عربده کشی در عالمِ مستی !

تو این دوره زمونه که حس میکنیم دنیای عطرسازی به انتهای خودش رسیده و دیگه هیچ عطری نمیتونه به وجد بیارتمون ، یونیک لاکچری کوتای یکی از اونهاست که اگه علاقمند به روایح بوزی و شرقی هستید میتونه چند ثانیه‌ای روح و جسم شما رو از هم جدا کنه ... wooooooow

از همون ابتدا رایحه‌ای قدرتمند و شفاف از ویسکی چنان میخکوبتون میکنه که انگار شیرجه زدید توی استخر ویسکی ؛ نت های مرکباتی و کارامل هم تمام تلاششون رو میکنن که دیده بشن اما زورشون نمیرسه ، باید نیمساعتی صبر کنید تا رام تر بشه ، همونجاست که حس و حال کاراملی ، امبری و تنباکویی هم کم کم خودشون رو نشون میدن اما فکر نکنید ویسکی تموم شد ؛ تا انتهای راه حضور داره ، فقط رفته رفته خودمونی تر میشه و به بقیه نت ها هم اجازه خودنمایی میده ...

خیلی شیکه ؛ انقدری که این عطر با استایل رسمی برای من بازخورد اورده تابحال هیچ عطری انقدر بازخورد نیورده ! بخصوص وقتی روی پوست اسپری میشه در نت های پایانی جذابیتش غیر قابل توصیفه !

کوتای از نظر ماندگاری و نشر بو یک هیولای به تمام معناست و امتیازش ۱۰ از ۱۰ ؛ به راحتی ۲۴ ساعت روی پوست و حداقل ۱۰ روز روی لباس ماندگاری داره ؛ دقیقا از همون عطرهاییه که با شستشو هم نمیتونید بوش رو از بین ببرید ؛ نشر بو هم به راحتی تا شعاع ۴،۵ متر جواب میده ! انقدر قدرتمنده که ( من بهش میگم عربده کشِ مست ) حضورش رو همه جا بلند فریاد میزنه و حتی در فضای باز هم میتونید روی نشر بوی این عطر حساب کنید ...

بطور کلی شباهت نسبتا زیادی ( بخصوص در شروع ) به ناسوماتو بارائوندا داره اما ... تلخ تر ، سنگین تر ، مردونه تر و بسیار قدرتمند تر ، اگه از طرفداران بارائوندا هستید و با تفاوت های کوچیکی که بهشون اشاره کردم اوکی هستید یک لحظه هم در انتخابش تردید نکنید ...

ارادتمند شما ، مهیار ❤️

درود و عرض ادب ، بله درواقع منظور بنده مشابه ساز ها بودن ، البته متاسفانه برند هایی هم که حالا اسم نمیبرم و ادعا کردن عطرساز استخدام کردن اکثرشون همین حالا و در کنار محصولات اختصاصیشون مشابه سازی انجام میدن که بنده شخصا چند نمونه کار های این عزیزان رو تست کردم و حس کیفیت خوب و اسانس مرغوبی نگرفتم ازشون ؛ فقط صادقانه تا الان برند نوستالژیا رو خوب ارزیابی کردم بین محصولات داخلی ؛ میگن فرانسویه ولی خب داخل ایران پر میشه ؛ چند نمونه از کار های این برند رو تست کردم که حقیقتا اسانس باکیفیت و خوبی درشون استفاده شده بود ؛ اسمهاشون درست خاطرم نیست ولی یکیشون مشابه توسکان لدر بود ، یکی ساواج الکسیر و یکی مارلی لیتون ، قیمت نسبتا مناسبی هم داشتن ولی کیفیتشون میشه گفت درحد عطر های دیزاینری لول پایین اروپایی بود !

