عطری که در حین خاص بودن، جوریه که انگار قبلا به مشامت خورده، ولی مطمئن نیستی کی یا کجا.
قبل از هر چیزی باید بگم از بوی مشروبات الکلی متنفرم و علاوه بر اینکه باعث سردردم می‌شن، تمام چیزهایی که نمی‌خوام بهشون فکر کنن رو یادم میارن.
بوی کنیاک توی این عطر کاملا واضحه، تمیز در اومده و اصلا الکل‌مانند نیست؛ ولی ترکیبش با پرالین غالبی که در نت آخر به مشمام می‌رسه، باعث شدن که بر خلاف توقعم، اصلا حس بدی بهم دست نده.
عطر از توقعم خیلی شیرین‌تر بود، طوری که در اولین لحظه حس کردم حجم زیادی از یک شیره غلیظ شیرین رو بلعیدم و آزاردهنده بود، ولی خیلی سریع بهتر شد و بعد از کمی موندن، واقعا دلنشین می‌شه.
ماندگاری خوبی داره.

حقیقتا هنوز عطر اصلی رو تست نکردم، ولی نسخه شرکتی «فرگرنس ورلد» چیزی جز بوی زعفران نداره، به‌قدری بوی زعفران می‌ده که اگر جایی اسپری شه، به‌نظر میاد یکی شله‌زرد درست کرده.

با وجود سادگی نت‌هاش، می‌شه گفت رایحه نسبتا پیچیده‌ ولی ملیحی داره، خیلی خاص‌تر از بامبشل اصلی که نت‌هاش اندازه یک طومارن.
واقعا به «ویوا لا جویسی» شباهت داره، خیلی بیشتر از شباهتش به بامبشل اصلی، اما شیرینیش کم‌تره و خیلی کم‌تر گورمانده.
به‌خاطر طبع معتدلش، انتخاب خوبی به‌عنوان عطر روزانه‌ست.

با اینکه تقریبا تمام نت‌هاش رو دوست دارم و از نظر تئوری باید ازش خوشم می‌اومد، اما واقعا تحملش برام سخت بود و حتی یک‌ بار بو کشیدن، باعث تهوع و عود کردن میگرنم می‌شه.
بوی خیلی شیرینی داره، عسل و موم اون‌قدر غالبه که انگار مایع عطر هم نچ‌نچ و چسبونه. رایحه یاس و شکوفه پرتقال هم حس می‌شه و برای همین عطر یک‌جورهایی بوی مربای گل خیلی غلیظ می‌ده.
بعضی‌ها توی کامنت‌ها گفتن به «پویزن گرل» و «گود گرل» شبیهه، اما واقعا شباهتی حس نکردم. با اینکه از «گود گرل» هم خوشم نمیاد و سرم درد می‌گیره، ولی رایحه‌ش کاملا متفاوته و علاوه بر شیرینی، تلخی قهوه در نت آخر خیلی واضحه. «پویزن گرل» هم واقعا عطر ملایمیه.

از عطرهایی که توی ۱۵-۱۴ سالگی مورد علاقه‌م بودند و الان برام عادی شدند، اما نه آزاردهنده. الان به‌نظرم زیادی انرژی‌ داره، دوست دارم بوش کنم ولی استفاده نه، لااقل نه زیاد. سردردآور نیست و میگرنم باهاش عود نمی‌کنه.

ملایم و خوشمزه‌ست، اما خیلی یکنواخته. برند Febreze، یک خوشبوکننده هوا داره به اسم Vanilla Cookie که دقیقا همین بو رو می‌ده.

در لحظه اول بوی ترنج و پرتقال، در آخر بوی وانیل و قهوه و کارامل خیلی حس می‌شه و بوی توت‌فرنگی و دانه تونکا نت میانی هم نسبتا واضحه. شاید پیچولی محوترین نت باشه که به‌نظرم ویژگی مثبتیه.
بوی شیک و باوقاری داره. با وجود نت‌های گورماند، اون حس خوراکی بودن توش دیده نمی‌شه. کمی سنگینه، ولی برای منی که میگرن دارم اصلا سردردآور نیست. بوش رو واقعا دوست دارم، اما برای خودم یکم زیادی... خانمانه‌ست؟! ولی توی خونه ازش استفاده می‌کنم و بهم آرامش می‌ده‌.

رایحه خاصی داره که حسش رو فقط توی سایر عطرهای تام فورد دیدم. دوستش دارم، هم شروع و هم انتهاش واسم دلنشینه، منتها از اون‌جایی که توی این هوای گرم و خفه‌کننده، توی دانشگاه از هر ده‌نفر، هفت‌نفر این عطر رو می‌زنن، واسم یادآور بوی عرق هم شده. واقعا مناسب هوای گرم و شرجی نیست.

عطر لطیف و ملایمیه و می‌شه گفت که برای استفاده روزانه در هر هوایی، مناسبه. خط بوش از وسط تا پایان به "شنل چنس‌ تندر " شباهت داره، اما بر خلاف اون عطر، از مری‌می خوشم میاد و شروعش بهتره.

شباهت خاصی به اسکاندالوس ویکتوریا سکرت داره. بوش گورماند و خوشمزه‌ست، اما نه جوری که زیادی خوراکی و بدون لطافت باشه. به‌خاطر هایپ شدنش بهش گارد داشتم، ولی ازش خوشم اومد و واقعا ملیح و آرامش‌بخشه.