خوشمزه در نت های آغازین و میانی اما بورژوا رو بذارید که نپذیرم!
در نوت آغازین ما با یه توت فرنگی ترش مواجهیم که ترشی خودش رو از ترکیبش با لیمو و سیب گرفته البته لیمو و سیب انقدر محسوس نیستن که بشه در نگاه اول به نت آغازین تمایزشون داد صرفا یکم ترشش میکنن من متاسفانه نمیتونم رایحه های گلی این عطر رو چه در نت آغازین و چه در نت میانی تشخیص بدم چندین و چندبار بو کردم اما پیداشون نکردم این عطر انقدر گورمانده که گل ها اون وسط گمشده ان
در نت میانی انگار مارشملو میاد و توت فرنگی ما رو در بر میگیره واضح بگم بوی مارشملو نواری پیچ پیچی بلندا رو میده
این عطر برای من واقعا متناقضه هم میتونم بگم میپسندم چون نت آغازین و میانیش خوشمزه ست و پسندمه و هم از بابت نت پایانی موندگارش میتونم بگم نمیپسندم
نت پایانی به شامه ی من قند خالصه که یکم روش وانیل پاشیدن مثل لحظه ای که جعبه قند خرد شده رو باز می کنید و من اصلا این نت پایانی رو دوست ندارم و مثلا اگر روی پالتوم این بو باقی بمونه سعی میکنم با لیر کردنش با یه عطر دیگه فیدش کنم
پخش بوش قویه با شش پاف تو یه اتاق حضار همگی متوجه عطر شما میشن ماندگاریش هم خیلی خوبه در مجموع یه دو سه روزی بعد زدنش من نت پایانیش رو روی پالتوم حس می کردم
در نهایت کرکتر کایالی یام بوجی مارشملو برای من تینیجه و وایب یه دختر دبیرستانی شر و شیطون رو داره اصلا عطر پیچیده ای نیست و صرفا شنگوله و خوش گذرون

من دلینا رو هدیه گرفتم و قبلش تصوری راجع بهش نداشتم درسته دندون اسب پیشکشی رو نمیشمارن ولی خب مینویسم به امید اینکه دوستان بتونن خرید بهتری داشته باشن
اصلا اصلا اصلا این عطر مناسب بلایند بای نیست و خیلی ریسکیه چون واضحا بوی حرمی داره و شما وقتی میپوشیدش باید بپذیرید که ممکنه چنین چیزی بشنوید
من اصلا در دلینا تغییر نت فاحشی نمیبینم خطی ترین عطریه که تا الان بو کردم تنها توصیفی که میتونم به شما بدم اینه که اول کار ما با یه رز تازه طرفیم که اجزای سبز داره و یه شهد ترش و شیرینی ریختن روش یه چیزی تو مایه های شهد باقلوا تو نت میانی همین داستان برقراره ولی انگار این رز خشک شده و پودرش کردن بخوام واضح بگم یه جور بوی شیرینی دانمارکی یا بوی شکر پنیر داره در کل شما اصلا با عطر پیچیده ای طرف نیستید
رزش با رز های عطر های دیگه واقعا متفاوته و خیلی بولده
با کلاسه؟ بله اما نه در ایران و واقعا اصلا پیشنهاد نمیشه اگر تمایل به استفاده روزمره دارید همچین عطری با این رایحه و این قیمت خریداری کنید
من فقط در سرمای جانسوز جسارت استفاده ازش رو پیدا میکنم و واقعا ماندگاری و پخش بوش زیاده میتونم بگم دوازده ساعت رو لباس باقی میمونه و پخش بوش هم به این صورته که من واقعا دستم نمیره از دو پاف بیشتر بزنم
خوبیش اینه که ما چون در این عطر تغییر نت آنچنانی نمیبینیم قابلیت لیر کردن داره
در کل عطری نیست که دیگه هیچوقت بخوام شارژش کنم
روی پوست هم ماندگاره ولی برای من این گرمای پوست حرمی تر ش میکنه عطر رو که اصلا دوست ندارم

