتاش مال YSL هست و یکیش هم گیان از بولگاری. به جز تاکسیدو هیچ کدوم ارزش بهای بیشتر نسبت مدل های معمولی رو نداشتن. البته گیان هم بد نیست ولی باز خیلی گرونه. نظر شخصی من اینه که توی این رنج قیمت فقط کارهای نیش حرف برای گفتن دارن. البته عطر بعدی که میخوام در موردش بگم رویال عوده از کریده که اون هم مثل این یک عود فرانسویه ولی حداقل یکم پیچیدگی و نو آوری داره.
باز عذر میخوام. میدونم خیلی ها این عطر رو دوست دارن و به راحتی میشه فهمید چرا، ولی این قیمت برای این محصول خیلی خیلی بالاست.

صحبت در مورد این عطر برام یکم سخته. من به شخصه نظرم اینه که این عطر بهترین عطریه که تا الان دیور تولید کرده. از هر نظر بهش نگاه میکنم عالیه. یک سادگی ای در بوش هست که من رو به وجد میاره.
من این رو در ابتدا بگم: کارهای باربر شاپی EDT هستن، لیفت دارن، ارزونن، پیچیده هستن.
این عطر پارفومه، لیفت نداره، ساده هست، کیفیتش بالاست و گرونه. مدل EDT رو من هیچ وقت نداشتم ولی این به هیچ عنوان حس باربر شاپی و دون استریت و غیره نداره.
شباهت زیادی به کار رونسانس و فیرو از زرجوف داره ولی نسخه دیزاینری شده از اونها. مثل فیرو ترش نیست و مثل رونسانس پیچیده. کار همه پسندی هستش، البته از اون کارها نیست که خیلی ها از همون لحظه ی اول عاشقش بشن بلکه وقتی یک مدت بزنن به سادگی و همیشگی بودن اون پی میبرن. تن پوش راحتی داره و به همه جور استایلی میاد.
دو برند دیور و شنل همیشه در زمینه پخش و ماندگاری کاملا حرفه ای کار میکنن و دیور همیشه قوی تره. این عطر هم به مثال تمام دیورها پخش و ماندگاری خوبی داره. درسته پارفوم یعنی صبح تا شب ولی همین که این عطر از صبح تا ظهر ماندگاری داره به نظر من با توجه به بو خیلی خوبه. مخصوصا اگر ظهر یکم هم عرق کنم دوباره جون میگیره.
در نهایت من به این عطر ۹.۵ میدم و با توجه به قیمت ۹. این عطر از معدود عطرهای دیزاینری هست که من انقدر دوستش دارم. اگه بخوام انتخاب کنم رونسانس رو میزنم ولی اگر رونسانس رو نداشتم این رو میزدم بعد فیرو.
نمراتی که به این عطر داده شده برای من جای تعجب داره. شیشه ی خوب، در مگنتیک و افشانه ی عالی بعد نمره ی شیشه انقدر پایینه. رایحه و پخش و ماندگاری هم به همین شکل. اگر فقط یکیش رو کم میدادن میگفتم تفاوت نظره ولی نمیشه که همه رو انقدر پایین بدن. این نشون میده که افرادی که داشتن نمره میدادن با توجه به نمرات نفرات قبلی به این عطر نمره دادن نه نظر واقعی خودشون. در غیر این صورت به شیشه نمره بیشتری باید میدادن. عطر بعدی که میخوام دو موردش صحبت کنم اود وود تام فورده و اون به مراتب شیشه اش از این پایین تره مخصوصا با اون درش ولی نمره شیشه ای که گرفته بالاتره.
میخوام بگم اگر طبیعی تر و همچنین شادتر و دلرباتر از این عطر رو میخواین ارولفا رو بخرین ولی ارولفا انقدر ماندگاریش کمه که نمیتونم بگم با دو برابر (تقریبا) از این قیمت اونو بخرین.
من زیاد این جمله رو گفتم: دیزاینری ها برای حداکثر فروش ساخته. برای همین اکثرا بدون جسارت ساخته میشن. اگر تمایل به کارهای نیش و جسارت اونها دارین پول خودتون رو دور نریزین. مگر اینکه یک عطر دم دستی بخواین چرا که زدنش راحته. پول کمپین تبلیغاتی همین یک عطر بی شک از ارزش کل شرکت گلتیری بیشتره پس اونها نمیان این همه پول رو خرج عطری کنن که قرار نیست ازش کمتر از چند ده میلیون بفروشن. تیراژ اکثر نیش ها به ۱۰ هزار محدود میشه و نیش هایی هستن که به کمتر از هزارتا تولید میکنن مثل برند by Lilith.

