روزی بود و روزگاری، Light Blue Intense مثل یک آواز بی‌پایان تابستان بود. هر صبح که از خواب بیدار می‌شدی، یک پاف از این عطر کافی بود تا نسیم مدیترانه موهایت را نوازش کند. گریپ فروت، مثل یک لبخند ترش و شیرین، روزت را شروع می‌کرد و آب دریا، هر استرسی را با خودش می‌برد به اعماق آبی بی‌کران.

اما حالا دیگر بین ما نیست.

دیسکانتینیو شد.

روحش شاد یادش گرامی

بهترین محدوده دمایی برای استفاده از Dolce & Gabbana Light Blue Intense

زیر ۱۰ درجه ، ضعیف (نمره ۳/۱۰)
گریپ فروت و نارنگی به جای طراوتِ آبدار، بوی یخ‌زده و بی‌جان می‌دهند، مثل وقتی که یک پرتقال را از فریزر درآورده باشید. آب دریا کاملا ناپدید می‌شود و سرو کوهی خشک و تلخ، تنها چیزی است که می‌ماند. مشک هم زیر این همه سردی، کور و بی‌اثر می‌شود.

۱۰ تا ۱۵ درجه ، متوسط (نمره ۵/۱۰)
نارنگی و گریپ فروت جرقه‌هایی از شادابی نشان می‌دهند، اما همان‌طور که زود می‌آیند، زود هم فرار می‌کنند. آب دریا یک حس نمکیِ ملایم به فضا می‌دهد، ولی سرو کوهی همچنان غالب است. حسش مثل یک صبح مه‌آلود کنار ساحل است.
۱۵ تا ۲۰ درجه ، خوب (نمره ۷/۱۰)
گریپ فروت تازه و گس، نارنگی شیرین ملایم و آب دریا با نمک‌اش شروع به رقصیدن می‌کنند. سرو کوهی یک پس‌زمینه‌ی چوبی خنک ایجاد کرده که زیاد سنگین نیست. برای روزهای بهاری یا اوایل پاییز، انتخاب قابل قبولیست.

۲۰ تا ۲۵ درجه ، عالی (نمره ۹/۱۰)
نارنگی و گریپ فروت با قدرت می‌ترکند ، یک شروع اسیدی، شاداب و انرژی‌بخش. آب دریا به زیبایی خودش را نشان می‌دهد، با آن حس نمکی مرطوب و نسیم ساحل. سرو کوهی یک بوی چوبی تیز و سبز اضافه میکند. مشک هم در پایه، یک لایه‌ی ملایم و تمیز ایجاد می‌کند. عطر کاملا باز شده و حس یک روز آفتابی معتدل کنار دریای مدیترانه را میدهد.

🔥 ۲۵ تا ۳۰ درجه ،عالی‌ترین حالت (نمره ۱۰/۱۰)
نقطه‌ی طلایی. این دماییست که Light Blue Intense برایش ساخته شده ،گریپ فروت و نارنگی تیز و ترش دلپذیر، مثل یک اسلایس گریپ فروت یخ‌زده در یک روز داغ. آب دریا شور، مرطوب و سرزنده است، حس قطرات آب دریا روی پوست. سرو کوهی به جای تلخی، یک خنکی چوبی آفتابی می‌دهد که ماندگاری را چندین برابر می‌کند. مشک هم در گرما، ملایم و تمیز باقی می‌ماند. پخش بو حداکثریست و هر بار که باد می‌وزد، موجی از طراوت دریایی به مشام می‌رسد.

۳۰ تا ۳۵ درجه (به خصوص با رطوبت بالا) ، متوسط (نمره ۶/۱۰)
ترکیب آب دریا با گریپ فروتِ بیش از حد تیز و مشک گرم‌شده، در برخی پوست‌ها یک نت صدف‌گونه یا ماهی طور ملایم ایجاد می‌کند. علت شیمیایی‌اش واکنش مولکول‌های دریایی با اسیدهای چرب عرق در گرمای شدید است که ترکیبی شبیه به بوی صدفِ تازه یا جلبک ساحل می‌دهد. برخی این را دوست دارند چون به عطر باوری دریایی می‌بخشد، اما برای عده‌ای آزاردهنده است. اگر این حس را نمی‌پسندید، در روزهای خیلی گرم و مرطوب از این عطر استفاده نکنید یا تعداد اسپری را کم کنید.

