منم حس می کنم کمی رایحه اش بهتر میشه چون از اون جنس بوهاست که سنتتیکه و حس می کنم زمان موجب میشه این رایحه ها کمی خشونتش کمتر شه، یه خرده جا بیافته شاید بهتر شه سال بعد ایشالا میام اینجا می نویسم تو این یه سال چی شد 😂

ببینم طراح این شربت ،ببخشید ادکلن، دکتر عبیدی بوده؟هممممه تلاشمو کردم تا اینطور دیده نشه اما متاسفانه بازم برای من عین شربت دکسترومتورفانه. از همون رنگ آلبالویی ها و تلخ،مثل از این متن هنری های یه سری رفقای اینجا بنویسم؟
با اولین پاف می روی به روزگار خوش کودکی، وقتی ظهر با دمای بالای تبت و خیس عرق از خواب بر میخیزیدی و با مادر ، دکتر می رفتی تا برایت شربتی تلخ همچون زهر بنویسد ، یادآور دوران خوش کودکی و فراری بودنت از آن.
دِ یعنی مگه میشه این قدر شبیه باشه البته یکی دو نت این وسط هستن کمی دودیش می کنن، دوست دخترم با کلی خنده می گه خوبه که 😂 می گم بو شربت می ده لعنتی این همه پولم هدر رفت، میگه نه حالا اون قدرم بوی شربت نمی ده ، خوش بوئه. میگه خوبه قابل تحمله! می گم تنباکوش کو‌ پس!؟ من عاشق هرودم همه گفتن این تنباکو داره که! تازه اشم از بوی تنباکو خوشم میاد خیلی! الان چند ماهه شده تبعیدش کردم به ته یه کشو به امید این که شاید شاید یه سال بعد مثلا فرجی بشه چهارتا المان شیمیاییش درهم برهم بشن بتونم مصرفش کنم که نسوزم.

چون خودم بچه شمالم می گن این که زیر درخت پرتغال بشینین بویی که به مشامتون می خوره بین هیچی و بوی درخته عادیه. شالیزار بوی علفزار می ده و نه بوی برنج. تنها وقتی درو میشه بوی برنج میده. گلزار رز هم بوی خنک و خوشبوی گل دار میده که بای رز و گلاب خیلی فرق داره. چای هم موقعی مه می جوشه با بوی خود چای فرق داره.
توصیف استیل درستش اینه که انگاری سرو کردی تو کیسه چایی سیاه بعد درمیاری ، یه مقداری بوی پوست پرتغال و گل های قرمزم اون ته مهای اشپزخونه به مشام میرسه. توصیفش اینه.

سورنا جان قربونت برم چرا متن منو خوب نمی خونی؟ من گفتم «در جای نرمال و عادی» ندیدم و اینکه قطعا «وجود داره» و « قیمت بالا دلیل بر کیفیت »نیست و «در اروپا»حرف من بوده نه در دبی که یه آب معدنی هم سه برابر جای نرماله. قطعا در تهران خودمون بالای برج میلاد یه ماهی خوردن با یه رستوران عادی خوردن قیمت هاش فرق داره حتی اگه در یه سطح کیفی باشه. درضمن من نگفتم آرمانی باید کارهاش چند دلار باشه! گفتم خونه قیمتی لاین آکوا دی جیو متناسب با عملکردش نیست و این نظر من نیست نظر بسیاری از عطربازهاست ‌شما تو فرگرنتیکا کامنتهای سه سال اخیر رو بخونین تو چه چیزی بهش اذعان دارن، باهات موافق هستم که کسی که دارا هست می خواد بخره بخره هر چند قیمت واقعیش اون نباشه. کیف های ورساچه رو یادت هست خبرشو تو انبارهای پیاچنزا و به شهر سمت رم فکر کنم ریمینی بود با کارگرهای چینی زیر قیمت بازار ایتالیا می بستن ۴۰ الی ۷۰ دلار درمی اومد قیمت می خورد از هزار دلار تا چند هزار دلار. دلیسم ریخت گرفت کارگاه رو. اینترنت اگه باز شد یه جستجو بزن داستانیه برای خودش. نظر من اینه که خیلی از کارهایی که ما می خریم نهایتا قیمتش باید هفتاد دلار باشه. نمونه اش پی دی ام، دیدی از کارهای لالیک اسکی میره با عملکرد ضعیف تر اما تو خونه ۳۰۰ دلاری. اینم تازه خود من نمی گم واقعا یه سری از ریوور های حرفه ایی یوتیوب می گن کاش اینترنت بود پیداش می کردم.خب اینا یه بخشی از حقیقته متاسفانه.در نهایت به نظرت احترام می ذارم و متوجه منظورت هستم.شاد و پیروز باشی