میخوام برای شروع از شیشه و بسته بندی این عطر صحبت کنم. من شیشه و بسته بندی زیبا تا الان زیاد دیدم، جعبه های تزینا ترنزی، زرجوف، روژا و غیره. اما این کار فرق داشت. به جای جعبه ی گنده عطر داخل غلافی بود که به خوبی فیت شده بود. برعکس تمام جعبه ها که برای پرزنت و بعد دور انداختن هستن این جعبه کاربردیه و میشه باهاش عطر رو به خوبی حمل کرد. متاسفانه اون دو تا شیخ دیگه ای که دارم هیچ کدوم این جعبه رو ندارن که به خاطر حجمی هست که خریده بودم.
در کل خیلی جعبه و بسته بندی لاکچری هست.
اما خود بو: کاملا کلاسیک، درسته یکم رترو هست ولی با پرزنتیشن کار همخوانی داره. یک مقدار حال و هوای کارهای قبل از ۲۰۰۰ رو داره ولی با متریالی با کیفیت تر و تویستی نوین شده. دلیل اصلی حجم و نوع مشکی هست که در این کارها انتخاب شده.
مشک یکی از مواد اصلی و اولیه عطر سازی هست. هیچ عطر نیست که بدون مشک ساخته بشه و مشک امروزه چندیدن نوع داره (اگر اشتباه نکنم ۱۱ تا) که هر کدوم بو، کیفیت، قیمت و خواصیت منحصر به فردی دارن. دیگه مشک حیوانی کلا وجود نداره و مشک های امروزی همه صنعتی هستن. البته خیلی از عطرها اسم مشک رو یدک نمیکشن چرا که دیگه بوی مشکی وجود نداره و فقط به عنوان فیکس کننده استفاده میشه.
در این عطر نت مشک یکی از اصلی ترین نت های موجوده و اون حس قدیمی بودن به خاطر نوع و قدرت مشکی هست که استفاده شده. البته استفاده از مشک یک مقدار مشخصی داره و اگر ازش زیاد استفاده بشه بوی مشکش کم میشه. قدرت مشک بیشتر از نوعش میاد تا از درصدش.
با جمله هام داریم از یک واقعیتی طفره میرم: اونم اینه که این کار مقداری بوی عطرهای قدیمی مثل آزارو رو داره. البته مثل اینه که فورد موستانگ ۶۰ سال پیش رو اورهال کنی. ظاهر اونه ولی از درون فرق کرده. خلاصه که شاید یکم بزنه تو حالت ولی اگر به دنبال یک عطر کلاسیک با بوی قدیمی هستی و نمیخوای مثل آزارو بی کیفیت باشه این عطر رو بخر.
پخش و ماندگاری خوبیه، البته به پای گلد نمیرسه ولی چیزی کم نداره. هرچند که بوی عطر چهار فصله ولی پخشش توی زمستان خیلی ضعیف میشه البته این طرف ها. اگر جای گرمی هستین بزنین و لذت ببرین.
نمره دهی: من به این عطر ۸.۵ میدم و با توجه به بسته بندی و قیمت ۹. اگر میبینین ۸.۵ دادم تنها دلیلش اون حس قدیمیش هست. ولی اینکه خیلی عطرهای نیش قدیمی تقریبا هم قیمت این هستن باعث میشه ارزش این عطر بالا بره.
جعبه ی این عطر نشون دهنده برد طراحی نسبت به کیفیته. قطعا بهترین جنس رو نداره ولی بهترین طراحی رو داره. و اینکه این شرکت برای همین چند عطری که تولید میکنه انقدر هزینه ی طراحی و ساخت شیشه میکنه و از کیفیت عطرش کم نمیکنه واقعا جالبه. من رو یاد کار اندی تاور میندازه.

این عطر کشش به سمت زنانه داره مثل کارهای سمینالیس یا فلامنکو که حالا مقداری زنانه هستن.
شروع کار کاملا گلی هستش. با پایه ی سمغی. این خروش گلها تا ۱۰ دقیقه ادامه داره و کم کم کاهش پیدا میکنه ولی محو نمیشه و تا آخر بوشون هست. مابقی نت ها نه به صورت نتهایی اصلی بلکه استخوان ها، به این کار شکل دادن. من رو تا حدی یاد ارکید سلیل از تامفورد می اندازه. شاید به خاطر حس پودری هست که هر دو دارن. ولی چندان اون حس و حال آمواژ رو نداره. خیلی متشخص تره و با وقار بیشتر.