بالای ۳۵ درجه ، ضعیف (نمره ۴/۱۰)
گرمای سوزان، مرکبات را به سمت اسیدی آزاردهنده می‌برد. آب دریا ناپدید می‌شود و به جای آن، یک حس نمکی خشک و شن‌مانند به مشام می‌رسد. نت صدفی هم تشدید می‌شود و ممکن است برای بسیاری ناخوشایند باشد. سرو کوهی و مشک طاقت نمی‌آورند و ماندگاری به شدت می‌افتد. دیگر آن شادابی اولیه را ندارد و حس یک مرکبات کهنه‌ی مانده در ماشین را میدهد.


Light Blue Intense در اینکه یک عطر تابستانی عالیست شکی نیست ، اما بهترین عملکردش در ۲۵ تا ۳۰ درجه با رطوبت معمولیست. در گرمای شدید و مرطوب، ممکن است رفتار غیرمنتظره‌ای داشته باشد و بوی صدف یا ماهی بدهد که هم ریشه‌ی شیمیایی دارد و هم به سلیقه‌ی فرد بستگی دارد

مرثيه اي بر شكوفه های سفيد؛ كاوشی در اقليم شناسی عطر Memo Marfa

مارفا، اين شاهكار باغهای استوایی از خانه ممو، نه یک عطر كه یک سفر حسی تمام عيار است. شهری در دل كوير تگزاس كه نامش را يدک ميكشد، اما روحش را از گياهان وحشی مكزيك و عطر شبهای گرم آمريكای لاتين وام گرفته است. اين عطر، برخلاف نام بيابانی اش، بيش از آنكه كويری باشد، باغيست در اوج شكوفایی؛ باغی كه در دمای درست، نفس ميكشد و در دمای غلط، خفه ميشود. اما پيش از هرچيز، بيایید صادق باشيم، مارفا، با آن هلوهای گوشتی آبدار، ماندارين ترش مزاج، مریم شهوانی، يلانگ گرم بالزاميكی، شكوفه پرتقال مست كننده، و در عمق، وانيلی شيرين، مشكی نرم، چوب صندل عرفانی، تونكای گرم و سدر خشك، اگرچه روی كاغذ يونيسكس نوشته شده، اما در عمل، در قابهای زنانه است كه جادوی حقيقی خود را بروز ميدهد. انگار كه اين عطر، لباسی دوخته براي سايز همه، اما روی قامت زنان است كه بهترين مدلها را به نمايش ميگذارد. حالا ببينيم اين باغ استوايی، در هر اقليمی چه رفتاری دارد.


زير ۱۰ درجه (زمستانی كه هرگز نبود) نمره: ۴ از ۱۰

در اين سرمای بی رحمانه، مارفا به اسارت يخ درمی آيد. هلو، ماندارين و شكوفه پرتقال، آن ميوه ها و گلهای آبدار آغازين، نفسهايشان بند می آيد و در لاک خود فرو مي روند. مریم و يلانگ كه در دماي مناسب، رقصان و مست كننده اند، اينجا همچون غنچه هايی يخ زده، هيچ نشانه ای از حيات ندارند. به جای آنهمه ميوه و گل سفيد وعده داده شده، تنها چيزي كه مي ماند، كدری خشك چوب سدر و صندل است؛ وانيلی هم در اين ميان له شده و بی مزه چون شربتی كه شكرش ته نشين شده میماند، لوبيای تونكا نيز گرمای وانيلی خود را در اين سرما گم كرده و حضوری كمرنگ و بی اثر دارد. در اين دما، مارفا نه باغی استوايی، كه كمدی چوبی قديمی و خاك گرفته است كه درش را سالهاست كسی باز نكرده. هلو، آن ميوه سرخوش، اينجا فقط يك خاطره يخ زده است و وعده شكوفايی مریم هرگز محقق نشده.

