سلام شبنم خانم (درست حدس زدم؟:)) چه فضای قشنگی رو توصیف کردین. روزتون زیبا و پر از حس خوب🤍

درود نازنین جان، امیدوارم خوب باشی💐
ای جونم😍دارم صورت در هم رفته‌ی اون دختر کوچولوی ناز رو تجسم می‌کنم هنگام نوشیدنِ اون مایعِ محترم :))
خلاصه که با خوندن خاطره‌ت نیشم تا بناگوش باز شد و سر کیف اومدم و دلم غنج رفت.
تو سریال فلیبگ یه جا اندرو اسکات عزیزم از خانم فیبی والر بریج می‌پرسه:
Are you a nostalgic person?
اگر منت بر دیده‌م می‌ذاشت و از من می‌پرسید داد می‌زدم که »هــســـــتـــم»
روزم رو ساختی. 🤍

وای نهههههه😩 من وقتی این عطرو بو می‌کنم حس می‌کنم یه زنبورم، فرو رفته در درون یک گل محمدیِ خیس و باران‌خورده، از اون صورتی گنده‌ها که تو حیاط‌هامون داشتیم و می‌چیدیم می‌دادیم به معلم و بوش خیلی ملایم بود، از اونایی که ازش گلاب می‌گیرن نه. اصلا به اون گنده‌ها محمدی میگن؟ نمی‌دانم‌‌.

مرسی که دوباره می‌نویسین خانمِ زیبا. این دسته‌گل برای شما: 💐

قربون شما😅 راستش عطری رو که می‌فرمایید خیلی وقت پیش تست کردم و بوش چندان در خاطرم نیست، ولی یادمه زیاد دوستش نداشتم.

زنده باشین، ممنونم از توجهتون 🌷🙏

درود آقا مهیار، چه متن تأمل‌برانگیزی نوشتید. یادمه ۲۰۱۲ من دانشجو بودم و با اینکه می‌دونستم قرار نیست دنیا تمام بشه، ولی خیلی می‌ترسیدم😅
آنچه گفتید شاید حرف دل خیلی از ماها باشه. واقعا یه چیزهایی گفتنی نیست، فقط حس کردنیه. ما هم داریم جای خالیِ اون اصالت از دست رفته رو توی شیشه‌های عطر، توی فیلم‌ها و توی روابطمون حس می‌کنیم. در این روزگاری که هنر و کیفیت به قول شما ذره‌ذره رنگ باخته، پیدا کردن عطری که صرفا یک ترکیب شیمیایی بیزنسی و پر سر و صدا نباشه سخت شده و پناه بردن به همون عطرهای اصیل، شبیه پیدا کردن یک پناهگاه امن برای فرار از این دنیای پلاستیکیه.
گاهی فکر می‌کنم شاید قدیما چون بچه بودم «آب و زمین و هوا بیشتر بود» ولی مثل اینکه راستی‌راستی یه چیزهایی مرده
ممنون و سال خوبی داشته باشین🌸🙏

Bad boys are no good, but good boys are no fun(kilian)
پسرای بد به‌دردنخورن ولی پسرای خوب هم حوصله‌‌ی آدمو سر می‌برن!

عجب:)

انگار کیلیان هنسی حین نامگذاری داشته بیوی تلگرام یک نوجوان ۱۶ ساله رو می‌خونده :))

یه توضیحی راجع به این لاین بای کیلیان بدم. قضیه از این قراره که آقای کیلیان هنسی که از دودمانِ هنسی‌های مشروب‌ساز هستش، در سال ۲۰۱۸ تصمیم می‌گیره این لاین رو با قیمتی کمتر از لاین اصلیش و با نام my kind of love برای جذب مخاطبای کم‌سن‌وسال‌تر به راه بندازه. نامگذاری‌هایی که بیشتر شبیه استوری‌های معنادار ‌و استاتوس‌های سنگین هستن، طراحی شیشه فانتزی و نوشته‌های گرافیتی‌طور روی درب همگی در راستای همین هدف طراحی شدن. فکر کن یکی اسم عطرت رو بپرسه و تو این تیکه‌ی سنگین رو بارش کنی😎🤟 عطراش هم تا جایی که تحقیق کردم عمدتا گورماند اما فانتزی و اغراق‌شده‌اند؛ شبیه منوی عجیب‌وغریب و کافه‌ها‌. مثلا نت‌های همینو که اینجا قید نشده ببینید:

