جسارت است ملودیِ گرامی... ولی عرض شده بود که "ممنوع" است دور شدن و ننوشتن. خصوصا برای شما. مگر شما "همدلی" ها را ندیده بودی و راضی بودی ازین بابت؟ حیف نیست؟؟
اصلا امکان نداره... ممنوعه
تازه می خواستیم بگیم ماروهم ببرید تنگه واشی 😉
.
کامیونیتی فعال و پویا، با حضور تک تک اعضا شکل می گیرد. بکوشید در این راستا لطفا رفقا

"لیتون"، اولین عطر غیرِ دیزاینرِ من بود. "مارلی" ها، همگی استانداردی از اشرافیت و تجمل را همراه دارند که همین موضوع، پرطرفدارشان کرده است. اکثرشان در قامت پوشش رسمی ظاهر می شوند و انگار نمی توان با تی شرت و شلوار جین پوشیدشان...

"لیتون" اما کمی متعادل تر از بقیه شان است... از همه نظر... و همین تعادل، راحت پوش تر اش می کند.

برای مردی که اغلب کت و شلوار می پوشد، "مارلی لیتون" می تواند یک عطر امضایِ همه فن حریف باشد. البته که من آن مرد نیستم ولی "لیتون" برایم عطر مراسم رسمی شبانه است در 6 ماه دوم سال (و خُب رقیبانی هم در مجموعه کوچک عطرهایم دارد 😉)

وانیل، سیب و هِل، پرچمداران این رایحه هستند و فلفل سیاه و نعناع هندی پشت سرشان... گلها، کمی رایحه را پودری می کنند و چوبها هم حضور محسوسی دارند. تغییر روایح برای من محسوس و غافلگیرکننده نیست و ترکیب اصلی را دستخوش دگرگونی های ناغافل نمی کند. اما در پایان (درای داون)، وانیل و چوب گایاک و پچولی را بیشتر حس می کنم.

همه مارلی ها از پخش و ماندگاری بسیار خوبی برخوردارند... (البته دوستان از بچ کدهای جدید ناراضی اند ظاهرا)، "لیتون" هم از این قاعده مستثنی نیست و ترجیح من اینست که بیشتر روی پوست اسپری کنم تا لباس... قدرت بالای پرفورمنس، کیفیت راضی کننده و رایحه ی مقبول عام، از خصایصِ اکثرِ "پرفیوم دِ مارلی" هاست.

ساده ی خوش ترکیب...
روشن و خوش طعم...
ویرایشِ روشنِ اَلور ها...
با آکورد سیتروسیِ تروتازه ای شروع می شود که در عین ترشی، شیرین هم هست... مثل شربت آبلیمو.
در ادامه با اضافه شدن نت های وانیلی و چوبی، رایحه، نرم و خامه ای می شود. عمیق تر و دلنشین تر می شود.
در واقع، تفاوت فنّیِ "ادیشن بلانش" با دیگر سیتروسی های معمول، همین حال و هوای خامه ای و مَخمَلین اش است... که سن اش را کمی بالاتر می برد. پخته تر... هنوز جوان است ولی دیگر بی تکلف نیست... تحصیل کرده است و سرش شلوغ است. در فراغت، تی شرت یقه دارِ سه دکمه با شلوار کتان می پوشد اما، با کفش و کمربند چرمی.
کژوالِ کژوال، بدون گرایش به سمت اسپرت

سلامت و برقرار باشید آقا سعید بزرگوار، و ما همچنان از شما بیاموزیم 🙏💐

درود بر شما آقای "اندی تاور"...
بیخود نیست که عطربازان "ایرانی" دوستتان دارند...
سپاس از همراهیتان با ما...
👈استوری امروز ایشان را ببینید👉

کاملا دقیق می فرمایید آقا ایرج عزیزم. البته من متوجه منظور دوستم، Perfumex گرامی شدم. در واقع کمی مدرن تر شده اند، با حفظ همان ژن عمیق (مات) و فضای شرقی شان... من که خوشحالم ازین بابت. هر چهارتایشان را دوست داشتم و معتقدم همه را باید داشت 😇 چون مکمل همدیگر هستند. از نظر رایحه، "میندر" را خیلی دوست داشتم، حتی بیشتر از "اِنکلِیو"... اما حیف و صدحیف که "میندر" و "اَشور"، پخش و ماندگاری ضعیفی دارند. و خب "انکلیو" و "کریمسون راک"، پرفورمنس عالی دارند. بله... باید اون پَک هدیه چهارتایی اش را داشت.
برای همین، در پاسخ به آقا سعید رضایی شوشتریِ دوست داشتنی، در چالشِ "همین الان در آرزوی چه عطری؟" باید بگویم:
کالکشن ۲۰۲۰ آمواج، رُنِسانس 🙈

