دیروز عطر رو زده بودم،بعد از یکی دو ساعت که بسیار ضعیف شده بود،توی ماشین دوستم ژکساف گلادیاتور (کپی هرمس)رو تست زدم روی لباس؛امروز که می‌خوام پیراهن رو بپوشم به طور معناداری ژکساف از این عطر ماندگار تر بوده.و پخش بوش هم شاید نیم ساعت کمتر از این ارماف هست.من فکر میکنم این عطر و با این حجم۵۵میل،بیش از ۱میلیون تومن ارزش خرید نداره

عشاق این عرصه،به نظرم این شاهکار رو بخرید!
اگر جلوه مردانه رو در عطرها دوست دارید،اگه با مردانگی شیک لوندر خاطره ساخته اید،اگه حضور پر صلابت در دورهمی ها و رویداد های مختلف براتون اهمیت داره.
سوواژ الکسیر یک شاهکاره که قرار هست با گذشت زمان ارزشمندتر بشه در میان آثار ماندگار عطرسازی؛
مثل اعو سوواژ(که میراث همین خانه خوشنام عطرسازیست)،جیوانچی جنتلمن،انتایوس و اگوییست از شانل و آیکون های بزرگ دیگه.
دارچین و جوز شروعی ادویه ای برای عطر رقم می‌زنند.شروع بسیار دلچسبیه حتی اگه اسپایسی نپسندید.
دقایقی بعد لوندر رو میشه تشخیص داد که نه زیادی تر و تازه و شوینده طوره و نه زنانه،همانگوهه که باید باشه!
با گذشت چند دقیقه دیگه شیرینی خاصی شامه رو مینوازه و عطر رو گرم تر میکنه نه از وانیل و نه از کومارین و....هست;چوب شیرین بیان.و یواش یواش با پچولی تمیز و امبر لایه جدیدی به عطر اضافه میکنن.روز بعد از پوشیدنش،عطر رد پچولی وتیوری فوق العاده رو لباس می‌ذاره که اون هم حتی اعتیاد آوره.
دنبال مشابهش در هیچ برندی حتی خانه های دیزاینری نگردید!
عطر رو تو سرمای زمستان استفاده کنید تا واکنش و تعریفات مخاطبینتون رضایت خریدش رو بیشتر کنه.

درود بر آقا ارژنگ دوست بزرگوار و خوش ذوقم،
با شما موافقم ،بدون شک این عطر در لیست بهترین های چند سال گذشته ست.ذوق عطر سازی،شخصیت و خوش ساخت بودن رو به صاحبش هدیه می‌کنه.یک قطعه از هنر عطرسازی انگار روی پوست و بدن برای ساعتها همراه شماست.شوربختانه این شایستگی، سالهاست در میان عطرهایی که شتابزده و با شگردهای تبلیغاتی اغراق آمیز و همه گیر شونده در پلتفرمهای مختلف مجازی،و عمدتا بشکل کارگاهی ساخته میشن گم شده.کارگاه هایی که خروجی اونها محصولاتی بدون روح و تعمیق هستند و باعث نمی‌شوند که ما ذوق عطرساز رو احساس کنیم و در اون شریک بشیم؛با عطر ها خاطره بسازیم و اون یونیک بودن رو تجربه کنیم.اقتصادی که از پا در آوردند،خیلی از تجربه ها و ذوق ها رو داره هر روزه از ما سلب میکنه،و در عوضش جایگزین های پوشالی رو بر سر راه همه قرار میده.

بهترین سی دلار(۳میلیون تومن)ی که در قبال یک عطر بشه هزینه کرد.روی پوست بالای ۱۲ ساعت ماندگاری رو تجربه کردم.پخش بو طولانی مدت اما در محدوده آغوش.
گوتیک وتیره.
تلخ و بلسامی،در ابتدا و چوبی دودی صمغی بخوری،در ادامه تا انتها.صمغ و بخوریِ مرطوب و کمی دَم.

بازار نچندان خوش احوال عطر در سالهای جاری
به اینچنین عطری نیاز داشت؛در محدوده صد دلار با کیفیت خیره کننده.جوانان ۲۰تا۴۰سال خوش پوش که نمی‌خواهند در آراستگی تجمل اغراق شده ای به خرج بدهند،شیفتگان وتیور،دوستداران عطرهای سبز و معطر_چوبی دودی و عطربازهایی که تعمق در عطر رو شعف انگیز می پندارند،میتونن نگاهی ویژه به گرلن وتیور پغفام داشته باشند.وتیور بسیار باکیفیت که دودی جلوه میکنه وشیرین بیان و تونکا کمی هم شیرینش میکنن.پیشنهاد میدم همراه با این عطر آهنگ cloudy nowاز بلک فیلد رو پخش کنید،در هوای ابری و مرطوب لباس پاییزه طوسی و تیره بپوشید و از این هارمونی لذت ببرید.

