وقتی یادداشت شما را در مورد دیسکانتینیو شدن لایت بلو اینتنس مردانه خواندم، تقریبا مطمئن بودم که اشتباه می کنید... اما بعد از کلی تحقیق، باید اعلام کنم که بله! درست و دقیق فرمودید...
light blue eau intense pour homme تولیدش متوقف شده...
چون پرطرفدارترین عطر این لاین بود، و چون هنوز این خبر فراگیر نشده، و چون هنوز با قیمت قبل از دی سی گیر میاد... این تاکید اهمیت پیدا می کنه که عشاق این محصول در جریان باشن. حقیقتا زود دیسکانتینیو شد. مثل پروفومو
این لاین البته خیلی متنوع هست و کار خوب زیاد داره... من معتقدم forever وزین تر و جذاب تر از اینتنس هست. italian love هم همینطور...
حالا که حرفش شد این رو هم بگم... light blue eau intense pour femme یکی از بهترین زنانه های روزانه/تابستانی هست که میشناسم.

آه... هِل! همیشه معتقد بودم، هُنری موفق می شود که در ابتدای اجرا منفجر شود، مثل سیلی باشد به صورت مخاطب، میخکوب و شوکه کند... چه در موسیقی، چه سینما... و چه در عطر، اگر اَثَر بتواند مو به تنِ مخاطبش سیخ کند، موفق (پرفروش، پربازخورد، معروف) خواهد شد. هِل در موارد متعدد آن عنصر سیلی زننده است.
هِل، آن ادویه تند، با رایحه ای شیرین، رزینی و معطر، با یک ته مزه تلخ، بسیار پرکاربرد بوده در عطرسازی... چه وقتی در صدر می نشیند (وسیلی می زند!)، چه در پس زمینه قرار می گیرد و تبدیل به یکی از تطبیق پذیرترین عناصر عطرسازی می شود و در انواع و اقسام طبع و رنگ های مختلف عطرها نقش ایفا می کند... گاهی به عنوان عمق دهنده تاریکی ( Tom Ford, OUD WOOD) و گاهی تصویر سازی از روشنی و خنکی (Olfactive Studio, LUMIERE BLANCHE).
از برجسته ترین مرجع های هِل در عطرهای مردانه، Narciso Rodriguez, BLUE NOIR است. رایحه ای جسورانه و جذاب که شادابی مردانه را تداعی می کند... و هِل، در عین برجستگی و در صدر نشستن، به خوبی با ترکیب مُشکی/چوبی پیوسته است و تا پایان رهایش نمی کند. شاهکار در رایحه و البته ناامیدکننده در پرفورمنس...
Cartier, DECLERATION هم در همین ردیف مراجع قرار می گیرد. این شاهکار تایملسِ "ژان کلود النا" پرفورمنس بهتری دارد و البته کلاسیک تر از Blue Noir است.
اگر از Hermes VOYAGE خوشت آمده احتمالا از این دوتا هم خوشت می آد... هر سه در یک ردیف قرار می گیرند. گرچه وویاژ کمی انتزاعی ست. تفسیر خاصی از هِل، در زمینه ای از چوب صیقل خورده که تنه به عود میزند.
Lancome, HYPNOSE HOMME یکی از شیکترین عطرهای مردانه... رایحه ی سبز هِل به همراه اسطوخودوس و روایح هربال، از همان ابتدا روی پوست منفجر می شود و مو به تن سیخ می کند. یکی از خوبهای خانواده فوژه با محوریت هل...
اما اگر بخواهم هِل را یک پله (فقط یک پله) عقب تر ببرم، تعداد زیادی از عطر های مورد علاقه ام را می توانم نام ببرم... از YSL, LA NUIT, de Lhomme و آن فلنکر دیگرش EAU ELECTRIC تا ژان پل گوتیه Le Male Le Parfum... درست است که اسطخودوس حرف اول را می زند، اما هِل است که رنگ آروماتیک منحصر به فردش را ایجاد می کند... و هر دو هماهنگ با وانیل، عطر را به شاهکار تبدیل می کنند.
فلنکر parfum از دکلریشن کارتیه را من دوست نداشتم. با اینکه عطر تَر! بود و پخش و ماندگاری خوبی هم داشت. بنابراین توصیه اش نمی کنم. و از آنجایی که معتقدم لانچ های جدید را باید بخریم (به جای اینکه دنبال عطرهای قدیمی تر بگردیم) من توصیه می کنم همین Decleration Eau de Parfum را به عنوان عطر هِل دار اضافه کنی. و در رتبه بعدی، Le Male Le Parfume JPG را اگر نداری حتما بگیر.
سوال خوبی کردی و من هم پرحرفی... ممنون. برقرار باشی محمد عزیز

