بازم آمواج ، بازم سسیل زاروکیان و بازم رایحه‌ای هیپنوتیزم کننده ...

من به شخصه از اون عطر باز های سخت پسند نیستم که فقط به یک یا چند گروه بویایی وفادار بمونم ؛ همه‌ی روایح رو در جای خودشون میپسندم و میپوشمشون ؛ از تلخ ترین تا شیرین ترین ، از گرم ترین تا خنک ترین ، از تاریک ترین تا شفاف ترین ، از تند و سنگین ترین تا ملایم ترین و از گلی ترین تا چرمی و عودی ترین ! همشون دوست داشتنی و قابل احترامن ... اما بریم سراغ اوتلندز :
همونی که همیشه از ترکیب دو نام آمواج و زاروکیان توقع داریم ؛ با کیفیت ، پیچیده و رمز آلود ، عمیق ، جذاب و گیرا ! فقط کافیه یک پاف از این هیولای قدرتمند رو روی پوستتون اسپری کنید ...

انفجار قدرتمندی از نت های اسپایسی ، رزینی ، گلی و چوبی از همون ثانیه اول مثل یک سیلی محکم میخوره توی صورتتون ، همه به صورت یکجا ! بنظرم حسش جوریه که انگار با تمام نت های تشکیل دهندش شروع میشه و هرچی میگذره دونه به دونه نت های ضعیفتر صحنه رو ترک میکنن و در پایان این کهربا ، وانیل و کندر هستن که تا آخرین ثانیه ها شما رو همراهی میکنن ...

توی دل این عطر شباهت زیادی با عطر دیگه‌ای حس نکردم اما اگه بخوام به یک شباهت کوچیک اشاره کنم ؛ در نت های میانی و پایانی کمی حس و حال مارلی لیتون اکسکلوسیف رو بهتون میده البته این شباهت نهایتا در حد ۲۰ ، ۳۰ درصد هستش !

اما جذابترین قسمت تقریبا همه‌ی عطر های آمواج یعنی ماندگاری و پخش بو ! اینجا هم با یک غووووول واقعی طرف هستیم ، بخاطر پیچیدگی و سنگینی نت ها ممکنه بعد از پوشیدن این عطر سریعا دچار کربویی بشید و‌ احساس کنید زود تموم شد و بویی نداره ، اما بعد از گذشت ساعت ها همچنان بازخورد میاره ! بعد از چند روز اون لباستون رو که این عطر روش اسپری شده بود از کمد درمیارید و میبینید بله ، اوتلندز چنان قدرتی داره که انگار همین یکساعت پیش اسپری شده ، خیالتون راحت ؛ این عطر خیلی خیلی قدرتمنده و در این زمینه هم نیازی به تعریف نداره !

اوتلندز میتونه گزینه خوبی برای دوستانی باشه که به عطر های پیچیده و قوی علاقمند هستن ، به طور کلی رایحش شیرینه ، حتی باید بگم بعضی جاها خیلییییی شیرینه پس این موضوع رو هم درنظر بگیرید ! برای دوستانی که معمولا از عطر های تنباکویی یا وانیلی استفاده میکنن ( مثل لیتون ، کارلایل ، توباکو وانیل ، ناکسوس و ... ) به احتمال خیلی زیاد ، اوتلندز تجربه خوشایند و لذتبخشی خواهد بود !

ارادتمند شما ، مهیار ❤️

محاله حداقل یک بار شهر زیبای شیراز رو در اواسط فصل بهار دیده باشید و این عطر براتون ناآشنا باشه ...

نرولی پورتوفینو ، شاهکار خنک برند تام فورد که با هر بار اسپری شدن من رو پرت میکنه به دورانی که در شهر شیراز سرباز بودم ؛ انقدر حال خوب کن و نوستالژی که همیشه برای استفاده روزمره در فصول بهار و تابستون یک شیشه ۱۰۰ میل از این عطر رو باید داشته باشم ؛ بطور کلی رایحه این عطر خنک ، نسبتا ملایم ، آرامش بخش و سرشار از انرژی مثبته ؛ تو روز های گرم تابستون هرروز بلااستثنا بعد از دوش صبحگاهی ۶-۵ پاف از این عطر رو میپوشم و آرامش و انرژی لازم برای شروع یک روز خوب رو به دست میارم ...