اولین برخورد با والایا اکسکلوسیف در اوپنینگ اصلا برخورد ترغیب کننده ای نبود. یه اوپنینگ ترش و مرکباتی که برخلاف انتظار، بادومش تلخ نبود، بلکه یه بافت کرمی و نرم داشت؛ اما در نت میانی یه ترکیب آشنا از گل و پودر آرایشی داشت؛ وای! دقیقاً حس و حالِ یه آرایش سنگین رو داد. انگار داشتم برای یک مهمونی خفن حاضر می‌شدم. بوی جدیدی نبود انگار بار ها و بار ها حسش کرده بودم، اما خیلی به دلم نشست. انگار با یک خانم جذاب روبرو هستیم که کانسیلر سفید گچی رو با پودر فیکس فراوون، فیکس میکنه و با براش رو صورتش هایلایتر شاین میزنه. خیلی دوستش داشتم واقعا! من با نت میانی عاشق والایا اکسکلوسیف شدم. یه نت پودری تر و تمیز. که این نت قوی با درای داون چوبی تکمیل شد که این درای داون هم بسیار جذاب بود. همه چیز سر جای خودش بود و واقعا در یک بالانس و تعادل خوبی با باقی مونده نت میانی در اومد.
والایا اکسکلوسیف برای من یه خانم خوشگل داف تو اوایل دهه نوده که سعادت آباد زندگی میکنه کفششو با کیف سلین ست میکنه موهاش هایلایته باباش براش مزدا 3 خریده با فیلترای اسنپ چت تو آیفون 5S از خودش و باکس گلایی که تازه هدیه گرفته سلفی تو اینستا پست میکنه. در کل خیلی کرکتر این عطر برام دوست داشتنی و بامزه بود و خیلی دوست دارم حداقل دکانت یا یه نسخه ازش داشته باشم.
از هر چه بگذریم از پخش بو و ماندگاریش نمیشه گذشت پخش بو واقعا عالی چهار پافش غوغا میکنه و ماندگاریش حتی از پخش بوش برای من هیجان انگیز تر بود من رو دوتا دستم تستش کردم و میتونم بگم چهار پنج ساعت بعدش بعد استحمام دستم رو نزدیک بینیم میاوردم هنوز ازش یه کوچولو بو حس میشد.
در بین عطر های پودری واقعا میتونم بگم 10/10

اره متاسفانه ال هم از این قاعده در امان نبوده بچ کد های مربوط به سالهای 2007 تا 2012 عمدتا از کیفیت بهتری برخوردارن

تروساردی دونا شروع مرکباتیِ خیلی خوبی داره؛ این مرکبات اصلاً از اون مدل ترشی‌های تیزِ شبیه به مایع ظرفشویی نیست و با میوه‌های دیگه تلطیف شده. به شامه‌ی من، این عطر تغییر فازهای سریعی داره؛ یعنی خیلی زود نت‌ها عوض می‌شن و می‌پره سمتِ قلبِ گلیِ عطر. راستش این ساختار گلی برای من بوی خیلی آشنایی داره و یکم حالتِ اسپری‌های خوشبوکننده رو برام تداعی می‌کنه، البته باید بگم نسبت به اسپری‌ها، رایحه‌ی گلیِ دونا زنده تر و شاداب‌تره.

این نت هم عمر کوتاهی داره و خیلی زود می‌رسیم به نت پایانی که وانیل کاملاً توش غالبه و بقیه‌ی عناصر عملاً مغلوبش می‌شن. وانیلِ این نتِ پایانی کاملاً پودریه؛ دقیقاً بوی اون لحظه‌ای رو می‌ده که درِ ظرفِ پودر وانیل رو باز می‌کنی و می‌خوای یکم ازش بریزی توی مایه کیک!

در موردِ عملکردش باید بگم که دونا پخش‌بوی آن‌چنانی نداره؛ یعنی حتی اگر باهاش دوش بگیرید یا مدام شارژش کنید، شاید باز هم پخش‌بوی دلخواهتون رو نده. البته این ویژگیِ بدی نیست؛ چون در محیط‌های بسته فضا رو اشغال نمی‌کنه و فقط یه هاله‌ی تروتمیز و خوشبو دورتون ایجاد می‌کنه. با اینکه گفتم تغییر فازهاش سریعه و خیلی زود آنچه در چنته داره رو رو می‌کنه، ولی از این نباید گذشت که ماندگاریِ خیلی خوبی داره. من هیچ‌وقت نسبت بهش کر بو (Nose Blind) نمی‌شم و عملاً اگر صبح بزنمش و عصر برگردم خونه، همچنان اون حالتِ گلی-وانیلی و پودریش روی لباس یا پوستم موندگاره.

دونا عطرِ هوای گرمه و برای گرمای شرجیِ تابستونِ مازندران، واقعاً انتخابِ روزمره‌ی بی‌نظیری بود. هیچ‌وقت بین اطرافیانم نظرِ ضدونقیضی در موردش نشنیدم؛ خیلی عامه‌پسنده و بعیده کسی بوش کنه و به‌عنوان یک آماتور، نظرِ منفی راجع بهش داشته باشه.