کارتیه، این اواخر چند فلنکر به لاین دکلریشن اضافه کرد و کمی عطربازها را گیج کرد. کم کم که به دستمان رسید و تستشان کردم، eau de parfum اش به دلم نشست... دوست باتجربه ای به درستی گفت: نسخه پیلار (دکلریشن اصلی) "عطر تَر" بود... منظورش پیچیدگی، ترکیب عناصر و به هم پیوستگی نُت ها بود، و خود من هم اینگونه عطرها را بیشتر میپسندم. اما eau de parfum مثل برخی نیش ها، ساده و واقع گرا بود... فقط دو نُت در شفاف ترین حالت ممکن به مشام میرسیدند. ولی کیست که از ترکیب چای دودی و هِل خوشش نیاید. هِل سبز در کیفیتی مثال زدنی، به اضافه چای اعلا، با همراهی یکی دو ادویه دیگر مثل دارچین در پس زمینه...
آیا پوشیدنی از آب درآمده؟ بله... خیلی هم شیک و جذاب است. پیوستگی نت ها هم هرچه می گذرد بیشتر می شود و کم کم شما را به یاد نسخه پیلار هم می اندازد.
عطر امضا میتواند باشد؟ حتما ! چرا که نه؟ فقط باید بپسندید... چون از آن معتدل های همه کاره است. از آن عطرها که نمی شود به قطعیت گفت که بهتر است چه وقت از شبانه روز پوشیده شود.
بهترین اثرش را در بهار خُنک نشان می دهد... فروردین و نیمه اول اردیبهشت... همچنین پاییز، خصوصا آبان ماه، اما همچنان که گفتم برای باقی فصول (به جز گرمای زیاد) به راحتی قابل پوشیدن است.

احسنت بر شما 👏 یکی از مهمترین ملاحظات برای پوشیدن یک عطر، دمای هوا است... و این مدل بررسی، ارزشمند و بسیار کاربردی خواهد بود.

ممنون از لطفتون رفقا... شاد و سلامت باشید
خانم فیضی عزیز ممنون از لطف همیشگیتون... ما گاهی جسارت می کنیم و ورود می کنیم به زنانه ها
شهرزاد عزیز ممنونم... چه خوب که تست اش کردید... کارهای جدید را باید تست و بررسی کرد.
عموسخی عزیزم... زدی به هدف. نبوییده بررسی اش کردی و دقیق هم فرمودی. ممنون از لطفت بزرگمرد

