رابحه‌ای تلخ، خشک‌،‌ عبوس و اسموکی از نسخه‌ی اصلی عود وود. همچنان به نسخه‌ی اصلی وفادار است با تمام تفاوت‌هایش.

به کویری می‌ماند پر از خاشاک و دود

کار تاریکی است. برای تداعیِ رایحه در فضای اندوی تاور ۰۳ قدم می‌زند. 

پخش و ماندگاری خیلی خوب

چرم لطیف، طعمی فروتی، و به لطف حضور گیاه داوانا کمی رایحه‌ی تمشک فرش‌تر و سبزتر شده است. با این‌ حال با نسخه‌ی اصلی تفاوت اندک است. 

پخش و ماندگاری بسیار بالا.

کریستوفر شلدرک شگرد ویژه‌ی خاص خودش را دارد برای ساختن روایح پویزنیک یا سمی. این کار را در کویغ موغسک هم انجام داده بود و همچنین در دو کار دیگر. یکی تیوبغوز کغیمینل و دیگری عطری که به تازگی لانچ شده به اسم زورافا. 

شلدرک با ایجاد فضایی کاملا مسموم در این کار، وجه سمی‌ای را از مریم القا می‌کند که با نام عطر هماهنگ می‌شود. این وجه احتمالا حاصل گل سنبل، یاس و میخک است و قطعا ترکیبات دیگری که ذکر نشده.

رایحه‌ای بسیار تر و تازه از مریم از درون قلبی مسموم، یخ‌زده، وحشی و گناهکار.

شیرینی خاصی هم شنیده می‌شود که بابل‌گامی نیست و بیشتر رزینی است. 

مشابه فضای چرمی کویغ موغسک که حالتی واکسی، براق و یخی دارد، در اینجا هم کاملا مشهود است.

مریمی مسموم، چرمی و کمی‌شیرین.

قطعا زیباترین عطر مریمی است که تابحال بوییده‌ام

این کار پس از حدود ده ماه انتظار از فرانسه به دستم رسید. قطعا ارزش این انتظار را داشت.

 

سرژ لوتنس اگر نبود خلاقیتی در عطرسازی هم نبود بدون شک. 

میخکی بسیار مهربان به همراه اشاراتی فلورال، دودی و شیرینی ملایم و در پس زمینه رایحه‌ای صابونی

فضای کار بی‌شباهت به نواغ از سرژ نیست. 

بسیار زیبا و ارتیستیک

 

امبری اثیری، جاودانه و شرقی.

در ترکیبی با رز، زعفران و آلدهید که با حضور امبر حصورشان صرفا تجلی و درخشش شکوهمند امبر را تسهیل می‌کند. 

ناشناخته ماند و همین خاص بودنش را صدچندان کرد.

در این اثر از امبر‌گری طبیعی استفاده شده.

لابدانوم به همراه شلیمار و کمی سیتروس در شروع.

کلاسیک، چرمی و وانیلی

 

 

 

عسل، توبروز، نت انیمال و کمی چوب

از بهترینهای زمستانی. بسیار دوست‌ داشتنی!

از چوبهای‌ مقدس سرژ

Oillet Bengale

میخک و رز؛

تلخ و ترش و گازدار؛ بسیار با کیفیت

سخت‌پوش و برای لیر با عطرهای وانیلی!

بی‌هویت، سردرگم، شالیماری که رو به زوال رفته.

دیالوگ بی‌انتهای نرولی و چای...