جناب بیگدلی عزیز
شما احتمالا نسخه بلک رو داشتید.نسخه ای که نوشتش قرمزه،پور هوم هست.

سلام عزیزان
همه دوستان میدونن که گوالتیری استاد خلق روایح خاص هست.کارایی مثل بلک افغان در زمان تولید خودشون و حتی چندین سال بعد تولید از عجایب دنیای عطر بشمار میرن.
سمینالیس هم ازین قاعده مستثنی نیست ولی به اندازه کارای دیگه گوالتیری اون ماهیت نواورانه کمتر توش دیده میشه.و این شاید برای من به این دلیل باشه که کاملا با فضای تبلیغاتیش فاصله داره و این یه مقدار تو ذوقم خورد.
کار سیفی هست و بعید میدونم کسی ازش بدش بیاد و از اونجایی که اوایل اسپری حال و هوای عطرای کلاسیک رو به یاد میاره و در ادامه تم مدرن تری بخودش میگیره میتونه واسه اکثریت پاسخگو باشه.

(یک ترکیب حیوانی سیاه و عمیق، با نت‌های چرمی محکم. ادای احترام به اسبی اتشین و تندخو)
کورپوس اکوس(corpus equus) به گفته سازندش قرار بود تداعی کننده بوی بدن اسب باشه ولی از اون بوی انیمالیک و حیوانی خبری نبود.من چندین باری که به اسب نزدیک شدم همچین بویی نگرفتم ازش.دود بیشترین نتی بود که برای من نمود داشت و شاید اگر موی بدن اسب رو بسوزانیم اون دودی که بلند میشه همچین بویی بده.همچنین اگر بوی تریاک تاحالا شنیده باشین فضای کلی عطر دستتون میاد.
بشدت سختپوشه و افراد خاص در جاهای خاص فقط میتونن ازش استفاده کنن.
با تشکر از دوستان خوبم و مدیریت خوب سایت که به درخواستم این عطرو اضافه کردند❤

ایکاروس عزیز
متنی که راجع به پدر گذاشتی بخاطر اینکه من هم پدرمو یه سالی میشه از دست دادم واسم تآثیرگذار بود،بدون اجازت استوری کردم.امیدوارم ازینکارم نارحت نشده باشی البته باید قبلش ازت اجازه میگرفتم.ازین بابت ازت عذرخواهی میکنم.
روز مرد رو به شما و همه مردان عطرافشانی تبریک میگم❤

دوست خوبم جناب روحانی،شما استاد سرچ در عطرافشان هستید و با این پیگیریهای شما خیلی از پشت پرده ها اشکار میشن.
نام کبری و قناری واسه خودمم جالب بود که با فرمایشات شما تا حدودی هدف ساختش مشخص شد.
شاید عکس روی عطر هم بیانگر این انحطاط و نابودی پرنده شاد (نیل اوریس)در حال خوردن یا جمع اوری اذوقه در یه انبار کاه و یونجه توسط یه مار کبرای وحشی کمین کرده (شلبی کبری رودستر)باشه.

یکی از بهترین عطرایی که تو این چندسال اخیر تست کردم.
احتمالا
ایمجینری اوترز تمامی نتها رو اعلام نکرده.یا اینکه جاش میر همه هنر خودشو واسه ساختش بکار گرفته.
یکار چرمی علفی و حتی رگه هایی از تنباکوی ناب.
تلخی و خشکی چرم بوتیکی در کنار یه شیرینی کنترل شده.
من حس میکنم این شیرینی لطیف از یونجه باشه که بدلیل وجود کومارینی که درش هست حال و هوای تنباکویی و شبیه دانه تونکا به عطر بخشیده.حسی شبیه به یه ادامس دارچینی.
بنظرم میتونه سلایق اماتور تا حرفه ای رو پوشش بده.در عین سادگی،بسیار بالغ و خاص هست.پرفورمنس کار هم بسیار خوبه

انبوه نتهای انیمالیک که حضور هرکدام بتنهایی در عطری میتونن خاصیت انیمالیک و ادرارمانند عطر رو اشکار کنن،درین اثر وجود دارن.
مثل کاستوریوم،هیراکس،استیراکس و فلورایی مثل یاس، بهار نارنج شمعدانی،که باعث تشدید هرچه بیشتر این فضا میشن.
وضمن اینکه حضور هرکدوم ازینها پخش عطر رو چندبرابر میکنن.
نتهای فلورال و رزگون با اولین اسپری فضای عطرو بسمت اماکن مذهبی میبرن،بلافاصله نتهای انیمالیک وارد مشن و افسار رو در دست میگیرن.بوی ادرارمانند اونم از نوع داغ و بخارداری که ازش گرفتم خیلی برام جالب و نواورانه بود.
نقش اساسی زیره رو هم نمیشه نادیده گرفت که با بوی عرق مانندش عمق عطر رو زیاد میکنه.
اگر بخام مشابهی براش معرفی کنم بنظرم ایگل از رنس بهش نزدیکه ولی من ایگل رو بهش ترجیح میدم به این خاطر که وجود رز و یاس قوی و ترکیبش با وجه انیمالیک،در سالومه منو یاد اماکنی میندازه که واسه جلوگیری از بوی بد پا(وجه انیمالیک) اصطلاحا از عطر مشهدی استفاده میکنن.البته این توهین به اینجور اماکن مقدس نیست،و یجور تصویرسازی واسه فضای کلی عطر هست.
با تشکر از دوستان عطرافشانی ام❤

تو نگاه و استشمام اول، زینگ میتونه یه عطر چرمی/وانیلی عالی و کاملا ساده در نظر گرفته شه. هوشمندانه، درست و خوش ساخت، اما اگه شما عمیق تر بشید احتمالا با یه عطر رویاییِ باورنکردنی ارتباط برقرار خواهید کرد که کتابخانه‌های باستانیِ عظیم رو به یاد آدم میاره که با کتابهای جلد چرمیِ عتیقه که بخوبی نگه داری شدن پرشده و فضای داخلشون از طریق پنجره های لولادار روشن شده، با دیوارهای کهنه و ذرات غبار که تو پرتوهای نور حرکت می کنن. این یه عطر خیلی خاطره انگیزه (یعنی یاد آور تصاویر و احساسات زیادی هست) که هر شخصی به هرحال لازمه امتحانش کنه چون مشابهش هیچ جایی وجود نداره. به احترام اولیویا جیاکوبتی کلاه از سر بر میدارم.
این متن ،نقد یکی از دوستان فراگرانتیکایی هست که بطور اتفاقی راجبه عطر dzing ار برند خوب ال ارتیسان،دیدم.
حالا که بحث از بوی جلد چرمی کتابای قدیمی شد(که من خودم بشخصه عاشق بوی کتاب و کاغذ هستم )گفتنش خالی از لطف نبود.

جناب سخی بزرگوار سمپل اینکار نایاب رو از کجا تهیه کردید؟

بنده دیگر نظری راجبه بحث پیش امده نمیدم.جناب سخی در کامنتی اظهار فروتنی و خودکم بینی کردند و در کامنت دیگر روی واقعی خودشونو از شدت فشار عصبی که بهشون وارد شد نشون دادند و نتونستن جلوی خودشونو بگیرن.