جدای از شروع و مسیر دوست داشتنیش ، در نت های پایانی هم رایحه‌ی صابونی دلچسبی داره که تو هوای گرم حس تمیزی مثال زدنی رو منتقل میکنه !

نرولی پورتوفینو از نظر ماندگاری و پخش بو نه ضعیفه و نه قوی ؛ قدرت مناسبی داره و برای استفاده روزمره راضی کنندست ، این عطر به نوعی مخصوص شروع روزه و قدرتش در حدی هست که از صبح تا ظهر به خوبی در کنارتون باشه ...

اراتمند شما ، مهیار ❤️

سربلندیِ فرزند خلف در پیِ میراث گرانبهای پدر ...

انکر ایندیگو یا همون جوهر نیلی برند لالیک ؛ در یک کلام یک شاهکار نسبتا اقتصادی با ارزش خرید بسیار بالاست ؛ این لاین از عطر های لالیک در همه‌ی ادوار جذاب و دوست داشتنی بودن ، همه چیز از انکر نویر افسانه‌ای با اون رایحه تلخ و گیراش شروع شد تا فلنکر ا ل اکستریم که نسخه کاملتر و قویتر اون عطر بود ، از نسخه اسپرت که به اندازه خود انکر نویر جذاب بود اما با فضای خنک و تابستونی تا آمبر نویر که به عنوان یک عطر چوبی ، بوزی و اسپایسی حرف های زیادی برای گفتن داره و درنهایت رسیدیم به جدیدترین عضو این خانواده یعنی انکر ایندیگو ؛ عطری که بنظر من طبعی معتدل و کمی مایل به گرم داره و ترکیبی بینظیر از تلخی و شیرینی رو به نمایش میذاره ؛ با وجود نت بندی کاملی که داره از زمان درای داون تا آخرین لحظاتی که استشمام میشه ؛ چای ، زعفران و عنبر بیشتر از سایر نت ها خودنمایی میکنن ! و باید اعتراف کنم این ترکیب شیک هر جنبنده‌ای رو از پا در میاره ! تقریبا شباهتی به انکر نویر نداره اما نمیشه منکر DNA مشترکشون شد ، درست مثل فرزندی که به لحاظ ظاهری شباهتی به پدرش نداره اما خلق و خو و اصالت پدرش رو خیلی خوب به ارث برده ؛ مسیر خودش رو در پیش گرفته اما با افتخار فریاد میزنه که از دل همون خانواده اصیل و موفق در اومده !
اما میرسیم به پرفورمنس ، ماندگاری و پخش بو ؛ انکر ایندیگو شفافیت و وضوح نسبتا خوبی در زمینه نت بندی و رایحه داره ؛ نباید به اندازه یک عطر نیش ازش توقع داشته باشید اما نسبت به لِوِل متوسط عطر های دیزاینری عالی عمل میکنه و حداقل رایحه کاملا خطی و خسته کننده‌ای نداره ؛ دقیقا ماندگاری و پخش بوش هم به همین صورته ؛ در مقایسه با محصولات برند هایی نظیر دیویدوف ، آزارو ، دانهیل و ... عملکرد بسیار خوبی داره ، در مقایسه با سایر عطر های همین لاین هم یعنی انکر نویر ساده ، ا ل اکستریم ، اسپرت و آمبر نویر ( بچ کد های ۲۰۲۰ به بعد ) میشه گفت یک سر و گردن بالاتره و عملکرد بهتری رو به نمایش میذاره ...

امیدوارم این دیدگاه توی خریدتون کمک کننده باشه ، اراتمندم ❤️

آمریکاییِ علاقمند به خاورمیانه ...

بلک لاکر مثل اکثر عطر های تام فورد با سر و صدای بسیار زیادی به دنیا معرفی شد و اسم لاک مشکی که بخاطر روایح رزینی و دودی این عطر بهش نسبت داشته شده شدیدا برازنده‌شه ؛ بنظر من این یکی از متفاوت ترین تام فورد هایی هستش که تا امروز ساخته شده ! چرا ؟؟؟ ...

