اینکه یک عطر رو نقد کنیم میشه خیلی راحت باشه. هرچی بخوایم میگیم و تمام. ولی واقعیت چیست؟
واقعیت تجمعی هست از کلیه نظرها. تکه پازلی که دست هر فرد هست نقشی کوچک از تصویر بزرگ هست.
عطرهای پاکورابان عطرهای خوشبویی هستن. من به شخصه علاقه ی زیادی به بوشون دارم. توی اونها یک بوی شیرینی خاصی به عنوان امضا وجود داره. نه از اون مدل شیرینی ها که سر درد بیاره و همه رو پس بزنه، بلکه یک حالت خاصی داره که فرد رو جذب میکنه و بعد پس میزنه تا دوباره پیش بکشه.
ولی ایرادی هست که باید مطرح بشه: دوستانی که با عطرهای دیور آشنا هستن میدونن که دیور پخش بوی زیادی داره و این در کلیه محصولات دیور وجود داره ولی دیورها از مواد طبیعی کمتر بهره میبرن.
در نقطه مقابل شنل هست، شنل از مواد طبیعی بیشتری استفاده میکنه ولی پخش بوی کمی داره.
نمیشه کسی بیاد بگه شنل پخش بوی کمی داره و ازش نقد بد کنه چرا که نمیشه با اون ترکیب پخش بوی بیشتری درست کرد. قرار هست که بوی ملیحی باشه تا بشه برای مقاصد خاصی مصرفش کرد. در نقطه مقابل هم نقدی به دیور وارد نیست چرا که قرار بوده پخش بوش بیشتر باشه.
حالا توی این عطر بو با ماندگاری خوانایی نداره. انتظارم این هست که این بو تا ساعت ها به عنوان یک رایحه روی من بمونه ولی همونقدر که شروع ضعیفی داره به همون سرعت هم بوش از بین میره.
نمیشه کسی بگه خوب این هم مثل شنل. چون بوها و ساختار یکی نیست. این ساختار باید ماندگار باشه.
بویایی: خوشبو و همه پسند
پخش بو و ماندگاری: کم
بلایند بای؟ اگر ته مایه ی شیرین دوست دارین بله.
ارزش در مقابل قیمت: سوال سختی هست. اگر قیمت این عطر نصف بود میگفتم خوبه. حتی با این پخش بو. ولی این قیمت یکم زیاده. در طرف مقابل بوش هم بوی خاصی هست. از اون عطرهایی نیست که بری بیرون و 10 نفر بوت رو بدن. لذا در نهایت این بسته به این هست که چقدر شما این عطر رو دوست دارین.

عطرها از ساده به پیچیده رده بندی میشن و توصیه میشه افرادی که تازه کار هستن اول از پیچیده ها شروع نکنن.
ولی در طرف مقابل هم به یک سری عطرها عجیب میگیم، عموما به عطرهایی هستن که بوشون شباهتی به عطر نداره و یک بوی به خصوصی مثل این عطر دارن. حالا این عطرها میتونن ساده باشن و میتونن پیچیده ولی در عین حال عجیب هم هستن.
حالا فقط به عنوان مثال:
از نظر من بلک افغان یک عطر پیچیده هست ولی معمولی. فانتوماس یک عطر پیچیده هست و عجیب. این عطر هم ساده هست ولی عجیب.
حالا اگر شما به دنبال یک عطر عجیب هستین یعنی میدونین که این عطر فقط برای یک سری افراد تولید شده که به دنبال سیگنچر خاص هستن (ولی نه حتما خوش بو) و یا انقدر عطر دارین که به دنبال یک بوی خاص فقط برای یک موقعیت به خصوص هستین.

از شیشه و ظاهر و جایی که خریدم بعیده. ولی شایده وسط پر کردن شیشه ی من برق شرکتش قطع شده و باقیش رو الکل پر کرده باشن.
من از آمواژ انتظار دارم بوش دست کم ۲۴ ساعت روی لباس بمونه. مثل مابقی عطرهای خاورمیانه ای.

سلام.
در برنامه خریدم برگاماسک هست.

سلام. متاسفانه یک قانون روان پزشکی هست که میگه افراد فقط به نظرهایی که هم سو با خودشون هست جلب میشن.
دست کم ۱۰ نفر نوشتن بلایند بای نکنین این عطر رو. ولی چون با نظر شما هم سو نبودن بهشون توجه نکردین.
مثال: عطر MDW از Xerjoff به نظر خیلی ها بوی پا میده. بعد نقدهاش...
لذا شما نمیدونین بلاخره چه بویی میده و چون بوی عجیبی هست نمیشه مشابه براش بگیم. برای همین بلایند بای یک جورایی ریسک خیلی بالایی داره برای این نوع عطرها.

خوبه خب. گاهی وقتها باعث میشه دیگران خودشونو به ما نزدیک نکنن، مخصوصا اگر توی یک جای شلوغ مثل مترو باشیم.
ولی با ۱۹ پاف به اندازه یک پاف مگاماره هم پخش بو نداشتم.

نه چندان. ترکیب بوی عنبر و عود به صورت عمومی بوی فیسی عنوان میشه. نمیشه بهش بگم بوی تند یا غیره بیشتر یک بوی زننده هستش.
در مجموع موقعیت و فرد خاصی رو می طلبه که این عطر رو استفاده کنه. بوهای مصری بیشتر روایحی از چوب و صمغ دارن و این بو بیشتر برای آسیای شرقی هستش.