آیا این همان زنانه ایست که در جستجویش هستم؟
.
برای من، پرمصرف ترین عطرها، روزانه/معتدل ها هستند و معمولا در این شاخه، سخت پسندتر هم می شوم. برای همین همیشه در پی آن روزانه/معتدلی هستم که متفاوت، کاریزماتیک و در عین حال خوش رایحه باشد. جدا از عطرهای مردانه، زنانه هایی که این مشخصات را داشته باشند هم جستجو می کنم. و باید بگویم که پس از مواجهه با DIVINE از "ژان پل گوتیه" هیجان زده شدم.
ترکیب لوکس و زرق و برق داری از گلهای سفید، به اضافه ی یک آکورد واضح آکواتیک که نمی دانم از کدام نت ها برآمده 🤔، به همراه یک شیرینیِ نرم و پر از مَلاحت... زیبا بود و کاراکتر داشت. همان چیزی بود که به دنبالش بودم... خوشبو، منحصربه فرد و کاریزماتیک... این صفاتِ یک عطر امضای درست است.
"کوئنتین بیش"، عطار پُرکار این سالها که با سبک جدیدش در "گنیمید" و "بوا ایمپریال" آشنا شدیم، رگه ای از آن حال و هوای دم کرده ولی فِرِش را در "دیوین" آورده است. "مگاماره" را یادتان هست؟ انگار یک مگاماره ی کوچک درون "دیوین" هست، اما آکوردهای درخشان شکوفه های سفید، ترمزش را می کشند... یک جایی در میانه ی اجرا، رایحه ی نمکی/ دریایی انگاری که غلبه می یابد و به سمت تخریب رایحه می رود. اما بازهم ترکیب، دوباره یکدست می شود و این بار تا پایان باقی می ماند. مثل ویدیوی رسمی معرفی، که "یارا شهیدی" (بازیگر آمریکایی و چهره تبلیغاتی این محصول) ملکه ی قصری پر از درخشش است و با اقیانوس و کشتی و ملوان ها که در یک بطری محسورند، رویا پردازی می کند... گاهی خود را درون بطری و در میانه اقیانوس میبیند، اما باز به قصر طلایی و درخشانش باز می گردد.
"ژان پل گوتیه، دیوین" را تست کنید. گُلی، دریایی، شیرین است و شبیه هیچ عطر دیگری نیست... در این دنیای عطرها که بسیاری از محصولات، بوی مشابهی دارند، "دیوین" متفاوت است و چون فرمول جسورانه ای هم دارد به احتمال قوی همه گیر نخواهد شد... که این عالیست، به این شرطِ مهم که پسندیده شود.

چقدر کیف کردم از خواندن یادداشت تون مهریار عزیز... چه عالی که جمله ام مفید بوده...
بله، بخش بزرگی از نظرات مثبت ذیل عطرهای قدیمی از خاطره ها برمیاد... ما نباید به نظرات استناد کنیم. عطر باید با سمپل یا دکانت تست بشه...
حالا جسارتا یک جمله ی طلایی دیگه هم دارم... عطرهای قدیمی (خصوصآ توقف تولید شده ها) را رها کنید. عطرهای جدید را دریابید. حتی جستجوی بچ های قدیمی هم از نظر من کار جالبی نیست. ما عطربازان زیادی بحث ریفرموله را داغ کردیم و متاسفانه زیادی جدی گرفته شده (نظریه نامحبوبیست البته) ... دنبال عطرهای جدید، هنر و خلاقیت جدید و بچ های جدید باشید. عطر تولید همین یک سال گذشته را آنباکس کنید و از ظرافت و تازگی اش لذت ببرید. عطری که بیش از 10 سال از تولیدش گذشته باشد به احتمال زیاد طراوت اش را از دست داده... اون معجزه ی عطرِ اصیل را از دست داده... این نظر من هست با احترام به نظرات بقیه عطربازان...
خیلی ممنونم ازت مهریار عزیز بابت لطفی که داشتی و بازخوردی که دادی