اگر بخوام با مثال جلو برم اگر عطرهای خاص و عمیق، لباس‌های سنگ‌دوزی‌شده و پرزرق‌وبرق باشن، تروساردی دونا حکمِ یک پیراهنِ ساتنِ سفیدِ ساده و خوش‌دوخت رو داره.

در نهایت، عطرِ خوب و کاربردی‌ایه، رایحه‌ش امنه و برای گرمای شرجی تابستون عالیه، اما با خنک شدن هوا توانش رو از دست می‌ده و دیگه هیچ حرفی برای گفتن نداره. من هم دکانتش رو گرفتم و هم نسخه‌ی دوپ فرگرنس رو؛ تفاوت شاخصی نداشتن. برای همین تصمیم گرفتم باتلِ دوپش رو بخرم، چون به نظرم این عطر اون‌قدری فاخر نیست که بخوایم در این وضعیتِ قیمت‌ها، هزینه‌ی باتل یا دکانتِ اورجینالش رو بدیم.

از جمله عطرهای خاص دیزاینری، Elle از YSL برای من زنی رو تداعی می‌کنه که در عین مدرن بودن، کلاسیک هم هست. ال برای من خواهر کوچیکه، یا نسخه‌ی روزانه‌ترِ میدنایت پویزنه؛ زیبای کمیاب.

این شباهت هم بی‌دلیل نیست؛ هم عطارهای مشترکی دارن و هم نت‌هایی توی ال هست که ساختار میدنایت پویزن رو در دل خودش حفظ کرده. با این تفاوت که ال با گلی‌تر شدن، اون وجهه‌ی مرموز و تاریک پویزن رو مهربون‌تر و لطیف‌تر کرده.

من نت مرکباتی آغازین این عطرها رو خیلی می‌پسندم. اصلاً برای من نت ترکیبی مرکبات همیشه دوست‌داشتنی‌تر از یک نوع خاص مرکبات، مثل پرتقال، نارنگی یا لیمو بوده. توی ال برخلاف میدنایت پویزن که مرکباتی ترشه با نسخه‌ی شیرین‌تری از این حال‌وهوا طرفیم که به واسطه‌ی پیونی و سرخالو شکل گرفته. در نت میانی هم این گلی‌تر بودن حفظ می‌شه و از جمله عطرهای رزی‌سیفه که به هیچ عنوان رزِش حالت حرمی به شامه‌ی من نمی‌گیره؛ برعکس، اتفاقاً رزِ خیلی باکلاسی داره.

در درای‌داون هم چوبی شدن نعنا هندی خیلی فضای قشنگی ایجاد می‌کنه.

اگه معیار شیک بودن رو وقار و عمق عطر بدونیم، میدنایت پویزن بی‌رقیبه؛ اما با این حال ال هم عطر بسیار شیکیه. به چشم من، هم کمتر تکراریه، هم بوش مثل عطرهای گلی‌ـ‌میوه‌ای بازاری نیست و خیلی باکلاس‌تر از عطرهای امن و تکراری عمل می‌کنه.

اما با توجه به کامپلیمنت هایی که گرفتم باید گفت ال در عامه‌پسند بودن گوی سبقت رو ربوده. به نظرم میدنایت پویزن به خاطر اون تاریکی عمیق نعنا هندی، برای بینی‌های آماتور سنگین‌تره و گاهی حتی ممکنه کمی مردونه هم برداشت بشه. در مقابل، ال لطیف‌تره و با سلیقه‌ی عامه سازگارتر.

در مورد باتل هم این عطر زیبا واقعاً مهجور مونده؛ چه در نسخه‌ی قدیمش و چه در جدید. به نظرم ذات رایحه‌ی درون شیشه، واقعاً بالغ‌تر از خود شیشه‌ست و ظاهرش اون وقار درونی رو بازتاب نمی‌ده. حتی اون حالت صورتی باتل هم به نظرم کمی تینیجه، در حالی که خود عطر برای من اونقدرها هم گلیِ صورتی نیست.

خلاصه، به نظرم کسی که میدنایت پویزن رو دوست داره، به احتمال زیاد خواهر اجتماعی‌ترش، یعنی ال، رو هم دوست خواهد داشت.