درود بر شما جناب بوترابی
تمرکز بر خودکفایی در این زمینه واقعا ناامید کنندست ، شیشه های تولید چین با اسانس های بی کیفیت چینی و اماراتی این افتضاح رو بوجود میارن ؛ حتی اگه به لحاظ مجوز های بهداشتی و سلامتی هم مورد تایید سازمان های داخلی باشن قطعا مورد تایید سازمان های جهانی نیستن ؛ کیفیت و شباهت هم که بهتره راجبش صحبت نکنیم ...

درود و عرض ادب ، در جواب نظرتون میتونم بگم تا حدی درست میفرمایید اما نباید همه‌ی مشابه ساز ها رو به یک چشم ببینیم ، اتفاقا بعضیاشون کیفیت های خیلی خوبی دارن به نسبت قیمتشون ؛ از طرف دیگه کسی که واقعا عطربازه و عادت کرده به این که همیشه بوی خوب بده نمیتونه بخاطر شرایط اقتصادی همیشه از عطر های اورجینال گرونقیمت استفاده کنه یا کلا استفاده نکنه ؛ من حتی به بسیاری از دوستان خودم که به روایح علاقه دارن اما توان پرداخت مبالغ سنگین عطر های اورجینال رو ندارن پیشنهاد میکنم یک یا دو عطر اورجینال و باکیفیت ( حتی شده برند های اقتصادی نظیر دیویدوف ، بنتلی ، لالیک ، جگوار ، هالووین و ... ) برای مواقع خاص داشته باشن و برای استفاده روزمره و به اصطلاح دم دستی از مشابه های برند هایی نظیر آرماف ، افنان و حتی لطافه استفاده کنن ! چه اشکالی داره ؟ اینجا ایرانه 💔

جنتلمن موفق و ثروتمند ایتالیایی !

یکی از ایراداتی که از سمت آقایونِ طرفدار مفیستو به این عطر ( نسخه پایه ) وارد بود القای حس یونیس..ک.س بودن به واسطه شروع کاملا مرکباتی و قدرت نسبتا زیاد نت رز بود ؛ مفیستو از اول دوست داشت یک عطر کاملا مردانه باشه اما رایحش بعضی جاها شما رو به یاد عطر های زنانه می‌انداخت و همین سبب شد برند زرجف در لاین کازاموراتی فلنکری جدید بر پایه این عطر موفق ‌و جذاب لانچ کنه به نام مفیستو جنتلیومو !

مفیستو جنتلیومو به نسبت نسخه پایه در شروع مرکبات کمتر و اسطوخودوس بیشتری داره که شروعی باربرشاپی تر و نرم تر رو رقم زده ، از طرف دیگه کمرنگ تر شدن رایحه رز فضای این نسخه رو خیلی مردانه تر کرده ؛ به زبان ساده انگار درصد بیشتری از تستسترون در وجود خودش داره ؛ در مفیستو جنتلیومو علاوه بر تغییرات کوچکی که توی رایحه و بالانس نت ها ایجاد شده شاهد رایحه‌ای شفاف تر و صیقلی تر هستیم که حتی بیشتر از قبل اون حس پولداری و شادابی خودش رو نشون میده ...

به لحاظ ماندگاری و نشر بود بنده تفاوتی با نسخه پایه احساس نکردم که البته کازاموراتی مفیستو در این زمینه ( به نسبت خنک و فرِش بودنش ) همیشه عطر موفقی بوده و طرفدارانش رو راضی نگهداشته !