الکساندریا یک دنیای دیگه هست. ولی بگیر نگیر داره. روی پوست خشک بوش از همه حالت بهتره ولی انگار جذب پوست میشه. من هم روی لباس این عطرها رو نمیزنم چون بوشون نمیره و باید تمدید بشه.
انواع روغن ها رو روی پوست تست کردم به عنوان بیس ولی بوش رو عوض میکنه. با عطرهای دیگه هم لیرش کردم ولی بوش بد میشه. خلاصه دنبال بیس خوبم. فقط الکساندریا هم نیست. لیتون اکسکلوسیو هم همینجوریه. چند تا دیگه هم هستن ولی نه به این شدت.
ولی مور دن ورد یکم بوی زننده ای داره. مد نظر داشته باشین هرکسی داره این متن رو میخونه یعنی جزئی از یک صدم درصدهای عاشق عطره. ۹۹٪‌ افراد با این بوها نا آشنا هستن. ولی اگر بخوام برم جایی که بدونم چندتا عطر باز قهار اونجا هستن حتما MDW رو میزنم.
باز میگم عطری که همه رو خفه کنه از شدت پخش بو ارزش خرید داره. امشب رفتم دنبال همسرم دم رفتن ساعت ۹:۲۰ تام فورد کوستا آزورا زدم. ساعت ۹:۴۰ اومد نشست توی ماشین نگفت بو میدم. در حالی که من تمام مدت توی ماشین بودم و باید ماشین از بو پر میشد. الان هم که ساعت ۱۲:۱۰ شده کنجکاو شدم رفتم لباسمو بو کردم دیدم اصلا بو نمیده. فکر کنم مواد اولیه رو روی عطر یک دوری دادن به جای اینکه بریزن توی شیشه. شاید هم مواد جا مونده رو میز. روی یکی از کت هام اول اسفند ماه زرجوف ناکسوس زده بودم. الان با این عطره بعد از ۳ ساعت برابری میکنه.

شباهت این کار به YSL Y le parfume خیلی زیاده ولی یکم شیرین تره و یکم خوش بوتر. من توی کارهای دیگه پاکورابان هم این شیرینی رو احساس کردم.
به نظر من پاکورابان عطرهای خوبی تولید میکنه نسبت به قیمتش. یک مقدار مواد سنتتیک کار شده زیاده ولی به اندازه ورساچه نیست که دیگه خیلی سنتتیک باشه.
دوست داشتم پخش و ماندگاری بیشتری داشته باشه. ولی الان هرکی میاد یا بوی دیور ساویج میده یا YSL Y یا باکارات ۵۴۰.
پخش بو: متوسط. حدود ۶ پاف لازمه.
ماندگاری: حدود ۳ الی ۴ ساعت.
بویایی: همه پسندتر از YSL Y هست. برای سنین زیر ۳۰ مناسب تره.
بلایند بای: پیشنهاد میدم ولی شاید برای بعضی افراد سر درد بیاره.
ارزش خرید: خوبه. ولی به وان میلیون نمیرسه.
راحتی استفاده: خیلی راحت میشه ازش استفاده کرد. ولی با توجه به اینکه یکم شیرینه برای روزهای خیلی گرم انتخاب مناسبی نیست.

چند روز من دل رو زدم به دریا و در کنار عطر گرین ایریش از عطرهای زیر برای سر کار زدم:
زرجوف الکساندریا و MDW, آمواژ بلک ایرس، مگاماره و ترونی و بلک افغان از گولتیری، PDM لیتون اکسکلوسیو، شیخ گلد ادیشن، بریکورت سابورسیف.
دوستانی که با این کارها آشنا هستن میدونن که همه عطرهای قوی ای هستن با پخش فراوان و ماندگاری زیاد. من هم جوری زدم که حتی اگر کسی سرما خورده بود هم باز متوجه بو می شد.
ولی یک بوی متفاوتی هم دارن. بوی شرقی و بوی عربی.
خلاصه انواع و اقسام بازخوردها رو دیدم. ولی یک روز مراجعه کننده ای اومد با همین تم بو. عطر شرقی زده بود. بوش تمام محیط رو گرفت. از شانس من اون روز گرین ایریش زده بودم و طبق معمول دیگه بوی عطرم رفته بود و متوجه عطر فرد شدم. با خودم گفتم بوی زننده ای داره بعد یاد عطرهای خودم افتادم و این فکر برام اومد که آیا این عطرهایی هم که من میزنم هم انقدر زننده ان؟ از اون روز دیگه کارهای انقدر شرقی نزدم.
ولی این عطر: من دوستش دارم. بوی عود و عنبر و صمغ یک ترکیب عجیبی هست. یک جورایی انگار مواد مورد علاقه من رو کردن یک عطر. پخش بوش عالیه. ماندگاری زیادی هم داره.
ولی یک مشکلی داره، من فقط دوستش دارم. خواهرم میگه بوی *** میده. پدر و مادرم هم میگن دیگه هرکی *** تو شیشه قرار نیست تو بخریش. همسرم هم میگه نگهش دار وقتی من مردم بعد بزنش.
پخش بو: فراوان. ۳ پاف کافی هست.
ماندگاری: زیاد، حدود ۶ ساعت پخش بوش داره.
بویایی: عطری هست که شاید بیش از ۹۰٪ افراد از بوش بدشون میاد.
بلایند بای: شباهت زیادی به تروساردی amber oud داره. ولی باز من میگم اول تستش کنین.
ارزش خرید: برای این عطر زیاد هست. از مواد عالی استفاده شده با پخش و ماندگاری زیاد.
راحتی استفاده: مهم نیست که چقدر دوستش دارم ولی اصلا نمیشه زدش. من به شخصه نمیدونم کی یا کجا بزنمش. دقیقا نقطه مقابل کارها YSL و شنل هستش که میشه همه جا زدشون.