۱۰ تا ۱۵ درجه (بهار مردد) نمره: ۶ از ۱۰

اينجا مارفا مثل يك مهمان خجالت، تنها نيمی از خودش را نشان ميدهد. هلو و ماندارين جرقه هايی ميزنند، اما مریم، يلانگ و شكوفه پرتقال، همچنان در رختخواب غنچه هايشان مانده اند و بيدار نميشوند. هلو كه در دمای مناسب شيرينی گوشتي شگفت انگيزي دارد، اينجا فقط یک رد خفيف از خود برجای ميگذارد. مریم آن گل شبزی افسانه ای، در اين هوا تنها یک سايه روشن از عطر كرم مانند خود را فاش ميكند. تونكا و وانيل نيز در پس زمينه گرمايی ملایم اما كمرنگ ميپاشند كه بيشتر به ياد گرما ميماند تا خود گرما. عطر را ميشود تحمل كرد، اما هيچكدام از آن لايه های رويايی اش بروز نميكند، مثل ديدن فيلمی رنگی در تلويزيون سياه و سفيد.

۱۵ تا ۲۰ درجه (بهار ديررس اميدوار) نمره: ۷ از ۱۰

كم كم هلو، ماندارين و شكوفه پرتقال از خواب زمستانی بيدار ميشوند. هلو با آن شيرينی گوشتی آبدارش، ماندارين با گسی دل انگيز و شكوفه پرتقال با طراوت حبابدارش جرقه های اوليه را ميزنند. مریم نيز كم كم خود را نشان ميدهد با آن رايحه كرم مانند، چرب و عسلي شبانه اش كه در عطرهای سفيد بي نظير است. يلانگ يلانگ نيز با گرمای بالزاميک خود به جمع می پيوندد. وانيل، تونكا و چوبهای صندل و سدر در پايه، فرشی چوبی شيرين ميگسترانند. اما هنوز آن انفجار گلهای سفيد و ميوه های آبدار كه از مارفا انتظار ميرود، رخ نداده. در اين دما، عطر مثل شعريست كه قافيه هايش كامل نشده، زيبا، اما ناتمام. مریم همچنان محتاط است انگار كه منتظر اجازه ای برای شكفتن كامل است.

💥۲۰ تا ۲۵ درجه (نقطه طلايي شكفتن) — نمره: ۱۰ از ۱۰

اين همان دمای مقدر مارفاست. اينجا ديگر همه چيز در جای خود قرار ميگيرد. هلو گوشتی آبدار، ماندارين ترش مزاج و شكوفه پرتقال با طراوتی حبابدار و شاداب، پرده را كنار ميزنند و يك شروع ميوه ای بهشتی خلق ميكنند. در ادامه، توبروز با آن رايحه كرمی چرب شبانه اش، يلانگ يلانگ با گرمای بالزاميك مست كننده، و شكوفه پرتقال با شيرينی روح نوازش، يك سمفونی گلهای سفيد را آغاز ميكنند كه تا ابد در خاطر ميماند. هلو در اين ميان، همچون گره گاه اين سمفونی، شيرينی طبيعی خود را چون عسلی لطيف بر همه نت ها ميپاشد و آنها را به هم پيوند ميزند. مریم، آن دوای شب، در اين دما به اوج شكوه خود ميرسد، چرب، كرمی، مست كننده و چنان دلربا كه گويی شب را در خود جای داده است. يلانگ نيز با آن نت گرم و بالزامیک حس يك عصر طلايی را تداعی ميكند. در پايه، وانيلی شيرين و تميز ،مشكی نرم، چوب صندلی عرفانی، تونكایی گرم و سدری خشك فرشی ابريشمی و گرم ميگسترانند كه عطر را بر پوست ساعتها نگه ميدارد. مارفا در اين دما، آفتابی پرشور و غرق انرژی مثبت است؛ چون باغی در اوج بهار، كه هر رهگذری را به توقف وا ميدارد.
اين دقيقا همان جاييست كه اين عطر، با تمام شكوه زنانه اش، لباس واقعی خود را ميپوشد و تبديل ميشود به همراهی كه هر زنی آرزويش را دارد: شيرين ميوه ای، اما نه شكری ، گرمی گلهای سفيد، اما نه چسبناک و به ياد ماندنی اما نه اذيت كننده. هلو، ماندارين و مریم در اين دما، ديگر نت نيستند، خود روح مارفا هستند.