اگه بخوام از اول بگم و فضاش رو با داستانی قابل درک و ملموس تر کنم بلک لاکر بعد از اسپری و درای داون چنان حسی گُنگ و عجیب بهتون میده ، انگار توی یک شهر کویری و در یکی از روز های آخر پائیز ( حوالی ساعت ۵ بعدظهر و کمی مونده به غروب ) از سر کنجکاوی به سمت آثار باستانی رفتی و ناخواسته سر از یک بازار قدیمی و متروکه در اوردی دور و برتو نگاه میکنی ؛ تقریبا هوا به طور کامل تاریک شده ! گم شدی !!! همه جا تاریک و ترسناکه ؛ انقدر تاریک که حتی نمیدونی از کدوم سمت بری تا از این ظلمات خارج بشی و نجات پیدا کنی ... ، بعد از چند دقیقه توی شوک موندن ، یک پرتو نور ضعیف با فاصله‌ی زیاد میبینی و به سمتش میری ، کم کم نزدیک و نزدیکتر میشی ... ؛ چه جالب یک مغازه عطاری قدیمی در انتهای بازار ! هرچی نزدیکتر میشی بوی ادویه قویتر و شدیدتر میشه ، بوی کندر و فلفل سیاه تمام فضا رو پر کرده ، در کنارشون بوی دود هم حس میکنی اما نمیدونی از کجاست ! میرسی به مغازه اما قبل از ورود چشمت به درب چوبی مغازه عطاری میخوره که قسمتی از پایینش توسط موریانه ها خورده شده و کمی نرمه چوب روی زمین ریخته ، عجیبه ؛ چون ظاهرا خیلی وقته کسی حتی از اینجا رد نشده ... میری داخل مغازه ، شاید صاحبش بتونه بهت کمک کنه و یک راه خروج بهت نشون بده ؛ خیلی ترسیدی ! همه جا تاریکه و تنها جایی که کمی روشنه این مغازست که ظاهرا همه‌ی اجناسش قدیمیه ...
چشمت میفته به ظرف های بزرگ پر از کندر و فلفل سیاه و یک سری ادویه دیگه که بوی اونا رو زیاد متوجه نمیشی ، اما یهو برخلاف چیزی که از ذهنت گذشت صاحب مغازه از پشت قفسه ها میاد و با پیرمردی ظاهرا مهربون و خوشرو روبرو میشی ؛ با صدایی لرزون سلام میکنی ... ، پیر مرد حسابی از دیدنت خوشحال شده ، حالا مطمئن شدی خیلی وقته که کسی پاشو توی این مغازه نذاشته ... صبر کن ببینم ؛ یک تیکه چوب عود توی دست پیر مرد درحال سوختنه ، عه حالا فهمیدم منشا اون بوی دودی که قبل از ورود به مغازه به مشامم خورد کجاست ؛ چه بوی جذاب و شیکی داره ، معلومه از اون عود های مرغوب و با کیفیتیه که فقط قدیمیا پیدا میشد ... / ـــ بگذریم ، من نویسنده نیستم که این داستانو بیشتر از این ادامه بدم و همینقدرش کافیه تا با فضای تام فورد بلک لاکر به صورت سطحی آشنا بشید ...

این عطر از ابتدا تا انتها فضایی تیره و تاریک و بسیار عمیق از روایح ادویه‌ای ، چوبی ، دودی و صمغی داره که شبیهش رو تابحال حداقل توی عطر های تام فورد ندیده بودیم ، اما جدای از نت ها ، فضای کلی و رایحه این عطر حس و حالی خشک و کویری بهتون میده ، چیزی که قبلا فقط در عطر های برند آمواج شاهدش بودیم ، بطوری که در اولین برخورد اگه شیشه‌ی تمام مشکیِ بلک لاکر و نوشته‌ی TOM FORD رو نبینید فکر میکنید با عطری از برند آمواج طرف هستید ! همون حس و حال خاورمیانه‌ای بر پایه کندر و روایح دودی که توی خیلی از عطر های آمواج بکار رفته ! حتی اگه کمی دقیقتر و موشکافانه وارد دنیاش بشید ؛ در نت های میانی ممکنه فضایی نزدیک به اوپوس ۱۳ سیلور عود رو براتون تداعی کنه ؛ با این تفاوت که رام تر و خوشپوش تر شده و دیگه خبری از آکورد انیمالیک نیست ! بررسی های زیادی دیدم که اشاره کرده بودن این عطر شبیه به لالیک انکغ نواغ ( لالیک مشکی ) هستش اما بنده حقیقتا هیچ شباهتی حس نکردم و تنها چیزی که به ذهنم اومد و به زبون اوردم این بود : ( آمریکاییِ علاقمند به خاورمیانه ) یا عطری از آمواج با پکیجینگ تام فورد ؛ بهرحال هرچی که هست نتیجه فوق العاده بود ؛ ماندگاری و پخش بوی راضی کننده مثل اکثر تام فورد ها و رایحه‌ای که نباید زود قضاوتش کنید و بهتره کمی بهش فرصت بدید تا بتونه جذابیتهاش رو بهتون نشون بده ؛ اما خرید این عطر رو به چه افرادی پیشنهاد میدم ؟ اگه از عطر های ترند این روز ها که اکثرا شیرین و گورماند یا تکراری ، خطی و کلافه کننده هستن خسته شدید و به دنبال عطری واقعا تلخ و گزنده با تغییر نت های ملموس هستید و از طرفی با فضای عطر های برند آمواج بخصوص اینترلود ، اوپوس ۱۳ سیلور عود و ممویر میونه خوبی دارید تو خرید این عطر دریغ نکنید ! چون بدون شک میتونه تجربه جذاب و خفنی براتون باشه ...