یکی از جوان پسند ترین و راحت پوش ترین محصولات زنانه "آمواج"، "آنر" است. نقطه مقابلِ عطرهای نیمه تاریک و گرمِ دیگرِ آمواج، که سن استفاده را بالا می برند... اما با همان خط بو های شگفت آور... کافیست کمی راه بروید تا عطرتان پراکنده شود. حتی در حالت سکون هم تا ساعت ها، آهنگِ ضربانش، "اَثَر" می پَراکند...

یک "وایت فلورال" خوش ساخت و قوی... شامل ترکیبی از گلهای یاس، گل برف، مریم و گاردنیا، که این دو آخری پررنگ تر اند و همین کمی جدی تر اش می کند. در پَسِ آکوردِ قدرتمند "گلهای سفید"، نسیمی از فازِ سبز و کمی حال و هوای چرمی و آمبری، حضور کمرنگ، ولی زیبایی دارند که رایحه را، "مات" نگه می دارد. مثل هوای مه گرفته ای که باران سوزنی میزند، بر روی گلهای سپید...

این "مات" بودن رایحه در "آمواج" ها، همان چیزیست که جذاب و عمیقشان می کند... و اعتیادآور.

مدتها طول کشید تا بتوانم یکی از آمواج ها را دوست بدارم. تا وقتی که آن ژنِ مات و عمیقشان را درک کردم.

آثار آمواج، اصلا همه پسند و راحت پوش نیستند. برای داشتنشان، بایستی بدانید دارید چه کار می کنید... از هرجهت... زمان، مکان، دما، موقعیت و پوشش تان را به وسواس مرور کرده باشید...

اما قِلِق اش که دستتان آمد، خواهید درخشید...

با آمواج ها، صبور و دقیق باشید.

سلام و درود شاه داماد عزیز...
جسارتا... اشتباه مهلکی خواهد بود. برای مراسم دامادی تان، دنبال عطرهای ملایم تر و همه پسندتر باشید...
شاد و پیروز باشید 💐

یک رُزِ آبدار... به همراه لمس ملایمی از چرم.

"فرنچ لِدِر" از "مِمو پاریس"

رایحه اش فوق العاده زیباست... اما بازخورد؟... خُب، ما را بلافاصله به یاد گلاب می اندازد... البته بعد از چند روز استشمام رایحه، کیفیت و زیبایی اش، جایش را در دل مخاطب باز می کند.

واقعا با کیفیت ساخته شده... رایحه ی سبز و گلی و با طراوت اش تروتازه است و طبعی معتدل دارد.

لوکس اصلا نیست... زَرق و بَرق دار و تجملاتی نیست. بلکه خودمانی و دوستانه است. در واقع رمانتیک و عاشقانه است.

آکورد چرم، یا بهتر بگویم، جیر، ظریف و زیبا و ملایم کار شده و با ورودش در میانه کار، کمی و فقط کمی عطر را یونی می کند... اما در کل "فرنچ لدر" را زنانه می دانم.

پخش و ماندگاری متوسط است که در یک ساعت اول، خط بو و پخشی انفجاری دارد.

ای کاش و ای کاش، ما ایرانی ها در مورد رُز همچنین حافظه بویایی ای نداشتیم...این سالها با این نت شگفت انگیز، عطرهای زیبایی ساخته می شود که جای تامل دارد. 

در "فرنچ لدر" البته، به رغم اینکه رُز اش، همان رُز محمدی (دمشقی) خودمان است، اما اصلا حس غم و مزار و ... ندارد... بلکه خیلی هم شاد و سرحال و جوان است... اصلا رُز عروس است... 

بهش فرصت بدید...
در ۲ هفته آینده، یک روز در میان بپوشید... مطمئنم که در پایان هفته دوم دوستش خواهید داشت... و بازخوردهای خوبی براتون به همراه خواهد داشت ایشالا...
تا پایان مهرماه میشه پوشید، ولی بهار، فصل درخشش اش هست.