مقایسه Devotion و Devotion Intense:

هر دو رو همزمان و با بارها تکرار تست کردم. خیلی شنیده بودم که شبیه همن و فقط اینتنس قوی‌تره، اما برای من فرق‌های زیادی داشتند.

هر دو فضای Lira رو دارن، نسخه Intense بیشتر. اما هیچ کدوم شبیه کیک نیستند.
نسخه اصلی گورماندتره، نت رام به قدری غالب و شدیده که حس یک دسر مشروبی خیلی شیرین رو می‌ده. خیلی چسبناک. در حدی که برای من کمی تهوع‌آوره. می‌تونم بگم شدت مشروبی بودنش برای من، خیلی بیشتر از Angel's Share هستش.
این نسخه ماندگاریش به شدت نسبت نسخه Intense پایینه، بعد از مدت کوتاهی هم نت‌ها به شکل لیمو شیرین و رام و حس خامه‌ای پاناکوتا تثبیت می‌شن، شیرینی‌ای که تیزی رو از دست داده و مطلقاً شیرینه.

نسخه Intense شاید شروع خیلی تیزی داشته باشه، اما صیغل‌خورده‌تره.
با اینکه فقط سه نت داره، فندق و شکوفه پرتقال و وانیل، هر سه تا انتها به خوبی حس می‌شن.
فندق در اینجا حسش پرالینی و یا شبیه کرم کاکائوهای فندقیه. شکوفه پرتقال خیلی طبیعی حس می‌شه، با شدتی که می‌تونه در فضای بسته آزاردهنده شه، اما خوب در اومده.
و وانیل انگار به نرمی پلی ساخته تا این دو نت با هم عجین شن.
با گذشت زمان، تیزی شکوفه پرتقال کم‌تر می‌شه و به رایحه لطیف‌تر و وانیلی‌تری می‌رسیم که اون فندق پرالینی-کرمی هم بیشتر خودنمایی می‌کنه.
اما در کل، Intense نسبت به نسخه اصلی، خطی‌تره. در حین تندتر و پررنگ‌تر بودن، لطیف‌تره. منظورم از لطیف، ظریف‌تر نیست... نسخه اصلی ظریف‌تر حس می‌شه (من واقعاً با اصطلاحات تخصصی عطر چندان آشنا نیستم و دارم حسم رو توصیف می‌کنم و امیدوارم قابل فهم باشه.)
از نظر پخش و ماندگاری بر خلاف نسخه اصلی، واقعاً خوبه.

در کل شاید نسخه اصلی نسبت به Intense شیک‌تر به نظر بیاد، به خاطر نت رام و پیچیدگی مشروبی، ظرافت و کم‌تر خطی بودن. ولی نسخه Intense رو خیلی بیشتر می‌پسندم، لطافت و رایحه‌ش در تمام مدت رو بیشتر دوست دارم و در کل حتی با وجود شدتش، سیف‌تر می‌دونمش.
البته، اون هم جز عطرهایی نیست که بخوام شارژ کنم، اما در مقایسه با نسخه اصلی، شبیه ناجی به نظر می‌رسید.

اینکه نسخه اصلی رو نمی‌پسندم و حتی حالم باهاش بد می‌شه رو نوعی پردازش حسی اغراق‌آمیز می‌دونستم، چون با توجه به سلیقه‌م، حدس می‌زدم اگر نپسندم هم صرفاً نبسبت بهش خنثی باشم.
اما واقعاً طوریه که وقتی صرفاً در دکانت رو بو می‌کنم، انگار سرم رو گرفتم بالای بطری رام.
بعد از زدنش، به قدری اذیتم می‌کنه که باید حتماً بشورمش، حتی با اینکه توی تست اولم دیدم که بعدش بهتر می‌شه.

و هر دو دکانت رو از جاهای معتبری تهیه کردم و برداشتم حتی اگر غلط و در اثر پردازش بویایی اشتباه باشه، به اصالتشون مربوط نیست.

اکثر اوقات عطرهای فیک یا مشابه‌های بی‌کیفیت، بوی الکلی، بد ولی در نهایت قابل‌ تحملی دارند، تنها تجربه‌م از چیزی که واقعاً افتضاح بشه، در مورد همین عطره.