کوچیک شما ؛ مهیار ❤️

هرچی بگن ساواج خز شده ، قدیمی شده ، همه گیر شده
همچنان یک شاهکار دوست داشتنیه که حتی کسایی هم که ازش بد میگن یا نسبت بهش گارد میگیرن ته دلشون این عطرو دوست دارن !
یک عطر خنک و تند خاطره انگیز و نوستالژی که بسیار فرش و حال خوب کنه ، ساواج مسیر جدیدی رو به دنیای عطر ها اضافه کرد و باعث شد برند های خیلی زیادی حداقل برای یکی از محصولاتشون این رایحه رو کپی کنن یا ازش الهام بگیرن !
هنوزم معتقدم جذاب ترین نسخه ساواج همین ادوتویلته ، البته بحث سلیقست ولی من شخصا با ادوپرفیوم و پرفیومش میونه خوبی ندارم ، الکسیرم که کلا بحثش جداست و هیچ ربطی به لاین ساواج نداره از نظر رایحه !
ساواج ادوتویلت هنوزم ارزش خرید زیادی داره ، هنوزم با کیفیته ! درسته که نسخه های متفرقه زیادی ازش اومده ولی نسخه اصلیش شفافیت و کیفیتی داره که همه‌ی اونارو با خاک یکسان میکنه ...

باندلس ، یک کپی جذاب یا فاصله گرفتن از اصالت ؟


سلام و ارادت خدمت اساتید و با عرض تبریک به مناسبت سال نو

آمواج باندلس یکی از جذاب ترین عطر های اسپایسی تنباکوییه که تو عمرم تست کردم ؛ کیفیت و پرفورمنس خوبی داره ( نه در حد اکثر عطر های آمواج اما قابل قبول ) ، شروع باندلس بسیار زیاد شما رو یاد مارلی هرود و اوجان میندازه اما رفته رفته بخصوص در نت های میانی رد پای توباکو وانیل تام فورد و رورینگ رادکلیف برند پنهالیگونز رو توش حس میکنید ؛ انگار جذابیت های این ۴ عطر رو دستچین کردن و نتیجش شده باندلس !

این عطر تا حد زیادی از فضای خاورمیانه‌ای و اغراق شده‌ی عطر های قدیمی تر آمواج فاصله گرفته و داره سعی میکنه خودش رو به رقبای اروپایی و آمریکاییش نزدیک کنه ، به همین خاطره که تو تجربه اول اگه اسمش رو ندونید فکر میکنید با رایحه‌ای از مارلی یا تام فورد طرف هستید ...

از لحاظ ماندگاری و پخش بو شبیه به هیچکدوم از آمواج ها نیست اما میتونه بهتر از هم سبک های خودش از برند های مارلی و تام فورد باشه که برای باندلس این قضیه یک برگ برندست !

موضوعی که باعث میشه این عطر رو به آمواج جورنی ترجیح بدم رایحه یونیک تر و عامه پسند ترشه که باعث میشه راحت تر با استایل های نیمه رسمی ستش کنید و بازخورد بهتری ازش بگیرید !