ارادتمند شما ، مهیار 💙

اولین باری که من یک باتل کامل از این عطر رو خریدم پاییز ۱۳۹۵ بود ، اون موقع قیمتی در حدود ۲۸۰ هزار تومن داشت ، از بطری قرمز خوشرنگش معلوم بود چقدر پر حرارت و جذابه ، خدای بازخورد بود و وقتی میپوشیدمش هرجا میرفتم اکثرا اسمش رو ازم میپرسیدن ، از قدرتش نگم که با وجود ادوتویلت بودنش قدرتی داشت شاید بیشتر از خیلی از پارفوم های الان ؛ گذشت تا پاییز ۱۴۰۳ ، گفتم به یاد ۸ سال پیش یک بار دیگه باتل کاملی از این عطر بخرم و دوباره از این شاهکار لذت ببرم اما با قیمتی حدود ۲۰ برابر اون موقع ؛ نسخه جدیدش بود با شیشه جدید ؛ و بعد از اولین استفاده چنان توی ذوقم خورد که دیگه ازش استفاده نکردم ! متاسفانه ریفرموله در تولیدات جدیدش چیزی از جذابیت و پرفورمنس در این عطر باقی نذاشته ... رایحه‌ش جدای از نرم تر و ملایم تر شدن به شدت سنتتیک و مصنوعی شده و ماندگاری و پخش بویی که دیگه هیچ حرفی برای گفتن نداره ، زریوس رژ عطری به شدت مردونه و سرشار از تستسترون بود که بنظر من رقیب نداشت ، اما توی تولیدات جدیدش شدیدا ناامید کننده شده با ارزش خرید بسیار پایین !
حتی اغراق نیست اگه بگم نسخه های جدید به لحاظ پرفورمنس و کیفیت درحد یک عطر شرکتی ۱ ، ۲ میلیونی هستن !
اگه از طرفداران این عطر هستید بچکد های قبل از ۲۰۲۰ رو پیدا کنید و ازش لذت ببرید چون بچکد های جدیدش دقیقا مثل دور ریختن پولتونه !

بازم آمواج ، بازم سسیل زاروکیان و بازم رایحه‌ای هیپنوتیزم کننده ...

من به شخصه از اون عطر باز های سخت پسند نیستم که فقط به یک یا چند گروه بویایی وفادار بمونم ؛ همه‌ی روایح رو در جای خودشون میپسندم و میپوشمشون ؛ از تلخ ترین تا شیرین ترین ، از گرم ترین تا خنک ترین ، از تاریک ترین تا شفاف ترین ، از تند و سنگین ترین تا ملایم ترین و از گلی ترین تا چرمی و عودی ترین ! همشون دوست داشتنی و قابل احترامن ... اما بریم سراغ اوتلندز :
همونی که همیشه از ترکیب دو نام آمواج و زاروکیان توقع داریم ؛ با کیفیت ، پیچیده و رمز آلود ، عمیق ، جذاب و گیرا ! فقط کافیه یک پاف از این هیولای قدرتمند رو روی پوستتون اسپری کنید ...

انفجار قدرتمندی از نت های اسپایسی ، رزینی ، گلی و چوبی از همون ثانیه اول مثل یک سیلی محکم میخوره توی صورتتون ، همه به صورت یکجا ! بنظرم حسش جوریه که انگار با تمام نت های تشکیل دهندش شروع میشه و هرچی میگذره دونه به دونه نت های ضعیفتر صحنه رو ترک میکنن و در پایان این کهربا ، وانیل و کندر هستن که تا آخرین ثانیه ها شما رو همراهی میکنن ...

توی دل این عطر شباهت زیادی با عطر دیگه‌ای حس نکردم اما اگه بخوام به یک شباهت کوچیک اشاره کنم ؛ در نت های میانی و پایانی کمی حس و حال مارلی لیتون اکسکلوسیف رو بهتون میده البته این شباهت نهایتا در حد ۲۰ ، ۳۰ درصد هستش !

اما جذابترین قسمت تقریبا همه‌ی عطر های آمواج یعنی ماندگاری و پخش بو ! اینجا هم با یک غووووول واقعی طرف هستیم ، بخاطر پیچیدگی و سنگینی نت ها ممکنه بعد از پوشیدن این عطر سریعا دچار کربویی بشید و‌ احساس کنید زود تموم شد و بویی نداره ، اما بعد از گذشت ساعت ها همچنان بازخورد میاره ! بعد از چند روز اون لباستون رو که این عطر روش اسپری شده بود از کمد درمیارید و میبینید بله ، اوتلندز چنان قدرتی داره که انگار همین یکساعت پیش اسپری شده ، خیالتون راحت ؛ این عطر خیلی خیلی قدرتمنده و در این زمینه هم نیازی به تعریف نداره !

