نه آنقدر خاص نه آنقدر دمه دستی گویا غریبه ایست آشنا.
تمامی نت های این اثر در کنار یکدیگر به معنا رسیدن، پکیجی گرم مهربان صمیمی اما بسیار محترم، در کمتر عطری به خصوص عطر مردانه چنین وانیل زیبایی به مشامم برخورد کرده بود، حس و حال گورماند دارد اما نه آنگونه که شما رو تبدیل به فردی ساده لوح کند، چرا که مردانگی شما رو در غالبی دیگری به دیده دیگران می‌کشاند.
پ.ن: شاید ایراد اساسی این اثر قیمت آن باشد که مقصر افرادی دیگر هستند... که توان خریدش فقط برای عده ای بسیار محدود است... به هر حال در مورد دوپ های التیر، تجربه لیکویید برون از فرنچ اونیو رو داشتم، از شروع دوپ گونه آن که بگذریم که بخاطر اختلاف کیفیت اسانس است، بعد از نیم ساعت حتی برای من تشخیص دوپ از اصل آن سخت شد که نشان دهنده شبیه سازی خوب لیکویید برون بود، پس می‌توان گفت جایگزین شایسته ای برای این مخلوق جناب مراتی هست.

اواخر آذر بود که در ترافیکه از بالای ولیعصر به پایین بودم.
با هوایی بارانی طرف بودم و در این حوالی داشت آهنگ باتو ابی پخش می‌شد و اون پشت پالتویی آویزان بود که آغشته به جنتلمن شده بود، بو در فضا آزادانه میپیچید و حس و حال رو تکمیل می‌کرد.
همانطور که از اسمش گویاست جنتلمنه، اما خصوصیات جنتلمن چیست؟ صاف و صادقه، بهت نمیچسبه اما همراه خوبیه.
این خصوصیات در مورد رایحه این عطر هم صادقه با بویی بوزی پودری طرف هستیم نه معجزه ای در کار است نه تغییر نت دیوانه واری، نه پخش بوی دارد که بگوید آقایون خانوم ها من هم اینجا هستم!!!!. چرا که این ویژگی ها با جنتلمن در تضاد هست.
پ.ن: ابتدای عطر ممکن است کمی تیز باشد اما به سرعت به سمت و سوی اعتدال روانه می‌شود، پخش بوش گونه ایست که عزیران شما (جنتلمن) متوجه تان خواهند شد. اما غریبان ناآشنا خیر.

توصیفش سخته اما انگار عطر یونیکس نیست و یک فرد ترنسجندر است، هر چند دقیقه بین زنانه و مردانه بودن بازی میکند، ابتدا که زده میشه میگید خوب این یک عطر کاملا زنانه است اندکی بعد چرم کفه ترازو رو به سمت مردانه بودن متمایل میکنه و هی بین شادابی میوه ای و تاریکی چرم و تونکا در جدال هستند. این بازی در مشام من تا اسکین سنس شدن عطر چندین بار اتفاق افتاد و پل این کار به نظرم کارامل بود،اما از کارامل کمی حس ارزانی میگرفتم،
به طور کلی با عطری کم تشابه طرفیم که اگر استایل کژوال و زندگی ای در چارچوب دارید بهتون پیشنهاد نمیکنم این اثر رو.
اما در آخر هرچه شود توجه هارو به خودش جلب خواهد کرد.

حیف و صد حیف که این عطر دیسکانتینیو شد، نیازی نیست یک عطر همیشه برای خوب بودن پیچیدگی عجیب غریب یا تغییر نت ها داشته باشه گاهی در اوج سادگی زیبایی رو میشه دید. کمتر عطری وجود داره ک با اسپری شدنش اینقدر حس خوب بهم منتقل کنه شروع روایح با مرکباته ولی نه اون مرکبات ترش مورد انتظار انگار گریپ‌فروت رو چکیده باشند و از دور شما فقط بوش کنید، لحظاتی که میگذره نمک دریا و مشک بازیکنان اصلی می‌شوند و مشک در آخر بازی رو به اتمام میرسونه.
جزو عطر هایی ک بجز تیپ های خیلی رسمی با بقیه استایل ها بسیار تطبیق پذیره و اجازه میده شما ازش چه استفاده ای بکنید و روی چه لباسی بپوشیدش.
در مورد پخش بو و مانگاری، ماندگاریش خوبه اما برای پخش ترجیحا اگر دکانتش همراهتون باشه خیال خودتونو راحت کردید

نیم ساعت اول رو سالم بیرون بیاید بقیش رو خودش به سرانجام میرسونه در نسخه های جدید کمی از اون مجنونیش کم شده و رام شده اما همچنان قویه، از شروعش ک بگذریم بعد از سی دقیقه رایحه از اون حالت لاستیکی خارج میشه و روایتتون رو برای بقیه به رخ میکشه
در نسخه های جدید کمی شیرین تر از گذشته شده اما این بده؟ خیر!! حتی به نظرم بالانس تر شده عطر حس میکنم سیب نقشش بیشتر شده، انگار رد توباکو تصمیم به ترک دخانیات گرفته چرا که روایح دودی رو کمتر ازش حس میکنم، در کل همچنان به عنوان یه عطر تنباکویی مورد پیشنهاد هست
اما خواهشا بیش از 4 پاف حتی با نسخه ریفورموله توصیه نمیکنم تبدیل میشید به یه آدم ترسناک که همرو دور میکنه