واژه ی درست برای این صحبت مناسب نیست. بلکه حقیقت واژه ی درخور است.
من خودم به شخصه بارها شده برم جایی و افراد فیک عطری که من هزینه ی بالایی براش دادم رو زده باشن. مثلا فیک باکارات ۵۴۰، سواژ، YSL Y، اونتوس، گرین ایریش، بلک افغان، رفلکشن ۴۵، اینتلود و هرچی فکرش رو کنی. اون هم نه کپی ازشون مثل کلاب د نویت و کول واتر و اریانا گرنده بلکه فله، فیک بلک افغان ۱۰۰ میل ۳۸۰ تومان...
دو بخش کنم صحبتم رو.
۱. به نظر شما من دیگه اون عطر رو دوباره زدم؟ خیر. نه دوست دارم بویی که قرار هست من بدم رو یکی دیگه بده و نه دوست ندارم عطری که میزنم مشابه فیکی باشه که انقدر ارزون به چشم دیگران میاد.
بله اول ناراحت میشم میبینم یکی انقدر ارزون بویی که من میخواستم گرون باشه رو به خودش زده. ولی بعد با خودم میگم خیلی بی فکرم و بویی که میشده انقدر ارزون ساختش رو انقدر براش هزینه کردم و میرسم به قسمت دوم صحبتم.
۲. در مورد باکارات ۵۴۰ من خیلی بد ازش نقد کردم. در این زمان واقعا در صنعت عطرسازی باید از مواد منحصر به فرد استفاده کرد و اگر کاری مثل باکارات باشه دیگه ارزش خرید رو از دست میده.
بله من فیک خیلی کارها رو دیدم ولی فیک باکارات خود باکاراته. ولی فیک بلک افغان خود بلک افغانه؟ فیک ناکسوس خود ناکسوسه؟ اصلا. مثل اینه که لامبورگینی رو ایران خودرو بسازه. از دور شبیه ولی یکم که نزدیک میشه از صداش، از ظاهرش از تک تک قسمت هاش میشه فهمید دروغیه.
حالا که صحبت کردم نیش های که دارم و نشه فیک خوبی رو ازش ساخت: (الکساندریا، ناکسوس، فیرو) و (ترونی، بلک افغان، سمینالیس) و (رفلکشن، اینتلود) و (فرنچ لدر) و (لیتون اکسکلوسیو) و (شیخ گلد ادیشن) و (ل آرک ممویر). میسازن ولی اسمی، فیکشون با خودشون خیلی فرق داره. همچنین بعضی کارهای ناشناخته که خودش انقدر معروف نیست که حالا کسی بخواد فیکش رو بزنه. (مثال ناب: ممویر از آمواژ)

من به شخصه میگم در عطر هر فردی میتونه نظر بده. هر نظری دارای ارزش هست و از دیدگاهی متفاوت. واقعیت تکه پازل هایی در دست هرکدام از ماست که تا در کنار هم قرار نگیرند تصویر شکل نمیگیرد. شاید در دست یکی از ما تکه پازلی از شن های خشک باشد و در دست دیگری آبی خروشان. هر کدام از تکه خود تعریف کنیم و در نهایت تصویری از ساحل از به هم پیوستن تکه های ما پدید آید.
من به شخصه نظر منفی در مورد فیک ها دارم حالا چه عطر و چه هر چیز دیگه ای. ولی نباید تند روی کرد و دیگران رو فقط از یک خرید قضاوت کرد. خود من هر روز که بیدار میشم فقط در تلاشم که به حماقت های خودم فکر نکنم چرا که افسرده میشم. بعد یک فرد رو بر اساس بوی عطر، نوع پوشاک، دین، رنگ پوست و غیره قضاوت کنم؟ ازشون دوری کنم؟
یادمون باشه این حق هر فردی هست که پولی که خودش به دست اورده به اون شکلی که میخواد برای خودش خرج کنه و برای بدنی که مال خودشه اون جوری که صلاح میدونه در مورد پوشاک و بویایی تصمیم بگیره.