ما اردات داریم سورنا جان ، فکر نکنم تو متنم گفته باشم که «من» برگر یخ زده می خورم یا مک دونالد خوبه! شاید شما دوست داشته باشی برای یه فلافل دو میلیون بدی، تفاوت چندانی تو نوع نخود به کار رفته توش نداره ، همچنانم می گم برگر در اروپا از مک دونالد که این روزها ۴ یورو هست شروع میشه نهایتا تو رستوران چند ستاره تا ۳۰ یورو چون نهایتا توش ۱۶۰ الی ۲۵۰ گرم گوشت (نه خالص بلکه ترکیبی) استفاده میشه که چه ارگانیک گرس فد بیف باشه و چه لمپ قیمتش اون قدرا نیست اگه بیشتر می خرید سرتون کلاه رفته چون لابد پول مارک رستوران رو می دید در جای نرمال برگر ۵۰ یورویی تو این سال ها ندیدم صد در صد وجود داره که یا برای افراد کم هوشه که درگیر برند هستن، یا توریست ترپه، یا پول لوکیشن و دیزاین و برندینگ رستورانه، برگر!=استیک ، در مورد آزارو کروم اکستریم هم این کار برای قشر متوسط جامعه هست و هم رده داویداُف(نه دیویدآف تلفط درستش همون فامیلی اکراینی طرفه ،گفتم توضیح بدم که باز بعدا سوال نشه). تو خونه صد دلار به مراتب برای کارهای فرش و کلین و سُپی و یا اکواتیک کار فراوونه که ارمانی شاید یه گزینه بسیار عامیانه و نه خاص باشه براش. تو خود انجمن عطربازای رددیت هم اتفاق نظر هست که خیلی از کارهای ارمانی در حد واقعیش قیمت گذاری نشده مخصوصا با عملکردهای اخیرش. من از ارمانی پروفومو و ادو تویلیت سفیدشو دارم که عاشقشونم ولی خب پرفورمنسشون واقعا خوب نیست متاسفانه. اصطلاحا برگر ۵۰ دلاری نیست و در حد فایو گایز ۱۰ دلاریه.

برای افراد ۲۵ ساله الا ۴۰ ساله خوبه. نه خیلی کمتر نه بیشتر.
برای بهار و پاییز خوبه.
دانشگاه محیط کار و قرار دوستانه ، نه دیت ،نه مهمونی ، نه باشگاه.
بیشتر مردم می‌گن این عطر بوی توت‌فرنگی و میوه‌های قرمز می‌ده، اما نه یه میوه‌ی طبیعی؛ بیشتر شبیه به بوی آبنبات توت‌فرنگی، شیکِ توت فرنگی یا مربای باکلاسه.
حس کلیش صورتیه، حسی شاد، دخترانه و در عین حال مدرن داره.اگه ادکلن های شیرین برات سر درد میاره احتمالش هست ابنم همین کارو کنه باهات.
خیلی‌ها معتقدن این عطر شباهت زیادی به عطر معروف باکارات رژ داره، اما نسخه‌ی میوه‌ای و دخترانه‌ترش. یعنی اون حسِ باند استریل که توی باکارات هست، اینجا هم تا حدی حس می‌شه ولی با کلی توت‌فرنگی تلطیف شده.
ماندگاریش متوسط رو به بالا صبح بزنی تا عصر هست
پخشش خوبه نه کمه نه انفجاریه، یه چیزم اینه که ممکنه بعد از چند ساعت بینیت بوشو نشنوه اما بقیه همچنان حسش کنن.

