بوی صابون گلنار نمیده دقیقا بوی صابونای آجری قدیمی رو میده که تا اوایل دهه هفتاد استفاد میشد .

اگه این عطر صد باشه کپی هاش یک هم نیستن.

سادوناسو
بوی تن عرق کرده در تاریکی اتاق که میان ترشحات جنسی و روایح گورماند نیمه سوخته ، مسخ شده . این عطر تصویر بدنیست که در هجوم شهوت ، معصومیت را پشت سر گذاشته و به غریزه رسیده است . گوالتیری اینجا لذت عریان را به اوج رسانده ، روایتی از یک دگرگیسی عمیق که بوی حقیقت پوست و تن و گناه می دهد .
این ضد عطر برخلاف اکثر کارهای گوالتیری حداقل در ایران با اقبال روبرو نشد .

یادمه یه زمانی با دوستان به اصطلاح عطرباز سر این موضوع که این عطر در کنار روایح فرش سبز ، چرم هم داره بحث میکردم ...

دوستان، اگه تو این عطر دنبال بوی چرم کلاسیک و واکس کفش و لاستیک سوخته‌ می‌گردین که بهش بگین چرم، اشتباه اومدین. راشن لدر ممو برای اوناییه که شعور بویایی‌شون فراتر از این حرفاست. من بعد از یک سال دکانت تست کردن و حالا با داشتن باتل و مصرف در فصل زمستان و بهار ، با اطمینان می‌گم: این عطر دقیقاً بازیِ تضادهاست.

اون بیس چرمیِ جون‌دار و لوکسش جوری توی روایح سبز و سوزنی‌برگ‌ها حل شده که فقط یه آدم نابلد ممکنه حسش نکنه. این یه چرم جنگلی و وحشیه؛ انگار وسط یه یخبندان توی سیبری، پالتوی چرم گرون‌قیمتت رو تا چونه کشیدی بالا و داری از هوای خنک کاج‌ها نفس عمیق می‌کشی. رزماری و مریم‌گلی نیومدن که چرم رو قایم کنن، اومدن بهش ابهت و شخصیت بدن.

در ضمن، پوشیدن این عطر توی بهار و تابستون، تیشه به ریشه هنر زدنه. این لعنتی یه پناهگاه گرمه واسه روزای برفی.

خیر نوت گلابی هیچ نقش محسوسی درین عطر نداره
در ابتدا تیغ ترش و سوزان ترنج با لطافت نمناک برگ بنفشه نرم میشه؛ در ادامه ریشه تلخ وتیور خود نمایی میکنه، و عسلِ گرم، همه این زبری‌ها را با لطافت کهربایی صیقل می‌دهد.
ضمنا عمر این عطر بسیار کوتاهه

طرفداران روایح چوبی و وتیوری سراغ این کار نرید که سرابی بیش نیست . یه رایحه مرکباتی گنگ و شیرین در ابتدا داره که به بوی امبری و سبز تبدیل میشه.

بخش یدی و سولفوریک خیلی هم حذف نشده و اصلا اسم عطر نمک هست ! بوی اکواتیک و نمک و جلبک و وتیور درین عطر کاملا محسوسه

از هر جا دکانت میگیری دیگه نگیر

دو تا داداش ؟ مطمئنی فیک قاطی کاراشون هست ؟

هیچ ربطی به وای نداره. تحلیل عطر بدون تست ندیده بودیم که دیدیم