مایع این عطر برای من خیلی خوب می‌تونه رایحه‌ش رو به تصویر بکشه؛ انگار که یه بطری آب‌میوه رو گذاشته باشی داخل یخچال و بعد یک ساعتی در دمای محیط کنار گذاشته باشیش تا خیلی هم سرد و جگرسوز (جیگر-حال-بیار منظورمه:)) نباشه.
با اولین اسپری کمی بوی الکل بلند شد؛ خیلی زود آب سیب غلیظ و خوشمزه‌‌ای ظاهر شد. ترش‌ و شیرین‌تر از یه سیب سبز، اما نه زننده و چسبناک. فرِش، دلچسب و کمی هم بازیگوش.
این باتل خنک کمی بیشتر که در دمای اتاق می‌مونه، کم‌کم گل‌های همراهش و تلخی ملایمی خودشون رو نشون می‌دن و آب‌سیب تیره‌تر می‌شه.
شیرینی به مرور کم می‌شه و تلخی بیشتر؛ تلخ ملایم و اندک گسی که من خیلی می‌پسندم و به مشامم خوش میاد. شاید کار پچولیه، هنوز دقیق نمی‌شناسم ایشونو.
سیب و پچولی تو ذهنم در نقش بازیگرای اسم این عطر قرار گرفتن؛ فرشته (Ange) و شیطان (Démon)!
و کاش این صحنه کمی بیشتر مزین به حضور این هنرپیشه‌ها می‌موند. 🍏
…
بعد از ۳ ساعت فرشته‌ی داستان به‌آرامی کام‌بک زد، همه‌ی بازیگرها رو از صحنه بیرون کرد و عین یک قطره آب‌سیب، چسبید روی پوستم و ترشید. رد بسیار خفیفی از سیب. فرشته به شیطانی کوچک بدل گشت. راز مذکور (!Le Secret) گویا همین بود. پچولی بیچاره!
‌
‌
‌
📌پی‌نوشت:
برداشتی ساده و شاید اندک اغراق‌آمیز از تست سمپل این عطر. به عنوان ریویوی اول، کم و کاست این قدم ناشیانه رو ببخشائید. :)

کیفیت افشانه و شیشه سمپل: افتضاح
و درباره‌‌ی این رایحه: تلخی‌ای که یاد شد بسیار جسور و به‌جا به‌نظرم میاد و ترکیب جالبی با نت‌های اولیه ساخته. اگر از عطرهای خیلی شیرین، گرم و سنگین فراری هستید پیشنهاد امتحان کردنش رو می‌دم. امیدوارم پرفورمنس و ماندگاری هم تقصیر همین سمپل بوده باشه.

نازنین عزیز
چه تعریف قندی! لبخند پررنگ‌تری بهم داد. =))
دعوت‌نامه‌تون به سرزمین عجایب رو دلم می‌خواد که با کمال میل و علاقه بپذیرم و بزنم زیر قول و قرار‌های نمادین و نه‌چندان رسمی‌ای که با خودم گذاشته بودم. از این کلیله‌ودمنه خواستن‌ها کم نداشته‌م، حس می‌کنم بازم قراره خوش بگذره! :)
بچه‌غول‌ها رو هم یادداشت می‌کنم و به مرور سراغ بررسی‌شون می‌رم. لطف و محبتتون بسیاره و امیدوارم به همین قوت هم بمونه، که گرماست و روشنی. 🌞

خانم نازنین!
سلام و عرض محبت‌ها✨
لبخندکی گوشه‌ی لبم آمد از حس آشنایی‌ لطیفی که با خواندن قلمتان بر روحم تابید. می‌دانید، با این‌که به دنیای روایح تازه پا می‌گذارم اما هر تعریف و هر ترکیبی بر دلم نمی‌نشیند. سررشته و تبحری ندارم لیکن عامل بازدارنده‌ای هست که سایه‌ای نقره‌گون [نقره‌گون را همین حالا در وصفش یافتم؛ باید دلایلی درخور داشته باشد!] بر وجودم می‌اندازد که نظیرش را جز در دنیای روایح بسیار دیده و شایسته‌تر می‌شناسم؛ نقره‌ای شفافی که برخی چیزها را از خود عبور می‌دهد و برخی را نه.
فکر می‌کنم همان «عاطفه‌ی زیباشناختی»‌ست. گمان می‌برم بین شما و آن نیز آشنایی‌ها و صمیمیت‌هایی در میان باشد.

قلمتان ذوقی در دلم انداخت تا این عطر را به لیست امتحان‌کردنی‌ها اضافه کنم؛ هرچند که مسبب ارزندگی‌اش برای شما و دریافت من، لحظاتی باشد که با همراهی‌اش تجربه کردید و البته زیبایی‌شناسی شخصی خودتان.
دست روی همان نقره‌ای گذاشتید، و من در مقابل این یک رقم سستی‌ام بسیار است. :)

من برای تست عطرای نارسیسو و خصوصا این عطر خیلی ذوق داشتم؛ امروز که ‌دکانتشو روی مچ دستم تست کردم بعد از اینکه تونستم یکمی آلو رو تشخیص بدم به‌شدت حافظه بویاییم سمت عطرهای حرمی رفت… چرا آخه. :(
ممکنه این حالت فقط مربوط به یه نت باشه، یا اینکه کل این ترکیب برای حافظه من آشناست و اثر منفی می‌ذاره؟
اضافه کنم که من تازه وارد دنیای عطرها شدم و متاسفانه شامه قوی‌ای ندارم فعلا.