درود
اتفاقا واقعا بدم نمیاد دوباره تستش کنم.با اینکه فک کنم ۲۰ میل دکانت برای تست در دو پاییز و زمستان بنظرم کافیه.
شروع ویسکی و مرکباتی تیزشو دوس دارم انتقادی که بهش دارم اتفاقا همون آکورد عودیشه که همگون نشده با کل عطر و اون حالت آنسومیا و کربویی که میده! شاید بخاطر استفاده از عود با درجه کیفی پایین یا مقدار اشتباه! نمیدونم من تخصصشو ندارم
رو تن شخص دیگه ای هم چند هفته تست کردم، برام قابل فهم تر شده بود اما هنوز اون حالت شلختگی و ناپختگی عطر برام زیاد بود.
در مقابل اینترلود(که هیچوقت انتخابم نبوده) و اومبر نومدی که عودی بودن و همون زمستون ها میپوشیدم و تست داشتم عود و‌رایحه تنباکویی اینسنس کوتای کاملا گنگ بنظر میرسید

با اینکه خیلی طرفدار روایح آکواتیک و مارین نیستم ولی میدونم تو این خانواده بویایی عطرهای بسیار خوبی اون بیرون هست.
چیزی که هر چقدر بیشتر پروفومو رو بو‌کنم بیشتر بهش اعتقاد پیدا میکنم اینه که آلبرتو موریاس میدونه داره دقیقا چیکار میکنه و اینکه آکواتیک بودن این عطر خیلی تفاوت داره با ما بقی آکواتیک ها!

نمیخوام نت به نت بررسیش کنم فقط اینکه از اسپری اول تا زمانی که عطر از بیس نت تا تاپ نت به مشامتون میخوره اینه که یه نارنگی کمی شیرین بین یه حس فلزی کمرنگ و کمی دود داره خود نمایی میکنه.
نت های دریایی فقط ما بین این نت ها کمی تو پس زمینه معلومه
اگر فاکتور ازش قیمت/خرید و بچ های ریفرموله شده رو کنار بذاریم خود رایحه با اینکه کمی جنریک بنظر میرسه یه عطر کاملا مردونه و به شدت مناسب برای روزهای گرمه
بسیار منعطف اما برای نوجوان ها و‌جوان ها زیادی بالغه
من فلنکر های اولیه یا باقی آکوا دی جو هارو بو نکردم اما فقط با دیدن نت ها میتونم اطمینان بدم که صرف حضور اون بیس نت دودی کار رو از جنریک بودن نجات داده و حتی کاملا متفاوت از همه مرکباتی دریایی ها کرده.
(وقتی قیمت عطرها چه نیش چه دیزاینری چه دوپ های عربی و در کل قیمت همه چیز رو میبینم با خودم میگم اصلا این رویو زدن ها چه فایده داره! این وطن و هموطن لایق خیلی بهتر از این چیزهاست که ما افسوسشو میخوریم)

نمیشه از مفیستو صحبت کرد و حرفی از سیلور مانتین نزد. برای من آشنایی با سیلور مانتین از طریق مفیستو بود.
کافه ما مهمانی داشت که همیشه بوی بسیار خنک در بدو ورودش داشت و‌موقع رفتن علاوه بر اون خنکی حسی گلی هم در درای دان حس میشد. اون طراوت و خنکی عطری که میزد برام تداعی کننده بوی برف روی کوه بود(اگر مثل من در مناطق کوهستانی زندگی کرده باشید کاملا با این رایحه آشنایید)
نا خود آگاه رنگ آبی یا بنفش به ذهنم میرسید با بوییدن این عطر.
تو فرگرنتیکا درباره سیلور مانتین خوندم و گفتم خودشه همون بوی خنک برف تو یه روز آفتابی وقتی هم باد پودر برف رو روی صورتت میپاشه.
یک باتل سیلور مانتین واتر برای فهمیدن اینکه این،اون عطری که بو کردم و‌عاشقش شدم نبود!
از مهمانمون اسم عطرشو پرسیدم و‌گفت مفیستو!!
در حد دکانت تهیه اش کردم و فهمیدم من عاشق سیلور مانتینم و هم عاشق مفیستو.
مفیستو علاوه بر اون اوپنینگ خنک که هر دو دارن خیلی زود بوی گلی و زنبقی و لوندر بسیار لطیف به خودش میگیره.دقت کنید که رایحه گلی و تماما از رز نمیاد و رز هم اینجا رز دمشقی (گل محمدی) نیست.گرم با لبه ای میوه ای و‌پودری و درای داون زیبای کهربا و‌مشک
در مقابل سیلور مانتین بسیار گرد تر و تمیز تره. بعد از اون اوپننیگ خنک رایحه مینرال تر و طبیعی تر به چوب صندل میرسه و‌کماکان حس خنکی برفی همراه ماهست.
بشخصه جدابیتشون برای من شروع بوی برفی و کوهستانیشونه که آرزو میکنم کاش دائم بود.
اگر زمانی مجبور بشم بین این دوتا یکی رو انتخاب کنم با ناراحتی و‌دلتنگی برای مفیستو ، کرید سیلور مانتین رو انتخاب میکنم.
آیا مفیستو برای خانم ها مناسبه؟ هیچ نشدی وجود نداره اما سخت میتونم تصور کنم‌که صرفا وجود نت های فلورال این کار رو برای خانم ها راحت پوش کنه مگر در مواقع و استایل های خاصی

