سفر در زمان به دو قرن پیش کاملا ممکنه به لطف 4711 عزیز.
ازش بکاپ گذاشتم کنار چونکه خیلی خوبه این او د کلون.
چقدر طبیعی ، چقدر روشن.
واسم هم از جنبه ی زیبایی شناختیه رایحه باارزشه هم بخاطر پشتوانه تاریخی که داره.
بسی دلپذیر 🍀

اولین بار که اسپری کردم منو یاد peau de Pierre استارک انداخت.
بخاطر حالت چوبی اسپایسی قدرتمندی کهموقع اولین اسپری در فضا پخش میشه. البته فکر میکنم اینجا از آکیگالاوود و فلفل صورتی گرفته این نت چوبی فلفلی رو ولی در مورد استارک احتمالا از ماهاگونی می‌گرفت.
این نت چوبی بسیار خشک هست و کمی زمخت هست.
دیگر شباهتش به استارک وجهه گلی پودری هست که از نت بنفشه و دیگر نت های فلورال داره.
به مرور به سمت لالیک انکر نواغ اکستریم میره بخاطر وتیور دودی که با گذر زمان خودنمایی میکنه.

در کل میکسی هست از نت های چوبی و ادویه ای در کنار وتیور و پتچولی با پس زمینه ی پودری گلی( البته نه زیاد).

کار جالبیه به نظرم.
ماندگاری و پخش متوسط رو به بالا.

Oud noir Versace
عود نواغ ورررساچه

بسی دوست داشتنیه این عطر.
مثل صدای جادوییه ساز عود که در بیابان بپیچه.
گرم و گرم و گرم از نوع دلنشین.

ادویه جات به مقدار لازم
عود از نوع صیقل خورده
چوب، چرم از نوع نرم
و البته مقدار محسوسی زعفران
کار بسیار با کیفیتی هست و در مورد ماندگاری و پخش هم کاملا قابل قبوله 👌🏻

درود بر شما دوست عزیز
آیا گرمی بر سردی غالبه یا اثری از خنکی هم هست که بشه در بهار یا شب های تابستان هم استفاده کرد؟

رنگش گواه رایحه اش هست.
آتشین، داغ، دودی، کمی شیرین، کمی صمغی.
قدرتمند.
خاص پسند.
بیشترین نت هایی که میگیرم روایح دودی و چوبی هستن که اینجا به نظرم از سه منبع گرفته میشن.
از Birch و وتیور و گایاک که ترکیبشون اون رایحه ی چوب سوخته رو واضح تر می‌کنه.
برچ که تکلیفش روشنه، بسته به نوع و میزانش در برخی عطرها برای القای حالت چرمی دودی به کار میره مثل Spanish leather از سانتا ماریا نوولا.
و در بیشتر مواقع هم برای ایجاد حالت چوبی دودی استفاده میشه مثل همین عطر.
و وتیور که اینجا احتمالا وتیور جاوا باید باشه خیلی منو یاد وتیور نسخه ی اکستریم لالیک جوهر سیاه encre noir میندازه. وتیوری خشک و چوبی و دودی.
و اما گایاک که علاوه بر کمی حالت دودی داشتن، شیرینی خفیفی هم به کار میبخشه. چون گایاک هم می‌تونه شیرین باشه هم دودی از نوع عودی. البته اونم بستگی داره به نوع مولکول ها و میزانشون در عطرهای مختلف.
حالا این شیرینی از نوع گایاک یا پالو سانتو با مقدار کمی وانیل و تونکا ترکیب شده و علاوه بر اون مقداری حالت صمغی شیرین و بالزامیک از خانواده بنزوئین به کار اضافه شده که خیلی مشهوده.
تا اینجا سه نوع ترکیب دودی چوبی با سه نوع ترکیب شیرین کننده داشتیم (یعنی شیرین صمغی بنزویین، پودری وانیلی تونکایی و شیرینی از نوع گایاک عودی که همون‌طور که گفتم خفیف هست ولی محسوسه)
حالا اون حالت میوه ای تمشک (که به نظرم شیرین نیست) در ترکیب با عناصر شیرین کننده بالزامیک می‌تونه برای برخی از مشام ها، شباهت به نتی مانند شراب داشته باشه. که خب اونم خیلی پررنگ نیست.

اینم اضافه کنم در کل وایب ترونی من رو یاد بلک افغان میندازه که خب طبیعیه امضای عطار درش به کار رفته باشه.
به هر حال با وجود اینکه کار خفن و خوش ساختیه ولی عطر من نیست.
واسه من حکم بنزین روی آتیش داره.
من طبیعتم به یک سمت دیگه اس.

الآنم که دارم می‌نویسم در پس زمینه آهنگ go with the flow از
گروه queens of the stone Age داره میخونه که یهو گفت:

I can't wash you off my skin

فکر کنم اگه ترونی یه آهنگ بود، همین آهنگ میشد.