۲۵ تا ۳۰ درجه (گرمای شوريده) نمره: ۸ از ۱۰

با بالا رفتن دما، هلو، ماندارين و گلهای سفيد تندتر و شاخ تر ميشوند. هلو كه در دمای ايده آل، شيرينی لطيفی داشت، اينجا كمی به سمت شيرينی پخته و غليظ متمايل ميشود. مریم كه در ۲۰-۲۵ درجه، مست كننده و دلرباست، اينجا كمی تند و شاخ ميشود و ممكن است برای بعضی پوستها، كمی سردرد آور شود. شكوفه پرتقال و يلانگ نيز آنقدر پر حرارت ميرقصند كه تعادل اوليه را بر هم ميزنند. وانيلی و تونكا نيز شيرينی بيشتری پيدا ميكنند كه در اين گرما گاهی به مرز چسبندگی ميرسد. اما خنكی گياه آگاوه و تلخی ملايم مشک، مانند ناجيانی صحنه را مديريت ميكنند و اجازه نميدهند عطر خفه كننده شود. مارفا در اين دما همچنان استفاده پذير است، اما آن لطافت شاعرانه و تعادل ناب ۲۰-۲۵ درجه را ندارد، مثل يك آواز كه در اوج، كمی از كوک خارج شده باشد. هلو اينجا ديگر ميوه تازه باغ نيست؛ بلكه كمپوتی شيرين است كه ممكن است براي بعضی ها دلپذير و براي بعضی ها سنگين باشد.

بالاي ۳۰ درجه (آفتاب سوزان بی رحم) نمره: ۴ از ۱۰

گرمای شديد، هلو، ماندارين و گلهای سفيد را از رقص به فرياد ميكشاند. هلو، آن ميوه لطيف، اينجا به شربتی چسبناک و بيش از حد شيرين بدل ميشود كه يادآور مرباهای ارزان تابستانی است. مریم و يلانگ و شكوفه پرتقال نيز ديگر شاعرانه نيستند؛ تهاجمی ميشوند، رايحه شان به عطرهای گلپاشی كهنه و ارزان قيمت شباهت پيدا ميكند. وانيل و لوبيای تونكا نيز به همين سرنوشت دچار ميشوند و شربتی سنگين و نفس گير ميسازند. تنها مشك و سدر هستند كه سعی ميكنند پرچم تعادل را برافرازند، اما در اين گرما، كاری از پيش نميبرند. در اين اقليم، مارفا مهمان ناخوانده ايست كه سر ميز، بيش از حد خودش را تحميل ميكند و هر رهگذری را از خود ميرنجاند. جايي كه روزی باغی با هلوهای آبدار، ماندارينهای ترش و گلهای سفيد بود، اكنون گرمخانه ای آزاردهنده است كه تنها فرار، چاره آن است.


جمع بندی نهایی:

مارفا، در هوای معتدل تا نسبتا گرم (۲۰ تا ۲۵ درجه)، يك باغ استوايی در اوج شكوفاييست، سمفونی از هلوهای گوشتی آبدار، ماندارينهای ترش، مریم عاشق، يلانگهای گرم، شكوفه های پرتقال مست كننده، و در عمق وانيلی شيرين، مشكی نرم، چوب صندل عرفانی، تونكایی گرم و سدری خشک كه هرگز از مرز شيرينی مزاحم عبور نميكنند. در سرما، هلو و گلها به كمدی چوبی بی جان بدل ميشوند و در گرمای سوزان به مهمانی كه بلد نيست به موقع برود دچار میشود . اما آنچه مارفا را خاص ميكند، نه فقط عملكرد اقليمی اش، كه روح دوگانه اش است. عطری كه روی برچسبش يونيسكس نوشته شده، اما در عمل، روی پوست زنان، هلو آبدار، ماندارين ترش، مریم كرمی، يلانگ گرم و لايه های گل سفيد و وانيلی، چنان طبيعی و دلربا ميشوند كه گويی عطر، سالهاست با پوست آنها عجين شده است. مارفا، عطری است كه زنانگی را نه با شكر و گل مصنوعی بلكه با عمق ميوه ای هلو، ترشی ماندارين، مستي مریم، گرمای يلانگ، عرفان چوب صندل، شيرينی وانيل و تونكا، نرمی مشک و خشكی سدر تعريف ميكند تعادلي هوشمندانه كه آن را به انتخابی ايده آل برای زنی تبديل ميكند كه هم لطيف است، هم رازآميز، هم شيرين و هم محكم. اگر روزی در دمای ۲۲ درجه، اين عطر را روی پوست يك زن استشمام كرديد، بدانيد كه شاهد شكفتن كامل يك باغ استوايی هستيد؛ باغي كه نه در كوير، كه در دل يك زن، ريشه دوانده است.