بریم سراغ پخش و ماندگاری: ماندگاری خوبه ولی پخش ضعیف تره. البته من به شدت به این بو نوز بلایند میشم و تنها راهش برام اینه که از همسرم بپرسم. برای عطری مثل مگاماره از اتاق خودش متوجه بوی من میشه ولی برای این عطر تا وسط اتاقم اومد جلو و تازه فهمیدش.
اما نمره دهی: من با این قیمت دلم میخواد یک چیز خاصی توش باشه. وگرنه مدل های اکستریت آمواژ هم در همین رنج قیمت هستن. در آخر من به این عطر ۸.۵ از ۱۰ میدم و با توجه به قیمت ۸ از ۱۰ . وقتی صحبت از آمواژ باشه من همیشه به دنبال اون بو های خاص توش هستم ولی در این عطر اون حس و حال بوی نایاب نبود.
صحبت از ارکید سلیل شد. یکی از عطرهای زنانه ای که من عاشقش هستم ارکید سلیل هستش (البته نه برای خودم). اگر علاقه به این عطر دارین پیشنهاد میدم ارکید سلیل رو حتما امتحان کنین.

نظر من اینه که این کار یک شاهکار هست. به نظر من طراح از دیور هوم اینتنس الهام گرفته و بعد با راهبردی متفاوت کار رو دلنشین تر، عمیق تر و ملایم تر کرده. کسی که این عطر رو میساخته بی شک میدونسته برای خلق یک شاهکار باید چکار کنه.
شروع کار مقداری عجیبه. مثل فیلمی که شروعش از نقطه ی اوج داستانشه. بوی همه چیز میاد و اون حس پودری هنوز شروع نشده. پر هیجانه ولی نه مثل یک ترافیک بلکه مثل قطرات باران که روی دریاچه ای کم عمق فرود میان. نمیشه گفت کدوم قطره این حس خوب رو ایجاد میکنه بلکه مجموعه ی قطرات هستن که ما رو به وجد میارن.
کم کم این هیاهو کم رنگ میشه و کار پودری تر میشه تا به مرحله ی جدیدی میرسه، ترکیب چری و وانیل. این نیست که در یک نفس بشه تشخیص داد بلکه باید دقت کرد. بوها رو از هم تمیز داد تا به این بو رسید. شاید زیبایی کار در همینجاست که هیچ بویی به خودی خود، خودنمایی نمیکنه بلکه مثل یک سمفونی کنار هم قرار گرفتن و کسی تک نوازی نمیکنه. در ضمن با توجه به بوی چری این کار حس مارمالادی مثل انجل شیر نداره.
یکی از قسمت های عجیب این کار نوز بلایند سریعش هست. من بعد از ۵ دقیقه دیگه هیچ بویی حس نمیکنم درحالی که میدونم هنوز هست. بوهای پودری میتونن بعد از نیم ساعتی آزار دهنده باشن ولی این عطر متفاوته.
در مورد کیفیت این عطر بعد از نمره صحبت میکنم.
در پخش بو فقط در حد قابل قبوله ولی ماندگاری وضعش بهتر از پخش بو هست.ربعد از ۳ ساعت به راحتی برای کسی که به محدوده ی شما نزدیک بشه قابل تشخصیه.
من به این عطر با توجه به قیمت ۹.۷ از ۱۰ میدم. من عطر با تم پودری بهتر از این عطر نمیشناسم و اگر قرار باشه تا قیمت این عطر، یک عطر رو انتخاب کنم بی شک این عطر انتخابمه. قیمت بازیگر اصلی این زمینه و این کار بیشتر از این قیمت ارزش داره.
کیفیت این کار نسبت به قیمتی که داره واقعا عجیبه. در کنار عطرهایی که همگی کاملا سنتتیک هستن و حس کارهای ارزون رو دارن یک دفعه این عطر متعجبم میکنه. نه خبری از اون حس سنتتیک هست و نه مثل بعضی کارها فکوس روی یک نت به خصوص مثل فندق در کارون.
فکر چری و دودی و وانیل و بوهای دیگه ی این عطر رو نکنین. تمام اون بوها در کنار هم یک بوی پودری ملایم رو پدید میارن. نه از پودری هایی که در لوازم آرایشی حس میشه بلکه یک عطر پودری با پیچیدگی هایی بی نظیر.
