من الکساندریا رو به اسم صدا میکنم
مث اسکیزوئیدها مثل یه شخص میبینمش. بعد دوستان کم لطفی میکنم به این شاهکار.
من عاشق لحظه ای هستم که تیپ رسمی مشکی یا رنگهای تیره زدم و الکساندریا رو تن پوش کردم و صبحها ساعت حدود ۱۰ که آفتاب از روبروی شیشه ی ماشین به لباس آدم میتابه، تو روزای سرد زمستون در حالیکه شیشه های ماشین بالاست، مستقیم به سمت آفتاب رانندگی کنم و نور خورشید بتابه به لباسم و همین جذب گرما توسط لباس تیره باعث بشه الکساندریا از رو لباسم کنده بشه و تا عمق وجودم از بینیم نفوذ کنه.
تو این حالت و زمان و مکان، الکساندریا مث یه روح از تنتون جدا میشه و از راه مشامتون مجددا وارد وجودتون میشه.
دوستان عزیز خواهشاً هر اسانسی رو تست نکنید. هر جنسی رو به اسم ارجینال خرید نکنید. از جای معتبر خرید کنید.

فوران پچولیه این عطر. در واقع غلبه ی پچولی به حدی هست که نت های لاوندر و مرکبات و وتیور اصلا فرصت خودنمایی ندارند و اگر شامه ی حرفه ای داشته باشین شاید متوجه این نت ها بشین. تندی این عطر بیشتر بخاطر نعناع هندی هست و به عقیده ی من مال فلفل نیست اما میشه رایحه ی فلفل صورتی رو هم تشخیص داد. در درای داون این عطر چوب صندل فرصت خودنمایی پیدا می‌کنه اما در زیر سایه ی پچولی.
به عقیده من نت پچولی تو این کار از هیندوگراس هم قوی تر هست
یه عزیزی قبلا تو این سایت دیدم کامنت گذاشته بود هرجا نت پچولی دیدین با دود بهم علامت بدین، میخواستم بهشون بگم بفرمایید این شما و این هم پچولی.

عطرهای عربی یه بوی خاصی دارن با یه ویژگی مشترک تو همشون: ماندگاری فوق بالا. انگاری همشون اکستریت د پرفیوم هستن.
حالا میخواد آمواج باشه شیخ باشه یا هرچی، انگاری باید هرچی عصاره ی وجودی نت های عودی و چوبی هست بریزن تو عطر. البته این ضعف حساب نمیشه و اتفاقا یه نقطه قوت هست برای علاقمندان به عطرهای نیش و نواغ

هرچی به وجه تسمیه لاست چری فکر میکنم به نتیجه ای نمی‌رسم.
تنها چیزی که میفهمم اینه که آلبالو تو این عطر گم که نشده هیچ، از اول تا اخرش هم همراهتونه.
اوپنینگ عطر با بادام تلخ، بویی شبیه روغن بادام قدیمی که به موی سر میزدن، همراه هست و کم کم فروکش می‌کنه.
تو درای داون عطر دونه ی تونکا یکمی از ترشی آلبالو کم می‌کنه و تبدیلش می‌کنه به بوی مربای آلبالو.
هم خانوما میتونن بپوشن هم آقایون اما به نظر من رو تن خانوما قشنگتر میشه

یکی دو سال پیش، سمپل جورنی رو تست کردم، اینقدر خوشم اومد و لذت بردم از رایحه اش که هیچی جز خریدن یک شیشه ی صد میل اریجینالش نمیتونه واسه من حق مطلبشو ادا کنه. دوس ندارم نه تسترشو بگیرم نه برندهای شرکتی و اماراتیش اگه باشه و نه حتی دکانتش. متاسفانه وضعیت ارزش پولمون روز به روز بدتر میشه و این عطرهای بینظیر دست نیافتنی تر میشن. امیدوارم مثل من، از دوستان عزیز هر کسی که عاشق هر عطری هست بتونه یه باتل اریجینالشو بخره و دنبال نمونه و مشابهش و اسانسش نگرده.

من به شخصه عاشق نت لاوندرم. به توصیه یکی از دوستان دکانت اینو تهیه کردم متاسفانه لاوندر نت غالبش نبود
حقیقتا به نظر من نه عطر روزانه اس، نه عطر یک قرار رسمی.
یه چیزی بین این دوتا، میشه مثلا عطر رفتن به یه دورهمی دوستانه تو یه فستفود.

خلاصه بگم:
سیلور مانتین واتر بوی کسی رو میده که دوسش دارین

گورماند است و خیر قربان.
ویرجین آیلند قشنگ پروجکشن سیستم چشایی بر روی سیستم بویایی مغز آدمه. وقتی این عطرو میپوشی حس می‌کنی یه کوکتل از پیناکولادا با یه اسلایس پرتقال در لبه ی لیوان، گرفتی، پرتقالو اول کار مزمزه کردی و بعدش داری جرعه جرعه خود کوکتلو میزنی.
حال خوب کن مخصوصا تو هوای بهار

این عطر احتمالا برای خیلی از دوستان یک حس نوستالژی داشته باشه
یه بوی آشنای قدیمی.
وقتی سمپل این کارو تست کردم، این بو باعث شد دوستم دچار آبریزش چشم بشه. وقتی پرسیدم چرا گفت دقیقا تداعی کننده ی بوی دکلره مو تو آرایشگاه های زنونه رو میده، واسه همین ناخودآگاه به علت شرطی شدن دچار آبریزش چشم شد.
دوستان این کار سیف نیست. مناسب بلایند بای نیست. حتما قبل از خرید، سمپل تست بفرمایید.

به عقیده ی من میلسیم داره نون کرید بودنشو میخوره.
قبول دارم که هر برندی سعی میکنه با آکوردها و نت های مختلف عطرهای متنوعی بسازه تا کلکسیونشو تکمیل بکنه، اما واسه یه کار اکواتیک، میلسیم ضعیفه.