مرسدس بنز اینتنس‌ ، می دونی برای چی خریدمش؟ برای اینکه خواستم تو کالکشنم یه چیزی باشه که ازش متنفر باشم 😂 پسر چه بوی تندی! اینو گرفتم برای جایی که مثلا نمی خوام برم و مجبورم برم، اما عجیبه ازش خوشم اومده، بوی تند و تلخی که مطمئن هستم فقط ما مردا ازش خوشمون میاد و زن ها ممکنه متنفر باشن ازش، البته همون مردا هم پنجاه پنجاهه. ببین خارجی ها می گن بیشتر برای باباهاس، اون بوی بنزینی که می شنوی ازش برای برگ بنفشه اس، شبیه دیور فارنهاتیه که یه خرده کم بو تره و آروم تر و کمتر تهاجمیه، برای سنین بالا خوبه شاید ۵۰ ساله به بالا. یه ساعت پخش بو داره و ماندگاری چهارساعته. چیز خوبیه باحاله. ارزش عطر امضا بودن نداره. مثلا اگه ارزون باشه یا بهت مفتی بدنش خوبه

باکارات رژ و بابری هر؟؟؟؟؟ کیلوکترها این دو از هم فاصله دارن شاید تنها نقطه اشتراک این باشه مه شیرینن اما به هیچ عنوان به تندی و میگرن درآور باکارات رژ نیست

خب خب خب این یه ادکلن خاص از دهه هفتاد شمسی.
ورساچه ورسوس دونا دقیقاً مثل اینه که تو یه مغازه‌ی سمساری یه عتیقه پیدا کنی با این تفاوت که اون صندوق عتیقه قشنگ بوی مربای تمشک، تبلیغات مجلات کاغذ روغنی قدیم و یه عالمه حس نوستالژی می‌ده که با هم قاطی شدن. شروعش انقدر انفجاریه که یه لحظه فکر می‌کنی وارد قنادی شدی… قنادی‌ای که گل رز هم می‌فروشه!البته توی گلدون‌چوبی.مربای تمشک و گل و کمی بوی چوب.

یه عده عاشقشن و می‌گن «خفن، س.ک.س.ی و فراموش‌نشدنیه» یه عده‌ی دیگه می‌گن انقدر تریپ دهه هفتادیه که اگه یه پاف بزنی یهو روی شونه‌هات اُپل در میاد و کش مو و کلیپس مو خودش ظاهر می‌شه. این عطریه که یا باعث می‌شه بگن «وای عجب بویی، چی زدی؟» یا طرف تو دلش بگه « اه این بوی مامان‌بزرگه یا بوی مربای تمشکه مامانه»
طرفدارای عطرهای قدیمی مثل گنج باهاش برخورد می‌کنن و حاضرن براش بجنگن، ولی برای سلیقه مدرن ممکنه بگن : هم میوه، هم گل، هم قوی باشه؟ جالب نیست، اگه عطر شخصیت داشت، ورسوس دونا همون خاله‌ بزرگ جسورِ جمع‌های خانوادگی بود که همیشه بوش خاصه، یه‌کم شوخ طبعه و اصلاً هم خجالتی نیست.موندگاریش شش ساعت الی هشت ساعته و پخش بوش هم یک ساعت نیم پخش خوب داره.

فکر کن حموم بودی و تازه شامپو زدی و اومدی بیرون حموم بعد می بینی تو دستت یه سیب سبز گاز زده اس بعد فکر می کنی این باز چیه که دستمه، دست راستت می بینی یه گل رز و یاس و این جور چیزهاس اما گل ها تازه نیستن ، زیاد بو ندارن، تو آیینه نگاه می کنی می بینی زکی خودم دیلن بلو‌ زنونه ام که! به دنیای دیلون بلو پور فم خوش‌ اومدی، ادکلنی که همه جا می تونی بزنی از مجلسم ختم و ختنه کننون تا عروسی و فارغ التحصیلی همون دوست ترم ۱۲ اییت که حوصله اش رو نداری. عالیه برای اینکه صرفا خوش بو باشی اما به یاد نمونی، چون بوش خاص نیست، بوی تازه تمیز شامپو و صابونی و مودب ، دخترخاله میوه ایی جادور از دیوره. یه انتخاب ایمن برای همه ولی خب خاص نیست. یعنی واقعا خاص نیستا همین الان خوش بو کننده هواش رو اوپن اشپزخونه امه 🤷🏻‍♂️ اما پسر ! بوش خوبه.