جسارت می کنم خدمتتون عمو سخی عزیز... ولی به نظرم باید واژه های "استراحت" و "پس زده شدن" و اینهارو از دایره لغات مان حذف کنیم... "غیبت" را ممنوع کنیم اینجا...
خصوصا برای شما و اون عده ای از دوستان باصفا و دانا، که ارکان این جامعه هستند.
من میبینم که خانم ها و آقایون اینجارو مدیریت می کنند که آن طوری باشد که میپسندیم. غیبت هرکدامتان خسارت است.
.
نظرات محدود شد... اینجا نوشتم 🙏

آخرین عطری که به عنوان "عطرامضا" گرفتم، "اولتایم" بود. بعد از آن، رویکردم تغییر کرد و تصمیم گرفتم برای موقعیت های مختلفِ هر فصل، عطرهای متفاوتی داشته باشم...
اما "اولتایم" از ایوسن لورن، (عطری که خیلی زود دیسکانتینیو شد) پتانسیل عطر امضا بودن را دارد. اگر از فضای "گلی، چوبی" اش خوشتان بیاید، یک همه کاره ی تمام عیار است و در اکثر دماها و در اکثر موقعیت ها قابل پوشیدن است...
رایحه زیبا، تمیز و آرامش بخش است. مردِ خوب، امن، مهربان و احتمالا هنرمند می تواند همچنین بویی بدهد. یک ترکیب متعادل، که شفافیت رایحه باعث می شود نت ها بخوبی قابل تشخیص باشند...
زنجبیل و هل با آکورد ادویه ایِ گرم... رُز با آکورد گلی... و سدر با آکورد چوبی، شاخص ترین عناصری هستند که به مشام من می رسند. مرکبات هم در ابتدای کار حضور دارد که کم کم جایش را به آکوردهای گلی می دهد. رُز حضوری مستمر دارد و به عقیده من آنچنان هم در پس زمینه نیست و نقشی محوری بر عهده دارد... اما به هیچ وجه و در هیچ زمان از اجرا، حسِ گلاب نمی دهد. اما خراشی از آکوردهای چوبی (سدر و وتیور) در پس زمینه، این ظرافت را متمایل به مردانه می کند.
پرفورمنس "اولتایم" برای من (که هم به پوست اسپری می کنم و هم به لباس)، کمی بالاتر از متوسط است و خط بویی ملایم را، حتی تا ساعت چهارم احساس می کنم. 

اگر "پرادا لهوم" در نظر شما یک عطر روزانه است، برای من اینگونه نیست...

شاید همنشینی زنبق و کهربا باشد که ایشون رو برای من رسمی می کند و 3 سالی می شود که "پرادا لهوم"، عطر میهمانیِ من در نیمه اول بهار است.

حالا به بهانه انتشار عکس های امروز از نسخه 10 میل این کار در "عطرگرام"، دوباره ذیل این عطر دست به قلم شدم...

با نت های فلفل و زنبق و بنفشه، باز می شود و رایحه جذاب و مدرنی از آکوردهای پودری، گلی، ادویه ای می آفریند...

زرق و برق و شفافیت زنبق و بنفشه، وجهه ی درخشانی به کار می دهد. همچنین بهار نارنج، طراوتی لطیف و آرام، و در مقابل، فلفل سیاه و هل، شور و هیجان را به این رایحه می افزایند. به این جمع اضداد، شیرینی کنترل شده راهم اضافه کنید تا برآیند کلی، یک واژه باشد... "اعتدال".

در عین حال امّا، آنچه "پرادا لهوم" را متمایل به مردانه می کند، لمس ظریف و هنرمندانه ی "کهربا"ست... کهربا آنقدر ظریف کار شده که اصلا حال و هوای کلی را کلاسیک نمی کند.

پخش و ماندگاری خوب و به اندازه است و ناامیدمان نمی کند.

نَع...
فایده نداره اینجوری...
باید جمع شیم دورتون و خاطره بگید...
همین جمع، با پذیرایی 😇

طبیعت دوست، عطر دوست، عاشق...
هر کدام از این سه که باشید، احتمالا برای آغاز پاییز در حال روزشماری هستید...
و احتمالا حال و هوایش را، نیامده حس کرده اید.
شما که غریبه نیستید... من که خیلی دل خوشی هم از تابستان ندارم و برای پایانش جشن گرفته ام.

از آخرین روز کاری هفته گذشته (که هوا گرم هم بود) تصمیم گرفتم تا پایان تابستان، روزانه و در محل کار، "چینوتو دی لیگوریا" از "آکوا دی پارما" را بپوشم و با این خوش رایحه ی ایتالیایی، تابستان را به پایان ببرم.

نمی دانم... شاید تحت تاثیر نام و رنگ و آبِ این لاین، اینطور فکر کنم. اما یک ژنِ ثابت در عطرهای لاین "مدیترانه" از آکوا دی پارما میبینم. آبزی مرکباتی گلی، انگار واقعا همچنان که ایستاده ای، روبرویت باغ مرکبات است و پشت سرت دریا...
"چینوتو دی لیگوریا" هم این ژن را دارد. پرقدرت هم دارد و تا پایان هم همراه است.
باد شمالی، از سمت باغ های "چینوتو" می وزد و ترکیبی از هر آنچه در اِقلیمش می شناسیم را با خود به همراه می آورد. مثل شمال خودمان باید باشد.