خانوم هایی که برای روز های بالای ۱۵ درجه و آفتابی دنبال عطری هستید که خیلی گلی به اون حد و وانیلی،شیرین یا مثل بقیه عطرهای مارکت زنانه نباشه این میتونه عطر خوبی باشه.
خواهرم استفاده کرده بود ،بعد از ۲_۳ساعتی که از زدنش می‌گذشت،
وقتی وارد خونه شد،ردّ قابل قبول رو از عطر حس کردم.
ردّی از مشک و گل یاس.

گویا فانتوماس یه شخصیت داستانی فرانسویه مثل زورو،که وقتی عکسش رو دیدم از فضای عطر به دور نیست؛سرِ این کاراکتر فانتوماس هم آبیه.گمان می‌ره گولتیری فضا و تم آبی عطر رو هم به مشابهت ازین کاراکتر لحاظ کرده.
آخر شب های سرد اگه عطر رو بزنید و توی شهر پرسه رو شروع کنید،شاید حس و حال رمز آلود "فانتوماس" رو تجربه کردید!

درود
اگه ۲۰۲۲ باشه،خریدش شمارو پشیمان نخواهد کرد.به نظرم حتی نسخه های جدیدش از دیگر زنبقی های دیزاینری بهتره.

یک بچ کد ۵ساله از عطر رو پیدا کردم که تستر هم هست؛حالا چه تفاوتی با تولید ۲۰۲۴داشت؟!
رنگ عطر تیره تر و طلایی تر از سخه تازه تری که به ظاهر رقیق تر شده و از با وجود شیشه کدر ۲۰۲۰چگال تر به نظر می‌رسه.تستر قدیمی تر پلمپ بود و برای فروش و من بر اساس همین فاکتور و بدون نیاز به تست خریدمش.اما ۲۰۲۴ را تست کردم.رایحه عسلی تنباکویی است با حضور وانیل و تونکا.ان چیزی که من تجربه کردم در این لانچ جدید همین بود.اما تستری که خریدم و روز بعد با چهار اسپری تست کردم،شروع مرکباتی تر،اسطوخدوس مردانه تر و دوز بالاتر از عسل رو در خود داشت و حس و حال نیش تری رو تداعی می‌کنه.انگار اسم ناکسوس رو بیشتر فریاد میزنه و حضورش رو برای شما تثبیت میکنه.
بله....متاسفانه پِرفیومری در سالیان گذشته،به شکل ناخوشایندی دگرگون شده و من این در عطرهای خیلی زیادی نظاره کردم؛این افت در خیلی از مدیوم ها،عرصه ها و زمینه ها آشکاره.
چه منِ و شمای شیفته به عطر و چه مادرانمان که آشپزی بخش مهمی از زندگشان بوده متوجه این دگرگونی هستیم...ما بی از بی روح شدن عطرها گله داریم،مادر از سبزی های معطری که دیگر طعم و عطر سابق را ندارند تا با آن قرمه سبزی بپزد.

عطر داستان و جان سخنش رو چند ساعت بعد از شروع سنگین گیاهی و چوبیش به مخاطب منتقل میکنه؛اون پیام رو به اهستگی میرسونه.یه گریز به تم پچولی و هیپی عطرهای دهه هفتاد میلادی اما بدون حضور انیمالیک سیوت،روایح chypre و مولفه های کلاسیک عطرهای مردانه،به خصوص در اون دهه.از آغاز اجرای اصلی این عطر،
شکلات و پچولی بی پروا و عریان هم رو به آغوش میکشن.بستر هم آغوشی اونها چوبه؛عودی که با بقیه عود ها متفاوته و شیرینی ملایم صندل.این عطر از طبیعت به دور نیست اما عطر سبزی محسوب نمیشه.
معماری منحصر به فرد عطر های الکساندر گولتیری،توام با روح و هنر هست.عطرهای او واقعا زنده هستند و حرف خودشون رو میزنند.
پاردون کمی تلخ،خاکی،شکلاتی و کمی چوبیه؛۷_۸ سالی میشه که ازش استفاده میکنم؛پخش بو با دو_سه پاف طوریه که انتظارات رو از پرفورمنس عطرهایی که بعدش تجربه میکنیم بالا میبره؛هر ۱۴-۱۵ پاف هم یک میل از عطر مصرف میشه؛عطر اکستغه دو پغفُم به معنای کلمه هست نه یک بعنوان برای مارکتینگ و بر هم خوردن بالانس عطر با بالارفتن غلظت؛باادوپرفیوم های ۱۰۰ میل با کیفیت خیلی بالا برابری می‌کنه.پس حجم کم در برابر گزینه های۱۰۰میل با کیفیت هم قیمتش به عنوان امتیاز منفی تلقی نمیشه.