بررسی دمایی عطر xerjoff torino 24

زیر ۱۰ درجه ضعیف (نمره ۳/۱۰)
میوه‌ها (انبه، آلو، ترنج) کاملا یخ میزنند و هیچ نشانی از طراوت ندارند. لاله مردابی و شکوفه پرتقال حس خام و خاکی می‌دهند. فقط مشک و خزه بلوط سنگین و گرفته می‌مانند. عطر یک‌بعدی و افسرده‌کننده میشود

۱۰ تا ۱۵ درجه ، متوسط (نمره ۶/۱۰)
آلو و ترنج کم‌رنگ ظاهر می‌شوند، اما انبه هنوز یخ‌زده است. شکوفه پرتقال با دود خزه ترکیب شده و بوی عجیبی می‌دهد. مشک غالب است. فقط برای روزهای نسبتا خنک قابل‌تحمل است

۱۵ تا ۲۰ درجه ، خوب (نمره ۷/۱۰)
میوه‌ها جان می‌گیرند، مخصوصا انبه که شیرینی ملایمی پیدا می‌کند. لاله مردابی و بوته جاوی تعادل گلی سبزی ایجاد می‌کنند. مشک در پایه گرم می‌شود ولی همچنان سنگین است. مناسب، اما در اوج نیست.

🔥۲۰ تا ۲۵ درجه ، عالی (بهترین) (نمره ۱۰/۱۰)
نقطه طلایی. ترنج و نارنگی به طراوت کامل می‌رسند، انبه شیرین و آبدار، آلو عمق می‌دهد. شکوفه پرتقال و لاله مردابی به زیبایی شکوفا می‌شوند. مشک و نعناع هندی (نه نعناع تند، بلکه آروماتیک) با خزه بلوط یک پایه پودری چوبی عالی می‌سازند. همه لایه‌ها هماهنگ و شاداب میباشند .

۲۵ تا ۳۰ درجه ، خوب (نمره ۸/۱۰)
میوه‌ها تیزتر و اسیدی‌تر می‌شوند به‌جز انبه که خیلی سریع تبخیر می‌شود . شکوفه پرتقال زیاد می‌شود و حس گل‌دار تابستانی می‌دهد، اما مشک و خزه عقب‌تر می‌افتند. پخش بو خوب، ولی عمق اولیه کم‌رنگ است.

بالای ۳۰ درجه ، ضعیف (نمره ۴/۱۰)
ترنج و نارنگی به اسید تبدیل می‌شوند (حس لیموی ترشیده)، انبه ناپدید، آلو شربتی چسبناک می‌شود. شکوفه پرتقال با گرما تند و آزاردهنده می‌گردد. مشک و نعناع هندی ترکیب عجیب بوی عرق و خاک می‌دهند. خزه بلوط خشک و تلخ. کاملاً نامتعادل و خسته‌کننده.

نتیجه گیری
این ترکیب چون میوه‌های حساس به گرما + گلی‌های ظریف + مشک سنگین دارد، بازه ۲۰ تا ۲۵ درجه طلایی‌ترین نقطه است. در گرما بیشتر از ۳۰ درجه، بجای عطر لوکس، حس یه شربت میوه‌ای که مونده رو میده!

سلام ، ممنون از توجه تون ، بله ، به زودی درج میشه

درود بر شما ، لطف دارید
متاسفانه همچین سایتی سراغ ندارم

سلام دوست عزیز ، حدود ۸ تا بالای ۱۰ ساعت ماندگاری دارد ،دقایق اول پخش بوی خوبی داره و بعد به حباب بوی متوسط تا نزدیک تبدیل میشود ، به طوری که اطرافیانتون شما رو کاملا معطر میبینند ولی براشون آزار دهنده نیست
عطر روی لباس چندین روز باقی میماند .