اثری که نیش برندها بر روی دیزاینرها در سالهای اخیر گذاشته اند قابل توجه است. یادم هست که ذیل "سوواژ الکسیر" نوشته بودم: "در اولین مواجهه باورم نمیشد دیور باشد، زیادی شرقی بود"
در دهه اخیر استفاده از نُت های غنی مثل عود و بخور و کندر، مخصوصا در عطرهای مردانه به یک مسیر روبه رشد تبدیل شده و ظاهرا مخاطب هم میپسندد. فلنکر جدیدِ برند خوب آلمانی Hugo Boss هم در همین مسیر قرار گرفته است. Elixir که چند ماه پیش معرفی شد، از یک پروفایلِ جدیدآ محبوب پیروی می کند... چوبی/ امبری/ بالزامیکی... با نُتِ عمیقِ "کُندُر" که اصولا شما را به یاد نیش برندهای خاورمیانه ای می اندازد (به طور مشخص آمواج)...
"هوگو باس، باتلد الکسیر" مشخصآ با الهام از "دیور سوواژ الکسیر" فرمول شده، با این تفاوت که به جای "شیرین بیان" Licorise از "کندر" Frankincense استفاده می کند... و کندر به طور تصاعدی فضا را دربرمی گیرد و رایحه را عمیق تر می کند.
پس از یک شروعِ باشکوه با رایحه ای متراکم از ادویه ای گرم و شیرین، به همراه صمغی چسبناک و شیرین، خیلی زود آکورد چوبی/ خاکی خودنمایی می کند و رایحه را نرم و خشک و غنی می کند... و در نهایت کندر پیدایش می شود و بطور فزاینده ای رایحه شرقی و شرقی تر می شود.
تصویر تبلیغاتی رسمی این کار (چنان که باید باشد) گویای همه چیز است... چوبِ گرمِ آتشین، قطعه ای کهربا به همراه صمغی که هنوز داغ است و از آن دود بلند می شود... به همراه ریشه ی خاکیِ وتیور... گرم، غنی و گیرا... همچون رایحه ی "باس باتلد الکسیر"...
یک عطر واقعآ خوش ساخت و جذاب، بدون تخریب رایحه... اگر عطرهای دیزاینری را دوست دارید (مثل من)، این می تواند عطرِ شبهای پاییز و زمستانتان باشد. اگر دیور سوواژ الکسیر امضای شماست، این می تواند عطر بعدی باشد. اگر پالتو یا کاپشن تان یقه پشمی یا خَز دارد و یا اهل ریش گذاشتن هستید، این عطر شماست... اگر رنگ موهایتان خرمایی ست، قطعآ این عطر شماست...

گفته بود: فقط بنشین و رُز اش را تماشا کن... و من فقط نشستم به تماشا... از میانِ تندی تخمیریِ شراب، و دارچینِ بینی سوز و ترشیِ نفس گیرِ لیمو... از پشتِ دودی مرموز، رُز در دوردست پیدا بود... و الحق که چه زیبا بود.
آکرِیژیا، یک نیش پوشیدنی ست از "بیوفرت لاندن" که بلافاصله انسان را به فضای گوتیک و تاریک رنسانس پرتاب می کند... فضایش برای عطربازانِ باتجربه تر مجذوب کننده خواهد بود. برای من تقریبا حال و هوای تاور 02 را داشت، با این تفاوت که تاور، امبری تر و گرمتر بود و چوب غان فریاد میزد... اما در آکریژیا، همه چیز متعادل تر و مهربان تر بود... و البته که آن رُزِ زیبا از دور نگاهتان می کند و مگر می شود تماشایش نکرد... در حقیقت آکریژیا هربار مرا شاعر می کرد... دیگه چی بگه آدم؟

سلام خانم شکیبا... خوبید؟ ممنون از نظرتون، چشم حتما
من هرگز عطرهارو سریع قضاوت نمی کنم (آدمهارو چرا، ولی عطرهارو نه 😄 #شوخی) مخصوصا اگر دست به قلم بشم. اینجا هم عطر رو نکوبیدم. حتی گفتم که عطر قابل اعتناییست. شما تستش کنید. اما چشم... حتما اوایل بهار چندبار فول وِر می کنم.
شما هم به نظرم French Leather, MEMO را تست کنید اگر دنبال رز تروتازه هستید. شاد و سلامت باشید 🙏🙏