ادامه نظرم:

همون‌طور که گفتم، بعد از موندن، واقعاً خیلی بهتر و دلنشین می‌شه. بعد از نیم‌ساعت تحمل اون رایحه‌ای که آزارم می‌ده، بوی چوبی و رزی قشنگی پدید میاد.
احتمالاً بازخورد خیلی زیادی داشته باشه، هم به خاطر پرفورمنس عالی و هم اینکه روی تن بقیه جذاب‌تره و اون حس اذیت‌کننده به مشام نمی‌رسه. رز قویه ولی فکر نکنم طوری باشه که کسی «حرمی» خطابش کنه.

من به طور کلی بدم میاد عطر رو روی لباس اسپری کنم، رایحه یک جوری بدبو و ناقص می‌شه. اما به خاطر دری‌داون خیلی خوشبوی این عطر + شروع تحمل‌ناپذیری که علاوه بر تهوغ، به سرفه‌م می‌ندازه، روی لباس، چند ساعت قبل از پوشیدن، امتحانش کنم.

با اینکه شباهت خیلی زیادی به نسخه اصلی داره، اما نوع شباهت و‌ تفاوتشون عجیبه. Guidance اصلی برام کوه کهربا رو تداعی می‌کرد، این یکی نمی‌کنه، اما دقیقاً همون حس و بو و جزییات رو با شدتی بیشتر، داره. در واقع همه‌شون جز کهربا رو.

چوبی‌تره و بادام داره، همین باعث می‌شد فکر کنم بیشتر از اصلی دوستش خواهم داشت، اما نه. یعنی حس چوبی خوبی داره که ترکیبش با کهربا و وانیل رو می‌پسندم، اما چیزی باعث می‌شه که نتونم عطر رو تحمل کنم.
اون بالزامیک شدید، چیز ترش و شور تخمیری که توی نسخه اصلی بود، چیزی که بهش حس بطری خیارشور و ترشی و سس‌سویا رو می‌داد، برای من این‌جا خیلی شدید‌تره.
نمی‌دونم چرا توی Fragrantica، آکورد بالزامیک برای نسخه اصلی ذکر شده و این یکی نه.
رز و زعفران رو در این‌جا واضح‌تر از نسخه اصلی حس می‌کنم. در کل، انگار این‌جا همه چیز برام شلوغ‌تره؟! شلوغ‌تر، ولی به شکلی باکیفیت. بعضی از عطرها شلوغیشون طوریه که انگار همه نت‌ها با همدیگه هم خوردند و می‌پرن بیرون، اما نت‌های این عطر خیلی قابل تفکیک و واضحن.

دری‌داونش خیلی بهتره. در واقع‌ در این نقطه به نسخه اصلی ترجیحش می‌دم، چون ترشی کم‌رنگ‌تر می‌شه، چوب و رز پررنگ‌تر می‌شن. خصوصاً رز، خط خوبی داره.

در کل به هیچ وجه نمی‌تونم بگم عطر بدیه، ولی اون حس ترش شدیدش برای من اذیت‌کننده‌ست و حتی داخل دری‌داون دلنشینش هم، بهم حمله می‌کنه.

پرفورمنس زیادی خوبه. یعنی برای من، بیش از حد قوی. با یک بار اسپری، طوری رد بو به جا می‌ذاره که انگار با عطر دوش گرفتم.

راستش من Libre اصلی رو تست نکردم، اما نسخه Intense که طبق گفته بقیه نزدیک‌ترین فلنکر هست رو تست کردم، پرفورمنس خوبی داره. دکانتش همراه با دکانت گایدنس۴۶ رسید و می‌تونم بگم لااقل برای من و در این هوا، از نظر پرفورمنس واقعی، خیلی نزدیک بودند.
(البته چون گایدنس یک چیز عجیب‌وغریبی داره و بعضی از نت‌هاش خیلی تیز به هوا می‌پرن، بیشتر حس می‌شه، ولی بدون در نظر گرفتن این قضیه، ماندگاری و پخش لیبر اینتنس رو می‌تونم نزدیک آمواج بدونم.)