اوتلندز میتونه گزینه خوبی برای دوستانی باشه که به عطر های پیچیده و قوی علاقمند هستن ، به طور کلی رایحش شیرینه ، حتی باید بگم بعضی جاها خیلییییی شیرینه پس این موضوع رو هم درنظر بگیرید ! برای دوستانی که معمولا از عطر های تنباکویی یا وانیلی استفاده میکنن ( مثل لیتون ، کارلایل ، توباکو وانیل ، ناکسوس و ... ) به احتمال خیلی زیاد ، اوتلندز تجربه خوشایند و لذتبخشی خواهد بود !

ارادتمند شما ، مهیار ❤️

محاله حداقل یک بار شهر زیبای شیراز رو در اواسط فصل بهار دیده باشید و این عطر براتون ناآشنا باشه ...

نرولی پورتوفینو ، شاهکار خنک برند تام فورد که با هر بار اسپری شدن من رو پرت میکنه به دورانی که در شهر شیراز سرباز بودم ؛ انقدر حال خوب کن و نوستالژی که همیشه برای استفاده روزمره در فصول بهار و تابستون یک شیشه ۱۰۰ میل از این عطر رو باید داشته باشم ؛ بطور کلی رایحه این عطر خنک ، نسبتا ملایم ، آرامش بخش و سرشار از انرژی مثبته ؛ تو روز های گرم تابستون هرروز بلااستثنا بعد از دوش صبحگاهی ۶-۵ پاف از این عطر رو میپوشم و آرامش و انرژی لازم برای شروع یک روز خوب رو به دست میارم ...

جدای از شروع و مسیر دوست داشتنیش ، در نت های پایانی هم رایحه‌ی صابونی دلچسبی داره که تو هوای گرم حس تمیزی مثال زدنی رو منتقل میکنه !

نرولی پورتوفینو از نظر ماندگاری و پخش بو نه ضعیفه و نه قوی ؛ قدرت مناسبی داره و برای استفاده روزمره راضی کنندست ، این عطر به نوعی مخصوص شروع روزه و قدرتش در حدی هست که از صبح تا ظهر به خوبی در کنارتون باشه ...

اراتمند شما ، مهیار ❤️

سربلندیِ فرزند خلف در پیِ میراث گرانبهای پدر ...