متاسفانه صحبت هایی که در این جمع میشه واقعا دارای ارزش جامع نیستن. بله صحبت های زیبایی هست ولی چه فایده، مایی که در این جمع داریم با هم صحبت میکنیم دو دسته هستیم:
۱. افرادی که درآمد نسبتا مناسبی دارن و همچنین علاقه ی زیادی به عطر دارن که هم میتونن بخرن و هم انقدری علاقه دارن که اینجا مطلب مینویسن.
۲. عطر فروش هایی هستن که واقعا به عطر علاقه دارن و در این جمع مطلب مینویسن.
لذا بیایم و خودمون رو خسته نکنیم. هرکسی اینجا نظر میده و نظر میخونه خودش از اقشار کم درآمد جامعه نیست همچنین به عطر علاقه ی فراوانی داره. وگرنه اصلا این اطراف پیداش نمیشه.
پس همه ما اینجا کلی عطر داریم یا عده ای دارن خودشون عطر میفروشن. هیچ کدون از ما فیک نمیخریم چون خودمون انقدری به عطر علاقه داریم که دنبال جنس ناب هستیم. اونهایی هم که دنبال فیک هستن اصلا اینجا نمیان صحبت کنن چون چیزی برای گفتن ندارن. تمام عطرهای اینجا برند هستن.
حالا یکی از ما بیاد و بگه فیک نخریم که بوش خوب نیست. بعد مابقیمون که دست کم چند ده عدد عطرهای نیش برای خودمون داریم یک سری بگیم آره فیک ها خوب نیستن اون سری بگیم نه جامعه فقیر شدن و توان تهیه ندارن یک جورایی گول زدن خودمون هستش.

در گذشته بحث این مطرح بود که افراد درسته درآمد دارن ولی خودشون میدونن چقدر هزینه میخوان برای عطر یا هر خرید دیگه ای بکنن. ولی الان دوستانی دارم که هنوز زیر ۸ میلیون تومان درآمد دارن. میان سر عطرهای من و تست میکنن، عطری بارها چشمشون رو گرفته و میگن میخوان بخرن ازش. وقتی قیمت رو چک میکنن میگن نمیتونن این حجم از پولشون رو بدن فقط برای یک عطر. به نحوی دیگه پول ندارن که حالا بخوان تصمیم بگیرن چقدرش رو برای عطر مصرف کنن. بارها شده خجالت کشیدم از اینکه اینگونه به یک چنین چیزی نگاه میکنن.
با توجه به صحبت دوستام در مورد توان تهیه ی عطر، اگر وضعیت همینگونه خراب بشه حتی اون کپی ها هم لاکچری میشن. چند قیمت بدم که عطرهایی که دارم رو چقدر خریدم:
کرید اونتوس: کمتر از یک میلیون (۳۰ میل فیک با کیفیتش)
زرجوف الکساندریا ۲: یک میلیون و ششصد (الان باهاش میشه ژوپ خرید)
پک کامل فارنهایت: ۹۰ یا ۱۲۰ هزار تومان (۴ میل فیک دست سازش رو میشه خرید)
همین عطر: زیر ۱۰۰ تومان (همون ۴ میل فیکش)
آزارو کروم: ۲۲ هزار تومان. (یک پاف زرجوف الکساندریا یا یک سی سی فیک یک عطر)
نارسیس رودریگز: ۳۵۰ تومان
گرین آیریش تویید: ۸۰۰ تومان
لووه هوم: حدود ۳۰۰ تومان
آزارو سیلور بلک: ۵۷ تومان.
فارنهایت ۳۲: ۲۷۰ تومان
کارتیر ل انول: ۳۰۰ تومان
ل آرک ممویر: ۴۰۰ تومان
با توجه به این قیمت ها که مال همین چند سال پیش هستن واقعا فیک ها برای خیلی ها لاکچری هستن.