بین کالکشن «یارا» فقط نسخه اصلی و فعلاً الکسیر رو تست کردم. نمی‌دونم «یارا توس» و «یارا موی» چقدر شبیه نسخه اصلی هستند، اما این یکی با اینکه ظاهر شبیهی داره و سبک نت‌ها مشابهه، ولی رایحه‌ش اصلاً شبیه نیست و DNA اون رو نداره.
برای من بیشتر یادآور عطرهای مارشمالویی مثل Kayali Yum Boujee Marshmallow 81 و نسخه‌های مشابه هستش. مارشمالوی خالص، گرم و نرم و تپل، شکر کاراملی و کمی بوی توتی. مشک هم محسوسه و عطر رو از اکثر عطرهای مارشمالویی، بالغ‌تر می‌کنه.
بعضی از گورماندهای این سبکی، خصوصا از برند «آرماف» برام بوی خوشبوکننده هوا می‌دن نه عطر، اما این یکی چندان اون طوری نیست و بیشتر دسر و عطره.
دکانتش رو تهیه کردم، پخش و ماندگاری خیلی خوبی داره، بهتر از نسخه اصلی، ولی کم‌تر از Mughal Fort‌. در حد Teriaq و Eclaire.
با اینکه در کل پسندیدم و عطر خوشمزه‌ایه، چیزی نیست که بخوام باتل کاملش رو داشته باشم، فقط نهایتاً شاید دکانتش رو در حجم‌های کم تمدید کنم. ولی احتمالاً نه، چون برام کمی بیش از حد شیرینه، زیادی مارشمالو.

بعضی از عطرها ذاتاً باید سیف باشن و نظرات بقیه هم همین رو می‌گن، اما می‌تونن برای هر کسی متفاوت عمل کنند.
این عطر جز عطرهاییه که شدیداً حالم رو بد می‌کنه. در مورد این عطر هم همینه. لحظه اول تیز اما خوشبو و تمیزه، با حس مرکباتی ملایم و بوی حمام؛ ولی بعدش ناگهانی حالم بد می‌شه، میگرنم عود می‌کنه و تهوع می‌گیرم و از نظر روحی بهم می‌ریزم، برای همین توصیفش سخته. باز همون ترکیب خنک و پودری، گل بنفش و یاسی که عامل پودری شدن هستند.
در مشامم خیلی پودری‌تر از چیزیه که فرگرنتیکا نشون می‌ده، البته که بر اساس رای کاربرانه و نه یک حقیقت ثابت. من نت اناری رو حس می‌کنم که وجود نداره. مثل پودر ژله انار که قاطی عطر شده. نمی‌دونم چرا.
در کل نمی‌تونم بگم بدبو یا کلا تیزه، ولی کریپتونات منه.

دلم نمیاد این عطر رو بذارم جز «عطرهایی که نمی‌پسندم»، با اینکه حالم رو بد می‌کنه.
سال‌ها پیش مامانم برام هدیه گرفت و اون موقع باهاش خوب بودم، دوستش داشتم و فقط یک چیز کوچیکی داخلش اذیتم می‌کرد، اما وقتی بعد از مدت‌ها تستش کردم، دیدم نمی‌تونم تحملش کنم.
نه اینکه ازش بدم بیاد، ولی برام تهوع‌آور و سردردآوره، طوری که انگار عرق‌کرده و با میگرنی عود کرده زیر باد مستقیم کولر نشستم. یک بار بعد از قرن‌ها سراغش رفتم، قبل دانشگاه، ولی طوری اذیت‌کننده بود که برای تحملش مجبور شدم لیرش کنم (با Tease Cloud Cream که خیلی نرم، گرم و خطیه) و اون بهترش کرد.
ولی لااقل باعث شد نوعی الگو از عطرهایی کم اذیتم می‌کنند، دستم بیاد: پودری‌های خنک، گل‌هایی بنفش و سفیدی که توی این عطرها عامل پودری شدن هستند.
همچنین، نت‌های دریایی، ۹۵٪ اوقات. شاید آب دریای اولیه این عطر پررنگ نباشه، اما چیزیه که در همون ابتدا آزارم می‌داده. از هر چیزی که مربوط به دریا باشه متنفرم و فکر کنم فقط Kirke رو می‌پسندم، اون هم نه برای خودم.