انکر ایندیگو یا همون جوهر نیلی برند لالیک ؛ در یک کلام یک شاهکار نسبتا اقتصادی با ارزش خرید بسیار بالاست ؛ این لاین از عطر های لالیک در همه‌ی ادوار جذاب و دوست داشتنی بودن ، همه چیز از انکر نویر افسانه‌ای با اون رایحه تلخ و گیراش شروع شد تا فلنکر ا ل اکستریم که نسخه کاملتر و قویتر اون عطر بود ، از نسخه اسپرت که به اندازه خود انکر نویر جذاب بود اما با فضای خنک و تابستونی تا آمبر نویر که به عنوان یک عطر چوبی ، بوزی و اسپایسی حرف های زیادی برای گفتن داره و درنهایت رسیدیم به جدیدترین عضو این خانواده یعنی انکر ایندیگو ؛ عطری که بنظر من طبعی معتدل و کمی مایل به گرم داره و ترکیبی بینظیر از تلخی و شیرینی رو به نمایش میذاره ؛ با وجود نت بندی کاملی که داره از زمان درای داون تا آخرین لحظاتی که استشمام میشه ؛ چای ، زعفران و عنبر بیشتر از سایر نت ها خودنمایی میکنن ! و باید اعتراف کنم این ترکیب شیک هر جنبنده‌ای رو از پا در میاره ! تقریبا شباهتی به انکر نویر نداره اما نمیشه منکر DNA مشترکشون شد ، درست مثل فرزندی که به لحاظ ظاهری شباهتی به پدرش نداره اما خلق و خو و اصالت پدرش رو خیلی خوب به ارث برده ؛ مسیر خودش رو در پیش گرفته اما با افتخار فریاد میزنه که از دل همون خانواده اصیل و موفق در اومده !
اما میرسیم به پرفورمنس ، ماندگاری و پخش بو ؛ انکر ایندیگو شفافیت و وضوح نسبتا خوبی در زمینه نت بندی و رایحه داره ؛ نباید به اندازه یک عطر نیش ازش توقع داشته باشید اما نسبت به لِوِل متوسط عطر های دیزاینری عالی عمل میکنه و حداقل رایحه کاملا خطی و خسته کننده‌ای نداره ؛ دقیقا ماندگاری و پخش بوش هم به همین صورته ؛ در مقایسه با محصولات برند هایی نظیر دیویدوف ، آزارو ، دانهیل و ... عملکرد بسیار خوبی داره ، در مقایسه با سایر عطر های همین لاین هم یعنی انکر نویر ساده ، ا ل اکستریم ، اسپرت و آمبر نویر ( بچ کد های ۲۰۲۰ به بعد ) میشه گفت یک سر و گردن بالاتره و عملکرد بهتری رو به نمایش میذاره ...

امیدوارم این دیدگاه توی خریدتون کمک کننده باشه ، اراتمندم ❤️

آمریکاییِ علاقمند به خاورمیانه ...

بلک لاکر مثل اکثر عطر های تام فورد با سر و صدای بسیار زیادی به دنیا معرفی شد و اسم لاک مشکی که بخاطر روایح رزینی و دودی این عطر بهش نسبت داشته شده شدیدا برازنده‌شه ؛ بنظر من این یکی از متفاوت ترین تام فورد هایی هستش که تا امروز ساخته شده ! چرا ؟؟؟ ...

اگه بخوام از اول بگم و فضاش رو با داستانی قابل درک و ملموس تر کنم بلک لاکر بعد از اسپری و درای داون چنان حسی گُنگ و عجیب بهتون میده ، انگار توی یک شهر کویری و در یکی از روز های آخر پائیز ( حوالی ساعت ۵ بعدظهر و کمی مونده به غروب ) از سر کنجکاوی به سمت آثار باستانی رفتی و ناخواسته سر از یک بازار قدیمی و متروکه در اوردی دور و برتو نگاه میکنی ؛ تقریبا هوا به طور کامل تاریک شده ! گم شدی !!! همه جا تاریک و ترسناکه ؛ انقدر تاریک که حتی نمیدونی از کدوم سمت بری تا از این ظلمات خارج بشی و نجات پیدا کنی ... ، بعد از چند دقیقه توی شوک موندن ، یک پرتو نور ضعیف با فاصله‌ی زیاد میبینی و به سمتش میری ، کم کم نزدیک و نزدیکتر میشی ... ؛ چه جالب یک مغازه عطاری قدیمی در انتهای بازار ! هرچی نزدیکتر میشی بوی ادویه قویتر و شدیدتر میشه ، بوی کندر و فلفل سیاه تمام فضا رو پر کرده ، در کنارشون بوی دود هم حس میکنی اما نمیدونی از کجاست ! میرسی به مغازه اما قبل از ورود چشمت به درب چوبی مغازه عطاری میخوره که قسمتی از پایینش توسط موریانه ها خورده شده و کمی نرمه چوب روی زمین ریخته ، عجیبه ؛ چون ظاهرا خیلی وقته کسی حتی از اینجا رد نشده ... میری داخل مغازه ، شاید صاحبش بتونه بهت کمک کنه و یک راه خروج بهت نشون بده ؛ خیلی ترسیدی ! همه جا تاریکه و تنها جایی که کمی روشنه این مغازست که ظاهرا همه‌ی اجناسش قدیمیه ...
چشمت میفته به ظرف های بزرگ پر از کندر و فلفل سیاه و یک سری ادویه دیگه که بوی اونا رو زیاد متوجه نمیشی ، اما یهو برخلاف چیزی که از ذهنت گذشت صاحب مغازه از پشت قفسه ها میاد و با پیرمردی ظاهرا مهربون و خوشرو روبرو میشی ؛ با صدایی لرزون سلام میکنی ... ، پیر مرد حسابی از دیدنت خوشحال شده ، حالا مطمئن شدی خیلی وقته که کسی پاشو توی این مغازه نذاشته ... صبر کن ببینم ؛ یک تیکه چوب عود توی دست پیر مرد درحال سوختنه ، عه حالا فهمیدم منشا اون بوی دودی که قبل از ورود به مغازه به مشامم خورد کجاست ؛ چه بوی جذاب و شیکی داره ، معلومه از اون عود های مرغوب و با کیفیتیه که فقط قدیمیا پیدا میشد ... / ـــ بگذریم ، من نویسنده نیستم که این داستانو بیشتر از این ادامه بدم و همینقدرش کافیه تا با فضای تام فورد بلک لاکر به صورت سطحی آشنا بشید ...