آیا برای لوکس بودن! باید گران بود؟!
جواب: خیر، لوکس بودن یک عطر در درجه اول باید ناشی از بوی اون عطر باشه.
بنظرتون میشه با بالا بردن قیمت یه محصول، اون محصول رو لوکس کرد؟!
جواب: بله. وقتی به یک کار پول بیشتری میدیم احساس خاص بودن و لوکس بودن بهش داریم.
من فقط جهت مثال میگم: کرید اونتوس و کلاب د نویت، من به راحتی تفاوت رو میفهمم: اگر بوی عطر طرف بیاد یعنی کلاب د نویت هست.

اول این رو بگم: کشورهای عربی عطرهای بسیار قوی تولید میکنن. برندهایی مثل آمواژ، شیخ، عربین عود و غیره. نظر شخصی من این هست که یک لاین این عطرسازی ها نظیر امواژ اینتلود یا شیخ گلدن ادیشن از کل برند کرید با ارزش تر هستن. طی هفته گذشته هر روز از گرین ایریش تویید به خودم زدم که از لحاظ ماندگاری در کرید ها بهتر هست. شاید ۲ ساعت پخش بو داشت و بعد از بین میرفت. من ۱۰ عدد از کارهای کرید رو دارم و تازه این خوبه هست.
لذا هنگام جمع بستن بهتره کشوری یا مردمی رو به این صورت یکی نکنیم. فرانسوی ها هم کپی میکنن و نمیشه بگیم این فرانسوی های کپی کار بی کیفیت. حالا در امارات هم کپی تولید میشه و هم کارهای درجه یک.
ولی در خصوص قیمت متاسفانه جامعه در حال حاظر از همه لحاظ تحت فشار هست. به شخصه دوست دارم هر ایرانی هر عطری که مایل هست رو بتونه تهیه و مصرف کنه ولی برای بیش از ۵۰ درصد جامعه عطری با قیمت کرید، امواژ، زرجوف و غیره خریدهایی دست نیافتنی هستن و اگر توان تهیه نباشه واقعا از جبر زمانه هست که فردی یک چنین محصول پیش پا افتاده ای رو نمیتونه تهیه کنه.

یک نکته: بچ کد مال من 3F13 هست. چک کردم و دیدم تاریخ تولید 2013 برج ۰۶ هستش. با توجه به صحبت دوستان مبنی بر اینکه سری های جدید ماندگاری و پخش بوی کمتری داره اگر من سری جدید رو داشتم فکر کنم ازش به عنوان الکل ضد عفونی استفاده میکردم.

متاسفانه کسی دوست نداره نظر منفی بشنوه. ولی عطر همیشه در پوششی از خبرهای بد و منفی هست. اگر خلافش رو دیدین باور نکنین چون یک جای کار میلنگه. قدرت بویایی، طبع بویایی، منطقه آب و هوایی و غیره برای هیچ کدوم از ما یکسان نیست.
نادر میبینم کسی اینجا بیاد بگه این عطر براش ارزون هست. مابقی پارفوم دی مارلی ها هم در همین رنج قیمت هستن. لذا دلیل نداره برای کسی که میخواد این مبلغ رو متقبل بشه بیام و تعریفی بکنم که به نظر خودم درست نیستش.
بلاخره من هم که میخوام یک چنین صحبت سنگینی رو به یک چنین برند معروفی نسبت بدم حتما بارها انتظارم رو برآورده نکرده. حالا به لباسی زدم و در آوردیم دیدم بو نمیده یا به دیگران گفتم و بهم گفتن بوی عطر از من نمیفهمن و غیره.
باز این نظر من هست. و نظر هر فرد متفاوته. همسر من هپی فینگره و از ساویج الکسیری که من ۲ پاف میزنم ۶ الی ۸ پاف میزنه، میگه با دو پاف بو نمیده. به دوستی هم یک پاف از همون ساویج زدم و رفته شسته و گفته بوش خیلی قویه.
ولی باز من عطرهام رو میزنم به یک لباسی و توی اتاق میزارمشون و در اتاق رو میبندم. وقتی در رو باز کنم و برم توی اتاق بسته به اینکه چقدر بوی عطر بیاد پخش بوشون رو طبقه بندی میکنم. برای لیتون اکسکلوسیو بعد از یک ساعت در حد یک متری بو میداد و بعد از ۸ ساعت وقتی میرسیدم بالای لباس به زور بویی احساس میکردم، برای این عطر هم بعد از ۲ ساعت یک بوی ضعیفی بیشتر نمونده بود. ولی برای کار بلک افغانو که یک پاف به کاپشنم زده بودم و پشت در آویز کرده بودم تا دو روز وقتی میومدم تو اتاق بوی بلک افغانو میومد.