ویسکی در واقع گرایانه ترین حالت خودش اما باقی نت ها جایی برای خودنمایی ندارن.
مقداری چرمی با آندرتن شیرین و دودی که شاید بیشتر برای ناگارموثا باشه.
بنظر من رایحه در همین حد متوقف میشه.
واژه های well blended و refined(خوب ترکیب شده و تمیز و‌ همگن) درباره این عطر به کار نمیاد
ما بقی کارهای این خانه عطر رو تست نداشتم اما بنظر تمرکزشون بیشتر روی بازار هدف غرب و‌جنوب غرب آسیا با تکیه به روایح سنگین و ماندگاری های بسیار بالاست.
انتخاب اسم “یونیک لاکچری” هم که جلو جلو میخواد تصویر پر زرق و برقی به مخاطب بده هم انگار جرئی از همون برندینگ و بازاریابیه
برای رعایت انصاف باید بگم که سیاژ تا دورترین نقاط مکانی که حضور دارید قابل حسه و ممکنه بازخوردهای خوبی هم بگیرید
برای زمستان با این روایح بوزی انتخاب های خیلی بهتری هست

یکی از دکانت هایی که چند سال پیش بصورت رندوم تهیه کردم رین اسنس بود. هیچ بک گراندی از سازنده عطر یا جنس رایحه نداشتم. یه صبح گرم خرداد ماه بعد از دوش یه تیشرت سفید تنم کردم و‌ رفتم بین باتل ها و‌ دکانتا یه عطر مناسب پیدا کنم. بین چنتا انتخاب بلخره دکانت رین اسنس رو برداشتم.۷ ۸ پاف روی گردن و دست زدم و بوووووم
من اهل غلو و وصل کردن رویداد ها به معنویات و این چیزا نیستم اما من اون روز تو بهشت بودم
برادرم که تو اتاق خودش خواب بود اواسط روز بهم زنگ زد که این چی بود زدی من خواب بابا رو دیدم تو بهشت بودیم تو یه دشت گل و بارون نم‌نم میومد.
جدای این تجربه رایحه بسیار تمیز و دقیق مثل همه کارهای استاد موریاس.چطور میشه بوی لحظه ای که بارون روی لبه پنجره میزنه رو اینجوری در شیشه کرد!

اون روز تمام دکانت ۱۰ میل رو اسپری کردم چون ماندگاری برعکس رایحه جهنم بود
اما اگر روزی حتی با قیمت الان و حتی بیشتر بخوام یه باتل عطر فقط برای بازآفرینی یه تجربه داشته باشم بدون لحظه ای شک رین اسنس خواهد بود.

تام فورد گری وتیور نسخه او دو پرفیوم لبه تیغ یه رایحه اعتیاد آور یا کسل کننده وایساده. همه درباره تاپ نوت های مرکباتی یا نوت پایه وتیور صحبت میکنن اما بنظر من جادو در نت های میانی جوز هندی و پیمنتو اتفاق افتاده که شروع مرکباتی رو با وتیور خاکی چوبی کاملا هماهنگ کرده.
از زمانی که برای اولین بار بو کردم تا روزی که کاملا اون رو پوشیدم فهمیدم که این یه عطر ساده نیست
گروه بویایی وودی اسپایسی کاملا نشون میده با چه فضایی قراره سرو کار داشته باشیم و انتظار یه رایحه سوپر فرش و تابستانه برای این عطر عمیق درست نیست.
در دما های بالا تر و روزهای خیلی گرم بهتره پاف های کمتر زده بشه
در شبهای خنک بهاری یا روزهای اول پاییز کاملا خودشو ثابت میکنه
بنظرم برای جووونتر های پر نشاط زیادی خشک و جدیه
بیشتر بدرد آدمهای درونگرا تر یا شخصیت های سیگما میخوره(اگر این دسته بندی شخصیتی صحیح باشه).
درباره قیمت هم نظری ندارم چون درباره قیمت نون و میوه هم دیگه نمیتونیم نظر بدیم چه برسه به عطر

(به تازگی از فرگرنتیکا کوچ کردم به عطر افشان.چقدر دوستان نظرات خوبی میدن و خوشحالم که در این جمع منم به زعم خودم نظری بدم برای کمک به عاشقان و خریداران عطرها. بعضی از دوستان خوب نویسندگی میکنن و داستان سرایی و فضا سازی میکنن و بعضی دیگه مستقیم سر اصل مطلب میرن که به ذائقه من بیشتر خوش میاد، دم همتونم گرم)