سلام بر شما دوست عزیز و خوش‌ذوق.
واقعا از لطف و محبتتان بی‌نهایت سپاسگزارم. حقیقتا وقتی کسی با این دقت و اشتیاق متن‌های ساده‌ام را دنبال می‌کند، برایم دلگرمی بزرگی است. خوشحالم که عطر برایتان فقط یک رایحه نیست، بلکه یک تجربه حسی عمیق است.
در پاسخ به سوال ارزشمندتان، باید بگویم که در ابتدا اعتماد به نفس اولیه را نداشتم و فکر می‌کردم بینی من آنقدرها هم باهوش نیست. اما به مرور فهمیدم که پشت گوش انداختن فقط از ترس نادرست فهمیدن است، در حالی که در عطر، هیچ حس شخصی‌ای اشتباه نیست.
آن فرم ذهنی که به آن اشاره کردید، برای من در طول زمان تکامل پیدا کرده. اوایل فقط چند خط روی برگه‌های کوچک یادداشت می‌کردم:
تاپ نوت، میدل نوت، بیس نوت .
سرد است یا گرم؟
چه تصویری می‌سازد؟
اما رفته‌رفته به این ساختار رسیدم

فیلدهای خام ذهنی پیش از هر بررسی که معمولا در دفترچه‌ام ثبت می‌کنم

۱. دمای محیط و آب‌وهوا چون خودتان هم در این بررسی دیدید، ستون فقرات تحلیل من است.
۲. نحوه زدن عطر (روی مچ، لباس، یا کاغذ، چند اسپری)
۳. برداشتهای اولیه و غریزی (مثلا سرد ، گرم ، ترش ،شیرین ).
۴. تغییرات در طول زمان (هر نیم ساعت یا یک ساعت یک یادداشت کوتاه).
۵. قوی‌ترین نت شناور در هر بازه (غالب‌ترین چیزی که می‌آید).
۶. حسی که به من منتقل می‌کند (مکان، خاطره، رنگ، بافت).
۷. آخرین قضاوت ساده، دوست دارم یا نه؟ برای چه موقعیتی؟

اما نکته‌ای که برایم بسیار ارزشمند است همان کاری است که شما در این بررسی دیدید، تست یک عطر در دماهای مختلف در فصول متفاوت.
من در طول یک سال، تعداد محدودی عطر را انتخاب کردم و در هر فصل، در دماهای دقیقی که در آن بررسی نوشته شده از زیر ۵ درجه تا بالای ۳۵ درجه، روی کاغذ یادداشت کردم.

و در انتها قولی که می‌دهم این است
آن یادداشت‌های خام و دست‌نخورده از همان تست‌های فصلی را البته به تعداد محدودشان به مرور و سر فرصت، در اختیار شما و دیگر دوستان عطردوست خواهم گذاشت. شاید برایتان جذاب باشد که ببینید یک رایحه در یک روز برفی زمستانی چه رنگی دارد و در یک غبار نمکی تابستانی چه شکل دیگری می‌شود.

چه روایت قشنگی انگار نه یه چرخ‌وفلک سیار که خود قانون حسرت بود که توی کوچه‌های خاطره می‌چرخید. همان به قول شما حسن‌خله با آن یک تخت کم‌وکاستش، بیدون اینکه بدونه استاد تمام‌عمار بازی‌های بازاری ذهن بشر بود (کمیابش کن تا عزیزش کنی)و ما بچه‌ها هم عاشق‌ترین مشتری‌های این حقه بودیم. دنبالش می‌دویدیم ، نه برای اون چند دور فلک که برای همان یک بار بیشتر نه ! راست میگید، بعضی برندها هنوز همان حسن‌خله‌های کوچه پس‌کوچه‌های ذهنمون هستند توی دلمون رژه میرن با همان ادعا: (ما خاصیم، ما قدیمی‌ایم، ما گرونیم، به ما دست نزنید) تا وقتی یک آدم بی‌سروصدا یکی مثل شما میادو می‌گه: بابا، این چرخ‌وفلک که نه بلندتره، نه نوتره، نه قشنگ‌تره، فقط محدوده و آن وقته که نور می‌افته توی ذهنمون و می‌گیم آخییش، خودتو تکون بده آقای برند و آهای برندهای مغرور، اگر روزی طرفداراتون فرار کنند پی زندگیشون، دیگر اون دو تا آجر که هیچ که یه دنیا خلا میمونه توی کوچه‌های ساکت خاطرتون. پس تکون بخورید برای اینکه عزیزید، نه اینکه خودتونو عزیز بی‌رقابت بپندارید