سلام.
من تا جایی که اطلاع دارم از قویترینش کارهاش لیتون اکسکلوسیو هستش که اون هم پخش مناسبی نداره، بارها شده لیتون زدم و از دیگران پرسیدم بوی عطرم چجوره و بهم گفتن بو نمیدی. این کار حتی از اون چند پله ضعیف تر هست و وقتی پرسیدم عطرم چطوره اومدن بوم کردن گفتن اره یک بویی میدی ولی مشخص نیست.
من کاری مثل مگاماره رو زدم و از اتاق دیگه اومدن گفتن بوی عطر کیه اونم فقط با دو پاف.
البته دمای هوا خیلی مهم هست و عطری مثل ویریده که در زمستان پخش بوی ضعیغی داره در تابستان به متوسط هم میرسه ولی این عطر مناسب پاییز و زمستان هست و برای این فصل ها پخش لازم رو نداره.

در مجموع کلیه عطرهای PDM پخش بوی زیادی ندارن و در حد بادی سنت هستن. لذا مد نظر داشته باشین اگر دنبال پخش بوی زیاد هستین این برند برای شما نیست.
ولی این عطر: چرمی، چوبی با سنتی مردانه. شباهتی به کارهای لیتون، تاسکن لدر و امبر لدر داره. همچنین شباهت هایی به لالیک انکر نویر، بلو د شنل وقتی کامل خشک میشه روی لباس رو هم داره.
مد نظر داشته باشین هرچقدر آقاین از بوهای تلخ چوبی، چرمی خوششون میاد خانم ها بدشون میاد. همون قدر که اگر بنگاه دار ماشین هستین این میتونه خوب باشه همون قدر هم اگر طلا فروشی دارین این میتونه بد باشه. از اون عطرهایی هست که باید انتخابش کنی قبل از استفاده.
پخش بو: متوسط رو به کم. ۴ الی ۶ پاف خوبه.
ماندگاری: خوبه. در حد بادی سنت میشه و ۴ ساعت میمونه.
بویایی: همه پسند نیست. و در محدوده فرمال ها هستش. همون جور که کسی با جین و تی شرت کروات نمیزنه این هم با کت شلوار همخوانی داره.
بلایند بای؟ میشه انجام داد جون مردها از این نوع بوها خوششون میاد و اون رو کار مردانه میبینن.
ارزش در مقابل قیمت: نه چندان. اگر پخش بوش بیشتر بود خیلی بهتر بود ولی با این پخش بو کار رو سخت میکنه. خود لالیک انکره نویر نه ولی مدل اکستریمش میتونه به جای این عطر تهیه بشه.
در عطر فروشی قیمت مثل خیلی چیزها نیست. به یک BMW 750 فکر کنین که با قیمت ۱۰۰ هزار دلار بفروشن بعد یک دفعه یک ۷۰۵ تولید کنن با موتور نیم لیتری و به قیمت ۹۰ هزار دلار بفروشن و بگن این هم همون سری ۷ هست دیگه. با این هزینه من انتظار دارم یک عطر دارم. اگر پخش بو نداشته باشه مثل این هست که همون موتور نیم لیتری رو روی سری ۷ انتخاب کنی.
حالا شرکت ماشین سازی این کار رو نمیکنه ولی در عطرسازی این خیلی رایج هست. خیلی راحت هم جمله های عجیب میسازن: به جای نشان دادن خودت اجازه بده کشفت کنن. حالا دیگه عطرت انقدر بادی سنت باشه که طرف مثل گرگ لباستون بو کنه تا بفهمه عطر زدی هم میشه همون کشف کردن.