خیلی وقت پیش، اواخر دبستان بودم، اسانس این عطر رو توی مسافرت از یک فروشگاهی توی اصفهان گرفتم. اون موقع بوش خوب بود، ملایم و لطیف، چیزی که واقعاً پسندیدم، ولی خیلی زود تبدیل به فاجعه‌ای غیرقابل تحمل شد.
یک بوی حال‌بهم‌زن غیرقابل توصیف. خیلی بدتر از شربت سرماخوردگی. شاید شربت سرما‌خوردگی‌ای که فاسد شده، مربای توت‌فرنگی‌ای که کپک زده و لارو هم توش می‌لوله، توت‌فرنگی‌هایی که برای شراب باز گذاشته شدند، ولی فقط کپک زدن و تمام حشرات کره‌زمین داخلشون پیدا می‌شه. هی هم بدتر و بدتر می‌شد.
(اون قدر وحشتناک که یک بار برای کنسل کردن امتحان فیزیک، مورد استفاده قرار گرفت. با سرنگ به صندلی معلم تزریق کردم و تا نشست، بوش بلند شد و یکم بعد جدی بالا آورد و رفت خونه. هر چند، کل کلاس هم حالمون بد شد...)
البته نت‌هایی هستند که توی عطرهای اصل هم بعد از سال‌ها یا در صورت بد نگه‌داشته شدن، بدبو بشن، مثل همین توت‌فرنگی. اما اون احتمالاً فقط بوی ملایمی از شربت سرماخوردگی بگیره و بینی بعضی‌ها هم حساس‌تره.

الان هم خیلی دلم می‌خواد دکانت مون‌پاریس رو تهیه کنم، چون به طور کلی می‌دونم به سلیقه‌م می‌خوره، اما با اسمش، اون بوی فاجعه میاد توی ذهنم و می‌خوام واقعاً بالا بیارم😭

کمی ناامید شدم.‌ فکر می‌کردم جالب‌تر‌‌ باشه، ولی به‌یادنماندنی‌تر از تصوراتم بود.
در کل ازش‌ خوشم اومد و بوی لطیف و مهربونی داره. احتمالاً باز بازخورد «بوی حرم» رو می‌گیرید و گلاب رو حس می‌کنید، روی تن بقیه بیشتر مشخصه، اما در کل خیلی نیست و عطر سیفیه.
من ازش یک بوی سبزیجاتی حس کردم که زیاد خوشم نیومد، چیزی که شاید می‌تونست ریواس باشه، با اینکه جز نت‌های نسخه Exclusif نیست و سمپلم رو از جای معتبری گرفتم.
بین عطرهای رزی، Si Intense رو خیلی بیشتر می‌پسندم. می‌دونم خیلی مقایسه درستی نیست و سبک عطرها متفاوته، اما به دلیل همون رز غالب مقایسه‌شون می‌کنم‌. در واقع به نظرم اگر این دو عطر بدون گفتن اسمشون تست بشن، اکثراً فکر می‌کنن Si از برندی نیش هستش و Delina، دیزاینری.
البته فکر کنم کلاً کالکشن Si خیلی بیشتر بازخورد «عطر حرمی» بگیره، اما مشکلی ندارم. به نظرم با اینکه بوی شدیدتری داره، کم‌تر مستعد سردرد آوردنه.
با این حال، یک چیزی که خیلی توی تصویربرداری از رایحه مهمه، فضا و استایله. منظورم فقط محیط نیست... مثلاً فرضاً توی یک کلاس دانشگاه، یک نفر با مانتوی گل‌گلی و دستبند صنایع‌دستی باکارت‌رژ بزنه، اصل، اما به نظر بوی شعله‌زرد بده. همزمان استاد با استایل شیک و رسمی که حتی از نسخه فیک‌ استفاده کرده، اصطلاحاً «بوی باکلاس».
خصوصاً در مورد عطرهایی با نت‌هایی مثل رز، زعفران و مریم، تاثیرگذاره.

سلام، مرسی. متوجه منظورتون شدم. من فقط اولتایم رو تست کردم، با سمپل و اتفاقاً از همون جایی که نام بردید. در کل پسندیدم ولی همون مشکلی که ذکر کردید رو باهاش داشتم که باعث می‌شد خوشم بیاد ولی ازش حجم بیشتری تهیه نکنم.
خیلی ممنون از پاسخ‌گوییتون.