نت ابتدایی: کوکا کولا، لیموترش
نت میانی: دارچین، جوز هندی، سیب
نت پایه: چوب عنبر، سدر

بفرما! نوشابه داره و برجسته‌ترین آکوردشم گویا همینه. حالا با چه لحنی خودش رو ارائه خواهد داد نمی‌دانم. چون ممکنه یک پیام به لحن‌های گوناگونی منتقل بشه.

و منم ممنونم از لطفتون 🌸 من خیلی دوستش دارم، بعیده کسی بدش بیاد اما اگر خواستید بخرید قبلش تست کنید که یه وقت توی ذوقتون نخوره. پرفورمنسشم گفتم که جالب نیست، ولی خب عطر درآغوش‌کشیدنی و شامپویی/لوسیونی معمولا همینه.

اون قدیما که اینترنت بود و می‌شد به فرگرنتیکا سر زد، توی صفحه‌ی لاکوست پور فم عزیزم کاربران عطر وایت سوید تام فورد رو بعنوان مشابه ذکر کرده بودند. امروز یادش افتادم و گفتم یه مقایسه‌ای بکنم.اما از اونجایی که لاکوست پورفم موردعلاقه‌مه و ذیلش هم کامنت مبسوطی وجود نداره، گفتم پیش از مقایسه در حد بضاعت از خجالت محبوبم در بیام:
لاگوست پورفم یک عطر پودری، لوسیون‌مانند و تمیزه، اما نباید با همین توصیف پرونده‌شو بست. وجود فلفل و جیر بُعد تازه‌ای بهش داده و اون رو از خسته‌کننده‌بودن درآورده. اگر به لیست نت‌هاش نگاه کنی کاملا مشخصه با چی طرف هستی: شروع دوستانه و شیطنت‌آمیز با حضور سیب و فلفل، بعد گل‌های پودری‌ساز و تمیز میان و در نهایت جیر و صندل. عطر فضاپرکنی نیست و skin scent هستش، اما با توجه به سبک بویاییش برای من چندان مسئله‌ای نیست. بوی امنیت و اعتماد و سلامت روان می‌ده🥹 و این‌ها چیزهایی هستند که در فاصله‌ی نزدیک می‌شه بهش پی برد. به درد مهمانی و مخ‌زنی نمی‌خوره😆
اما ربطش به وایت سوید
هر دو جیر دارند، هر دو تمیز‌ و پودری‌اند، اما لاکوست شروع روشن‌تر و دوستانه‌تری داره و بازیگر نقش اولش جیر نیست، بلکه یک حالت کرمی و لوسیون ماننده. تام فورد خیلی تلخ و تیز شروع میشه و نت جیر درش بارزتره، کاراکترش خیلی لوکس و مغرور و دست‌نیافتنیه(آقای علیرضا حسابی در موردش نوشتند). اون موقع که دنبال عطر امضا می‌گشتم وایت سوید بهم معرفی شد اما با این برچسب قیمتی در ایران(۶۰ ف@گ میلیون!) نمی‌شه به چشم عطر امضا بهش نگاه کرد، کمااینکه کلاس کار هم فراتر از حد عطر روزانه(حداقل برای بنده) است. تعارف نداریم که. آنچه می‌پوشی باید گویای کیستی تو یا حداقل جنبه‌ای از کیستی تو باشه. خداییش خیلی گرانه. دیگه گفتند برای اینکه ارزشت رو بفهمند کمی دست‌نیافتنی باش(قالَ اینستاگرام) اما نگفتند اونقدر دور از دسترس باش که قیدت رو بزنن😏