در نهایت این شاهکار مرزهای قیمت عطر رو جا به جا کرده، طراحی رو به حد کمال رسونده و در پروفایل عطرهای پودری صدر نشینه.

همین که اومدم نظرم رو در مورد این عطر بنویسم اسم باکارات رو دیدم. گفتم شاید منظور کارهای دیگه MFK هستش ولی بعد دیدم نه همون باکارات مورد نظره. حتی سایت ها دیگه رو چک کردم و این رو دیدم که خیلی ها به نظرشون این دو عطر شباهت دارن.
من به شخصه شباهتی بین این عطر و باکارات ندیدم. بعضی هم گفته بودن که شباهتی با کار ممویر آمواژ داره ولی کارهای آمواژ سبک کاملا متفاوتی دارن. ولی اینکه هردو ادویه ای هستن شکی نیست.
من نظر خودم رو در مورد این عطر میگم. اگر عده ای شباهت بین این عطر و باکارات میبینن انتخابشون دو سویه هست چرا که باکارات از لحاظ پخش بو و ماندگاری خیلی سر تر هست ولی این کار منحصر به فردتر هست.
این و آمواژها هم دو دیدگاه متفاوت هستن. آمواژ کار خاور میانه ای هست در حالی که کالان تم فرانسوی داره.
در انتها به هیچ عنوان بدون تست سمت این عطر نرین. از اون کارهایی با تن پوش راحت و همه پسند نیستش.
از مقایسه خارج بشم و برسم به خود این عطر. برای من شروع این کار بسیار فلفلی، ادویه ای هست. من تا به حال عطری با چنین شدتی در نت فلفل ندیدم و این حس فلفل تا انتها در کار هستش. از فاصله نت فلفل به این شدت خودنمایی نمیکنه ولی برای کسی که میزنه میتونه چالش بر انگیز باشه.
از نظر پخش و ماندگاری عطر خوبیه. از ممویر خیلی سر تره ولی به اپیک نمیرسه.
من به این عطر با توجه به قیمت 8.۹ میدم. در نهایت همینه که هست، اگر دوستش دارین برای شماست و اگر ندارین که برای دیگران. یک مثال زیبا از نیش پرفیومری هست. بهش ۹ ندادم چرا که اون سه کار دیگه د مارلی (اوجان، کارلایزل و التایر) رو بیشتر دوست دارم.

این عطر در ابتدا مقداری مشابه کالان هست، بوی فلفل که در شروع کار مشخص میشه این شباهت رو تا حدی به وجود میاره. بعد از دقایقی بوی فلفل محو میشه و روایح مرکباتی خودش رو نشون میده که این روایح شباهت زیادی به گرین لی دارن. ولی به هیچ عنوان مثل گرین لی اون حس ترشی شدید رو نداره بلکه لطیف تر هستش.
برعکس گرین لی که ۳۰ دقیقه بیشتر عمر نمیکنه این عطر تا حدود ۲ ساعتی خود نمایی میکنه و به بادی سنت کاهش پیدا میکنه. کلید اصلی این عطر عرقه، با شروع عرق کردن مجدد پدیدار میشه ولی بیش از ساعتی عمر نمیکه و دیگه محو میشه.
رایحه ی این عطر همه پسند و تن پوشش راحته، درسته که حس ارزون بودن رو نداره ولی خوشبختانه در این روایح رقیب خیلی زیاد هست و رقباش خیلی سر تر هستن. کارهایی مثل ارولفا و الیزیوم. در این نوع کارها فقط داشتن شروعی متفاوت کافی نیست. به نظرم د مارلی در کارهای چوبی خیلی قوی تر عمل میکنه ولی در این روایح چندان قوی نیست.
در نهایت عطر خوبیه، همه پسنده، تن پوشش راحته، کیفیت مواد اولیه اش خوبه، ماندگاریش قابل قبوله و رقباش از خودش بهترن.
به این عطر ۷.۵ از ۱۰ میدم و با توجه به قیمت ۷. اگر خیلی اون فلفله چشم شما رو گرفته خوب کالان تهیه کنین. همون فلفل با ۱۰۰ برابر قدرت بیشتر هست. ولی برای این عطر نه فقط در نیش ها بلکه کارهای دیزاینری زیادی هستن که دل شما رو با قیمت کمتر بیشتر به جا میارن.
من در مورد گرین لی این رو یادم رفت بگم، اگر شروع خیلی مرکباتی دوست دارین فیرو از زرجوف رو مد نظر داشته باشین.