مقایسه Devotion و Devotion Intense:

هر دو رو همزمان و با بارها تکرار تست کردم. خیلی شنیده بودم که شبیه همن و فقط اینتنس قوی‌تره، اما برای من فرق‌های زیادی داشتند.

هر دو فضای Lira رو دارن، نسخه Intense بیشتر. اما هیچ کدوم شبیه کیک نیستند.
نسخه اصلی گورماندتره، نت رام به قدری غالب و شدیده که حس یک دسر مشروبی خیلی شیرین رو می‌ده. خیلی چسبناک. در حدی که برای من کمی تهوع‌آوره. می‌تونم بگم شدت مشروبی بودنش برای من، خیلی بیشتر از Angel's Share هستش.
این نسخه ماندگاریش به شدت نسبت نسخه Intense پایینه، بعد از مدت کوتاهی هم نت‌ها به شکل لیمو شیرین و رام و حس خامه‌ای پاناکوتا تثبیت می‌شن، شیرینی‌ای که تیزی رو از دست داده و مطلقاً شیرینه.

نسخه Intense شاید شروع خیلی تیزی داشته باشه، اما صیغل‌خورده‌تره.
با اینکه فقط سه نت داره، فندق و شکوفه پرتقال و وانیل، هر سه تا انتها به خوبی حس می‌شن.
فندق در اینجا حسش پرالینی و یا شبیه کرم کاکائوهای فندقیه. شکوفه پرتقال خیلی طبیعی حس می‌شه، با شدتی که می‌تونه در فضای بسته آزاردهنده شه، اما خوب در اومده.
و وانیل انگار به نرمی پلی ساخته تا این دو نت با هم عجین شن.
با گذشت زمان، تیزی شکوفه پرتقال کم‌تر می‌شه و به رایحه لطیف‌تر و وانیلی‌تری می‌رسیم که اون فندق پرالینی-کرمی هم بیشتر خودنمایی می‌کنه.
اما در کل، Intense نسبت به نسخه اصلی، خطی‌تره. در حین تندتر و پررنگ‌تر بودن، لطیف‌تره. منظورم از لطیف، ظریف‌تر نیست... نسخه اصلی ظریف‌تر حس می‌شه (من واقعاً با اصطلاحات تخصصی عطر چندان آشنا نیستم و دارم حسم رو توصیف می‌کنم و امیدوارم قابل فهم باشه.)
از نظر پخش و ماندگاری بر خلاف نسخه اصلی، واقعاً خوبه.

در کل شاید نسخه اصلی نسبت به Intense شیک‌تر به نظر بیاد، به خاطر نت رام و پیچیدگی مشروبی، ظرافت و کم‌تر خطی بودن. ولی نسخه Intense رو خیلی بیشتر می‌پسندم، لطافت و رایحه‌ش در تمام مدت رو بیشتر دوست دارم و در کل حتی با وجود شدتش، سیف‌تر می‌دونمش.
البته، اون هم جز عطرهایی نیست که بخوام شارژ کنم، اما در مقایسه با نسخه اصلی، شبیه ناجی به نظر می‌رسید.

اینکه نسخه اصلی رو نمی‌پسندم و حتی حالم باهاش بد می‌شه رو نوعی پردازش حسی اغراق‌آمیز می‌دونستم، چون با توجه به سلیقه‌م، حدس می‌زدم اگر نپسندم هم صرفاً نبسبت بهش خنثی باشم.
اما واقعاً طوریه که وقتی صرفاً در دکانت رو بو می‌کنم، انگار سرم رو گرفتم بالای بطری رام.
بعد از زدنش، به قدری اذیتم می‌کنه که باید حتماً بشورمش، حتی با اینکه توی تست اولم دیدم که بعدش بهتر می‌شه.

و هر دو دکانت رو از جاهای معتبری تهیه کردم و برداشتم حتی اگر غلط و در اثر پردازش بویایی اشتباه باشه، به اصالتشون مربوط نیست.

اکثر اوقات عطرهای فیک یا مشابه‌های بی‌کیفیت، بوی الکلی، بد ولی در نهایت قابل‌ تحملی دارند، تنها تجربه‌م از چیزی که واقعاً افتضاح بشه، در مورد همین عطره.