عطر ملایمی ست، مثل "آرانیکا دی کاپری"... پخش و ماندگاری متوسط دارد، مثل اکثر کارهای این خانه... اما اگر از نزدیک تر و متمرکز، چند پاف به یک نقطه از لباس اسپری کنید، هم پخش و هم ماندگاریِ "دی پارما" ها شگفت زده تان می کند...
هفته خوبی را شروع کنید دوستان... قدم به قدم به پاییز نزدیک تر می شویم...

آقا علیرضای عزیز، شما بسیار محترم اید وخوب است که منطقی و بدون تکه پرانی عقیده تان را بیان کردید.


عطر و فرهنگ استفاده از آن به شکل امروزی، فرهنگ خیلی کهنی نیست دوستان. حتی در جهان... تاریخش همین الان هم در حال رقم خوردن است.
چه اشکال دارد واژه ای بیشتر گفته شود و کم کم عمومیت پیدا کند که درست تر است؟
باور کنید خیلی هم نامآنوس نیست.
من فکر نمی کنم کسانی که می گویند "عطر پوشیدن"، ترجمه تحت الفظی کرده باشند.
چون این لفظ را درست می دانند می گویند.
اگر بخواهید "دشوار گویی" نکرده، بگویید عطری در اکثر موقعیت ها و شرایط قابل استفاده است، چیزی غیر از "راحت پوش" می گویید؟
آیا گرته برداری نعل به نعل شده است؟
اگر دوستانی معتقدند که بعضی هموطنان ما، زیاد از واژه های غربی استفاده می کنند، با ایشان مخالفتی ندارم؛ اما در این مورد مصداق ندارد.
دقیقا همانطور که آقا علیرضا در بخش ۲ فرمودند، به این لفظ هم مثل لفظ "روی کسی حساب کردن" نگاه کنید. کاربردی و صحیح است و دشوار نیست.

پوشیدن، فقط مترادف مُلَبّس شدن نیست. "در بَر کردن" هم معنا می دهد در فارسی...
پس "عطر پوشیدن" ایراد زبان شناسانه ندارد.
اما "عطر"، کامل کننده استایل است. جزئی از استایل و پوشش است اتفاقا، عینک هم همینطور، می پوشیمشان...
پس اجازه بدید با شما مخالف باشم.

تا همین 10 سال پیش، برای خانم های میانسال به بالا در مجالس، دیور هیپنوتیک ها، یا مشابهین شان مرسوم بودند... امروز اما سلیقه ها در حال تغییر است (مثل DNA عطرها)... و دلیل توقف تولید یکی پس از دیگری آنها هم احتمالا همین است.

(من امروز برای این بازه سنی و آن موقعیت، کارهای خانه آمواج را پیشنهاد می دهم، شما مثلا crimson rocks را نگاهی بیاندازید).

او سنشوال اما ملکه "خط بو" است... در پخش و ماندگاری بسیار قوی عمل می کند و مجلس را در سیطره می گیرد.

گرم است و اغواگر... غنی و پرمایه

حال و هوایی وانیلی و گلدار، در بستری چوبی، پودری دارد.

ارکیده، بهار نارنج و یلانگ به همراه کمی رز، "ظرایفی" هستند که وانیل و روایح چوبی به آنها "صلابت" می بخشند...

بله... ظرافت و صلابت... همان مولفه های شخصیت یک بانوی باتجربه.

بانویی که لباس ماکسیِ مخملِ زرشکی اش، به حریر مشکی مزین است و جایش بالای مجلس است.

بزرگوارانه حق و حقیقت می گویید همیشه...
امّا زمانهایی هست که لحن کلامتان، صریح تر و جدّی تر می شود و مسلسل وار، حق می گویید. و چه خوب و بجا هم می گویید.
این یادداشت و پی نوشت آن هم اینگونه بود و ای کاش همه بخوانند.
دمتان گرم آقای سخی

معمولا با همه گیر شدن یک عطر (بخوانید هر چیز)، از آن فاصله می گیرم... گرچه می دانم که سطح بالایی از "خوب" بودن، لازمه همه گیر شدن است.

دیور ساواج نسخه تویلت هم از راه خوب بودن، و البته تبلیغات موثر، به جایگاه همه گیر شدن رسید...
از اون دیزاینری های خوش ساخت، بالانس، کامل و ظریف...
نُت ها شفاف و محسوس اند، اما در تمام مراحل نمایششان، دست در دست هم دارند...
یک نت خاص پیشتازی نمی کند،
فلفل ها، ترنج، اسطخدوس و کهربای مدرنی به نام آمبرُکسان، مثل یک تیم در حال اجرا هستند.
تطبیق پذیری بالا، از خصوصیات تحسین برانگیز این عطر است. معتدل در دما و فصل، قابل پوشش در موقعیت های متفاوت، و سنین متفاوت...
برای جوانتر ها، رسمی و غیر رسمی... و برای سنین بالاتر، روزانه می پسندم...

اینگونه خوب و برازنده دیدمش که برای دم دستیِ روزانه پدر گرفتم... و خوشحالم که بطری را نصف کرده اند. به تَنِ جامعه شناسی در آستانه ۷۰ سالگی خوب می نشیند. همان قدر که به تن جوان تر ها...