در کل من آمواج باندلس رو به دوستانی پیشنهاد میدم که از تام فورد توباکو وانیل و مارلی هرود خسته شدن و به دنبال گزینه‌ای جدیدتر و خاص تر توی همون سبک هستن ، از طرفی رایحه اغراق شده و بسیار تند آمواج جورنی رو نمیپسندن ...

ببخشید طولانی شد ، امیدوارم نظرم توی خریدتون کمک کننده باشه 🙏🏻

شاهکاری دیگر از آمواج در ۲۰۲۳ ...

چند سالی میشد که عطر های آمواج بیشتر به سمت روایح یونیک و به اصطلاح اروپایی پسند حرکت کرده بودن ؛ اما این بین یهو سر و کله پرپس پبدا شد ، رایحه‌ای که ما رو شدیدا به یاد محصولات قدیمی تر آمواج میندازه بخصوص اپیک و ممویر ( ممواغ ) ...

من به شخصه حداقل دو سه سالی بود که با بوییدن هیچ عطر جدیدی انقدر به وجد نیومده بودم و بعد از اولین تجربه بویاییم از پرپس فقط گفتم : وااااااااای ، این لعنتی فوق العادست !

پرپس شروعی تند و تیز و بسیار خشن از نت های ادویه‌ای داره که شدیدا جلب توجه میکنه و زبون شما رو بند میاره ، دقیقا همون حس حال خاورمینه‌ای که قبل تر توی محصولات آمواج میدیدیم اینجا به شکلی امروزی تر و مدرن تر خودنمایی میکنه ...
کمی که صبر میکنید میبینید رفته رفته پرپس ملایم تر و آروم تر میشه و اون فضای ادویه‌ای و سنگینش جای خودش رو به روایح گلی و چوبی میده که تا چند روز روی لباستون ازش لذت میبرید ! نت های تشکیل دهنده پرپس به زیبا ترین شکل ممکن کنار هم چیده شدن و تغییر و جابجایی بین نت ها بسیار شفاف و به موقع اتفاق میفته ...

خوشبختانه پرپس از نظر ماندگاری و پخش بو در حد کار هایی مثل اپیک و اینترلود نیست ( چرا خوشبختانه ؟ چون ممکن بود تو شرایطی اذیت کننده باشه ) اما در کل قدرتمنده و کاملا راضیتون میکنه ؛ پرفورمنس و کیفیت رایحه‌ این عطر هم میشه گفت کم نظیره و همون چیزیه که از برند توانایی مثل آمواج توقع دارید !

در کل این عطر ارزش خرید بسیار بالایی داره ، بخصوص اگه به برند آمواج و روایح عربی علاقمند باشید ! پرفورمنس بالا بخواید ، رایحه‌ای جدید و متفاوت بخواید و ماندگاری و پخش بوی خوب ؛ بدون شک پرپس میتونه براتون تجربه لذتبخشی باشه ...

خوشحال میشم نظراتتونو بدونم 😍🙏🏻👇🏻

سلام و عرض ارادت ، مقایسه‌ای بین نسخه ادوپرفیوم و پارفوم داشتم و برتری های نسخه پارفوم رو عرض کردم اما باید بگم این تغییرات انقدری ملموس نیستن که بخواید نسخه پارفوم رو بردارید ، بحث سلیقت اما در کل نسخه ادوپرفیوم رایحه جذابتر و پخش بوی بهتری داره ...

درود خدمت شما دوست عزیز

اوجانی که من استفاده میکنم تولید ۲۰۱۷ هستش و تولیدات جدیدش رو تست نکردم ، اما از بعضی دوستان شنیدم که متاسفانه همه‌ی تولیدات جدید این برند خیلی ضعیف و آبکی شدن و این موضوع فقط به چند مدل ختم نمیشه .

خودمم چند ماه پیش هرود تولید ۲۰۲۱ رو تست داشتم که ماندگاریش واقعا تو ذوقم زد ؛ روی پوست فقط ۴ ساعت ! اونم برای یک عطر تنباکویی که تولیدات قدیمش قدرت فوق العاده‌ای داشتن ...

اما خب چون تولیدات جدید اوجان رو تست نداشتم ، فکر نمیکردم این داستان برای اوجان هم پیش اومده باشه که طبق فرمایش شما دیدم متاسفانه اونو هم خراب کردن 💔

پایدار باشید 🙏🏻

‌
ملکه بهشت که لباسی سیاه به تن کرده ...