خیلی وقت پیش، اواخر دبستان بودم، اسانس این عطر رو توی مسافرت از یک فروشگاهی توی اصفهان گرفتم. اون موقع بوش خوب بود، ملایم و لطیف، چیزی که واقعاً پسندیدم، ولی خیلی زود تبدیل به فاجعه‌ای غیرقابل تحمل شد.
یک بوی حال‌بهم‌زن غیرقابل توصیف. خیلی بدتر از شربت سرماخوردگی. شاید شربت سرما‌خوردگی‌ای که فاسد شده، مربای توت‌فرنگی‌ای که کپک زده و لارو هم توش می‌لوله، توت‌فرنگی‌هایی که برای شراب باز گذاشته شدند، ولی فقط کپک زدن و تمام حشرات کره‌زمین داخلشون پیدا می‌شه. هی هم بدتر و بدتر می‌شد.
(اون قدر وحشتناک که یک بار برای کنسل کردن امتحان فیزیک، مورد استفاده قرار گرفت. با سرنگ به صندلی معلم تزریق کردم و تا نشست، بوش بلند شد و یکم بعد جدی بالا آورد و رفت خونه. هر چند، کل کلاس هم حالمون بد شد...)
البته نت‌هایی هستند که توی عطرهای اصل هم بعد از سال‌ها یا در صورت بد نگه‌داشته شدن، بدبو بشن، مثل همین توت‌فرنگی. اما اون احتمالاً فقط بوی ملایمی از شربت سرماخوردگی بگیره و بینی بعضی‌ها هم حساس‌تره.

الان هم خیلی دلم می‌خواد دکانت مون‌پاریس رو تهیه کنم، چون به طور کلی می‌دونم به سلیقه‌م می‌خوره، اما با اسمش، اون بوی فاجعه میاد توی ذهنم و می‌خوام واقعاً بالا بیارم😭

کمی ناامید شدم.‌ فکر می‌کردم جالب‌تر‌‌ باشه، ولی به‌یادنماندنی‌تر از تصوراتم بود.
در کل ازش‌ خوشم اومد و بوی لطیف و مهربونی داره. احتمالاً باز بازخورد «بوی حرم» رو می‌گیرید و گلاب رو حس می‌کنید، روی تن بقیه بیشتر مشخصه، اما در کل خیلی نیست و عطر سیفیه.
من ازش یک بوی سبزیجاتی حس کردم که زیاد خوشم نیومد، چیزی که شاید می‌تونست ریواس باشه، با اینکه جز نت‌های نسخه Exclusif نیست و سمپلم رو از جای معتبری گرفتم.
بین عطرهای رزی، Si Intense رو خیلی بیشتر می‌پسندم. می‌دونم خیلی مقایسه درستی نیست و سبک عطرها متفاوته، اما به دلیل همون رز غالب مقایسه‌شون می‌کنم‌. در واقع به نظرم اگر این دو عطر بدون گفتن اسمشون تست بشن، اکثراً فکر می‌کنن Si از برندی نیش هستش و Delina، دیزاینری.
البته فکر کنم کلاً کالکشن Si خیلی بیشتر بازخورد «عطر حرمی» بگیره، اما مشکلی ندارم. به نظرم با اینکه بوی شدیدتری داره، کم‌تر مستعد سردرد آوردنه.
با این حال، یک چیزی که خیلی توی تصویربرداری از رایحه مهمه، فضا و استایله. منظورم فقط محیط نیست... مثلاً فرضاً توی یک کلاس دانشگاه، یک نفر با مانتوی گل‌گلی و دستبند صنایع‌دستی باکارت‌رژ بزنه، اصل، اما به نظر بوی شعله‌زرد بده. همزمان استاد با استایل شیک و رسمی که حتی از نسخه فیک‌ استفاده کرده، اصطلاحاً «بوی باکلاس».
خصوصاً در مورد عطرهایی با نت‌هایی مثل رز، زعفران و مریم، تاثیرگذاره.

سلام، مرسی. متوجه منظورتون شدم. من فقط اولتایم رو تست کردم، با سمپل و اتفاقاً از همون جایی که نام بردید. در کل پسندیدم ولی همون مشکلی که ذکر کردید رو باهاش داشتم که باعث می‌شد خوشم بیاد ولی ازش حجم بیشتری تهیه نکنم.
خیلی ممنون از پاسخ‌گوییتون.