زیر ۵ درجه نمره ۱/۱۰ کاملا غیرقابل استفاده. مرکبات و هلو سفید ناپدید می‌شوند. ماسک و آمبروکسان تنها چیزی هستند که حس می‌شوند، اما در سرما بوی پنیر کهنه یا عرق سرد می‌دهند. وتیور همچون چوب خشک بی‌جان ، در این دما عطر را هدر داده‌اید.

۵ تا ۱۲ درجه نمره: ۲.۵/۱۰ هنوز افتضاح مرکبات به سختی قابل تشخیص هستند گل‌های سفید اصلاً باز نمی‌شوند. آن چیزی که باقی می‌ماند یک ماسک سرد و مبهم است که حس کرم ضدآفتاب تاریخ گذشته می‌دهد. وتیور خشک و خاکی هم به بی‌روحی دما افزوده تو این محدوده دما هم استفاده نکنید مگه اینکه مجبور باشید و عطر دیگری نداشته باشید😉

۱۲ تا ۲۰ درجه نمره: ۵/۱۰ بالاخره قابل تحمل می‌شود. هلو سفید و نرولی به صورت خجالتی خودشان را نشان می‌دهند اما هیچ درخششی ندارند. ماسک و پودر بچه (مشک و وانیل و آکیگالاوود همزما بوی پودر بچه رو تداعی میکنند ) در این دما حس صابون ارزان هتلی می‌دهند نه لوکس. وتیور هم یک پس‌زمینه چوبی خشک دارد. نه بد است و نه خوب. به عبارت دیگر کسل‌کننده ست .


🔥 ۲۰ تا ۲۸ درجه نمره: ۹/۱۰
اینجا نقطه اوج واقعی است، اما نه ۱۰ از ۱۰. آلدئیدها و مرکبات درخشان و گازدار باز می‌شوند. هلو سفید بافت آبدار و لطیف دارد. گل‌های سفید حس شامپوی لوکس و تمیزی ابریشمی می‌دهند. اما چرا ۹ نه ۱۰؟ چون پایه ماسکی و آمبروکسان هنوز یکم برای بعضی حس بوی ادکلن مردانه قدیمی یا پودر بچه با رایحه مصنوعی می‌دهد. ماندگاری خوب است ۵تا۶ ساعت، پخش بو متوسط. برای بهار و تابستان معتدل عالی است، اما نه شاهکار بی‌نقص.



۲۸ تا ۳۵ درجه نمره: ۶/۱۰ اینجا جایی است که مشکل اصلی Valaya آشکار می‌شود. در ابتدای اسپری، مرکبات و هلو سفید عالی و آبدار باز می‌شوند و حس خنکی خوبی می‌دهند (لذت ۵ دقیقه اول). اما خیلی زود (کمتر از نیم ساعت) مرکبات می‌سوزند و آن چیزی که باقی می‌ماند ماسک و آمبروکسان است که در گرمای پوست تبدیل به
بوی چسب نواری یا حس پلاستیک گرم یا حتی بوی بدن بعد از ورزش برای برخی پوست‌ها
وتیور هم بوی خاک گرم و مرطوب می‌دهد اگر بیش از ۲ اسپری بزنید اطرافیان اذیت می‌شوند. فقط برای محیط‌های خنک (دفتر با کولر قوی) یا عصرهای نسبتا خنک قابل تحمل است.

بالای ۳۵ درجه نمره: ۳/۱۰ ،فاجعه کامل. مرکبات و هلو در عرض چند دقیقه تبخیر می‌شوند. چیزی که روی پوست می‌ماند ماسک و آمبروکسان خام که بوی پلاستیک سوخته یا چسب حرارتی ذوب شده می‌دهد. پودر بچه حالت چسبناک و کهنه پیدا می‌کند. در این دما نه تنها جادو نمی‌کند بلکه واقعاً می‌تواند باعث سردرد دیگران شود برای تابستان‌های سوزان ایران (تهران، اهواز، شیراز) هرگز استفاده نکنید.