این توصیف من از عطر ترونی ، شاهکار داغ برند اورتو پاریسی و ساخته دستان هنرمند الساندرو گوالتیری هستش ، عطری که مثلا بوی مواد مذاب آتشفشان میده ...

رایحه ترونی به حدی خاص ، متفاوت ، تاریک و سنگینه که در اولین تجربه بویایی و با اسپری کردنش روی پوستتون ؛ چند ثانیه‌ای ارتباط شما و اطرافتون رو به طور کامل قطع میکنه و شما رو در خلسه‌ای عمیق فرو میبره ...

شروع این عطر بسیار بسیار تلخ ، قدرتمند و خشنه ؛ روایح دودی و خاکی ( شبیه خاک زمین های اطراف آتشفشان ) اجازه خودنمایی به نت های دیگه رو نمیدن ؛ ترونی رایحه بسیار پرحرارتی داره و گرمای زیاد اون از لحظات اولیه تا وقتی که رایحش رو روی پوست یا لباستون احساس میکنید در کنار شماست ، به همین خاطر عطری سخت پوش مخصوص شب های سرد زمستان محسوب میشه . الساندرو گوالتیری مثل عطر های قبلیش نت های تشکیل دهنده‌ی ترونی رو هم اعلام نکرده و همین امر سبب تشخیص سخت تر نت های این عطر شده که شما رو حسابی به چالش میکشه ؛ نکته‌ای که از همون دقایق اول توجه شما رو به خودش جلب میکنه ، شباهت رایحه نه ؛ اما شباهت زیاد فضای کلی ترونی به عطر هایی مثل ناسوماتو بلک افغان و آمواج اینترلود هستش که واقعا غیر قابل انکاره ...

با وجود شفافیت و کیفیت بالای رایحه در اورتو پاریسی ترونی ، متوجه تغییرات زیاد و انقلابی در مسیر نت‌ها نخواهید شد و میشه گفت با رایحه‌ای نسبتا خطی سر و کار داریم ؛ اما این رایحه برای شما به هیچ وجه خسته کننده و تکراری نمیشه !

هرچی به پایان ترونی نزدیکتر میشیم روایح تلخ و تندی که از شروع با قدرت زیاد کارشون رو شروع کردن ، جای خودشون رو به روایح شیرین تر و ملایم تر میدن تا ته بویی که ممکنه از این عطر روزها و شاید هفته‌ها روی لباستون در کنار شما باشه ، خوشایند و همه پسند تر باشه ...

از لحاظ پخش بو و ماندگاری این عطر هیچ نیازی به تعریف و تمجید نداره ؛ آثار استاد گوالتیری همیشه در این بخش حرف های زیادی برای گفتن داشتن و ترونی هم از این قاعده مستثنی نیست !
ترونی روی پوست ماندگاری حدود ۲۰ ساعته و روی لباس بیشتر از ۱ هفته در کنار شماست که عدد خیلی خوبیه !
اما میرسیم به پخش بو ؛ اصطلاحی که من برای چنین عطر هایی در زمینه پخش بو به کار میبرم اینه : پخش بوی پرژکتوری ! مسلما از عطری که رقیب بلک افغان و اینترلود محسوب میشه و توسط استاد گوالتیری طراحی شده کمتر از این انتظار نداشتم و باید برای ماندگاری و پخش بوی این عطر فقط واژه ( فوق العاده ) رو به زبون بیارم !

اورتو پاریسی ترونی یونیسکس معرفی شده اما به نظر من این رایحه کاملا مردانست و اگه رده سنی شما بین ۲۵ تا ۴۰ سال هستش ، این عطر در شب های سرد زمستان و با استایل های رسمی و نیمه رسمی همراه خوبی برای شماست ( با استایل های گژوال و اسپرت چطور ؟ فکرشم نکن ! ) ؛ مهمتر از اون ، پیشنهاد میکنم بیشتر از ۲،۳ پاف از این عطر اسپری نکنید چون به دلیل داشتن رایحه تند و‌سنگین و همچنین قدرت نشر بسیار زیاد حتی ممکنه بازخورد منفی براتون داشته باشه !

امیدوارم از این بررسی خوشتون اومده باشه و تو تصمیمتون برای خرید این عطر دوست داشتنی و خاص مفید واقع شه ... ❤️
‌