این عطر از ابتدا تا انتها فضایی تیره و تاریک و بسیار عمیق از روایح ادویه‌ای ، چوبی ، دودی و صمغی داره که شبیهش رو تابحال حداقل توی عطر های تام فورد ندیده بودیم ، اما جدای از نت ها ، فضای کلی و رایحه این عطر حس و حالی خشک و کویری بهتون میده ، چیزی که قبلا فقط در عطر های برند آمواج شاهدش بودیم ، بطوری که در اولین برخورد اگه شیشه‌ی تمام مشکیِ بلک لاکر و نوشته‌ی TOM FORD رو نبینید فکر میکنید با عطری از برند آمواج طرف هستید ! همون حس و حال خاورمیانه‌ای بر پایه کندر و روایح دودی که توی خیلی از عطر های آمواج بکار رفته ! حتی اگه کمی دقیقتر و موشکافانه وارد دنیاش بشید ؛ در نت های میانی ممکنه فضایی نزدیک به اوپوس ۱۳ سیلور عود رو براتون تداعی کنه ؛ با این تفاوت که رام تر و خوشپوش تر شده و دیگه خبری از آکورد انیمالیک نیست ! بررسی های زیادی دیدم که اشاره کرده بودن این عطر شبیه به لالیک انکغ نواغ ( لالیک مشکی ) هستش اما بنده حقیقتا هیچ شباهتی حس نکردم و تنها چیزی که به ذهنم اومد و به زبون اوردم این بود : ( آمریکاییِ علاقمند به خاورمیانه ) یا عطری از آمواج با پکیجینگ تام فورد ؛ بهرحال هرچی که هست نتیجه فوق العاده بود ؛ ماندگاری و پخش بوی راضی کننده مثل اکثر تام فورد ها و رایحه‌ای که نباید زود قضاوتش کنید و بهتره کمی بهش فرصت بدید تا بتونه جذابیتهاش رو بهتون نشون بده ؛ اما خرید این عطر رو به چه افرادی پیشنهاد میدم ؟ اگه از عطر های ترند این روز ها که اکثرا شیرین و گورماند یا تکراری ، خطی و کلافه کننده هستن خسته شدید و به دنبال عطری واقعا تلخ و گزنده با تغییر نت های ملموس هستید و از طرفی با فضای عطر های برند آمواج بخصوص اینترلود ، اوپوس ۱۳ سیلور عود و ممویر میونه خوبی دارید تو خرید این عطر دریغ نکنید ! چون بدون شک میتونه تجربه جذاب و خفنی براتون باشه ...

کوچیک شما ؛ مهیار ❤️