روز خوش.

و اما moon dust

از جمله عطرهایی که به وقت و موقع و حال شما خیلی بستگی داره.
اولین بار که بوش کردم من رو یاد آسمون نیمه شب انداخت.

رایحه ای خاص و عجیب و البته جذاب.
شروعی با ترکیب نت های دودی و معدنی و چخماق و مقدار زیادی بذر هویج و گشنیز.
همچنین توی پس زمینه از همون ابتدا نت های اوزونیک کاملا مشهود هستن. گویا باعث میشن که سنگینی عناصر زمینی مثلا چخماق و خاک که با بذرها ترکیب شدن یکم به سمت حالت هوایی airy کشیده بشن.
انگار این ایری بودن به جز سبک کردنه سنگینیه رایحه، کار دیگه ای هم داره و اون هم اینه که مثل نسیم ، بوی دود رو با خودش به سمتتون میاره، اگه تصور کنیم که در اون نزدیکی آتشی روشن هست.( صرفا یک مثال بود)
بعد از مدتی نت های زمینی ملایمی باقی میمونن با یک پس زمینه ترکیبی از مقداری مشک که خیلی خیلی کم حالت تمیز صابونی داره که با اوزون و اندکی وانیل ترکیب شده.

در مورد ماندگاری و پخش هم خب خوب و متناسبه.
چون اگه پخش غول داشت با توجه به نت های خاصش می‌تونست از تعادل خارج بشه ولی خب روی حالت متعادلی قرار داره.

و باز هم چرم

باید حرفی که توی کامنت دیگری زدم رو اینجا تکرار کنم که
باید طرفدار چرم باشیم تا قدر یه سری کارها رو بدونیم.
و وقتی میگم چرم ، منظورم یه لایه خفیف گوگولی نیست
چرم سنگین.
این آیبرین لدر از اون دسته کارهاست.
باید به چشم خودش بهش نگاه کنیم
چرم اسپانیایی کلاسیک و سنگین
گرم و صحرایی
آفتابی
پر تحرک
و و و
کلی عنصر رو با خودش به دوش می‌کشه
مثل purple suede گلدفیلد اند بنکز استرالیا.
یک سناریوی جغرافیایی داره با یک عنوان مشخص و یک نما و یک نماد.
یک منظره.
باید از اون دید بهش نگاه بشه نه فقط یک عطر 🙂

بعد از شستن سویشرت هنوز بوی نرم زنبقش میاد.
ولی اینجا زنبق حالت گیاهی داره و با سبک زنبق لاین دیور اوم خیلی فرق داره.
این عطر به کار هرکسی نمیاد
اول باید طرفدار چرم باشید
دوم بازم باید طرفدار چرم باشید(از هر نوعش)
سوم اینکه مشامتون به روایح سنتتیک مثل نت آسفالت حساس نباشه(یعنی پذیرای نت های نه چندان معمول باشید)
چهارم اینکه زنبق دوست داشته باشید
و پنجم و از همه مهم تر اینکه به رایحه فقط به چشم یک رایحه نگاه نکنید.
یعنی رایحه واستون یک پرتال باشه به یک فضا و مکان دیگر.
اهل ماجراجویی از نوع بویایی باشید.
این موضوع در مورد خیلی از روایح متفاوت صدق می‌کنه مثلا moon dust
و نکته ی دیگر که این سبک از عطرها خیلی به موقعیت و حالت روحی و مود شما بستگی دارند.

عطر روزانه نیستن.
تستشون زمان میخواد.
بارها و بارها باید تست بشن تا بتونیم در موردشون نظر بدیم.

شاهکار چرمی عودی
زینی که زیر نور آفتاب به مرور زمان بنفش شده.
شروعی دلپذیر از ترکیب چرم داغ و عودی که متمایل به انیمالیک هست.
و اصلا زیاد نیست، بلکه کاملا متعادله.
یک بازیگر از همون ابتدا با چرم و عود وارد کار میشه که فکر میکنم نقش متعادل کننده رو داره و من رو یاد خانواده توت ها میندازه.
شاید ترکیب اسطوخودوس با فلفل صورتی این حالت رو ایجاد کرده و شایدم نه ولی هرچی هست کاملا به جا و به اندازه اس.
جای حرفی واسه کیفیت و ماندگاری و پخش این کار باقی نمی‌مونه.
بسی دلپذیر...

بوتگا ونتا پور اوم

شروعی صمغی از نوع سبز و گیاهی.
اندکی خنک
و بعد از چند دقیقه به زیبایی روی پس زمینه ی چرمی میشینه.
چرمی با کیفیت و نرم
صیقل خورده...
عطر مهربان و دلنشینی هست
و البته متفاوت.