رابطه‌م با این عطر هم به نوعی Hate/Love هست، اما نه به صورت همزمان و گیج‌کننده، فقط یک بار خیلی می‌پسندمش و یک بار حالم رو بهم می‌زنه. حتی توی یک روز با فاصله چند ساعت. گاهی دلم می‌خواد مدام بوش کنم، گاهی هم فرار. ولی اکثر اوقات نظرم نسبت بهش، مثبته.
بیشتر از هر چیزی، صمغی و کهرباییه. با بو کردنش، یک عالمه رزین طلایی درخشان میان جلوی چشمم. چوب و ادویه‌ هم حس می‌شن، اما در ابتدا سیاه‌لشکرن.
یک ترشی خاص و تخمیری حس می‌شه. این فقط نظر من نیست، توی Fragrantica هم خیلی‌ها به بوی ترشی، خیار شور، شراب خانگی، سس سویا و... اشاره کردند.
وقتی که بیشتر می‌مونه و رایحه غیرمستقیم‌تره، فندق و چوب و رز و وانیل هم حس می‌شن، اما طوری که انگار در دل صمغ هستند. باز هم با تصویری واضح می‌شه دیدش‌‌.
حس شروعی عطر کمی زیادی ترش و تنده، اما بعدش دوستداشتنی می‌شه (اغلب اوقات). ولی همیشه عطر خاصیه، لااقل برای من. منظورم اینه که با به مشام رسیدنش، می‌شه فوراً فهمید که کدوم عطره، چندین گزینه به ذهن نمیان و یا با کم‌رنگ‌تر شدنش و تغییراتش، باز به وضوح خودشه. خیلی به یادموندنی.
برای محیط گرم می‌تونه فاجعه باشه، اون ترشی حسی شبیه عرق و کپک بگیره و صمغ خیلی شیرین و چسبناک به نظر بیاد. ولی در حالت عادی، حتی اگر بیش از حد اسپری شه، بوی واقعاً کثیفی به خودش نمی‌گیره. امیدوارم خیلی اشباعش نکنند.

من اول Oriana رو امتحان کردم و بعد این عطر رو، از اول حدس می‌زدم این یکی رو خیلی بیشتر دوست خواهم داشت.
اگر بخوام یکی از اصلی‌ترین تفاوت‌هاش در شامه‌م رو نسبت به Oriana بگم، مشک انتهاییه. این مشک رو دوست دارم، ولی حدس می‌زنم همین دلیلیه که بعضی‌ها عطر رو سن بالا حس می‌کنند، چون جنسش کمی شبیه اون مشک‌های مکعبی‌ داخل قوطی فلزی‌ایه که سوغات مدینه هستند. (که البته واضحاً مشک واقعی آهو نیستند و توی ترکیباتشون وانیل، رز، امبر و... هم دارند.)

اگر این عطر و فلنکر Rouge Ultime رو تست کرده، می‌شه لطفاً تفاوت‌ها و شباهت‌های رایحه‌شون رو بگه؟ با توجه به نت می‌شه کمی حدس زد، ولی می‌خواستم واضح‌تر بدونم.

به نظرم اگر دنبال کپی/کلون/دوپ Angel's Share با بوی کنیاکی‌تر می‌گردید، شاید نسخه فرگرنس‌ورد که اسمش Cocktail Intense هستش رو بپسندید.

Mughal Fort, Niche Emarati Perfumes by Lattafa

این عطر داخل سایت نیست، اما چون از این کالشنه، این‌جا کامنت می‌ذارم.

لاین Niche لطافه بر خلاف سایر عطرهاش، چه باتل‌های قشنگی داره. خاص و شاید نه چندان مناسب عطر، ولی شیک و دارای وایب مناسب، بدون اینکه شبیه جسم تزئینی پلاستیکی به نظر برسن.
تصویر ذهنیم از عبارت Niche Perfumes، عطرهایی با باتل‌های ساده، ولی شیشه‌هایی با کیفیت و اغلب درهایی زیبان.
مثل برند Penhaligon's و MDCI و Clive Christian، یا عطرهایی که دیگه فوق Niche تصور می‌کنم، حتی ساده‌ترن، مثل Roja Dove و...‌ (البته که فقط تصور ذهنی من نیست، برای همین لاین‌های Niche برندهای دیزاینری مثل Dior و YSL و Chanel هم باتل‌های ساده و تراش‌خورده دارن. حتی طبق کلیشه ذهنیم، Louis Vuitton برندی فوق‌نیش محسوب می‌شه.)

یعنی لاین Niche این برند در کلام و عمل، دیزاینری‌ترین باتل‌های ممکن رو داره، اون‌قدری که می‌شه به عنوان مجسمه و‌ ماکت ازشون استفاده کرد.

بگذریم... با این حال، من باتل ۱۰۰ میلی‌لیتری Mughal Fort رو تهیه نکردم و نسخه ۲۰ میلی‌لیتری که کاملاً ساده‌ست رو برای امتحان گرفتم؛ بیشتر چون به عنوان مشابه (مشابه، نه دوپ و کلون) عطر Changing Constance که از مورد علاقه‌هام محسوب می‌شه، معرفی شده.
تاکید می‌کنم نباید بهش به عنوان یک دوپ/کلون نگاه کرد، بیشتر حس نوعی فلنکر رو می‌ده.