دیور هیپنوتیک پویزن عطریه که بیشتر شبیه یک طلسمه تا یک رایحه معمولی. از همون لحظه اول که روی پوست می‌شینه، یه فضای گرم و اغواگر می‌سازه؛ شروعش با تلخی ملایم بادوم و و شیرینی مخملی پودری نارگیل میاد، یه حس پودری کرمی و مخملی که خیلی سریع توجه رو جلب می‌کنه. بعد کم‌کم قلب عطر باز می‌شه؛ جایی که یاس و وانیل فضا رو نرم، گرم و کمی مرموز می‌کنن نت میانی انقدر دقیق چیده شده که هیچ کدوم از اجزا تو ذوق نمیزنه همه کافی و به اندازه ان. اینجا همون جاییه که تبدیل می‌شه به یه عطر واقعاً “عاشق‌کش”. نه داد می‌زنه، نه شلوغ می‌کنه.
نقطه عطف عطر جاییه که جادوش کامل می‌شه. وانیل غلیظ، چوب صندل و مشک یه رد بوی عمیق و اعتیادآور می‌سازن؛ بویی گرم، شیرین و کمی تاریک که روی پوست می‌مونه و ساعت‌ها فراموش نمی‌شه. برخلاف پخش بو ماندگاریش برای من بسیار قابل توجهه. مخصوصاً توی هوای سرد شب‌های زمستونی، این عطر مثل یه هاله خیلی نازک دور آدم می‌پیچه.
پویزن عطری نیست که آدم برای معاشرت های معمول هدرش بده، عطرِ دیت‌های خاصه. اخیرا دوستم داشت عطر هامو که بو میکرد برگشت گفت این شاهکار رو چرا استفاده نمیکنی پر پره اینجوری بودم چون برای دیته برگشت گفت نه که خیلی دیت میری. فارغ از هر چیز به نظرم حرمت این شاهکار رو نباید شکست دکانت پویزن اگه دست‌نخورده مونده، به خاطر کم‌سعادتیِ روزها نیست، به خاطر ارزشِ لحظاتیه که برای این عطر کنار گذاشته شده. برای لحظه هایی که ارزشش رو دارن به شکلی هیپنوتیزم شده تو حافظه ثبت بشن.

قربون شما عزیز دلم
پخش بو و ماندگاریش فوق العاده ست و در زمان خودش خیلی عطر خوبی محسوب میشد جدی و کار بسیار فاخریه ولی برای الان سلیقه ایه و یه مقدار سن بالاست و کاش میشد دوستتون یک میلی دکانت با سرنگ تهیه کنن پست کنن براتون از این جهت میگم که امروز داشتم با یکی از دوستانم که از کاربرای دوست داشتنی سایته صحبت می کردم بحث هم این بود که من گاهی ریویو های دوستان رو میخونم راجع به عطر هایی که مدت هاست دارم و استفاده می کنم ولی برداشت و دید من با آنچه نوشته شده فرقش زمین تا آسمونه یه وقتایی گوشی به دست بلند میشم عطر رو بو میکنم و میگم آیا جدی هستید ؟ آیا راجع به همین دارید صحبت میکنید؟( ریویو بد و خوب فرقی نداره از هر سو دچار تناقض شدم گاهی :))))) )
بنابراین میگم هیچی اینکه خودتو بو کنید و بپسندید یا کلا از ذهنتون خریدش رو بیرون کنید نمیشه

یه عطر بسیار کلاسیکه که بوی عطر های قدیمی لوکس رو تداعی میکنه نت مرکباتی اوپنینگ مرکباتی و تیزی داره تو نت میانی گل های سفید یک فضای گلی شیرین می سازن و یلانگ یلانگ این نت رو خیلی شبیه به کرم های بسیار عطری قدیمی میکنه به نظرم تو نت پایانی به سمت پودری شدن میره ولی تمرکز همچنان روی اون حالت گلیه
ساده بگم انگار شنل NO.5 شده یه نسخه ی عربی و خاورمیانه ای

جالبه! من صرفا گذرا یه چیزیایی درموردش خوندم و خیلی عمیق نشدم ولی عمدتا در تلاشن romanticize کنن این عطر رو و یه کرکتر دیزنی گونه ای براش بسازن
کاش جایی رو انتخاب کنی و بیشتر درموردش بنویسی مشتاقم که بخونم اریک
ولی فارغ از همه چیز بحث عطر امضا رو که مطرح کرده بودم خیلی بوی گرن بَلّو ( سعی کردم درست تلفظ کنم :))) ) دلمو برده و راجع بهش اینجوریم که بد نیست مال من باشه