خوشحالم که نفروختمت و ماندی
توصیه میکنم هر عطری که دلتون رو زد و قصد فروشش رو داشتین، صبر کنید و یکسال بهش مهلت بدین
حتما روزی از روزهای سال متعلق به عطر شماست برای درخشش

این عطر در آذر ماه که سرما رسیده تا روزهایی شبیه این عکس دلنشین است

خجستگی اول: یکی از موضوعاتی که توی پوشیدن عطر هم خیلی مهمه هم اصلا مهم نیست پوششه
    جنس لباس و رنگ لباس و غیره.از این نظر مهم نیست که اگه دلت بخواد رو لباس تابستونی عطر گرم زمستونی هم میتونی بزنی
ولی برای پرفورمنس بهتر جنس لباس میتونه تاثیر گذار باشه.موضوع بعدی سلیقه ست که چه عطری به لباس شما میاد؟مثلا به لباس چرمی بایستی حتما عطر چرمی زد؟پاسخ سلیقه ایه ولی برای من منفیه.(البته روی چرم بخاطر الکل عطری پاف نشه بهتره.الکل چرمو خراب میکنه)

خجستگی بعدی:عطر با شما همراه میشه یا شما با عطر؟ بعضی دوستان عطر مناسب خودشون پیدا میکنن و بعضی خودشون رو با عطر هماهنگ میکنن.(این عطر ازوناست که اگه ادم خیال بافی باشی و بخودت مسلط نباشی توهم بایکری بهت میده و احساس میکنی باید بری سوار هارلی دیویدسونت بشی)
عطر چیزی به ما اضافه میکنه ؟ فی الواقع نه یک دست لباس فرضی با یک عطر فلان یک جلوه داره.عطرو حذف کنی هم همون جلوه رو داره. اعتماد بنفس کاذب رو دور بفرمایید

خاکستر است شعله‌ام امروز و خوشدلم
یعنی رسانده‌ام به صبوری شتاب را

جملهٔ مشهور ایمانوئل کانت که در واقع به‌منزلهٔ مانیفست دوران روشنگری تلقی می‌شود، در رسالهٔ کوتاه و معروف او با عنوان پاسخ به پرسش: روشنگری چیست؟ (۱۷۸۴) آمده است.
او می‌نویسد:
«روشنگری، خروج انسان از صغارتِ خودخواسته است.»

کانت برای تبیین این گزاره، چند مفهوم کلیدی را شرح می‌دهد:
• صغارت: کانت صغارت را «ناتوانی در به‌کارگیری فهمِ خود بدون هدایت دیگری» تعریف می‌کند؛ وضعیتی که در آن فرد اجازه می‌دهد کتابی به‌جای او بیندیشد یا پیشوا یا رهبری به‌جای او تصمیم بگیرد.
• خودخواسته (Self-incurred): از نظر او، این صغارت نه ناشی از فقدان عقل، بلکه ناشی از کمبود اراده و شجاعت است؛ انسان‌ها اغلب به‌سبب تنبلی یا ترس، ترجیح می‌دهند دیگران به‌جای آن‌ها تصمیم بگیرند تا بار مسئولیت اندیشیدن را از دوش خود بردارند.
• شعار روشنگری: کانت از عبارت لاتین Sapere Aude! استفاده می‌کند؛ به این معنا که: «شجاعتِ دانستن داشته باش!» یا «جرئت کن که بفهمی!»

«نگاه اردوگاهی» دقیقاً مصداقی از همین وضعیت صغارت است. در چارچوب اندیشهٔ کانت، هرگاه فردی به‌صورت کورکورانه از دستورات یا مواضع دیگران تبعیت کند، هنوز به بلوغ فکری نرسیده و در وضعیت صغارت باقی مانده است.
خروج از این وضعیت، یعنی فرد فارغ از اینکه دیگران چه می‌گویند یا مصلحت گروهی چیست، از نیروی فهمِ مستقل خود بهره بگیرد؛ حتی اگر نتیجهٔ این تفکر با جریان مسلط بر اردوگاهش متفاوت باشد.

هیچ ایرادی نداشت 
خیلی هم از چیزی که قرار بود باشه بهتر بود
ولی تمدید نخواهد شد

🌊

تبر را برداشت که باز در صدای ضربه هاش پنهان شود.چرا دتنگی ادمی مثل درخت خشک نمیشد؟چرا نمیشد دلتنگی را مثل یک درخت بلوط خشکاند و با تبر افتاد بجانش؟چرا تبر بر شاخه ی خیس زوزه میکشید اما صداش بر تنه ی خشک دهن باز میکرد؟یک نیمه این طرف یک نیمه آن طرف آماده ی سوختن.
آدم ماندگاریش را بادرخت میسنجد. خودش را درختی سبز میبیند که تا ابد زندس ریشه اش در عمق زمین پنجه باز کرده دست هاش را گشوده در طاق اسمان دنبال نور قد میکشدزمستان میخوابد بهار با جوانه بیدار میشود.شکوفه میزند برگ میدهد. جایی هم برای لانه ی پرندگان دارد. ولی نمیپاید عاقبت خشک میشودکه روزی روزگاری هیزم شکنی با تبر نیمه اش کند تکه تکه هیمه اش کند. و کیست که نداند ادمها همه هیمه اند؟به  دنیا می ایند که دو پاره شوند  در لهیب شعله ها بسوزند و از خاکسترشان هیچ نماند؟

نام تمام مردگان یحیاست - عباس معروفی

اجبارها نفس را خفه می‌کنند و اختیارها به توهمی تلخ فروکاسته‌اند

انسان در هیاهوی ظاهر باشکوه و فریبنده صاحب صدا می‌نماید؛

اما در پس واقعیات تو در تو اهمیت وجودش چون پر کاهی در طوفان گم‌ است

قمیشی اتا همین چند روز پیش همه جا تکرار میشد:خیلی وقته دیگه بارون نزده...😅
ولی حالا که خوشبختانه خبر برف وبارون داره شنیده میشه 
دعوتتون میکنم به پوشیدن این عطر عزیز توی هوای دم کرده ی بارونی
که میگه حالا نوبت منه 
امبری سبز، بالزامیک، دودی و کمی خاکی
Tendre est la Nuit

پیش تر تجربیاتم رو در مورد daimiris عرض کرده بودم

فقط این که لیر کویغ اوتومن و دایم ایریس بی نظیر شد