همیشه فکر میکردم نوشتن راجع به یک عطر حتما باید از یه برند درجه یک یا کار گرون و لوکس شروع بشه(این نظر رو راجع به نقد فیلم هم داشتم تو مجله فیلم) چند سالی بود درگیر نوشتن یه مطلب در مورد دلخوشی همیشگیم که دنیای روایح باشه بودم مردد بودم و سایت وزین عطر افشان رو همیشه دنبال میکردم خیلی اتفاقی عطر شهره برند رصاصی رو به صورت چشم بسته خریدم این کار رو دوست دارم چون از شگفت زده شدن از روایح لذت میبرم حتی اگه درصد خطا بالای پنجاه درصد تو انتخاب عطر باشه و حالا یه شگفتی تو عطرهای اقتصادی با پیش زمینه عطر عربی. نمی‌دونم عطار سهوا یا عمدا تو بالانس رز با نت پایانی کهربا به تعادل رویایی رسیده و ترکیب اون با بوته گوجه فرنگی که دقیقا نمی‌دونم چطور به دست میاد به شکل حماسی به جای خوب از خلق یه کار عالی تو دنیای رایحه رسیده بعید می‌دونم شباهتی با بقیه کارها تو این سبک و سیاق بشه پیدا کرد اما محصول به غایت با کیفیت و جوندار شده که میشه ازش ساعتها لذت برد....