عرض ادب جناب سخی، بنده هم مثل شما به رایحه پیپ و علی الخصوص توتون های کاپتان بلک علاقه دارم و اتفاقی به این کامنت شما که مربوط به سال 99 هست برخوردم، جالبه که ادکلن مورد علاقه یکی از نزدیکان بنده که از قضا او هم به توتون پیپ کاپتان بلک علاقه زیادی داره همین بلو لیدی هست! طبیعتا طی این چند سال دایره تست های شما از عطرهای مختلف گسترده تر هم شده؛ کنجکاو شدم بدونم بجز مواردی که در این صفحه اشاره کردید آیا عطر دیگری که براتون تداعی گر توتون پیپ کاپیتان بلک باشه تونستید پیدا کنید؟

از اون عطرای خاطره سازه، حیف مهجور موند و تولیدش متوقف شد. تلفیقی از رایحه ای فوژه در کنار روایح اسپایسی نیمه گورماند، که همین تضاد اون رو از قدیمی یا خسته کننده شدن دور نگه داشته. در اولین استشمام، نتهای آروماتیک و فوژه ای نظیر مریم گلی، شمعدانی، برگاموت و سرو رو احساس خواهید کرد که این آکورد حسی کلاسیک با ته بوی خفیف صابونی داره اما چیزی که در این عطر تفاوت رو رقم میزنه اینه که در تار و پود نتهای مذکور که شاکله اصلی کار رو تشکیل دادن، نتهای ادویه ای مثل شیرین بیان و هل همراه با کمی رام و قهوه حضور دارن که به رایحه عمق دادن و شیرینی‌ئی جزئی اما به جا بهش بخشیدن. این مجموعه‌ی معطر و شیک تا انتها کیفیت خودش رو حفظ میکنه و خبری از محو شدن سریع نت‌های جذاب ابتدایی که در اغلب عطرهای دیزاینری برای فریب و تصمیم گیری عجولانه مشتری استفاده میشن نیست. طبعش گرم رو به معتدله، با پخش بوی ملایم و دوام +5 ساعت روی پوست، بیشتر مناسب پوشش های رسمی

با کامنت هایی که اشاره کردن وانیل به تنهایی می تونه در خلق رایحه تنباکوی پیپ استفاده بشه موافقم. توی یکی از کمدهای خانه جعبه کوچکی قند با طعم های وانیل و زنجبیل و ... نگهداری کرده بودیم، در این ایام عید هر بار که به سراغ آن کمد میرفتم بوی تنباکوی پیپ به مشامم میرسید و تعجب میکردم چرا که اصلا تنباکو در خانه نداشتیم؛ در آخر پی بردم که رایحه پیپ مانندی که به محض باز کردن درب کمد پخش میشد بخاطر همون قندهای وانیلی هست، مثل این می موند که یک بسته تنباکوی پیپ با رایحه شیرین آنجا گذاشته شده بود. در میان عطرها هم، به جز توباکو وانیل، در موارد متعدد دیگری از وانیل برای بازسازی و یا تقویت رایحه تنباکوی پیپ استفاده شده؛ از عطرهای معروفی مثل Pure Havane موگله و Tobacco فرانک بوکلت گرفته تا عطرهای خاص تری نظیر Or du Serail نائومی گودسر، Cafe Chantant نوبیل 1942 و اخیرا Boundless امواژ. ولی از نظر بنده خط بویی که توباکو وانیل تام فورد به جا میذاره همچنان واقعی ترین بازسازی از رایحه توتون پیپ هست که تا بحال صورت گرفته. متاسفانه در نسخه های جدید رایحه تا حد زیادی افت کرده، چه از نظر ماندگاری و چه از نظر عمق ترکیب؛ نسخه قدیمی و آمریکایی رو وقتی روی پیراهن میزدید بعد از گذشت 3-4 روز انگار یک بسته توتون پیپ در جیب داشتید که رایحش تا شعاع یک متری پخش میشد، در نسخه های جدید بعد از گذشت 7-8 ساعت به سختی میشه رایحه رو احساس کرد و مثل این می‌مونه که مواد تشکیل دهنده‌ی بخش درای داون را از عطر حذف کردن. همین افت کیفیت رو در نسخه های جدید ساخت سوییس توسکان لدر هم احساس کردم؛ جایی که دیگر خبری از آن درای‌داون دودی که به عطر عمق و وقار بخشیده بود و به نوعی جادوی عطر حساب میشد نبود و عطر رو در حد کارهای مشابه نظیر گودولفین و ... پایین آورده بودند

ترکیب وانیلی - میوه ای که یکی از طبیعی ترین عطرهای خوراکی مانند رو پدید آورده. کلیت کار به حدی طبیعی هست که دیگران به محض بوییدن آن، احتمالا نام یک میوه یا خوراکی خوشطعم رو به شما خواهند گفت. نت آناناس حرارت و سنگینی نت های گرم نظیر وانیل، چوب ها و غیره رو متعادل کرده بطوریکه میشه در هر زمانی این عطر رو استفاده کرد. شاید با این تعاریف رایحه ای تکراری از گورماندهایی که بارها تست داشتید در ذهنتون تداعی بشه اما مشابه این عطر واقعا در هیچ عطر دیگه ای پیدا نمیشه