فضای کلی شباهت داره، اما این عطر خیلی ادویه‌ای‌تر، تندتر و گرم‌تره. تندی سردردآور نیست، ولی در هوای گرم می‌تونه تهوع‌آور بشه.
بیشتر از هر چیزی، بوی هل غالبه و با اینکه عطر کاملاً خطی نیست، ولی از ابتدا تا انتها، هل محسوس‌ترین رایحه‌ست.
شروع با هل و فلفل، آروم به هل و کارامل تغییر شکل پیدا می‌کنه. کارامل نمکی‌ای که حس شهدی خیلی شیرین نداره.
من چندان وانیلی حس نمی‌کنم و حس پایانی هم برام شبیه ترکیبی از هل، مشک و امبر هستش، اما به طور کلی وانیل هم حضور داره. بعد از گذر زمان، ترکیب هل و مشک و وانیل برام محسوس‌تر می‌شه.
در Changing Constance هم شروع با هل هستش، اما اون هل خیلی ملایم‌تره و عطر بیشتر کاراملی هستش، با وانیل محسوس‌تر و ادویه‌هایی کم‌رنگ‌تر اما همچنان واضح.
برای همین Mughal Fort می‌تونه شبیه فلنکری از اون عطر به نظر بیاد، شاید نسخه Intense، گرم‌تر و ادویه‌ای‌تر.

ازش خوشم اومد، با اینکه فعلاً در این هوا بعد از موندن برام کمی تهوع‌آور و بیش از حد ادویه‌ای می‌شه. اما مشکل رو از زمان استفاده می‌دونم. فکر کنم در هوای سرد می‌تونه خیلی جذاب و پربازخورد باشه.
پخش خیلی خوبی داره. صرفاً یک بار به مچم اسپری کردم و هنوز بعد از چند ساعت فقط با تکون خوردن دستم موقع تایپ، رایحه‌ش رو حس می‌کنم.

این عطر رو بر خلاف نسخه Intense دوست دارم.
رایحه ساده‌ ولی دوست‌داشتنی‌ای داره و راستش اصلاً حس «لوازم آرایشی» ازش نمی‌گیرم و برام بوی انگور، یاس، چوب و وانیلی کم‌رنگ اما فراگیر محسوسه. منظورم وانیلیه که گورماند نیست و به وانیل خالص چندان شباهتی نداره.
یاس واضحه، اما اون‌ ایندولیک بودنی که آزارم بده رو نداره و چیزی شفاف و لطیفه.
شاید رایحه آشنا و غیرخاص باشه، اما دلنشین و امنه. طبعش گرمه، ولی نه خیلی، با این حال به نظرم شاید اگر در گرمایی شدید استفاده شه یا فرد عرق کنه، چیزی ادرار یا عرق‌مانند حس شه. البته، حداقل برای خودم یا افرادی حساس به این مورد، چون محبوب‌ترین فلنکر این عطر در مشامم فقط همین چیزیه که گفتم...

با این حال، دنبال یک دوپ‌ با قیمت اقتصادی بودم، چون عطری نیست که در آوردنش اون‌قدر سخت باشه. عطرهای من همیشه خیلی زیاد می‌مونن و خیلی کم پیش میاد از چیزی بیش از سه اسپری بزنم، برای همین صرفاً حجم برام مهم نیست و برای مواردی که اصلشون رو خاص تشخیص می‌دن، حاضرم به جای یک دوپ باکیفیت، شاید ۵-۲ میلی‌لیتر دکانت بگیرم. اما راستش با اینکه این عطر رو دوست دارم، ولی برام جز اون دسته نیست.
برندهای اماراتی اغلب نسخه Intense رو‌ ساختند و نه نسخه اصلی رو.
بادی‌اسپلش Pink Obsessed از برند Bath and Body Works در Fragrantica به عنوان مشابه‌ترین گزینه ثبت شده و امروز به دستم رسید و می‌تونم بگم شباهتی ۹۰٪ دارن. پخش و ماندگاری این بادی‌اسپلش هم با وجود ماهیتش، واقعاً خوبه.
به نظرم اصلی‌ترین تفاوت‌هاش با عطر این موارد هستند: کم‌رنگ‌تر بودند حس انگور فرنگی آغازین، پررنگ‌تر بودن کشمیر پایه، یاس تمیزتر.
تفاوت‌هایی که حقیقتاً برام دلنشین‌ترش می‌کنند.
من با قیمتی حدوداً برابر ۶-۵ میلی‌لیتر از‌ دکانت این عطر، بادی‌اسپلش ۲۳۶ میلی‌لیتری رو تهیه کردم. خوش‌بختانه نسخه‌های فیکش خیلی کم‌تر از Victoria's Secret رواج دارن، اما بعضی از سایت‌ها به طور غیرمنطقی محصولات این برند رو دو برابر قیمت اصلی می‌فروشن.